Weerwoord | Hoe mooi onze Europese supercells écht kunnen worden...

Een tweedaagse jacht op dynamisch onweer door Frankrijk en Duitsland. Het begint een beetje een vaste prik te worden voor ons in deze tijd van het jaar, maar gedurende de koude maanden kijk ik er reikhalzend naar uit.

Zondag 10 juni leverde niet veel op. Een basis van een multicell in de buurt van Nancy, een enorme stijgstroom met aambeeld boven de Vogezen, prachtig aangelicht door het licht van een steeds lager staande zon en tot slot een flinke bliksemshow in de Bovenrijnse Laagvlakte. De plaatjes van deze dag houden jullie nog tegoed .

Dit draadje draait volledig om de twee supercells die we gisteren, maandag 11 juni, onderschept hebben. De eerste in de omgeving van Saarlouis (drie keer) en de tweede bij Frankenthal. De windschering bleek sterker te zijn dan op voorhand werd verwacht, wat resulteerde in kolkende RFD-arcussen, draaiende wallclouds, hagel tot 5 centimeter in doorsnede, zware windstoten, hier en daar een (anticyclonale) tuba en vooral heel veel wateroverlast.

Bij dezen vier plaatjes. De eerste twee zijn van de supercell bij Saarlouis, de andere twee zijn van het apparaat bij Frankenthal. Vooral de laatstgenoemde cel bleek met z'n knalgroene RFD uitermate fotogeniek te zijn. Van de categorie 'Ik hoef niet meer naar de VS' . Een supercell met dit uiterlijk stond bovenaan mijn wensenlijstje. Er moeten gekke dingen gebeuren wil ik dit (op korte termijn?) overtreffen. Eén ding weet ik wel: dit is voor mij de mooiste chase geweest in de negen jaar dat ik achter onweer aan ga.

Credits naar de meteoroloog van ons team, Michiel Baatsen, voor het wéér spotten van de oh zo relevante details in de weerkaarten. En uiteraard werd deze chase mede mogelijk gemaakt door het goede gezelschap van Paul Begijn, Roland Dekker en Richie van den Bosch .

Meer van mijn plaatjes

En de Facebookpagina van ons chaseteam