Onder invloed van de nachtelijke opklaringen was het kwik vanmorgen inderdaad erg diep weggezakt, namelijk tot 7,2 graden. Vervolgens konden we een groot deel van de dag genieten van een aanvankelijk heldere hemel waarin de zon flink haar gang kon gaan, resulterend in maxima van 19,7 graden, doch onder begeleiding van een zuidwestelijke wind tot 23 km/h werden er stapelwolkjes aangevoerd die steeds omvangrijker werden en gezelschap kregen van hoge en middelhoge bewolking. En dat bleef niet zonder gevolgen want dit alles had te maken met een trogpassage waarbij te Brussel enige neerslag viel en ook te Malderen een neerslagtotaal van 0,4 mm werd vergaard. Het zou tevens geonweerd hebben te Malderen, maar niet zo hevig en nadien was de zon weer van de partij. De komende nacht lijkt zich hierdoor net als gisteren helder aan te kondigen waardoor we ons weer aan een vrij frisse ochtend kunnen verwachten. Vanuit het westen zet een regenzone echter koers richting Lage Landen en daardoor zullen we morgen wellicht last krijgen van veel bewolking en mogelijk enige regen. De temperaturen zullen zich de komende dagen rond of net boven het normale niveau ophouden maar de invloed van depressies en regenzones wordt in de loop van de week steeds groter.
Hoewel de dag nog vrij aardig begon met een mix van opklaringen, fraai ogende stapelwolken en een buitje tussendoor, moesten we al snel afscheid nemen van het boeiende, wisselvallige weer dat we achter de rug hebben. De opklaringen namen snel af in aantal en vanuit het noordwesten kwam een troosteloos, grijs Stratocumuluswolkendek opzetten. Een sporadische opklaring passeerde af en toe nog de revue, maar wie dit wilde opmerken moest al bijna constant het luchtruim scherp in de gaten houden. Droog bleef het evenmin, er vielen af en toe nog buien die onderandere in Brussel vrij pittig uit de hoek kwamen, maar te Malderen lijken de hoeveelheden neerslag mee te vallen met 2,6 mm. De temperaturen vallen dan weer tegen: onder de grijze wolkensoep haalden we amper 5,2 tot 13,2 graden terwijl de noordwestelijke wind het nog eens extra guur maakte met haar snelheden tot 29 km/h. Ook tijdens de avonduurtjes hield de bewolking hardnekkig stand terwijl er af en toe nog wat regen bijviel.
Tijdens de nachtelijke uurtjes zijn er alsnog een paar postfrontale buien in geslaagd om meetbare neerslag te produceren waardoor we in een erg vochtige omgeving het daglicht zagen wederkeren. Samen met de buien dreef er ook veel bewolking voorbij waardoor de minima werden warmgehouden met 11,5 graden. Heldere, diepblauwe luchten deden in de loop van de voormiddag hun intrede en zorgden voor een zeer aangenaam weertype waarbij de resterende stapelwolkjes voor een mooi uitzicht zorgden en de zwakke zuidwestelijke wind niet al teveel hinder veroorzaakte. De hoogste snelheid werd reeds om 2H 's morgens gemeten met 29,0 km/h. Na de middag ontwikkelde zich een buienlijntje net ten zuiden van de Franse grens en deze zorgde voor licht onweer halverwege de namiddag, doch het was weer erg bedroevend met slechts twee donderslagen, geen enkele zichtbare bliksem en een slechts matige neerslagintensiteit. De bui leverde ons een voorlopig dagtotaal van 3,8 mm op (regen van afgelopen nacht inbegrepen) en werd voorafgegaan door een fraaie wallcloud waarop wat zwakke rukwindjes zaten bij de passage ervan. We moesten het vooral hebben van de wolkenluchten die ondanks het beschamende optreden van de buien werkelijk subliem waren terwijl de dampende omgeving na deze bui bij temperaturen tot 20,9 graden zowaar een tropische sfeer uitstraalde. Een nieuwe buienlijn is ondertussen reeds in aantocht vanuit Frankrijk, maar het lijkt erop dat deze over haar eigen voeten gestruikeld is waardoor het ding net ten zuiden van de Belgische grens genoodzaakt werd haar reis te staken. Met wat geluk zal een enkele regenbui er misschien nog net in slagen Malderen te bereiken later op de avond maar meest waarschijnlijk wordt het een droge avond met hooguit wat wolkenvelden.
