Terwijl de noordelijke helft van het luchtruim nog redelijk wat opklaringen vertoonde, was het zuiden bedekt met een kluwen van Altostratus, Altocumulus en Stratocumulus castellanus. Niet meteen een gunstig voorteken voor degenen die uit waren op een droge en zonnige dag, maar al bij al viel het nog tegen voor de onweers- en regenliefhebber want de regen en buien schoven netjes onder ons door alsof ze door een onzichtbare barrière werden tegengehouden. De barrière had echter veel weg van een door Windows gestuurde firewall want kort na de middag ontwikkelde zich plots een buienlijntje in het noorden van het land dat te Malderen zelfs voor flink wat onweer zorgde toen deze met een zuidoostelijke stroming langzaam meedreef. Het onweer was vooral electrisch erg aktief, op gebied van neerslag leek het nog erg mee te vallen met een neerslagtotaal van 1,2 mm met een piekintensiteit die ook al niet meer dan een dikke 10 mm/h bereikte. De rust keerde pas na een kleine drie kwartier weer en er volgde een mengelmoes van wolken en opklaringen terwijl het voor de rest van de dag droog bleef. Ondanks het gedonder was het erg rustig met slechts 16,1 km/h als maximale windsnelheid uit het noordwesten (hierbij dient wel opgemerkt te worden dat de stroming steeds meer zuidoostelijk tot oostelijk werd in de loop van de dag). Met temperaturen tussen 10,6 en 21,7 graden keerde het zomergevoel vandaag weer terug en daar zaten die onweders ook wel voor iets tussen, zeker voor degenen die thuis waren en het uit eerste hand konden waarnemen, wat hier helaas niet het geval was...
Tijdens de ochtend maakte de atmosfeer in het noordoosten van Nebraska een onstabiele indruk door toedoen van Stratocumulus castellanus, Altostratus en valstrepen in het noorden. Voor stevig onweer was al deze wolkentroep echter niet ideaal, en zijn we in zuidwestelijke richting gereden om de opklaringen op te zoeken. Dit bracht ons weer in Kansas waar ondertussen stapelwolkjes waren onstaan die zich langs een band van Stratocumulus castellanus in de blauwe lucht vormden. Eentje ervan ontwikkelde zich razendsnel tot een onweersbui met flink wat regen, maar deze zakte al even snel in elkaar om vervolgens plaats te maken voor een nieuw onweer. Deze keer was het gemeend en kwam er een 'classic supercel' tot ontwikkeling met een wallcloud eronder. Ondanks het dreigende uiterlijk kon deze zich echter niet goed organiseren en was er ook geen duidelijke rotatie zichtbaar. De supercel liet het uiteindelijk weer afweten, maar de bliksemactiviteit was vooral na zonsondergang enorm toen zich langs de horizon een hele reeks nieuwe onweersbuien ontwikkelde. Alsof er onbekende krachten in het spel waren verdween de bliksemactiviteit echter als bij toverslag, en werd het weer rustig. De bewolking bestond nu vooral uit Cumulus Congestus en Stratocumulus castellanus waarin af en toe nog een bliksemflits te zien was. Ondertussen arriveerden we in Hayes County (zuidwesten van Nebraska) waar we de rest van de nacht doorbrachten in rustige omstandigheden.
Zoals verwacht is het vanochtend inderdaad tot grondvorst gekomen, en vooral het noorden van het land ontwaakte in een winterse setting bij grastemperaturen tot -1,9 graden. In Malderen werd in thermometerhut 5,7 graden gemeten terwijl de afkoeling en het vocht voor een fraaie zonsopgang met nevelslierten zorgde. Daarna werden we weer van het winterseizoen naar het zomerseizoen geslingerd en ging het kwik al snel de hoogte in onder een heldere hemel. Hierin werden naar de middag toe typische mooiweerswolkjes (Cumulus) gevormd terwijl er in het zuidoosten nog een paar sluierwolkjes hingen van het wegtrekkende koufront. Er stak een zacht briesje tot 25,7 km/h uit het noord- noordoosten op en het kwik bereikte terug een aangenaam niveau bij maxima van 21,9 graden. Tijdens de namiddag dreef er veel Cirrusbewolking binnen terwijl de Cumuluswolkjes naar de avond toe weer oplosten. De avond verliep dan weer erg kil bij snel dalende temperaturen al lijkt er geen grondvorst meer in te zitten dankzij de invloedsperikelen van een naderend warmtefront. Voor zover het nog de moeite was om het te noteren, bedroeg het neerslagtotaal 0,0 mm.
