Het was vanochtend weer bibberen bij erg lage kwikstanden voor de tijd van het jaar. Onder een nagenoeg heldere hemel was het kwik weggedoken naar 4,8 graden, terwijl de tuinbouwsektor opgelucht ademhaalden dankzij het feit dat het niet tot vorst is gekomen, althans niet te Malderen want op diverse plaatsen is het kwik wél onder nul gedoken aan de grond. Gelukkig was de zon reeds vroeg van de partij om ons van verder onheil te sparen, zodat ze het kwik - mits enig tuineffekt - deed oplopen naar 20,3 graden, maar een schrale noordoostenwind met pieken tot 21 km/h deed het alles behalve aangenaam aanvoelen, vooral op schaduwrijke plekjes. Af en toe kwam er zich ook een wolkje mee moeien, maar voor het grootste deel van de tijd had de zon het rijk bijna voor zich alleen. Op dit ogenblik is het kwik echter al flink op de terugweg en gaan we onder de schaarse bewolking opnieuw een erg frisse nacht tegenmoet met reëel gevaar voor nieuwe nachtvorst. Het hogedrukgebied trekt zich morgen terug naar het westen waardoor er noordzeebewolking zal binnensijpelen en de weerskwaliteit verder zal inboeten. Tijdens het weekend zijn er ook verhoogde kansen op buien, vooral in het oosten van het land.
Na een met dunne nevelslierten ingewijde ochtend volgde alweer een stralende zomerdag. Bewolking was er nauwelijks en het enige dat daar een beetje op leek waren de ijle Cirrussluiers die tijdens de voormiddag geleidelijk wegtrokken naar het zuiden, de condensatiesporen van een paar vliegtuigen en kort na de middag een minuscuul stukje Cumulus dat zich met heel veel moeite voor enkele minuten kon in stand houden. De wind was andermaal zwak met snelheden tot 11,3 km/h uit noordelijke tot noordoostelijke richtingen; deze voerde droge en warme landlucht aan, en het staat dan ook buiten kijf dat we erg mooie maximumtemperaturen zouden optekenen. We haalden uiteindelijk 26,6 graden in de vroege avonduurtjes, maar 's morgens kwam dat extra pullovertje bij 6,9 graden nog goed van pas. De temperaturen bleven 's avonds nog lang aan de zachte kant waardoor het ook tijdens de avonduurtjes best aangenaam toeven is in de buitenlucht. Zonder wolken geen regen, en dat zit er ook de komende dagen niet meteen aan te komen door enerzijds de invloed van een krachtig blokkerend hogedrukgebied boven het noordzeegebied, en anderzijds aflandige noordoostelijke luchtstromingen waardoor potentiële buien van hun belangrijkste voedingsbronnen verstoken blijven.
Na een bovennatuurlijk zwoele nacht die ons vanochtend op temperaturen van 18,0 graden bracht, konden we reeds bij zonsopgang genieten van imposante uitgroeiende stapelwolken (cumulus congestus) die zich net ten zuiden van Malderen boven de overige bewolking hebben verheven. Dit zorgde voor een fraai weersbeeld met tropische tintjes, temeer daar de zon door de vochtige lucht bloedrood kleurde en we tegelijk konden genieten van Cirrus en Altocumulusbewolking die zich op artistieke wijze in het erg geslaagde kleurenpalet een plaatsje wisten te verschaffen. Om voluit van dit kleurenspektakel te genieten was het echter raadzaam om zeer vroeg uit de veren te zijn want heel prompt vormde zich korte tijd later een flinke massa laaghangende bewolking die al dit moois vervolgens op korte tijd aan het zicht onttrok. Het weersbeeld was tijdens de rest van de voormiddag dan ook erg somber te noemen en tot overmaat van ramp hadden deze geen haast op hun doorreis langs Malderen zodat we ook de namiddag kunnen samenvatten met de woorden 'grijs-somber-rustig-droog'. Tijdens de vroege avond kregen we heel even de zon te zien toen de Stratusbewolking zich plots terugtrok en in het zuiden waren weer indrukwekkende Cumuli congesti te zien, net als vanmorgen en net alsof ze daar de hele dag bleven hangen, verscholen door de grijze Stratustroep die trouwens al snel weer op de proppen kwam om de rest van de avond terug in een herfstachtige sfeer te laten verlopen. Het bleef andermaal droog vandaag en voorts was de erg snelle temperatuursdaling opvallend die zich in de late namiddag voordeed kort nadat het kwik de 24,8 graden aanstipte. Voorts stond er erg veel wind vandaag met snelheden tot 27,4 km/h uit het west- noordwesten, hoewel de erg aktieve onweershaarden die ons net gemist blijken te hebben, met een zuidoostelijke stroming werden meegevoerd.
