De ochtendstond werd vandaag meteen goed op smaak gebracht door een met dotjes Altocumulus volgespikkelde hemel die weer fraai oplichtte in het eerste zonlicht. Een mooie start dus maar het vervolg was minder interessant want de bewolking ging tijdens de uren daarop gevoelig toenemen zodat we uiteindelijk met een zo goed als betrokken hemel opgescheept zaten. Tegen de middag kregen we daar ook nog eens een paar lichte buitjes bij cadeau (te Malderen niet meetbaar en in Brussel ook slechts wat licht gedruppel) maar gelukkig herstelde het zomerweer zich daarna waardoor we tijdens de namiddag weer konden genieten van opklaringen die steeds breder werden waarbij de bewolking vooral uit Cumulus en wegtrekkende Altocumulus bestond. De temperaturen moesten bij dit alles echter een weinig inleveren waardoor we het vandaag moesten stellen met 15,3 tot 24,3 graden, en dit bij een oost- zuidoostelijk briesje met snelheden tot 22,5 km/ h. Later in de namiddag gingen de Cumulusjes het weer hogerop zoeken waardoor ze al snel dreigende afmetingen aannamen en de eerste (nieuwe) buien waren dan ook al snel een feit. Op sommige plaatsen werd hier intense neerslag inclusief hagel, onweer en rukwinden op waargenomen, maar te Malderen waren het vooral de fraaie wolkenluchten waarmee men vrede moest nemen. De buienwolken borrelen echter langs alle kanten op dus het is niet uitgesloten dat hier de komende nacht of vanavond nog verandering zal in komen. Voorlopig dus nog een neerslagtotaal van 0,0 mm vandaag onder voorbehoud..
De neerslag die gisterenavond begon te vallen, heeft kennelijk de hele nacht aangehouden want tijdens de ochtend was het nog steeds volop aan het regenen terwijl de heuvels van Malmedy in dichte mistsluiers gehuld waren. De neerslag hoorde duidelijk bij een warmtefront want het was vanochtend reeds opvallend zacht en het ging na een poosje zelfs een beetje zwoel aanvoelen. Omstreeks 10H hield het op met regenen en een half uurtje later verschenen er weer opklaringen terwijl de mist snel optrok. De bewolking bestond nu uit Stratocumulus en Stratus fratus waarbij opviel dat er in de opklaringen daartussen totaal niets van hoge of middelhoge bewolking te zien was. De lucht nam zelfs een opvallend diepblauwe kleur aan. ---Einde zomerverblijf Malmedy---Bij de terugkeer naar Vlaanderen neemt de Stratus fractusbewolking zienderogen toe waardoor de vakantie in mistroostige en sombere omstandigheden dreigt te eindigen, maar gelukkig klaart het even later weer op waarbij de bewolking een Cumuliform karakter krijgt. Een tijdelijke toename van de bewolking laat niet lang op zich wachten, maar ook deze keer wordt dit gevolgd door opklaringen waarbij de bewolking geleidelijk overgaat in Stratocumulu
De eerste 'officiële' zomerdag deed haar naam in elk geval weinig eer aan vanochtend, toen het betrokken was met Stratusbewolking. Deze had een dreigend uitzicht en de motregen die eruitviel kreeg een buiig karakter, doch veel stelde het niet voor met een schamele 0,2 mm. Wel was het opvallend zacht met minima van 15,7 graden. Het werd geleidelijk droog en er dreven opklaringen binnen vanuit het zuidwesten terwijl er stapelwolken werden gevormd. Deze waren erg talrijk en kregen gezelschap van Stratus fractus en Stratocumulus terwijl er onderandere in Brussel nog een paar buitjes uitvielen. Daarna werd het overal droog terwijl de stapelwolken kleiner werden en het aangenaam zomerweer werd bij maxima van 22,8 graden. Er stond ook niet al te veel wind ondanks een kleine uitschieter tot 35,4 km/h uit het westen, een heel verschil met afgelopen weekend. We bevonden ons in subtropische luchtmassa's en een koufront trachtte hier een einde aan te maken door vanuit het noordwesten af te komen zakken. Dit was tijdens de namiddag reeds merkbaar door Cirrostratus die overging in Altostratus translucidus waardoor we 's avonds slechts een waterzonnetje te zien kregen. Later doken vanuit het westen Stratocumulusvelden op die er dreigend uitzagen maar geen neerslag veroorzaakten. Nieuwe Stratocumulus castellanus bewolking dreef tegen zonsondergang binnen vanuit het zuidwesten en had volgens de radar een paar buitjes aan boord die echter niet in Malderen vielen. Deze wolkenvelden dreven met een opvallend snelle hoogtestroming naar het noordoosten terwijl de nog steeds aanwezige Altostratusbewolking en wat oranje oplichtende Cumuluswolken voor een fraai kleurenspel zorgden bij zonsondergang. Daarna werd het zwaarbewolkt tot betrokken maar nog steeds droog en rustig.
