Toen we vanochtend ontwaakten leek het wel of het opeens putje herst was met dichte mist die erg lang bleef hangen. Terwijl schrijver dezes onderweg is naar Alken voor een weekendverblijf, breekt het mistdek geleidelijk open en te Mechelen is er omstreeks 11H nauwelijks nog iets van te merken met volop zon en een bijna heldere hemel. Er ontwikkelden zich echter prompt stapelwolkjes die het meteen in vertikale richting zochten en uitgroeiden tot een aantal massieve exemplaren die vooral te Hasselt erg veel indruk maakten. Toch bleef het daar droog en te Alken verdween de cumuliforme bewolking om plaats te maken voor middelhoge wolkenvelden die vanuit het zuiden kwamen opzetten. De Malderse pluviometer registreerde vandaag 0,2 mm, maar gezien de mist en nevel ging het wellicht slechts om dauwdruppels. Het werd opnieuw behoorlijk zacht bij temperaturen tussen 7,7 en 19,6 graden bij een zwakke noordoostenwind tot 12,9 km/h.
Nog steeds vertoefden we vandaag in zeer zachte subtropische lucht, wat in de loop van de voormiddag nog meer benadrukt werd door het opduikken van een aantal opklaringen die de zon ook wat kansen gaven om ons te komen verwarmen. De opklaringen hielden ons tot een eind in de namiddag gezelschap maar uiteindelijk moesten ze het toch ontgelden voor een naderende depressie die de bewolking geleidelijk weer deed toenemen en even later de eerste regendruppels bracht. De regen was van korte duur vermits we al snel in de warme sector terechtkwamen, maar met momenten kregen we toch nog af te rekenen met wat motregen of lichte regen. Een forse zuidwestelijke wind met snelheden tot 40 km/h probeerde het 'tropengevoel' teniet te doen maar slaagde daar niet echt in dankzij de temperaturen die overdag tot een indrukwekkende 18,9 km/h wisten te klimmen. De minima mochten er overigens ook best wezen met 12,9 graden. De neerslag die we in de namiddag te slikken kregen bedroeg uiteindelijk 2,4 mm. De dag werd afgesloten onder een zwaarbewolkte hemel die met momenten chaotische trekjes vertoonde door de nadering van het koufront waarachter tevens een hele resem voorjaarsbuien op ons ligt te wachten.
De hele dag door was er een monotoom weersbeeld waarbij het luchtruim nauwelijks van uitzicht veranderde, doch deze keer was het niet grijs, maar blauw dat de hoofdtoon zette. Het was weliswaar nog fris starten bij 4,3 graden, maar het kwik schoot al meteen als een raket de hoogte in om bij een erg zomers aanvoelende 19,2 graden te eindigen. Niet het kleinste wolkje of de minste aanwijzing daarop, durfde zich vandaag te tonen; kortom een perfekte lentedag voor de zonne-aanbidder. De tot 22,5 km/h aanwakkerende oost- zuidoostelijke bries was eigenlijk niet zo onaangenaam meer bij deze temperaturen, maar eens de zon haar dagelijkse ontmoeting met de horizon dichterbijkwam, liet de wind haar schrale karakter goed voelen. Gelukkig luwde ze in de loop van de avond; waarna we opniauw onder een heldere hemel en in rustige omstandigheden de dag eindigden.
Warmere (minder koude) luchtmassa's zijn tijdens het tweede deel van de nacht binnengestroomd zodat de sneeuwresten van gisteren deze ochtend nog wat schaarser zijn geworden. Er viel voor het eerst sinds lang neerslag in de vorm van gewone regen, maar echt fraai werd het weersbeeld er niet op. Het bleef immers de rest van de dag zwaarbewolkt tot betrokken terwijl er hooguit een (smelt)waterzonnetje tevoorschijn kwam na de middag. De bewolking is afkomstig van een warmtefront dat in haar lengte over Malderen trekt en hierbij af en toe kenmerken van een houfront kreeg. Dit was te merken aan een licht buiig karakter van de neerslag dat vooral naar de avond toe tamelijk uitgesporoken was. Ondanks de nog steeds erg lage temperaturen van 1,6 tot 9,8 graden deed de wolkenlucht enigzins aan de zomer denken doordat er voor deze periode typische Stratocumulus en Altocumulus castellanus strukturen in zichtbaar waren. Hiermee is echter alles al gezegd over het zomerse aspekt van het weer. Het werd al bij al een vrij saaie en rustige dag met een zwak west- zuidwestelijk briesje tot 19,3 km/h. Tegen middernacht was het neerslagtotaal alweer opgelopen tot 2,0 mm.