Nog steeds was er geen enkel gaatje in het laaghangende wolkendek te zien, doch deze keer was het helemaal droog bij minimumtemperaturen van ... graden. opvallend was dat reeds vrij vroeg in de voormiddag voelbaar werd dat de zonnewarmte dwars door de wolken heen leek te stralen. Deze warmtestraling werd geleidelijk intenser maar het was toch nog wachten tot rond de middag voordat er alsnog opklaringen binnendreven waarin de zon tevoorschijn kwam gekropen. De vier dagen 'rustvakantie' hebben haar duidelijk veel goed gedaan want de resterende bewolking werd vervolgens in sneltempo opgeruimd terwijl de temperatuur meteen steeg naar ... graden. Halverwege de namiddag was het reeds zo goed als helder al deed de lucht nog een beetje nevelachtig aan. De wind koos hierbij ... richtingen met maximumsnelheden van ... km/h. Tijdens de avond bleef het grotendeels helder en vooral erg zacht, waarbij er enkel rond zonsondergang een rijtje Stratocumulus castellanus- wolken in het noordwesten te zien was. Dit had echter geen verdere gevolgen voor het weer. Dat het neerslagtotaal beperkt bleef tot ... mm was dan ook te verwachten.
Vandaag kregen we voor de verandering eens een downday voorgeschoteld en grepen we deze gelegenheid aan om ons van Missouri naar Kansas te begeven waar het morgen interessant zou kunnen worden. Het oogde aanvankelijk erg somber met laaghangende Stratus en Stratocumulusbewolking terwijl het vrij kil aanvoelde. Maar de zon liet zich al snel zien toen de bewolking openbrak en geleidelijk overging in Cumulus humilis. Vanuit het zuiden kwam er geleidelijk hoge sluierbewolking opzetten die in de loop van de namiddag langzaam overging in Altostratus translucidus. Ze bedekte de hemel echter niet volledig en het bleef droog ondanks de valstrepen die eronder verschenen. De Cumuluswolkjes losten op zodat we eindigden met uitsluitend hoge en middelhoge wolkensluiers.
Het luchtruim oogde vanochtend erg onstabiel terwijl er op verschillende plaatsen reeds buien actief waren. Dit alles gebeurde bij ochtendminima van 14,1 graden, maar werd gevolgd door een rustiger en stabieler weertype waarbij we weer wat zon en lentesfeer konden opvangen. De bewolking bestond nu uit Stratus fractus, Cumulus, een beetje Stratocumulus en Cirrus. Kort voor de middag bolden de stapelwolken flink op en ontstonden er al snel nieuwe buien. Eén ervan overspoelde brussel halverwege de namiddag met erg zware regenvlagen en rukwinden. In Malderen waren er ook buien actief, al lijkt het erop dat het er niet zo ruig aan toeging als in Brussel. Er was ook niets te merken dat op onweer of hagel leek, maar de bliksemdetectiekaartjes toonden dat de vonken er vooral in de zuidelijke helft van het land flink zijn afgevlogen. Ook Nederland leek op dat gebied erg goed te zitten, vooral dan de noordelijke en oostelijke delen van het land. Op het einde van de namiddag brak er een rustigere periode aan en vielen er hooguit lichte buitjes met niettemin opvallend dikke druppels. Het was wachten tot 20H45 voordat we terug iets konden meepikken van het zwaardere werk en vooral na 22H werd er zeker niet bezuinigd op het hemelse vocht. Het vrij indrukwekkende neerslagtotaal van 16,6 mm kwam dan ook niet uit de lucht gevallen, en een ander opmerkelijk punt is dat de temperaturen erg hoog uitkwamen ondanks het wisselvallige weer. Het werd immers 24,4 graden terwijl het ook 's avonds niet kouder werd dan een ruime 16 graden. Veel wind stond er niet, maar de rukwinden die sommige buien voortbrachten, waren alsnog goed voor een maximumsnelheid van 38,6 km/h uit het zuid- zuidwesten.
