Nadat we afgelopen nacht reeds 'opgewarmd' werden door een eerste regenzone, volgde vandaag een zeer grillige dag waarbij een hele reeks buien de lage landen aandeed. Tijdens de voormiddag was het nog redelijk rustig met vooral veel bewolking, een paar zeldzame opklaringen en een nijdige zuidwester die vandaag overigens 42 km/h haalde. Tegen de middag rukte dan een flink uit de kluitengewassen regenbui op richting Malderen waardoor het een poos flink ging sortregenen, gevolgd door nog een tijdje matige regenval. Nadien werd het weer wat droger en kwam de zon er tijdelijk door. Niet voor lang echter want een tweede stortbui stond al te trappelen om op haar beurt binnen te stormen en ook dit ging gepaard met momenten van intense stortregen. Vervolgens werd het terug rustig en volgde een periode met wat zon, alvorens een derde stortbui tegen de avond binnendenderde. Deze werd gevolgd door een periode van matige regenval die nu nog steeds bezig is onder een grijs blijvende hemel. Uiteindelijk was het stortbui nummer 1 die het zwaarst uitpakte met een intensiteit van 86,0 mm/h, op de voet gevolgd door nummer 2 die er ook een goeie 84 mm/h uitperste, maar het was de tweede die ook het meeste regen aan boord had en dus iets langer duurde. Het derde exemplaar was een stuk minder aktief, maar hield/houdt het langst aan doordat deze wellicht aansluit bij een gewone regenzone zoals afgelopen nacht het geval was. Onweer of hagel werd er niet waargenomen en het neerslagtotaal is opgelopen tot 10,2 mm. De temperaturen waren daarentegen minder indrukwekkend met een magere 14,1 tot 20,3 graden als maximum. Nadat we dit alles achter de kiezen hebben wordt het iets rustiger maar zeker niet droog want met de depressie waar dit alles bijhoort vlak ten oosten van ons blijft het weersbeeld onstabiele trekjes vertonen en zal de wind bovendien het gure noorden tot noordwesten opzoeken. Er zullen evenwel opklaringen bijzitten, maar de temperatuursstijging die dit weekend wordt verwacht lijkt ook nieuwe onweersaktiviteit met zich mee te brengen.
Bij aanvang van de dag zag het er niet meer naar uit dat we nog buien over de vloer zouden krijgen. Een met sluierwolken doorweerfde lucht en wat onschuldige stapelwolkjes was alles wat we te zien kregen. Het werd echter sl snel warm: tijdens de ochtend koelde het al niet verder af dan 17,9 graden en de stap naar zomerse temperaturen was dan ook snel gezet. Het werd uiteindelijk net niet tropisch bij maxima van 29,6 graden maar in het zuidoosten doemden weer aambeeldvormige wolkenstructuren op die geleidelijk dichterbij kwamen. De gevolgen bleven dan ook niet uit: rond 19H20 barstte te Malderen een licht onweersbuitje los waarvan het zwaartepunt echter kilometers hiervandaan bleef. Het gedruppel bleek uiteindelijk slechts voldoende om het stof te blussen met 0,6 mm neerslag in totaal. Een paar windstootjes tussendoor zorgden voor de maximale windsnelheid voor vandaag met 23 km/h uit het westen terwijl de buien langzaam maar zeker verdder drijven en in het niets verdwijnen. Een kleine kans dat zich de komende uren nog wat nieuwe buitjes ontwikkelen op een troglijntje dat zich nog pal boven Malderen bevindt maar de kans is eerder klein en het zal hoe dan ook weinig voorstellen.
De dag begint opnieuw met veel Stratocumulusbewoliking, doch deze keer worden enkel de hoogste bergtoppen erdoor verzwolgen. Er verschijnen na een tijdje kleine opklaringen die geleidelijk breder worden De bewolking blijft echter steeds voor minstens 50% het luchtruim bedekken. Op het einde van de dag neemt de bewolking weer een beetje toe maar de laatste opklaringen slagen er nog om leuke schaduweffekten op de bergen tevoorschijn te toveren.