Bij het aanbreken van de dag was het opnieuw een sombere en grijze boel door toedoen van een koufront dat over Malderen trok. Naast wolken zorgde dit ook voor regen, die gedurende een paar uur aan een lichte of matige intensiteit naar beneden kwam. Doordat het een zogenaamd splitfront was, konden we na het wegtrekken van de regen niet op opklaringen rekenen. De bewolking ging immers over in Altostratus en Altocumulus, welke er even grijs uitzagen als hun voorgangers. Op sommige momenten waren de ribbelvormige Altocumulusveldjes best wel indrukwekkend te noemen, maar echt veel kon dit niet meer goedmaken. De temperaturen hielden het bovendien erg bescheiden met waarden tussen 5,3 en 9,7 graden. Tijdens de namiddag kregen we het tweede deel van het gesplitste koufront te verwerken, en ging de bewolking geleidelijk over in Nimbostratus met de daarbijhorende regen. Na een paar uur ging de regen over in motregen waarop het uiteindelijk weer droger werd. Van de bewolking raakten we echter niet meer verlost, want ook tijdens de rest van de avond bleven we tegen een mengelmoes van Altostratus en Stratus fractus aankijken. De regenzone bleek uiteindelijk een dagtotaal van 8,0 mm te hebben opgeleverd terwijl de wind het zuidwesten opzocht met een maximale snelheid van 38,6 km/h.
Samen met de buien is er koelere zeelucht binnengestroomd waardoor het vanochtend niet meer zo zacht was. Met temperaturen die niet beneden 8,6 graden uitkwamen, hadden we echter geen reden tot klagen. Die klaagzang konden we maar beter bewaren voor het wolkendek dat er een sombere boel van maakte, en niet meteen de intentie had om op te krassen. Het ging om Altostratus en Cumulus fractus, welke geen neerslag meer voortbracht en nog net een waterig zonnetje kon doorlaten. Tegen de middag kwam er dan alsnog beweging in en ontstond er in het westen een blauwe band die onmiskenbaar van opklaringen afkomstig was. Deze kwam geleidelijk dichterbij geschoven, maar werd voor een groot deel opgevuld door Cumulus mediocris en Cumulus fractus. Het werd dus geen ononderbroken zonneschijn waar we van konden genieten, al deed het lenteachtig aan terwijl de wolken zeker het bewonderen waard waren. De wolken groeiden naar de avond toe flink uit, maar het bleef droog en er was nog voldoende zon om het te laten opwarmen tot 15,6 graden. Als we de satellietbeelden erbij nemen, zien we echter een omvangrijk gebied met buien en onweer dat zich over onze streken uitbreidt. De wolken hebben hun dreigend uiterlijk dus niet voor niets getoond, en later op de avond kregen we dan alsnog een aantal pittige buien te verwerken. Voor zover bekend is het in Malderen niet tot onweer gekomen, en moesten we het doen met de neerslag die erg tropisch aandeed met haar dikke druppels. De buien zijn met een zuidwestelijk briesje tot 38,6 km/h tot bij ons geraakt, en hebben het neerslagtotaal kunnen aanvullen tot 2,2 mm.