We begonnen de dag met veel Altostratus en Altocumulusbewolking, maar het was boterzacht bij minima van 15,2 graden. Op de radarbeelden zagen we een buienlijn verschijnen die zonder veel erg België introk. Deze werd na de middag gevolgd door een aantal opklaringen waarna de bewolking opnieuw toenam en het terug tot een aantal buitjes kwam. Het leek allemaal heel onschuldig, maar op de radar waren wel degelijk flinke onweersbuien te zien die zich in de vroege avond nog boven noord Frankrijk bevonden. Deze werden voorafgegaan door een nieuwe zone van opklaringen al liep het luchtruim al flink vol met de vezelachtige bewolking uit de toppen van deze buien. Het warmde op tot 24,6 graden. Er volgde een tamelijk zwoele en kleffe avond waarna omstreeks 19H de eerste bui ons bereikte, maar die was kennelijk van onweersverschijnselen ontdaan zodat het bij een gezapig regentje bleef. Daarna trok een nieuwe bui ten oosten van ons langs en daar zaten enkele donderslagen en bliksemflitsen in al bleef het hier bij wat gedruppel. Een nieuwe bui trok dan weer ten westen van ons langs en het onweer bleef buiten ons gehoor- en zichtsveld. Niettemin mochten we als afsluiter genieten van een indrukwekkende arcus die vanuit het westen aanstormde, gitzwart kleurde en in geen tijd uitgroeide tot een nieuwe buienlijn met forse stapelwolken. De passage ging gepaard met plotse rukwinden tot 32,2 km/h uit het oosten wat ook de maximumsnelheid werd voor vandaag. Daarna was het met de buiigheid definitief afgelopen en zagen we enkel nog Altostratus en Stratocumulus castellanus bewolking van het wegtrekkende koufront. Boven Nederland bleek dit overigens een stuk actiever uit te pakken waardoor de meest tot de verbeelding sprekende foto's ten noorden van de Belgisch- Nederlandse grens geschoten werden. Bij zonsondergang zaten we reeds aan de voorzijde van een post frontaal buiengebiedje dat flinke stapelwolken opwierp die oranje kleurden in de laatste stralen van de ondergaande zon. Het was in deze oranje gloed dat we notitie konden nemen van het neerslagtotaal dat 1,0 mm bleek te bedragen.
Na een rustige en zwoele nacht werd Malderen opeens verrast door intense regenbuien die vanuit het zuiden kwamen binnengedenderd. De buien hoorden bij het koufront dat gisteren al een paar buienlijnen voor zich uit over het land heeft gestuurd (Malderen niet inbegrepen) en nu in hoogst eigen persoon een bezoekje aan Vlaanderen bracht. Deze keer ontsnapte het weerstation niet aan het watergeweld en kwam de regen ook hier met bakken naar beneden. Daar waar we eerst nog met hoge en middelhoge bewolking en enkele stapelwolken te maken hadden, dreef er met het koufront massaal Stratus fractus bewolking binnen waardoor het weersbeeld een totaal ander aanzien kreeg dan we de voorbije dagen gewend waren. Het zag er nu ronduit herfstachtig uit en er stak een kille wind op die geleidelijk naar noordwestelijke richtingen ruimde. De aanvankelijk zeer buiige regen ging over in gewone aanhoudende regen die wel langzaam minder intens werd. Daarna werd het droger met nog een paar losse buien ertussen waarop de zon kon doorbreken. Dit gebeurde echter maar in beperkte mate want we kregen meestal af te rekenen met hardnekkige Stratocumulusvelden en Stratus fractus die samen met de polaire lucht een team vormden om de opmars van het kwik te stuiten. Met succes want we kwamen niet verder dan 19,7 graden terwijl het al een flink stuk koeler aanvoelde door de krachtige wind die snelheden tot 38,6 km/h haalde uit west- zuidwestelijke richting. Op het einde van de namiddag dreven er bredere opklaringen binnen en ging het er alsnog wat vriendelijker uitzien. Maar dat was een illusie want er dreef opnieuw Stratocumulusbewolking binnen vanuit het zuidwesten. Het bleef echter droog en we konden de dag nog afsluiten met opklaringen. De neerslag die tijdens de voormiddag viel bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 10,8 mm. was.