Het wegtrekkende koufront zorgde in het noordoosten van Nederland nog voor regen terwijl het in Malderen opklaarde vanuit het zuidwesten. De minima waren door de bewolkte nacht aan de zachte kant en daalden niet beneden 10,4 graden. We kregen aanvankelijk veel Cirrus en Altostratus bewolking te zien met wat Altocumulusbankjes ertussen terwijl de bewolking (uiteraard) het dikste was in het noordoosten. De binnenstromende vochtige zeelucht zorgde ervoor dat er tegen de middag wat stapelwolkjes werden gevormd waarachter de zon zich regelmatig terugtrok. De stijgende luchtdruk zorgde er echter voor dat ze niet konden uitgroeien tot buien zodat het rustig en droog bleef. Het kwik scoorde erg magertjes met hooguit 32,2 graden terwijl de aantrekkende westenwind het ook niet meteen gezellig maakte met haar snelheden tot 32,2 km/h. De stapelwolkjes kregen tijdens de namiddag de neiging om uit te spreiden tot Stratocumulus, maar dit gebeurde gelukkig slechts met mate waardoor we al bij al nog van fraai zomerweer kunnen spreken. Alle convectieve bewolking loste tijdens de avond op waarna restanten van Stratocumulus tegen een diepblauwe lucht voor een sfeervolle zonsondergang zorgden. Er volgde een koele maar niet overdreven koude avond waarin we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Het was vanochtend helder en enkel de talloze waterdruppeltjes op planten en natte wegen getuigden nog van het waterballet dat we gisteren te verwerken kregen. Bij minima van 12,5 graden was het tamelijk zacht en het was windstil. Zodra de zon op was, kwam de atmosfeer langzaam in beweging en zagen we al snel Stratocumulus castellanus, Cumulus en Cirrus densus binnenschuiven. Laatstgenoemde was afkomstig van een afgestorven buiencel, maar wie hiermee dacht dat de buienmolen ook was afgestorven had het grondig mis. De stapelwolken werden snel talrijker en nog voor de middag werden er nieuwe buien gevormd die er deze keer fris en gezond uitzagen en na de middag steeds feller werden. Tussen de wolken door was de lucht diepblauw en het was ook zeer helder waardoor het weer een uitgelezen kans voor de weersfotografen werd om hun persoonlijke kunstcollecties uit te breiden. De aangevoerde lucht was wat frisser met maxima van 20,3 graden, en dit werd vooral door de aantrekkende wind goed voelbaar. Terwijl het boven de Britse eilanden tot heus stormweer kwam, was het ook in Malderen goed prijs met windvlagen die met snelheden tot 53,1 km/h uit het west- zuidwesten over het weerstation gierden. Welke samenstelling de buien daar hadden is onbekend, maar dat ze er (een beetje) waren werd in elk geval bevestigd door het neerslagtotaal van 0,6 mm. De avond verliep dan weer rustig maar tamelijk winderig terwijl er een afwisseling van stapelwolken en diepblauwe luchten te zien was.
