In tegenstelling tot het eerder sombere gisteren, kregen we vandaag een erg aangename en zonnige lentedag gepresenteerd waarbij de temperaturen opliepen van 2,8 tot 14,7 graden, wat een heel verschil is met wat we de voorbije weken hebben moeten trotseren. Toch was het niet helemaal helder want vanochtend waren er her en der nog wat verdwaalde stratocumulusvelden te zien terwijl er veel hoge sluierbewolking was die met momenten de zon erg parten speelde. In de late namiddag ging ze zelfs tijdelijk helemaal schuil achter gesloten wolkenvelden die echter kort voor zonsondergang weer zijn gaan openbreken. Ondanks de zachte temperaturen overdag heeft het aan de grond nog lichtjes gevroren met -1,1 graden, al was dit vorstig intermezzo maar van korte duur. We bleven gespaard van enige neerslag en ook de vochtigheidsgraad daalde naar een vrij lage 47%. Ook morgen kondigt zich zeer mooi aan, en de regen die er 's avonds eerst nog leek te vallen volgens de modellen, lijkt er zelfs niet meer in te zitten. Ook na het weekend lijkt er geen afkoeling te komen, doch wat verder naar het einde van de maand toe lijkt er een invasie van maartse buien en aprilse grillen in te zitten. Doch dit is nog te ver om met zekerheid te stellen...
De dag begon ongeveer gelijkaardig als gisteren met 's ochtends opnieuw sluierwolken die voor een andermaal indrukwekkende zonsopgang zorgden. Belangrijkste verschilpunten waren de temperatuur die niet meer zo diep wegzonk met -1,1 graden en aldus een lente-achtige toets aan het ochtendspektakel gaf, alsook de bewolking die nu beperkt bleef tot de sluiers die de hele dag door aanwezig bleven. De temperatuur boekte opnieuw winst en voor het eerst sinds lang haalden we de tien graden- grens, al was het erg nipt met 10,5 graden als maximumtemperatuur. De thermische winst werd enigzins teniet gedaan door de iets in kracht toegenomen, schrale noordoostenwind die er snelheden tot 23 km/h tegenaan gooide. De open hemel zorgde er dan weer voor dat het naar zonsondergang toe weer flink is gaan afkoelen en het ziet er dan ook naar uit dat we vannacht weer de diepvries induiken. De noordoostelijke stroming blijft zich ook morgen handhaven, doch er zijn duidelijk wolkenvelden in te herkennen op de satellietbeelden waar we in de loop van de dag aardig wat hinder zullen van ondervinden, zij het dat er nog steeds niets op neerslag lijkt te wijzen. Op langere termijn lijkt er een geleidelijke evolutie te zijn naar noordelijke luchtstromingen waarin zich weer een aantal voorjaarsbuien zullen vormen.
Terug een erg mooie en zonnige start, maar de winter kwam weer om het hoekje kijken voor degenen die er vroeg bij waren: de meeste gazons en velden lagen er bij zonsopgang immers witberijpt bij. De zon slaagde erin om de zaak in de loop van de voormiddag weer wat op te warmen, maar het was bijzonder nevelig weer en het kostte hierdoor zelfs aardig wat moeite om een blauwachtige tint in de "wolkenloze" hemel te onderscheiden. Wolkenloos bleef deze trouwens niet want tegen de middag kwam er plots Altocumulusbewolking opzetten en hierdoor moest de zon het al vrij vlug ontgelden. De bewolking moet al een hele tijd in onze buurt gehangen hebben, maar door het zeer nevelige weer leek hij plots uit het niets op te duiken en was er dus enig verrassingseffekt aan. In de loop van de namiddag nam de bewolking weer wat af zodat we de dag alsnog vrij mooi konden eindigen. Ondanks de bewolking werd het weer erg zacht met 16,2 graden, en dankzij de opklaringen vanochtend werd het ook toen erg fris met 0,9 graden en vorstige toestanden aan de grond. De wind was verder aan de zwakke kant met maximaal 16,1 km/h uit het noord- noordwesten.