Tijdens de nachtelijke uurtjes is het inderdaad tot regen gekomen, doch het was opnieuw een teleurstelling met amper 0,1 mm. Enkel voor cactussen en de reeds volledig uitgedroogde planten maakte de tegenvallende regen geen verschil meer. Dankzij de bewolking is het niet kouder dan 13,3 graden geworden, en het voelde zelfs wat broeierig aan onder het gesloten Stratus wolkendek in de nevelige atmosfeer. Maar wie hierdoor in ademnood kwam, kon al snel rekenen op de vlagerige zuidwestenwind die opstak en gepaard ging met het openscheuren van het wolkendek. We zagen nu vooral Stratocumulusvelden waartussen zich Cumuluswolken ontwikkelden die zich even later uitspreidden tot nieuwe Stratocumulus. Af en toe leverde dit ook een spatje regen op, en het weertype vertoonde hiermee veel gelijkenis met gisteren. Qua opklaringen deden we het echter wat beter en regelmatig kwam de zon er deze keer door, wat maxima van 22,2 graden mogelijk maakte. De opklaringen werden vooral tijdens de tweede helft van de namiddag erg breed, maar net toen we wilden denken dat de uispreidende stapelwolken overgingen in mooiweerswolkjes, werden ze opeens weer groter en trok er een buienlijn van noordwest naar zuidwest over Malderen. De lucht zag er vooral bij tegenlicht dreigend uit, en dat was ze ook want ze eise met een totaal van maarliefst 30 regendruppels per vierkante meter een behoorlijk aandeel van het neerslagtotaal op. Vanuit het noordwesten klaarde het al snel weer op en we konden tijdens de avond genieten van fraaie uizichten op de wegtrekkende buienlijn en oranje oplichtende Stratocumulusveldjes in de ondergaande zon. Dit leverde mooie contrasten op met de diepblauwe lucht erboven, maar het moge duidelijk zijn dat we terug in een aanvoer van polaire lucht zijn terecht gekomen als voorbode van een tamelijk koele zomernacht.
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen waardoor de dag een sombere, herfstachtige start maakte. Wel was het aan de zachte kant met minima van 15,3 graden en voelde het zelfs een beetje broeierig aan door de hoge luchtvochtigheid. We kwamen tijdens de voormiddag al vrij snel in regenweer terecht en het was wachten tot de middag voordat het weer droger werd. De bewolking bleef echter overheersen met veel Stratus fractus onder een laag Altostratus bewolking. We zouden al bijna gaan hopen op een weersverbetering, maar gelukkig deden we dat nog niet (hopelijk) want die verbetering bleek een verslechtering te zijn. Kort na de middag werd de bewolking weer dikker en kwam het terug tot vlagen van intense regenval. Deze neerslag had een buiig karakter al zaten er geen onweer of andere randverschijnselen bij. Tijdens de regenvlagen viel op dat de bewolking een erg lage basis had, en verder voelde het erg broeierig aan door de zwakke zuidwestenwind, hoge vochtigheidsgraad en stijgende temperatuur. Stijgend inderdaad, want we kwamen geleidelijk in veel zachtere lucht terecht waardoor het van achter glas op grijs en kil herfstweer leek terwijl het buiten gewoon broeierig tropenweer was. Omstreeks 19H werd het wolkendek opeens door een onzichtbare kracht weggezwiept en voor we wisten wat er gebeurde was het vriendelijk zomerweer met diepblauwe luchten en enkele witte wolkenflardjes. De zon stak behoorlijk in de vochtige lucht waardoor het zwoel en drukkend aanvoelde terwijl het snel opwarmde tot de erg laat bereikte maxima van 21,0 graden. De opklaringen werden later op de avond wel weer gevolgd door bewolking, maar deze keer ging het om ondiepe, stabiel ogende Stratocumulusvelden die een surrealistisch contrast vormden met de zeer diepblauwe lucht erboven. Uiteindelijk raakte het er bijna volledig mee betrokken maar tegen zonsondergang verscheen er nog net een opklaring aan de horizon waardoor we de Stratocumulus eventjes in een mooie oranje kleur zagen oplichten alvorens de duisternis (een beetje) intrad. We sloten af met een neerslagtotaal van 2,9 mm.
Het was vanochtend erg zacht maar niet zwoel bij minima van 17,1 graden. Het ontbreken van zwoelte was voor een groot deel te danken aan de erg droge lucht die aangevoerd werd zodat er van de kleffe nachten die zo typerend zijn voor onze streken geen sprake was. Tijdens de voormiddag maakte de zon al snel komaf met die koelte en in zeer zonnige condities steeg het kwik dan ook meteen weer richting tropische waarden. In tegenstelling tot gisteren was de aangevoerde lucht te droog om bewolking te vormen waardoor de blauwe hemel alleen werd onderbroken door wat ijle Cirrus en Cirrostratus bewolking die nog steeds zichtbaar was. De wind kwam uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen en er werd geleidelijk warmere en warmere lucht aangevoerd. Veel afkoeling vond er tijdens de avond dan ook niet plaats en we waren dus meteen gelanceerd voor een erg zwoele tropennacht. voor we dit nachtje zweten en puffen ingingen, konden we echter weer genieten van een fraaie zonsondergang met oker- en oranjetinten dankzij de sluierbewolking die er nog steeds hing. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.