Net als gisteren was het vanmorgen helder bij een eerder flets blauw gekleurde lucht en minima die iets lager waren met 11,5 graden. Er stond een schrale noordenwind die snel aanwakkerde tot 29,0 km/h maar een belangrijk verschilpunt tegenover gisteren is dat er vrijwel geen stapelwolken meer werden gevormd op uitzondering van een klein eenzaam exemplaartje in het westen tijdens de late namiddag. In het zuiden verscheen ondertussen Cirrus en Cirrostratus bewolking die duidelijk op een regenzone wees die onder ons doortrok. Het kwik bleef achter in de duidelijk koelere luchtmassa's en we haalden nog maar 25,4 graden. Tijdens de avond koelde het flink af en verscheen er vanuit het noordwesten wat Stratocumulusbewolking die zich vanuit een melkachtige waas leek te ontwikkelen: een duidelijk teken dat er vochtige zeelucht is gaan binnenstromen en dat er komende nacht waarschijnlijk flink wat laaghangende bewolking zal gevormd worden. Neerslag is nog steeds in geen velden of wegen te bekennen zodat we terug met 0,0 mmafslote
Na een zwoele nacht waarbij het niet kouder dan 16,2 graden werd, voelde het vanmorgen verrassend luchtig aan met een droog noordoostelijk briesje en onschuldige stapelwolkjes. Na verloop van tijd draaide de wind echter weer naar het zuidwesten en werd er geleidelijk vochtigere lucht aangevoerd. De gevoelstemperaturen begonnen dan ook op te lopen en we kregen terug met zwoele, plakkerige toestanden te maken.Niettemin waren de temperaturen een fractie lager dan gisteren met 28,8 graden. De rafelige stapelwolken rafelden verder uiteen terwijl de restanten subtiel overgingen in Stratocumulus en Altocumulus castellanus. Deze wolkensoort werd vooral naar de avond toe algemeen en het was dan ook al snel duidelijk dat er iets in de lucht hing.De bevestiging volgde omstreeks 22H30 toen er in de Cirrus densus en Altostratus bewolking die ondertussen vanuit het zuiden was binnengedreven, een bliksemflits zichtbaar werd en even later de doffe, diepe dreun van de donder hoorbaar was. Toch hoefden we ons in malderen nog geen zorgen te maken want we kregen slechts een schampschot van dit onweer met enkele druppels mee. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot 0,1 mm.
De heldere hemel werd vanmorgen opgesmukt door Cirruswolkjes terwijl het erg fris was bij minima van 8,2 graden. Het leek terug een erg fraaie zomerdag te worden, doch in het noorden verschenen Stratocumulusvelden die er donker en onheilspellend uitzagen, en geleidelijk onze kant uitkwamen. Na een tijdje verschenen er ook stapelwolken en kreeg de zon het erg moeilijk, wat samen met de koele noordoostelijke bries het zomergevoel op veilige afstand wist te houden. Gelukkig voor die zomerliefhebbers was dit niet het begin van een grijze en kille waaidag, want de Stratocumulusvelden begonnen weer uiteen te rafelen, en de stapelwolken gingen over van de mediocris naar de humilis variant om later zelfs grotendeels te verdwijnen. De zon wist zich goed te herpakken en vooral uit de wind was het zeer aangenaam toeven. De maxima waren echter nog steeds aan de lage kant met 19,9 graden. Tijdens de namiddag werd de blauwe lucht wat fletser en zagen we hier en daar Cirrusveldjes verschijnen die zich vooral ten zuiden en oosten van ons ophielden. Daarna werd de lucht weer dieperblauw en tijdens de avond zagen we weer wat Stratocumulusveldjes voorbijdrijven die fraai oranje oplichtten toen de zon bijna onder was. Het waren echter sommige Cirruswolken die de show stalen door zich tot een vertikaal gordijn te schikken dat meer dan tien kilometer hoog en maar een paar honder meter dik was. Net voordat dit aan hoge snelheid in oostelijke richting over Malderen trok, was het uitzicht op het gigantische gordijn ronduit apocalyptisch te noemen waarna het terug verdween achter laaghangende Stratocumulusbewolking die vanuit het oosten binnendreef en aan grote snelheid ertegenaan leek te knallen. Op de begane grond ontbrak het tevens ook niet aan actie, want de gierende oostenwind leek tijdens de vroege avond een hoogtepunt te bereiken waarbij bulderende windvlagen om alles wat rechtstond heen floten. Na zonsondergang werd het iets rustiger maar koelde het terug zeer snel af waardoor het een erg onaangename zomeravond werd voor wie zich niet in winterkledij had gehuld om buiten een neerslagtotaal van 0,0 mm op te tekenen.