We begonnen de dag zoals we ze gisteren waren geëindigd, met veel laaghangende bewolking waaruit af en toe motregen viel. Het was niet koud bij minima van 13,4 graden maar het herftgevoel was op deze eerste dag van de meteorologische zomer nadrukkelijk aanwezig. In de loop van de voormiddag kwam het tijdelijk weer tot regen wat de pluviometers aanvulde tot 0,8 mm. Tegen de middag werd het terug droger en rustiger en kwamen er een aantal spaarzame opklaringen door terwijl de bewolking nu bestond uit 7/8 Stratocumulus met enkele Cumuli eronder. Het was een stuk frisser dan we gewend zijn met maxima van 22,0 graden en de wind voelde frisjes aan met haar snelheden tot 20,9 km/h uit het noorden. Tegen de avond veranderde er weinig en vas er nog steeds veel Stratocumulus en Cumulusbewolking waaronder we even later de dag konden afsluiten.
Het was grijs en kil vanmorgen bij minima van 9,1 graden, maar ondanks de erg pessimistische weersvoorspellingen klaarde het in de loop van de voormiddag op en kregen we een periode met erg aangenaam lenteweer voorgeschoteld. De bewolking ging over van Stratus naar Stratus fractus en deze laatste had na de middag erg veel weg van Cumulus humilis wolkjes die het luchtruim voor 2/8 bedekten. Het warmde op tot 17,4 graden maar er stond nog steeds een koude noorwestenwind die de gevoelstemperaturen onder de tien graden joeg met haar snelheden tot 29,0 km/h. Er volgde een kille en zwaarbewolkte avond waarbij het wolkendek meestal gesloten was maar toe af en toe nog ruimte liet voor een minuscule opklaring. De wolken dreven met een erg grote snelheid vooruit in zuidelijke richting. Neerslag heeft het wolkendek niet voortgebracht zodat we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten. hemel.
Het was vanmorgen rustig met brede opklaringen en door al het vocht voelde het nogal klam aan bij minima van 8,8 graden. De bewolking bestond uit Cirrostratus, Altocumulus en Stratocumulus die nogal chaotisch aandeden. De Altocumuluswolken stalen hierbij de show door hun bijzonder fraaie, kleine ribbelpatronen. Echt lang konden we daar niet van genieten, want de ribbeltjes verdwenen terwijl de Cirrostratus overging in Altostratus met de onvermijdelijke sombere gevolgen. De zon liet het afweten en het voelde kil aan, al was de zuidwestenwind gelukkig niet al te krachtig. De Altostratusbewolking werd rond de middag weer dunner en we kwamen weer in opklaringen terecht terwijl er Cumulus humiliswolkjes werden gevormd. Hierdoor kregen we dan toch nog een tamelijk vriendelijk weertype aangeboden waarbij de temperaturen echter wat achterbleven met maximaal 18,2 graden. Ook dit zonnige(re) intermezzo was maar van korte duur, want vanuit het noordwesten dreef tijdens de avond weer Cirrostratus bewolking binnen die scherp begrensd was en snel overging in Altostratus. De stapelwolkjes hielden het voor gezien, maar de zon deed dat ook waardoor de avond somber en kil verliep. Tegen zonsondergang verschenen er weer opklaringen vanuit het zuidwesten en ging de bewolking over in een chaotische mix van Altocumulus floccus, Altostratus, Cirrostratus en Cirrus die eigenlijk nog best wat sfeer uitstraalde. Onder het wolkendek waren geregeld flinke valstrepen te zien, al kwam het op de begane grond niet verder dan een paar druppels die samen goed waren voor een dagtotaal van 0,0 mm.