Tijdens de voormiddag werden we nog geplaagd door laaghangende Stratusbewolking, maar deze werd steeds dunner om vervolgens over te gaan in Stratocumulus waar de zon met momenten al doorheen kon prikken. Na de middag verdween de laaghangende bewolking grotendeels en maakte op haar beurt plaats voor wat Cumulusbewolking terwijl de hogere regionen van de atmosfeer werden opgevuld met veel Cirrus, Cirrostratus en Altocumumus. Een hele boterham dus, maar het nam niet weg dat dit een erg fraaie lentedag was, mede dankzij de erg hoge temperaturen die zich ophielden tussen 7,7 en 16,1 graden. Het was ook betrekkelijk rustig met een oost- zuidoostelijk briesje tot 19,3 km/h. Naar de avond toe maakte de Cirrostratusbewolking geleidelijk plaats voor Altostratus, een eerste voorbode van de naderende weersverandering die boven ons hoofd hing. Daar werd dezelfde dag nog werk van gemaakt want een paar uur na zonsondergang begon het reeds te regenen, met momenten aan een behoorlijke intensiteit. Tegen middernacht heeft de druppeldans reeds 1,8 mm opgeleverd, en dat is nog maar een begin volgens de radarbeelden...
Er was vanochtend nog steeds veel Stratocumulusbewolking te zien, maar de opklaringen ertussen werden steeds breder. Het ging dus opnieuw de goede richting uit voor de lenteliefhebbers onder ons. De stroming is afgelopen nacht echter naar het noorden geruimd waardoor we niet meteen op hoge temperaturen hoefden te rekenen. De aangevoerde lucht was bovendien erg vochtig waardoor er al snel stapelwolken werden gevormd, eens de Stratocumulusvelden achter de zuidelijke horizon verdwenen. Deze werden vooral in de namiddag erg talrijk, waarbij we tijdelijk tegen een bijna betrokken hemel aankeken. Dit werd gevolgd door nieuwe opklaringen, die op hun beurt echter opnieuw door gesloten bewolking werden gevolgd. Hierna trok de bewolking zich gedeeltelijk terug, zodat de tweede helft van de namiddag aangenaam lenteweer bracht. De zon kon het zo alsnog laten opwarmen tot 14,5 graden, een heel verschil tegenover de minima die 2,6 graden bedroegen. Hierbij wakkerde de wind aan tot 22,5 km/h uit het noord- noordwesten. Naar zonsondergang toe losten de resterende stapelwolken volledig op, maar een heldere hemel leverde dit zeker niet op. In het westen was ondertussen namelijk een band van Stratocumulusbewolking verschenen, terwijl er veel Cirrusbewolking te zien was die zich eveneens aan de westelijke helft van de hemelkoepel concentreerde. De wolkenband verroerde zich echter nauwelijks, waardoor het ook na zonsondergang lichtbewolkt bleef. Het neerslagtotaal bleef dan ook beperkt tot 0,0 mm. Door de noordelijke stromingen koelde het na zonsondergang flink af en dreigt er gevaar voor lichte nachtvorst.
Tijdens de nachtelijke uurtjes heeft de Stratusbewolking zich opnieuw van Malderen meester gemaakt in een rustige, stabiele en vochtige atmosfeer. Gelukkig was dit maar van korte duur want de bewolking ging in de loop van de voormiddag over in Stratus fractus. De restanten hiervan gingen vervolgens over in Cumuluswolkjes die gezelschap kregen van een weinig Cirrus en Cirrostratus. De temperatuur die afgelopen nacht met 3,6 graden opnieuw boven het vriespunt wist te blijven, liep in deze omstandigheden op naar een lentezachte 13,2 graden. Een heel verschil met de noordelijke helft van Nederland dat voor de zoveelste maal meer dan vijf graden achterbleef. Geen pakken sneeuw en ijs deze keer, maar een guur en herfstachtig weertype met veel regen en wind in deze regio. Dit was het werk van een golvend frontje dat langzaam maar zeker naar het zuiden afzakte en in Malderen Altocumulus lenticulariswolken liet ontstaan. Deze deden echter evenmin afbreuk aan het fraaie lenteweer en maakten het een beetje spannend door het luchtruim een buitenaards tintje mee te geven. Tijdens het tweede deel van de namiddag werden er steeds meer van deze UFO- vormige wolkenbankjes gevormd en kreeg de zon het wat moeilijker om er zich een weg door te banen. De aantrekkende westenwind deed het lentegevoel vervolgens snel verwateren met haar snelheden tot 35,4 km/h. Kort na zonsondergang deed de regen hetzelfde in letterlijke zin nadat er vanuit het noorden plots een dikke laag Stratocumulusbewolking kwam opzetten. Het bleef aanvankelijk beperkt tot wat verdwaalde druppels, maar na 22H werd de neerslag merkbaar intenser en koelde het op nauwelijks een uur tijd af van bijna 11 graden naar een zevental graden. Het neerslagtotaal bereikte uiteindelijk 0,2 mm tegen middernacht.