We bevonden ons vandaag nog steeds in onstabiele en warme lucht waarin zich flinke stapelwolken ontwikkelden terwijl het niet kouder dan 15,9 graden is geworden. De aambeeldbewolking van gisteren is weer opgelost en dus was er weer ruimte voor zonneschijn. Tijdens de voormiddag leken we nog in aanloop te zitten naar een herhaling van het onweersgeweld van de voorbije dagen, maar rond de middag sloeg het weer opeens om en werd er zeer heldere en koele lucht aangevoerd vanuit het noordwesten. De convergentielijn werd weer teruggedrongen naar het zuidwesten en tegen dat er onweersbuien op ontstonden bevond deze zich al op erg grote afstand. Omstreeks 18H waren de statige toppen van de onweersbuien die zich waarschijnlijk ver voorbij de Franse grens bevonden nog mooi te zien vanuit Dendermonde aan de zuidelijke horizon. Ondertussen begon de koele lucht steeds meer haar stempel op het weer te drukken en stak er een vrij krachtige noordwestelijke bries op. Aanvankelijk voelde dit heerlijk luchtig aan na de plakkerige zwoelte van de voorbije dagen maar tegen zonsondergang wist deze koude wind alle terrasjesgangers toch vakkundig weg te borstelen. Vanachter glas deed de diepblauwe hemel nochtans hoogzomers aan, net als het neerslagtotaal dat op 0,0 mm is blijven steken.
De warmere lucht heeft ons tijdens de nacht ook aan de grond kunnen bereiken waardoor het vanochtend een beetje klam aanvoelde in de vrij vochtige atmosfeer. De gure stormwind is tijdens de nacht afgezwakt waardoor het koudegevoel ook een stuk minder was dan gisteren rond deze tijd, en dit bij minima van 13,3 graden. Volledig windstil was het echter nog niet, maar wel droog terwijl de bewolking er min of meer hetzelfde uitzag als gisterenavond. Namelijk met Altocumulusvelden en Cirrus in de hogere luchtlagen. Vanuit het westen nam deze bewolking echter snel toe waardoor er een kille en vrij sombere episode volgde tijdens de voormiddag, al ging dit proces niet met neerslag gepaard. Nog voor de middag klaarde het weer op en ging de bewolking over in een mengeling van Cirrus, Cirrostratus, Altocumulus en Cumulus fractus. De zon kwam er weer door en er werd snel warmere lucht aangevoerd waardoor het kwik tijdens de namiddag kon pieken op 26,2 graden. De wind was nu een stuk zwakker en kwam meestal uit zuid-zuidwestelijke richtingen. Het aandeel Cirrus en Cirrostratus bewolking nam gestaag toe terwijl alle andere wolkensoorten verdwenen. Er verscheen nu ook Altostratus tussen, maar de sluierwolken waren niet aaneengesloten waardoor we toch nog een flinke portie zonneschijn kregen terwijl het zwoel ging aanvoelen. Zeker tijdens de avond toen de wind weer afzwakte terwijl het nauwelijks afkoelde. Bij het vallen van de schemering zagen we in het noordwesten een gordel van Cumulus fractus bewolking verschijnen die voor een aparte aanblik zorgde maar geen verdere gevolgen met zich meebracht. Het neerslagtotaal liet zich dus al makkelijk raden met 0,0 mm.