Vandaag iets te lang in de wind gestaan, Robert? 
Ik hoor bij de mensen hier op Weerwoord die de kou op zich geweldig vinden/vonden. Gewoon vanwege de kalender en het spectaculaire karakter. Een gevoelstemperatuur van bijna -10, midden op de dag, terwijl we 17 maart schrijven.
Om negen uur stond ik buiten. De wind sneed meteen met een paar ijzige messen in mijn gezicht. Goedemorgen! Ik was wakker. Het was rillen en bibberen geblazen. De onstuimige, harde en zeer vlagerige ijzige vrieswind en de bewolking, waaruit het nog lichtjes sneeuwde, maakte het echt onaangenaam. Die thermometers konden me wat. Daar stond -2C. Wat voor mij telde was echt de beleving door de wind. Ik had het net zo koud als op 28 februari, de dag waarop het overdag (ook met een stevige oostenwind) tot -6°C vroor. Met mijn ouders bezocht ik een rommelmarkt hier in de Holy en daarna gingen we naar de zaterdagmarkt in R'dam West. Petje af voor de marktlui die wél de moed hadden verzameld te komen opdagen. De wind was écht een factor, bleef vlagerig en leek net als eind februari dwars door mijn jas heen te blazen. Mijn wangen voelden na een kwartier aan als de wanden van mijn vrieskist. Mijn vingers waren stijfjes en met betraande ogen van de kou stapte ik in de auto.
En toch, en toch... Ik vond het geweldig om mee te maken. Bij windstil hogedrukweer met een strakblauwe hemel was het vandaag vast heerlijk geweest. Koud, maar in de zon stukken warmer dan de thermometer had aangegeven. Het was zonder die snijdende oostenwind gevoelsmatig zeker 12 graden geworden, of nog warmer. Het is 17 maart, de voorbije dagen voelden we al hoe de zon de voorbije weken aan kracht gewonnen heeft. Vandaag was de zon in de Rijnmond verborgen achter ijzige grijze dekens die de dag voor mij zeer memorabel hebben gemaakt.
.