Tijdens het tweede deel van de nacht zijn er alsnog een paar opklaringen in geslaagd om tot in het Malderse luchtruim door te dringen, en daarbij ook nog eens stand te blijven houden. Dit gebeurde bij minima van 12,7 graden. De wolken waren echter nog goed vertegenwoordigd en bestonden voornamelijk uit Stratocumulus en Stratus fractus die met een noordelijk briesje met snelheden tot 22,5 km/h het land werden ingeblazen. Volgens de satellietbeelden bevonden we ons net tussen twee Stratusvelden in waardoor we best wel van geluk mogen spreken dat we de dag zonnig konden starten. Overdag verdween de laaghangende bewolking ook in de rest van het land en maakte plaats voor Stratus fractus die onder invloed van de krachtige zon en de tot 22,3 graden oplopende temperatuur overging in mooiweerswolkjes (Cumulus). Wel bleef het erg nevelig terwijl de aangevoerde lucht nog enigzins koel aanvoelde. Naar de avond toe kregen we ook Altocumulusvelden en Cirrusbewolking te zien die duidelijk afkomstig waren van onweerscomplexen die zich in onze buurlanden hebben gevormd. Doch ook deze keer leverde dit voor Malderen geen neerslag van betekenis op en liep deze dag in rustige omstandigheden ten einde. Het neerslagtotaal van 1,0 mm werd dan ook niet meer verder aangevuld.
De eerste chasedag oogde meteen veelbelovend, maar om al dat lekkers te kunnen aanschouwen was er een flinke rit nodig die ons tot in het oosten van Nebraska bracht. Deze begon met Cirruswolkjes die in Kansas gezelschap kregen van Altocumulus castellanus vanuit het noorden na de middag. Ze vertoonden na een tijd valstrepen (Virga), maar maakten vervolgens plaats voor opklaringen, eveneens vanuit het noorden. Hierin ontstond echter Cumulus fractus, en het waren deze wolkjes die later de poppen aan het dansen zouden brengen. In de zwoele, drukkende warmte gingen ze zich immers verzamelen in Cumulusveldjes die ons vanaf de grens met Nebraska tegemoet dreven en vervolgens verwoede pogingen deden om de cap te doorbreken. Met succes, want er ontstond al meteen een Cu congestus die als een speer de hoogte inging en verschillende Pileus kapjes genereerde die de sterke updraft benadrukten. Opvallend was dat de stapelwolken sterk roteerden waarbij de lucht spiraalsgewijs de hoogte insteeg. Nog geen twintig minuten na de geboorte ervan kon de wolk zich ontwikkelen tot een supercel waarin vlakbij het stadje Omaha de eerste donders weergalmden en valstrepen zichtbaar werden. Terzelfdertijd ontstond er een duidelijke ijskap en onstond er actief onweer in de hoogte. We reden nu in noordelijke richting om beter uitzicht te krijgen op de zijkant van de bui, maar het fotograferen werd nu bemoeilijkt doordat de bliksemactiviteit zich naar de basis van de wolk verplaatste. Dit leverde gevaarlijke CG's op die met oorverdovende knallen gepaard gingen, gevolgd werden door pittige regen met dikke druppels en ons dwongen om in westelijke richting weg te vluchten. Hierbij kwamen we ook andere chasers tegen die het op dezelfde bui gemunt hadden, waaronder zelfs de TIV en de DOW van het Vortex2 onderzoeksteam. Het was ondertussen echter al zonsondergang en we kregen een tweede onweer in het vizier dat erg veel bliksemactiviteit aan boord had. We achtervolgden deze bui om bliksemfoto's te maken bij de invallende duisternis, doch met matig succes. Nadien ontstonden er nieuwe buien die ons bij de rit naar het ondertussen geboekte motel vergezelden met het nodige geflits. De rest van de avond en nacht werd het echter weer rustiger.