Tegen de erg sombere verwachtingen in viel ons vandaag opnieuw een stralende lentedag te beurt. Toch hadden de voorspellers het niet helemaal bij het verkeerde eind want de lucht was nu duidelijk koeler terwijl de zon af te rekenen kreeg met een erg dikke, nevelachtige en amberkleurige melklaag. Deze was gisteren al erg uitgesproken, maar vandaag was deze zo dik dat de zonnestralen een stuk minder warm aanvoelden. De temperaturen waren dan ook een veel lager dan gisteren met waarden tussen 3,7 en 14,3 graden. Na de middag deed het allemaal wat onstabiel aan en kwamen er Stratocumulus castellanus en floccusvelden op de proppen, maar het bleef droog. De melklaag had naar de avond toe veel weg van Altostratus translucidus en de temperaturen doken omstreeks 18H reeds onder 10 graden. Er stak bovendien een schrale oostenwind op die met haar snelheden tot 25,7 km/h niet onopgemerkt blies. Er volgde een sfeervolle zonsondergang waarbij de bleke kleuren van het nevelige luchtruim in combinatie met de uitbundige lentebloesems erg surrealistisch overkwamen. De avond verliep erg koud waardoor het mooi meegenomen is dat we het neerslagtotaal van 0,0 mm niet eens hoefden op te meten.
Afgelopen nacht is het niet meer tot mist gekomen, al was het terug aan de frisse kant bij minima van 4,3 graden. Bewolking was er nauwelijks op een paar sluiers na en de kleuren waren helderder en transparanter dan de voorbije dagen. Zodra de zon op krachten was gekomen, warmde het verder op tot 20,8 graden terwijl er een verkoelende noord- noordoostenwind opstak met snelheden tot 27,4 km/h. Er volgde een lichtbewolkte tot heldere avond waarbij het terug tot een snelle afkoeling kwam.
De vorst kwam vanochtend duidelijk scherper uit de hoek bij minima van -2,2 graden. Daar zaten natuurlijk de opklaringen voor iets tussen want het was zo goed als helder met enkel in het oosten wat Cirrus en Stratocumulusbewolking. Deze dreigden de perspectieven op een zonnige lentedag meteen van tafel te vegen, maar uiteindelijk losten de wolken grotendeels op en volgde er een zonnige maar frisse voormiddag. De wind was duidelijk minder fel zodat het minder koud aanvoelde en de krachtige zon probeerde dan de rest te doen. Voor zover dat lukte natuurlijk, want de aangevoerde lucht was erg droog met bijna voortdurend negatieve dauwpunten. Sneeuw- en ijsresten van afgelopen weekend wisten dan ook probleemloos de dag door te komen op schaduwrijke plaatsen en zelfs het kleinste wolkje of de geringste luchtverplaatsing deed ons meteen verstijven van de kou. Warmer dan 5,9 graden is het ook niet geworden bij een nog steeds in de oostelijke hoek vastgebeten wind die gelukkig beperkt bleef tot een enkele uitschieter van 27,4 km/h. Tijdens de namiddag begon de hemel wat melkachtig te kleuren door de nadering van een neerslagzone ten zuidoosten van ons maar verdere gevolgen bleven uit (0,0 mm) en het waren vooral Stratocumulusvelden die vanaf 16H massaal binnendreven. Ze zorgden voor een zwaarbewolkt tot betrokken einde van de daglichtperiode en remden de afkoeling af waardoor het pas laat in de avond weer ging vriezen in thermometerhut. Toen dreven er ook weer opklaringen binnen vanuit het oosten.
