Een echte topzomerdag waarbij we beginnen met helder weer op een weinig Ci bewolking na. Onder invloed van de krachtige zon ontwikkelen er zich stapelwolken (Cumulus fractus) boven de bergen maar hun afmetingen blijven eerder beperkt. In de late namiddag komt er ook Stratocumulus opzetten die zich bij de reeds aanwezige wolken komt vervoegen. Soms krijgt deze onstabiele trekjes (Castellanus) en lijken de stapelwolken wat verder op te bollen. De gevolgen hiervan krijgen we na zonsondergang te zien wanneer er vanuit het westen onweders komen opzetten die af en toe het luchtruim met bliksemflitsen laten oplichten. De activiteit is echter beneden alle peil en indrukwekkend is het al evenmin. De neerslag slaagt er nog niet in om ons dit etmaal nog te bereiken.
Zoals het in België wel gebruikelijk is, sloeg het gematigde zomerweertje van gisteren in een mum van tijd om in tropische hoogzomertoestanden waarbij het kwik volledig op hol sloeg en de zon er meedogenloos op los brandde. Voordat het zover was, konden we vanochtend nog even genieten van de nachtelijke koelte in een erg sfeervol met nevelbanken aangekleed ochtendlandschap, wat bij minima van 9,9 zeker geen probleem kon zijn. Na het verdwijnen van de nevelslierten was er geen wolkje meer te bespeuren en dit bleef de hele dag zo terwijl de lucht een diepblauwe kleur had die aan heldere zeelucht van polaire oorsprong deed denken. Met maxima van 30,3 graden weten we natuurlijk wel beter, en dat briesje met snelheden tot 17,7 km/h uit het oosten was dan ook meer dan welkom. Zoals eveneens gebruikelijk is in onze streken, wordt deze overenthousiaste zomeropstoot al snel bedreigd door een oprukkend koufront vanuit het zuidwesten, maar ondanks de nabijheid van deze regen- en onweerszone is er tot op het einde van dit etmaal nog niets van te merken en kan zelfs de doorgewinterde wolken- expert nog niets ontwaren dat in die richting wijst. De dag eindigt dan ook rustig en droog met 0,0 mm neerslag.
Het was vanochtend opnieuw erg nevelig, en volgens de satellietbeelden werd bijna de helft van de Benelux door dichte mistvelden verzwolgen. Vooral in het westen konden ze op een flinke portie frisse erwtensoep rekenen, terwijl het in Malderen vooral om nevelbanken ging. De temperaturen waren gezakt naar 14,7 graden, maar de brandende zon bracht ons al snel weer in tropische sferen. Restanten van optrekkende mist zorgden tijdens de voormiddag voor enkele Stratus fractus wolkjes die tijdens de namiddag subtiel overgingen in Cumulus mediocris. Het aandeel van de bewolking was echter te verwaarlozen en daar kon dat ene plukje Cirrus al evenmin wat aan veranderen. Bij een noordwestelijk briesje tot 16,1 km/h steeg het kwik naar een zinderende 30,3 graden. Wie snakte naar koelte kon nog steeds aan de kust terecht waar de hardnekkige zeemist opnieuw haar tol eiste, of hoefde gewoon de avond af te wachten. Het koelde immers weer aardig af eens de zon achter de horizon was verdwenen, zodat het zeker geen zwoele nacht zal worden. Ondanks de droge landlucht en het neerslagtotaal van 0,0 mm begonnen nevel- en mistbanken 's nachts opnieuw aan hun verraderlijke opmars.