Net als gisteren hing er aardig wat nevel en mist, maar de lucht boven ons was helder waardoor deze dag een fraaie en zonnige start maakte. Met minima van 6,3 graden was het niet koud, en er kwam een subtropisch luchttransport op gang waardoor het kwik al snel richting 15 graden steeg. Na de middag gingen we daar zelfs ruimschoots boven en werd het met maxima van 18,5 graden tot hiertoe de warmste dag van het nog jonge jaar. Af en toe dreef er een vliegtuigstreepje voorbij, maar de tegen tot 19,3 km/h uit het oosten aangevoerde lucht was zo droog dat er verder geen enkele bewolking was waar te nemen. Ook bij zonsondergang was het nog steeds helder, en in tegenstelling tot wat je zou verwachten bleef het lang zacht waarbij de temperatuur pas na 20H onder 15 graden dook. Naast wolken was er ook van neerslag geen sprake waardoor we nog maar eens met een dagtotaal van 0,0 mm eindigden.
Hoewel het in thermometerhut nog net vorstvrij bleef met minima van 0,7 graden, schitterden overal ijskristallen die vooral op de carrosserie van buitenslapende wagens flink vertegenwoordigd waren. Totale wintersfeer dus, tot de vogels wakker werden en de zon opkwam die ons meteen in zomerstemming bracht. De opwarming was immers indrukwekkend en toen de thermometer in de namiddag 20,9 graden aanwees was het amper te geloven dat de voet van het weerstation vanochtend nog aangekleed was met een laagje rijp. Tijdens de voormiddag was het helder en ook na de middag bleef dit zo doordat de droge lucht geen mooiweerscumuli toeliet. De wind was nog zwak met 22,5 km/h uit zuid- zuidwestelijke richting (veranderlijk) en tot kort na zonsondergang bleef het aangenaam terrasjesweer. Daarna koelde het versneld af al lijkt nachtvorst er niet meer in te zitten. Aan de noordelijke hemel was een zwake roodachtige gloed te zien die misschien wel op het poollicht wees waar de laatste tijd veel rond te doen is. Maar verder dan dat kwam het niet en het was nog steeds rustig en helder toen we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Tijdens het tweede deel van de nacht kwam er bewolking binnendrijven die de afkoeling een halt kon toeroepen. Dit was maar goed ook, want ondanks het grotendeels verdwenen sneeuwdek kon het in wolkeloze gebieden in het oosten van de Benelux nog flink vriezen met temperaturen die dichtbij -10 graden kwamen. Malderen kwam er goedkoop vanaf met -4,0 graden en zag het daglicht weerkeren onder een mengeling van Stratocumulus undulatus en Stratocumulus lenticularis bewolking in een toch wel erg nevelige atmosfeer. Dit laatste was een gevolg van de hoge vochtigheidsgraad en het ontbreken van wind. In de loop van de voormiddag stak er echter een zuid- zuidwestelijke bries op die verder aanwakkerde terwijl de bewolking op sommige momenten dik genoeg werd om wat regen te lossen. Het voelde guur en kil aan bij windsnelheden die 49,9 km/h bereikten terwijl het niet warmer dan 4,9 graden werd. Tijdens de avond trokken er velden van Altostratus over waaronder valstrepen te zien waren, maar het ging om regen die verdampte voor ze de grond kon bereiken. De satellietbeelden gaven dan ook steeds valse neerslagsignalen op plaatsen waar het droog bleef. We eindigden de dag onder een zwaarbewolkte tot betrokken hemel en de neerslag die overdag viel bleek goed te zijn voor een dagtotaal van <0,2 mm.