Vanmorgen zijn we in de 'buik' van de depressie terechtgekomen, wat zich vertaalde in vrij chaotische bewolking waarin voornamelijk Stratus fractus, Stratocumulus en Cumulus in te herkennen waren en een behoorlijk krachtig windveld. Het was opvallend zacht bij minima van 15,1 graden wat in combinatie met de vochtige lucht en de cyclonale omgeving voor de nodige buien zorgde. De buien waren vooral na de middag aktief, maar Malderen kreeg het op een of andere manier voor elkaar om aan de zwaarste buien te ontsnappen waardoor er op geen enkel tijdstip meetbare neerslag viel. De druppels die er af en toe vielen waren nogthans best wel hinderlijk. De aangevoerde lucht werd koeler en de zuidwestenwind wakkerde verder aan tot 30,6 km/h kort na de middag. Hierdoor kwam het kwik ondanks de hoge ochtendminima niet hoger dan 20,2 graden terwijl het tijdens de namiddag enkele keren ronduid kil en guur ging aanvoelen toen er meer aaneengesloten velden van Stratocumulusbewolking voorbijdreven die ons met een volledig betrokken hemel opzadelden. Tijdens de avond bekende het weersbeeld letterlijk en figuurlijk kleur toen Cirrus, Stratocumulus undulatus, Altocumulus lenticularis en Cirrus zich van hun mooiste kant gingen tonen in de warme kleuren van de ondergaande zon. Gedurende een paar uur konden we genieten van deze fraaie wolkenshow die nog lang bleef aanhouden in het wegebbende schemerlicht. Opvallend hierbij was dat de wind al vrij vroeg op de avond grotendeels wegviel waardoor het contrast met het turbulente weertype overdag erg groot is. Ondanks alle regendruppels die we vandaag ontvingen staat de teller op het einde van het etmaal nog steeds op 0,0 mm.
Op Stratocumulus castellanus werd er vanmorgen duidelijk niet bezuinigd, want zowat het hele luchtruim werd ermee volgestouwd. Het was echter de enige wolkensoort die we zagen, want daartussen en erboven kleurde de hemel diepblauw. De wolken gaven echter een onstabiele atmosfeer aan, en begonnen zich tegen de middag geleidelijk te ontwikkelen tot Cumulus congestus. Lang moesten we niet wachten voordat de eerste vezelachtige toppen van onweersbuien zichtbaar werden. Op de neerslag moesten we echter wel lang wachten, want de buien misten één voor één het Malderse weerstation zodat het droog bleef. Een ware geseling voor de uitgemergelde plantjes, want er stak ook nog eens een vlagerige west- zuidwestenwind op die de laatste restjes plantensap met haar snelheden tot 29,0 km/h in het niets deed verdwijnen. Het was gelukkig niet al te warm want de temperatuur die van 13,9 naar 25,4 graden was gestegen, begon weer te dalen bij het aantrekken van de wind. Op het einde van de namiddag was het dan toch zover en kwam er een licht onweersbuitje opzetten dat ons een weinig regen bracht. Deze werd op de voet gevolgd door een tweede buitje waar geen onweer meer opzat, en het neerslagtotaal op 0,6 mm deed stokken. Opvallend was dat het flink is afgekoeld, maar de wind is ondertussen weer gaan liggen waardoor het geen onaangename koude is geworden. We kregen nu sublieme wolkenluchten te zien die fel afstaken tegen de diepblauwe lucht en erg veel deden denken aan een typische voorjaarslucht in maart of april. De bewolking bestond uit Cirrus densus, Cumulus fractus en Stratocumulus castellanus waarvan deze laatste geleidelijk talrijker werd. Geen wonder, want op de satellietbeelden is reeds een nieuwe buienlijn zichtbaar die zich in onze richting verplaatst. Of de buien ons ook nog zullen terugvinden, is dan weer een andere zaak...