Het was vanmorgen erg nevelig, rustig en zacht bij minima die niet onder 10,8 graden zijn gezakt. Op een zomerse lentedag hoefden we na die zachte nacht echter niet te rekenen, want de Stratusbewolking was erg hardnekkig en had weinig zin om vandaag nog haar koffers te pakken. Wat ze wel deed, was overgaan in Stratocumulus waardoor we halverwege de voormiddag even een paar schaarse opklaringen zagen opduiken in de voor 7/8 bewolkte hemel. Dit was echter niet veel meer dan een spreekwoordelijke knipoog, want de bewolking sloot zich na een uurtje weer volledig en de rest van de daglicht verliep somber en grijs. De mengeling van Stratus en Stratus fractus leek even over te gaan in Altostratus met Stratus fractus eronder, maar het bleef even grijs en af en toe viel er wat druilerige motregen. De temperaturen bleven hierdoor uiteraard flink achterwege en kwamen niet boven de 15,3 graden uit. De wind ging afgelopen nacht nog vrij brutaal tekeer met haar snelheden tot 32,2 km/h uit het noordwesten, maar overdag viel deze bijna volledig weg in de schijnbaar dode atmosfeer. Na zonsondergang ging de bewolking over in Stratocumulus en klaarde het plots volledig op vanuit het noordwesten en werd het helder maar een beetje nevelig. Door het vocht werd de afkoeling afgeremd waardoor het het niet zo koud aanvoelde onder de open hemel. Al het vocht, wolken en motregen heeft echter geen enkele invloed gehad op het neerslagtotaal dat op 0,0 mm bleef steken.
Alle regengebieden, buien en onweershaarden hebben Malderen afgelopen nacht gemist waardoor de omgeving er nog steeds kurkdroog bijlag. Het koufront werd echter actiever en begon te golven door cyclogenese op het front. Hierdoor ging het in de loop van de voormiddag alsnog regenen uit een gesloten Nimbostratus wolkendek. Door de bewolking en aanvoer van polaire lucht bleef het kil en kwamen de temperaturen niet boven 16,1graden uit, een heel verschil met het subtropische gisteren. De regenzone werd gevolgd door een aantal buien die het neerslagtotaal verder aanvulden tot een voor de natuur zeer comfortabele 8,8 mm. Daarna werd het definitief droog en dreven er vanuit het westen opklaringen binnen. De wegtrekkende Cirrus densus bewolking van het koufront in het oosten, wat Stratocumulusveldjes eronder en Cumuluswolkjes in het westen zorgden voor een fraai kleurenspel bij zonsondergang. Maar toen ging de overdag nog tot 30,6 km/h uit het noordwesten waaiende wind liggen en kwam de dreiging voor onze plantjes opeens uit een totaal andere hoek. De onderste luchtlagen koelden immers razendsnel af onder de open hemel en tegen middernacht was het in thermometerhut nog maar 6,7 graden. Aan de grond is de temperatuur vanzelfsprekend een paar graden lager en ziet het ernaar uit dat de weerkundige zomer morgenvroeg zal beginnen met plaatselijke grondvorst en een winters accentje.
Door overtrekkende wolkenvelden was het vanochtend erg zacht bij minima van 13,8 graden. Overdag zagen we dan een afwisseling van stapelwolken en Stratocumulusvelden terwijl de zon ruimschoots aan bod kwam. In de hogere luchtlagen zagen we Cirrostratus en Altocumulusbewolking binnenschuiven: duidelijke tekenen dat er een regenzone in de buurt hing, wat inderdaad werd bevestigd door de satellietbeelden en radar. We zagen vervolgens ook Altostratus binnenschuiven terwijl het tijdelijk zwaarbewolkt tot betrokken werd, maar op het einde van de namiddag werd de bewolking weer dunner en kwam de zon er terug door in een mix van Cirrostratus bewolkig en enkele Cumuluswolken. Het warmde hierbij op tot 21,9 graden. Naar de avond toe werd de bewolking opnieuw dikker en dreigend, en toen hadden we alsnog prijs met de passage van een buienlijn omstreeks 20H. Deze zegende de kurkdroge bodem met 1,6 mm hemelwater en ging gepaard met een erg krachtige westenwind die met stoten tot 33,8 km/h op het weerstation inbeukte. Daarna kwam de rust weer en zagen we vooral Stratus en Stratus fractus bewolking die zeer laag hing met ertussen een laag Altostratusbewolking. Deze laatste werd vervolgens door de laaghangende wolken aan het zicht onttrokken waarop nog een aantal vlaagjes van niet- meetbare motregen volgden.
