Ja, gewoon weer is ook weer. En vaker aangenamer dan de statistische uitschieters. Onze lichamen en onze lokale natuur zijn nu eenmaal op de normalen ingesteld.
Maar ik gun ieder diertje zijn pleziertje.
Ik heb hier met veel plezier de weeroverzichten van 1963 gelezen. Wat me daarvan ook opviel, was het gebrek aan zon in de eerste helft van die winter. Sneeuw, koud, maar ook altijd grijs. Een beetje vergelijkbaar met december 2010. Nu wordt die decembermaand 2010 door velen verheerlijkt, terwijl die in mijn ervaring toen eigenlijk tegen viel, want die maand werd gekenmerkt door een zeer koud begin met sneeuw, gevolgd door heel veel kwakkeldagen met lichte dooi of lichte vorst, altijd onder een grijze hemel, waaruit dan weer wel op tijd en stond een nieuw pakje sneeuw viel.
Die winter had in mijn beleving hooguit drie of vier topdagen. Ondermeer kerstmis. Koude ochtend, prachtig weer overdag met een dik pak sneeuw dat de weer ervoor vooral tijdens de nachten was gevallen. Tweede kerstdag kwam dan weer flinke dooi, die twee derde van het sneeuwdek liet smelten, waarna het koude weer zich nog een weekje herpakte, maar ook weer zonder zon en zonder echte koude uitschieters naar beneden en zonder nieuwe sneeuw.
Koud sneeuwrijk winterweer is in onze streken vaak grijs winterweer. Alleen winterinvallen met van oorsprong Continentaal arctische lucht zoals einde februari dit jaar brengen de kou en de zon te samen.
Sneeuw blijft voor mij wel genieten. Ook in maart. En koud weer met zon zoals einde februari kan ik ook appreciëren. Maar een dag als vandaag is voor de meeste gebieden waar geen echt gesloten dek tot stand komt geen echt leuke dag. Het is grijs, er valt een beetje sneeuw, die op stenen ondergrond niet blijft liggen en net niet genoeg cumuleert om in de weiden en akkers tot een gesloten witte deken te komen. Daarnaast is het grijs en natkoud.
