Wim is zelfs verhuisd om alle ellende met kou en regen te ontwijken en nog wordt zijn lichaam dagelijks gestraald door een ijskoude oostenwind. Wim ontploft bijna van frustratie over ons klimaat. Vroeger ging hij stampvoeten en hardop klagen, nu wordt het veel verfijnder aangepakt. Zijn verhalen zijn een dunne korst over een op uitbarsting staande vulkaan. Het liefst zou hij er enkele flinke krachttermen tegenaan gooien, iedere liefhebber van koud weer tot in de diepste krochten van deze aarde verketteren en Lomm compleet overkappen, verwarmd door bulderende warmtekanonnen. Prachtig, die subtiele verhalen, waar de onderhuidse frustratie vanaf druipt. Ach, dat maakt het forum ook zo leuk!
Wijsheid komt met de jaren hé Frank. In jouw geval betekent dit, dat je onderhand al dicht tegen een spiritueel goeroe aan moet zitten ;)