Het was vanochtend een grijs en een beetje nevelig bij erg zachte minima van 10,1 graden. De nevelige waas werd snel dichter en voor we het wisten hing er een dichte mist die het zicht beperkte tot enkele tientallen meters. Deze bleef vervolgens een paar uur hangen alvorens hij overging in laaghangende Stratus. Pas rond de middag begon deze over te gaan in Stratus fractus zodat er opklaringen in ontstonden. Vanaf dan ging het erg snel en evolueerden we naar lichtbewolkt weer waarbij er enkel nog wat sluierbewolking overbleef. In het noorden leek deze bewolking wat dikker en leek er ook wat Altocumulus te hangen voor zover dat door de beperkte contrasten op die afstand te zien was. Het warmde op tot maarliefst 20,6 graden maar een droge noordwestenwind met snelheden tot 33,8 km/h hield de gevoelstemperaturen in toom. Tijdens de avond raakte de zon wat meer versluierd en ging de wind steeds koeler aanvoelen. De bewolking maakte plaats voor Altostratus die oranjeachtig ging opgloeien in het avondlicht. Plots zagen we kleine Stratus fractus wolkjes ontstaan die met een grote snelheid naar het zuid-zuidoosten leken te vluchten, en deze werden snel talrijker en groter. Ze gingen over in een chaotisch Stratus wolkendek dat de dag grijs en somber liet eindigen. Het voelde hieronder waterkoud aan maar het bleef wel droog zodat de 0,0 mm als dagtotaal onaangeroerd bleef.
We stonden vanochtend opnieuw oog in oog met een mengeling van Cumulus en Stratocumulus bewolking en het was opvallend fris bij minima van 6,8 graden. Deze bewolking hield zich vooral in het noorden op, maar bij de mooiweerliefhebbers ging er al meteen een alarmlichtje knipperen toen ze naar het zuiden dreef en er Cumulus congestus in te zien was die zich tot Stratocumulus uitspreidde.Gelukkig werd het niet zo erg dan eerst gevreesd werd, maartoch moesten we vooral na de middag tegen hardnekkige Stratocumulusvelden opboksen die door uitspreiding werden gevormd en het luchtruim voor 7/8 bedekten. Ondanks dit alles wisten we toch nog maxima van 22,2 graden te bereiken, wat duidelijk op de aankomst van een warmere luchtsoort leek te wijzen. Toen de zon tegen de avond wat lager ging staan loste de door thermiek gevormde bewolking weer op en konden we van een tweetal zomers aandoende uurtjes genieten. Daarna begon het echter verrassend snel af te koelen waardoor het vooral na zonsondergang bijtend koud ging aanvoelen onder een bijna helder .
