Dit was Veenendaal afgelopen dinsdag. De auto rijdt daar óp een drempel. Die grijze rechts is van mij en ik had m daar maar even neergezet en de laatste 100 m op blote voeten naar huis gelopen. Het kwam tot mn nummer bord en hij begon te stotteren 
Onweersbuien vind ik fascinerend. En verder de grote klimaatlijnen in een groter perspectief proberen te zien.
Ooit toen ik een jaar of 14 was was ik in de Jura (Frankrijk) in een rivier aan het zwemmen met mn zusje. Haar haren gingen ineens rechtop staan ala statisch. Ik zei toen we moeten nu uit het water. Dat had ik ooit gehoord. Met dat we op de kant stonden sloeg de onweer via een boom in het water. We hebben het vuur gezien. Heel bizar. Daarna zo de auto in gebonjourd door mn ouders. Dus we zaten in ons natte badpak te bibberen van angst in de auto terwijl mijn vader aan de tentstokken hing om m op de grond te houden. Echt zo bizar hoe snel dat kwam opzetten. Van een camping verder was toen niks meer heel.(was destijds ook in nl op t nieuws). Wij hadden alleen kromme tentstokken (en sindsdien alle haringen in de grond ipv een paar). Buiten dat ik het interessant vind heb ik er dus ook zwaar respect voor.
Iets later (eind jaren 90) een windhoos of iets in die trant meegemaakt waarbij dak van de stal van de paarden op de manege was ingestort. Maakte ook indruk.
...