Het leek opeens alsof we ergens ver in het najaar waren terecht gekomen met mist en Stratus bewolking en vrij zachte minima van 14,2 graden. De bewolking bleef hangen en de mist ging over in nevel terwijl er af en toe lichte regen of motregen viel. Dit beeld bleef de hele dag hetzelfde en je zou dan ook totaal niet denken dat het warme zomerweer maar net over de Nederlandse grens zat met diepblauwe luchten, veel zon en temperaturen die ongeveer tien graden hoger zaten. Een situatie die we een paar jaar terug ook gezien hebben en net als toen is het er eentje van lange duur. Het is immers al de derde dag dat er geen enkele streep zonneschijn te zien was en het ziet er ook niet naar uit dat daar voor het einde van de week verandering zal in komen. Zowat identiek aan toen is dat er op de scheidingslijn met de warme lucht onweer zat dat op veel plaatsen voor verrassingen zorgde door het plotse opduiken van donderwolken tussen de stabiel lijkende Stratus en bij de koude maxima van 18,7 graden. Ze werden door een noordoostelijke stroming voortgedreven en een van de buien kwam pal op Londerzeel af. Doch opeens klapte de bui in elkaar en weg was die. Daarna zagen we dan een zeer actief onweerscomplex op ramkoers maar ook deze klapte in slechts luttele minuten in elkaar. Wel zagen we de atmosfeer beroerd worden en kon de bui door aanzuiging de wind eventjes naar het westen doen draaien. Er dreven een paar opklaringen binnen waarna de restbewolking van het onweer samen met Stratus alles weer liet dichttrekken. Wie net op het moment van de opklaring naar boven keek (zeer goede reflex nodig) kon Altocumulus floccus en Cumulus congestus zien. Daarna zagen we een opvallende ambertint doorheen de bewolking doordat het licht van de ondergaande zon op de muur van onweerswolken weerkaatste. De atmosfeer was voldoende in beroering gebracht om een klein stukje van de Stratusbewolking die ondertussen weer was binnengedreven opnieuw open te rijten waardoor we de bovenliggende laag Cirrus densus bewolking zagen. De Stratus flarden dreven daarbij aan een enorme snelheid vanuit het noordoosten voorbij terwijl de wind aan de grond nog steeds westelijk was. Uiteindelijk bereikten de buien ons niet en zelfs de onweersvrije restanten leverden geen druppel meer op waardoor het dagtotaal is blijven steken op 0,0 mm.
Het was vanochtend erg koel met minima van 10,4 graden en daar zat een hogedrukgebied dat boven de Lage Landen was terecht gekomen in combinatie met ingevangen polaire lucht voor iets tussen. Vooral in de noordelijke helft van Nederland lagen de temperatueren erg laag met minima beneden 5 graden en aan de grond waarschijnlijk plaatselijk nog een graadje vorst. De heldere condities mochten we gelukkig een tijdje houden waardoor de zon alle ruimte kreeg om de boel weer op te warmen, en doordat het hogedrukgebiedje doorschoof in oostelijke richting kwamen we ook weer in een zuidelijk luchttransport terecht zodat de warmte ons weer kon bereiken. Het temperatuurscontrast tussen afgelopen nacht en deze namiddag was dan ook zeer groot want we haalden maxima van 28,4 graden. De warme lucht was niet volledig stabiel want er werden nogal wat stapelwolken gevormd en er ontstond ook Stratocumulus bewolking welke de zon in een lastig parket wist te brengen. Gelukkig ging dit naar de avond toe allemaal weer de juiste kant op en kregen we terug uitgebreide zonnige perioden waarbij het heerlijk warm ging aanvoelen onder begeleiding van een luchtig zuidwestelijk briesje. De warmte bleef ook lang hangen waardoor we tot diep in de nacht in open lucht konden vertoeven zonder onderkoelingsverschijnselen op te lopen. In de laatste schemering konden we echter zien hoe er vanuit het westen Altocumulus castellanus bewolking binnendreef waardoor we konden aanemen dat het zeker geen bestendige warmte was waarmee we te maken hebben, en de weerkaarten bevestigen dit ook in de vorm van grote onweerskansen in de loop van morgen. En daarmee dus de daarbijhorende regen die de planten uit hun lijden zou moeten verlossen voor zover de eventuele hagelstenen dit al niet zouden doen tenminste. Vandaag was het echter nog niets van dit alles en sloten we de dag af in tamelijk zwoele omstandigheden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.