Het zag er vanochtend erg vredig uit met dunne, fluwelen nevelslieren die zich in het gouden licht van de opkomende zon over de ontwakende wereld uitstrekten. Maar in de verte wierpen kolossale stapelwolken reeds hun dreigende schaduwen over het landschap terwijl de hemel volgezaaid was met onstabiele Altocumulus floccus. Sommige stapelwolken hadden reeds flinke ijskappen en vanuit Nederland kwamen dan ook volop meldingen binnen over wolkbreuken, hagel en oorverdovende donderslagen. België hoefde niet lang te wachten om eveneens een graantje van het Nederlandse buiengeweld mee te pikken, want er vormden zich al snel stapelwolkjes over zowat het ganse luchtruim. Deze groeiden uit tot dreigende afmetingen en nog voor de middag was de eerste bui geboren die zeker niet de laatste zou zijn. Na de middag waren er reeds talloze buien boven België actief al lag het zwaartepunt van de buieninvasie duidelijk over Nederland. Niet alleen de buienwolken waren onstuimig, maar ook de noordenwind die er met haar snelheden tot 32,2 km/h weer flink op los sloeg en het kwik in bedwang hield. De maxima bleven dus steken op 21,3 graden terwijl de minima eveneens erg magertjes uitpakten met 8,8 graden. Later op de namiddag kwam er vanuit het zuidwesten warmte advectie op gang waardoor de buienwolken het zwaar te verduren kregen en geleidelijk overgingen in klassieke mooiweerswolkjes. In Malderen hebben de buien er overigens niet veel van terechtgebracht daar het neerslagtotaal opnieuw niet meer dan 0,2 mm bedroeg. De latere avonduurtjes verliepen dan weer sfeervol met fraaie Stratocumuluspartijtjes die zich aftekenden tegen een diepblauwe lucht, al werd die sfeer voor een stuk bedorven door de vroeg invallende avondkilte.
Diepblauwe luchten en enkele spierwitte wolkenflarden zorgden vanmorgen voor een hemelse sfeer ondanks de vrij koele minima van 13,3 graden. De rust die vanochtend over de omgeving was neergedaald, was slechts van korte duur want er stak al snel een stormachtige west- zuidwestenwind op die na de middag aantrok tot 38,6 km/h en voor een erg guur weertype ging zorgen. Gelukkig waren er brede opklaringen en vooral op het einde van de voormiddag was het nog redelijk aangenaam toeven toen de wind nog niet op volle kracht was gekomen. Na de middag was er een periode met zwaarbewolkt weer (veel Cumulus fractus) en een bui die opnieuw werd gevolgd door brede opklaringen. Hierin werden echter meer buien gevormd, al toonden die maar weinig interesse voor een ommetje langs Malderen. We zagen omstreeks 15H nog een uitstervende buienwolk overtrekken waarvan de resten op ons neerregenden terwijl de wolk zelf al was opgelost. Dit zorgde voor lichte tot matige regen die uit een heldere lucht naar beneden kwam bij volle zon. In het noorden zagen we Cumulonimbuswolken voorbijtrekken die er een stuk gezonder uitzagen, maar naar de avond toe ging de buiigheid er overal in de Benelux uit en kregen we enkel wat verspreide stapelwolkjes te zien tegen een nog steeds diepblauwe hemel. Het warmde hierbij nog op tot 20,7 graden. Wie genoeg geduld oefende, was 's avonds laat getuige van een wegvallende wind maar terrasjesweer zat er door de snelle afkoeling niet in. We maten een neerslagtotaal van 0,2 mm, grotendeels afkomstig van de bui kort na de middag.
Een zwak koufront zorgde voor veel laaghangende bewolking, maar het bleef droog en de bewolking hield ons zacht bij minima van 13,6 graden. Zowat de ganse voormiddag verliep in sombere omstandigheden, en het was wachten tot na de middag voordat de bewolking hier en daar wat dunner werd en er uiteindelijk opklaringen begonnen te verschijnen. We zijn in koelere lucht terechtgekomen wat aanvankelijk voelbaar was maar na verloop van tijd werd gecompenseerd door de zon die steeds uitbundiger ging schijnen in een typische zomerhemel met stapelwolken erin. Zo konden we toch nog maxima van 20,8 halen al mogen we de lat begin juli gerust wat hoger leggen. De wind draaide naar westelijke richtingen en was redelijk goed voelbaar. Naar de avond toe losten de stapelwolken grotendeels op en kregen we een prachtig uitzicht op diepblauwe luchten met verwaaide sluierwolken in het zuidoosten. Deze vormden een prachtige compositie alsof een kunstschilder met een perfect gevoel voor balans en contrast met een wit penseel tewerk is gegaan. Zodra de zon wat lager was gezakt koelde het flink af onder de open hemel en het was dan ook al ronduit kil toen we het neerslagtotaal van 0,0 mm (niet) opmaten op het einde van de avond. kenen.