Vandaag zouden we ons kunnen koesteren in tropische luchtmassa's aan de voorzijde van een koufront dat later op de dag zou langstrekken met lichte regen; Doch het koufront lag een halve dag voor op schema waardoor het vanochtend al regende uit een betrokken hemel en menig openluchtactiviteit letterlijk en figuurlijk in het water viel. Of er in ieder geval eventjes in gedipt werd aangezien die regen niet al te veel voorstelde. Meestal viel er lichte motregen uit Stratus en Stratus fractus bewolking waartussen af en toe Altostratus te zien was. Nauwelijks meetbaar, maar samen met de nijdige zuidwestenwind voldoende om er een gure herfstachtige bedoening van te maken ondanks de subtropische luchtmassa waar we nog inzaten. Tijdens de namiddag werd de neerslag wat intenser en de bewolking wat dikker al kregen we toch eventjes een flauw waterzonnetje te zien dat het kwik eventjes liet opveren naar 16,6 graden. Tegen de avond trok dan het koufront in eigen persoon langs en zagen we dreigende bewolking opzetten vanuit het westen. De Stratus fractus werd dikker en wierp een donkere schaduw over de omgeving waarna de motregen overging in gewone regen met weliswaar vrij kleine druppeltjes die aan een flinke intensiteit naar beneden kwam. De lichtinval veranderde van amber naar grijsachtig en vervolgens daalde er een koude, blauwachtige lichtgloed neer over het weerstation. Toch was het front nog niet gepasseerd want het werd opeens terug donker en er volgde weer een stortbui met fijne druppeltjes. Dan volgde er een half uurtje aanhoudende regen met dikkere druppels en pas dan werd het droger vanuit het noordwesten. De wind zwakte af, ruimde naar het westen en er verschenen opklaringen die echter net te laat waren om de zon nog te kunnen zien. We hielden het bij een oranje tot amberkleurige gloed die d omgeving bijna letterlijk liet opvlammen alvorens de duisternis intrad. Door de fijne druppeltjes is het neerslagtotaal beperkt gebleven tot 2,0 mm ondanks een hele dag bijna continue regenval. Er stroomde koelere lucht binnen al is het sowieso al niet echt warm geweest vandaag en de minima afgelopen nacht waren zelfs nog erg laag met 6,8 graden toen we ook nog in polaire luchtmassa's zaten vlak voor het warmt
Tijdens de nacht is het opnieuw gaan regenen waardoor het neerslagtotaal verder werd aangevuld tot 24,0 mm. Tegen de ochtend was het terug droog en kregen we Stratus en Stratus fractus bewolking te zien. Dit bij temperaturen die op 13,9 graden zijn uitgekomen. Overdag veranderde er niet veel en het werd een sombere en kille dag om snel te vergeten. De zon kregen we niet te zien en tijdens de voormiddag werden er stapelwolken gevormd die zich uitspreidden tot Stratocumulus met nog meer somberheid tot gevolg. Na de middag sijpelde er dan toch zachtere lucht binnen bij een naar noordoostelijke richtingen ruimende wind. Het ging daarbij zelfs een beetje broeierig aanvoelen bij maxima van 20,2 graden in de vochtige lucht. De lucht zag er soms dreigend uit toen de stapelwolken met zoveel kracht tegen de Stratocumulus inbeukten dat er mammatusachtige structuren ontstonden. De buien die daarbij ontstonden leverden echter niet meer dan enkele verdwaalde druppels op. Later op de avond dreef er vanuit het oosten dunnere Stratocumulus bewolking binnen waarin we af en toe een kleine opklaring konden zien. Alle andere wolkensoorten en vormen verdwenen daarbij al bleef het toch zo goed als betrokken. Het neerslagtotaal is onduidelijk daar het gisterenavond bleef doorregenen maar bedroeg waarschijnlijk ongeveer 4 mm voor het gedeelte dat vandaag naar beneden is
De bewolking is tijdens de nachtelijke uurtjes gedeeltelijk opgelost waardoor we vanochtend een mengelmoes zagen van brede opklaringen, wat verspreide Stratocumulusveldjes en natuurlijk een (vrij) royale portie zonneschijn. De windstille atmosfeer in combinatie met opklaringen en polaire luchtaanvoer zorgde ervoor dat het niet meer zwoel of plakkerig was met minima van 10,9 graden. Overdag warmde het ook niet meer zo snel op ondanks de zonneschijn maar in tegenstelling tot gisteren bleef het voor de rest erg vriendelijk met veel zonneschijn. Tijdens de namiddag werden er flinke stapelwoken gevormd al kwam het niet tot buien en losten deze naar de avond toe weer op zodat het helder werd op een paar Cirruswolken na. We haalden maxima van 25,5 graden en er stond een noordelijke wind die vooral naar zonsondergang toe erg kil ging aanvoelen. Neerslag is er ook vandaag niet meer van gekomen waardoor we terug met een dagtotaal van 0,0