Topweek in Nordrhein-Westfalen. Afgelopen juli samen met Timo begonnen met chasen, en voor mijn gevoel nu onze eerste echte sessies gehad. Niet letterlijk, er zit al een paar duizend kilometer op, maar toch vaak tegenvallend. Goed trainingsmateriaal zeg maar. Vorig seizoen viel betreft onweer zwaar tegen maar wat een start was dit!
Dinsdag 10 april overwerken, wellicht tot 21.30 uur, en dat op de eerste echte spannende onweersdag van het seizoen. Rond 17.00 uur paniektelefoontjes richting Timo en om 18.30 uur vice versa. Gelukkig werken derden mee en lukt het me om rond 19.15 uur de auto te starten en Timo op te pikken langs de A7 bij Hoorn.
In de auto komt even de ontspanning totdat we bij Utrecht een blik op de kaarten werpen om te bepalen welke snelweg we richting het oosten pakken. Het onweerscomplex dat ’s middag al ontstond koerst mooi richting Nederland en we besluiten Nijmegen voorlopig aan te houden als richting. Vanwege het neerslaggebied willen we noord van de bui het complex zuid langs laten trekken. Alsof ik morgen opnieuw acht jaar mag worden voel ik de nervositeit toenemen.
Bij Nijmegen steken we de grens over en de bedoeling is iets onder Kleve de bui af te wachten. Met een kwartier zullen we daar de eerste beelden kunnen schieten als de treksnelheid van het complex niet al te veel veranderd. Op het laatste moment zien we aangroei noord van de bui en besluiten we al eerder positie te nemen. Iets westelijk van Kleve vinden we een mooie locatie, waar ik er achter kom dat mijn talen er sinds Havo-3 er niet op achteruit zijn gegaan. Bezorgde buren mag ik op mijn beste Duits uitleggen waarom we met onze auto in een weiland staan geparkeerd en we daar op de motorkap in de verte zitten te turen. Ze accepteren de uitleg, geen polizei daarna gezien, maar ongetwijfeld zijn we compleet voor gek verklaard. De bliksem op de achtergrond heeft wellicht een handje in de geloofwaardigheid geholpen.
Donderdag de 12de een ingewikkeldere en minder zekere situatie. Van te voren spreek ik aan het eind van de middag met Timo af in Amsterdam om vanaf daar te kijken of het zin heeft koers richting het zuiden te zetten. De modellen lijken het niet helemaal eens en geven kansen in het zuidwesten of het noordoosten, de guidance gaat voor zuidoost. Ondertussen lijkt nergens de temperatuur hoog genoeg te komen.
Met uitzondering van het najaar hebben we vanuit de Kop van Noord-Holland de lastigste startpositie van Nederland schat ik zo in en thuis onweer afwachten zit er zelden in. Naar huis gaan lijkt vandaag de slechtste optie. Woensdag besloten we na bestudering van de kaarten wel thuis te blijven tegen de verwachting van het KNMI in en dat pakte goed uit. Nu stappen we toch met enige twijfel in de auto om rond 17.00 uur op de A2 in de file richting Utrecht aan te sluiten. We zijn vaker teleurgesteld naar huis gegaan en na dinsdag kunnen we deze wel aan.
De buien die ontstaan in Wallonië lijken niet of matig onweer te bevatten. Ondanks de redelijke cape en hoge shear zie ik daar vanwege de temperatuur ook later op de dag niet veel ontstaan en opnieuw kiezen we voor oost-zuidoost. Voorbij Münster trekt een aardig complex richting Groningen maar deze lijkt niet haalbaar. Ook bij Keulen pruttelt er wat en op het moment dat bij Düsseldorf een tweede bui ontstaat lijkt dit ons brongebied te gaan worden. Bij Arnhem de grens over en inspelen op de actuele situatie is het devies. Niet veel later staan we vijftien kilometer van de plek waar we dinsdag stonden en trekt er op enkele kilometers een leuk multicelletje aan ons voorbij. Veel CC en crawlers vast kunnen leggen en het onweer eindigt met een geweldige CG die de grond doet trillen. Kachelmann komt met een Wilder Hausrüttler, 111K Ampere. Helaas net op het moment dat we ingepakt hebben omdat de activiteit er volledig uit leek. Er volgt nog een kleine opleving en we komen rond 01.30 uur thuis met een stortvloed aan fotomateriaal.
Vrijdag te werk, niet verslapen, compleet naar de klote na twee zeer korte nachten in drie dagen en dolgelukkig omdat ik bliksem op de foto heb vast gelegd. Dat er mensen zijn die onze hobby begrijpen lijkt me uitgesloten.
Voor meer foto's, neem hier eens een kijkje.