De lucht was vanochtend nog steeds diepblauw en zuiders getint, terwijl het erg zacht is gebleven met minima van 16,1 graden. Een gebiedje met onstabiele, vochtige lucht op middelbare hoogte dat gisteren in het westen van Frankrijk voor onweer zorgde, is tijdens de nacht ten oosten van ons terecht gekomen waardoor we in die richting Altocumulus floccus en castellanus bewolking zagen hangen. Deze bewolking trok echter weg en het warmde razendsnel op waardoor het al snel ondraaglijk warm werd, vooral in de zon. Tijdens de namiddag haalden we zinderende maxima van 36,4 graden onder een staalblauwe hemel en een loden zon, waarbij we van geluk kunnen spreken dat er een luchtige bries uit oostelijke tot zuidoostelijke richtingen stond. Ook het feit dat de aangevoerde lucht zeer droog was, maakte dit weertype draaglijker dan het anders zou geweest zijn. Tijdens de avond traden er toch wat veranderingen op in de vorm van een wegvallende wind en Altocumulus lenticularis en castellanus bewolking die eerst in het westen maar later over gans het luchtruim te zien was. De onweersbuien die vaak met deze wolkensoort worden geassocieerd, zijn er echter (nog) niet gekomen. Het neerslagtotaal bleef dus steken op 0,0 mm en we konden opnieuw onze dagelijkse portie afgestorven planten naar de composthoop slepen die gelukkig vederlicht bleken te zijn daar ze geen water meer bevatten. Het duurde tot na zonsondergang voordat de temperatuur weer onder de tropische grens was gezakt.
De bewolking is tijdens de nacht verder toegenomen en de eerste regen bereikte ons al rond zonsopgang in de vorm van miezerige motregenvlaagjes. De temperaturen zijn uitgekomen op 16,4 graden. De motregen ging al snel over in gewone regen en dit was het begin van een erg natte en sombere regendag die zich prima kon meten met de zachtere winterdagen welke met een gelijkaardig weertype gepaard gingen. Het was wachten tot kort na de middag voordat het wat droger werd en de bewolking overging in Stratocumulus, maar in de verte kwamen er al snel weer buienlijnen opzetten waardoor het halverwege de namiddag weer al regen, kilte en onaangename zuidwestenwind was wat de waterklok sloeg. Geen wonder dat het kwik het bij maxima van 20,2 graden al voor bekeken hield. Ook tijdens de late namiddag waren er flinke buien aktief, al begon de rust tegen zonsondergang terug te keren. Op verschillende plaatsen was dat trouwens een erg fraaie zonsondergang met warme oranjetinten waardoor er meer foto's naar de wolken werden geschoten dan dat sommige voetbalploegen in doel schoten. Ondanks die warme kleuren was het wel een erg frisse avond en was de zomersfeer ver te zoeken. We sloten af met een neerslagtotaal van ongeveer 10 mm.
De bewolking is tijdens de nachtelijke uurtjes dikker geworden en het is dan toch nog gaan regenen, ook in Malderen. We bevonden ons nog in zachte lucht waardoor de minima op 14,2 graden zijn blijven steken. Overdag kregen we met meer regen te maken die werd afgewisseld door motregen uit een klassieke Nimbostratuslucht met laaghangende flarden (pannus) eronder. Door waterkoeling en het binnenstromen van polaire lucht werd het niet warmer dan 20,3 graden, al bleven de gevreesde recordlage maxima daarmee uit. Buiten het regenachtige herfstweer was het wel rustig al begon er tijdens de namiddag (in omgeving Genk toch) een stevige wind op te steken uit zuidwestelijke richtingen. Wel werd het toen droog al kwamen er nog een aantal perioden met motregen voor. De zon kregen we hier niet meer te zien al kan het in Malderen een ander verhaal geweest zijn daar de opklaringen van hier moeten komen. We sloten af met een erg indrukwekkend neerslagtotaal van 21,8 mm.