Het is afgelopen nacht toch nog tot 0,2 graden kunnen afkoelen en alweer lag de omgeving onder een witte laag rijpkristallen bedekt. De bewolking bestond uit fijne Cirrostratus die zich vooral in het noorden ophield en met het blote oog nog maar net waarneembaar was. Voor de rest was het één en al zon, maar de sluierbewolking werd ondertussen dikker en er werden geleidelijk stapelwolken gevormd waardoor het lentegevoel geleidelijk aan ondermijnd werd. Gelukkig was de noordwestenwind eerder aan de zwakke kant. De maxima hielden het dan ook al bij 11,9 graden voor gezien. De sluierwolken hadden het vooral op België gemunt want in Nederland kon men nog steeds genieten van diepblauwe luchten. Deze gingen echter gepaard met koude bovenluchten waardoor de buiigheid daar flink opleefde en men er te maken kreeg met onweer, hagel, rukwinden en smeltende sneeuw. Het was wachten tot halverwege de namiddag voordat deze onstabiele lucht tot in Vlaanderen kon doordringen, en het was slechts een schaduw van het imposante buiengeweld dat onze noorderburen te verduren kregen. In Malderen was de neerslag zelfs niet meetbaar zodat we de dag met 0,0 mm afsloten, en in Brussel kwam het niet verder dan een mild lentebuitje met gewone regen. Tegen de avond leek de meeste buiigheid net ten zuiden van Malderen terecht te komen en kregen we vanuit deze richting nog een schampschotje met ongeveer 25 regendruppels terwijl er in de verte mooie valstrepen te zien waren. De avond verliep onder kille omstandigheden waarbij enkel de Cirrostratusbewolking boven ons de afkoeling een fractie kon afremmen.
Nachtelijke opklaringen zorgden ervoor dat het vanochtend terug lichtjes vroor, al viel met met de vorst erg mee in vergelijking met de voorbije dagen. De grond was slechts gedeeltelijk voorzien van rijp en in thermometerhut is het kwik zelfs niet beneden -0,1 graden gezakt. Tijdens de voormiddag nam de bewolking al snel weer toe en nog voor de middag regende het alweer terwijl er een vrij krachtige westenwind opstak die geleidelijk naar zuidwestelijke richtingen kromp. De neerslag hield het kwik flink in toom waardoor we het met maxima van 7,6 graden moesten stellen. Helemaal op het einde van de namiddag passeerde een koufront, welke werd voorafgegaan door een dreigende wolkenmuur. Het zag er allemaal erger uit dan het was, want uiteindelijk volgde er slechts een doordeweeks regenbuitje waarna het volledig opklaarde vanuit het noordwesten. Er dreef nu Stratocumulusbewolking binnen die geleidelijk dikker en talrijker werd al bleef het wel droog voor de rest van de avond. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,9 mm. 2,4 mm.
Zoals verwacht zijn de minima inderdaad iets hoger uitgekomen met 5,6 graden. Deze keer zagen we het daglicht terugkeren in een diepblauwe hemel waarin slechts een bescheiden hoeveelheid Cirrus en Cirrostratus te zien was. De schrale oostenwind die er gisteren stond, was er vandaag ook al was ze wat minder hevig zodat het allemaal een stuk vriendelijker aanvoelde. Er werd echter onverminderd droge landlucht aangevoerd waardoor de gevoelstemperaturen laag bleven en zeker op schaduwrijke plaatsen moest men niet te lang vertoeven indien men geen liefhebber van kippenvel of blauwe uitslag was. Hoe dan ook, veel reden tot klagen hadden we niet want in grote delen van Nederland kreeg men met dezelfde weersomstandigheden te maken bij een betrokken hemel door toedoen van Stratusvelden die in de vochtigere lucht daar (aanvoer van over Baltische Zee) tot ontwikkeling kwamen. Meestal waren dit scherp begrensde wolkenvelden waardoor de weersomstandigheden daar op korte afstanden flink konden verschillen. Tijdens de late namiddag zagen we ook in Malderen laaghangende bewolking verschijnen, maar dit was hier enkel aan de zuidwestelijke horizon het geval en deze bewolking kwam niet onze richting uit. Hierdoor hebben we de hele dag door van zonsopgang tot zonsondergang ononderbroken zonneschijn gekend in Londerzeel en omstreken. Op thermisch gebied hebben we aardige winst geboekt met maxima van 16,6 graden en ook tijdens de avond speelde dit in ons voordeel want de temperaturen waren duidelijk hoger dan gisteren rond deze tijd. Net als de voorbije dagen was neerslag weer de grote afwezige waardoor we de dag terug met 0,0 mm konden afsluiten.