(Nepal) We begonnen de dag met sluierwolken, en tijdens de teruvlucht kwamen we boven het noordwesten van India terecht in bewolking die van afstervende buien leek afkomstig te zijn. Het is wellicht ook deze bewolking die de afgelopen dagen veel boven nepal te zien was. De rest van de vlucht kregen we nauwelijks bewolking te zien en alles verliep ook erg rustig tot aan de landing in Istanboel. Bij de vlucht naar Brussel was het eveneens helder tot we ergens boven Hongarije de eerste Altocumulus en Stratocumulus velden zagen verschijnen. Dan verscheen er Cirrostratus die overging in Altostratus en Nimbostratus om daarna gevolgd te worden door lage Stratusbewolking. Dan kregen we weer een koufrontachtige structuur te zien (rij van Cumulus congestus wolken) en vervolgens hingen we weer boven Stratus en Stratocumulusbewolking die geleidelijk plaats maakte voor opklaringen. Bij de landing nam de bewolking weer toe en kregen we Stratus en Stratocumulus bewolking te zien waaronder het somber en kil leek te zijn terwijl het ook erg nevelig was. Op het moment dat het vliegtuig de landingsbaan raakte, werd het wolkendek echter opeens in stukken gescheurd en konden we van een erg fraaie zonsondergang genieten met zacht avondlicht toen we in Malderen aankwamen. De bewolking bestond toen uit Cirrus, Altocumulus, Stratocumulus en Stratus fractus en het was niet al te koud bij temperaturen die naar 7,1 graden zakten
De eerste dag op Belgische bodem verliep meteen heel traditioneel met een uitermate somber weertype waarbij de bewolking meestal uit Stratocumulus en Stratus bestond. In de loop van de dag werden er vage stapelwolken gevormd die lichte buien opleverden, maar het stelde nauwelijks wat voor (1,0 mm). Rond de middag klaarde het even op en kregen we de zon in een amberkleurige hemel te zien, maar de Stratocumulusbewolking nam het al snel weer over en er volgden terug een aantal lichte buitjes met echter grote regendruppels. Het bleef erg koud met maxima van slechts 7,5 graden al zorgde de bewolking wel voor vorstvrije minima van 3,9 graden. Er zat ondanks de somberheid behoorlijk wat vaart in de bewolking, al was deze oostelijke wind aan de grond eerder zwak. Tijdens de avond veranderde er nauwelijks wat aan dit beeld en koelde het slechts langzaam af door de wolken.
Ondanks de sombere weersvoorspellingen was het nog steeds zonnig vanochtend, en dit zorgde inderdaad voor negatieve minima na een heldere nacht met -1,8 graden. De bewolking die binnendreef bleek vooral uit Cirrus te bestaan en voor de zon was het een kleintje om daar komaf mee te maken. De ijskristallen verdwenen al snel en zeker na de middag voelde het lentezacht aan bij de reeds krachtige midden maart- zon. We haalden maxima van 11,9 graden bij een zwakke maar vrij koele noordoostenwind. Op het einde van de namiddag ging het opeens een stuk kouder aanvoelen toen velden Stratocumulus voorbij dreven. Eerst leek het allemaal mee te vallen aangezien het de dunne translucidus versie was, maar vanuit het oosten sprong er opeens en dikke laag Stratus tevoorschijn en voor we beseften wat er gebeurde was het volledig betrokken. De bewolking loste pas na zonsondergang gedeeltelijk op maar dit zorgde voor een versnelde afkoeling na de somber en kil geëindigde daglichtperiode. De wind bleef goed voelbaar tijdens de avond. Hoewel er vanuit Nedrland meldingen van motregen binnen kwamen konden we het in Malderen droog houden met 0,0 mm.
De Stratocumulusbewolking is de hele nacht blijven hangen en daarbij weer in Stratus over gegaan waardoor de dag een erg sombere start maakte. Daar stonden zoals verwacht zachte minima tegenover die niet onder 9,7 graden zijn gezakt. Niet overal lag de omgeving bedekt onder Stratus, want ze ging hier en daar over in Stratocumulus. Tussen deze wolkenplakken konden we opnieuw Cirrostratus en Altostratus bewolking waarnemen, net zoals de voorbije dagen al het geval is geweest. Hoe het er ook uitzag, in de loop van de voormiddag werd deze bewolking geleidelijk aangevreten en kwam er steeds meer ruimte voor opklaringen en zonneschijn. Hierdoor kregen we zowat het omgekeerde weerbeeld dan gisteren te zien waarbij het tegen de middag net zonniger werd in plaats van somber door uitsmerende stapelwolken. De stapelwolken waren er wel degelijk rond die tijd, maar deze keer waren het onschuldige mooiweerswolkjes en de zon was ook nog eens extra krachtig doordat de sluierbewolking die ons al dagen plaagde veel minder nadrukkelijk aanwezig was. Geen wonder dus dat we van aangename maxima van 18,4 graden konden genieten bij een zwak zuidwestelijk briesje. Tegen het einde van de namiddag waren de stapelwolken weer grotendeels verdwenen en werd het nagenoeg helder. Na zonsondergang zorgde dit voor een snelle afkoeling, al was het tegen het einde van de avond nog steeds een stuk zachter dan de voorbije dagen rond deze tijd. Hierdoor lijkt het erop dat we tegen het einde van de nacht veel hogere minima dan gisteren zullen optekenen ondanks de heldere en windstille omstandigheden. Neerslag is er ook vandaag niet aan te pas gekomen waardoor we de dag afsloten met 0,0 mm in een weliswaar flink met dauw bevochtigde omgeving.