De Stratocumulusvelden die gisterenavond voorbijdreven, zijn afgelopen nacht weer verdwenen zodat het slechts lichtbewolkt was bij temperaturen die naar een vrij koele 11,2 graden zijn gezakt. Vanuit het westen is echter sluierbewolking binnengedreven, afkomstig van een warmtefront. Deze hoorde bij een voor de tijd van het jaar zeer actieve en op de satellietbeelden imposante depressie die boven onderandere Schotland voor stormweer zorgde. In Malderen niets van dit alles echter, al ontstonden er in de loop van de voormiddag flink wat stapelwolken die het de zon knap lastig maakten. Tijdens de namiddag losten de stapelwolken echter geleidelijk op en werd de sluierbewolking stelselmatig vervangen door Altocumulusveldjes vanuit het westen. De zon kreeg desondanks ruime kansen om het te laten opwarmen tot een angename 23,8 graden terwijl de wind naar het west- noordwesten draaide en snelheden tot 19,3 km/h haalde. Bij het vallen van de avond zorgden de Altocumuluswolken voor bijzonder spectaculaire uitzichten waarbij er zelfs punch hole- clouds te zien waren. Om nog maar te zwijgen van de fraaie kleurenpaletten die bij zonsondergang zichtbaar waren in de bijna buitenaards uitziende hemel. Al deze visuele verwennerij deed ons haast de afkoeling vergeten die het vooral na zonsondergang erg kil maakte ondanks de nabijheid van het eerdergenoemde warmtefront. Neerslag werd kennelijk al even gemakkelijk over het hoofd gezien, want op het einde van het etmaal stond de teller nog steeds op 0,0 mm en lijkt de droogte weer een nieuw hoofdstuk te zijn begonnen...
De regenbuitjes hebben afgelopen nacht ook Malderen op hun pad meegenomen. Maar het weerstation bevond zich kennelijk slechts op de rand van dat pad daar de pluviometer nog steeds 0,0 mm aanwees en er slechts enkele afdrukken van regendruppels in de zanderige bodem zichtbaar waren. Er hingen nu verspreide Stratocumusvelden en het was merkbaar zachter bij temperaturen die niet beneden 14,4 graden zijn gezakt. Wel stond er erg veel wind waarbij de maximumsnelheid reeds in de vroege voormiddag werd gehaald met 32,2 km/h uit het west- zuidwesten.We kwamen geleidelijk in onstabiele lucht terecht, en dat werd al snel zichtbaar in de vorm van stapelwolkjes die zich in de loop van de voormiddag ontwikkelden en steeds verder uitgroeiden. Tegen de middag braken er reeds verschillende buien los en onderandere in Brussel ging het flink tekeer met een stevige wolkbreuk kort na 12H. Daarna werd het eventjes rustig maar in de namiddag passeerden er nog een aantal stortbuien waar op het eerste zicht echter geen hagel of onweer bijzat. Deze keer lag Malderen wat gunstiger tegenover de buien en pikten we alsnog 2,9 mm vers hemelwater op. Tijdens de tweede helft van de namiddag kwamen we tussen twee troglijntjes te liggen waardoor de lucht een stuk stabieler werd. In combinatie met zuid- zuidwestelijke stromingen werd er zachte lucht aangevoerd waardoor we van aangenaam zomers weer konden spreken bij temperaturen die opliepen tot 23,0 graden. Er dreven nog wat stapelwolkjes voorbij terwijl de diepblauwe luchten ons in een ronduit zuiderse sfeer brachten. Tegen zonsondergang dreven er meer wolkenvelden binnen vanuit het zuidwesten, maar dit bracht geen verdere gevolgen met zich mee.
Bij temperaturen die nauwelijks onder 20 graden zakten, kunnen we van een zwoele tropennacht spreken maar het sombere en grijze wolkendek straalde vanochtend één en al kilte en herfstsfeer uit. Het warmde daardoor nauwelijks op en we kregen te maken met perioden van regen en motregen die steeds uit opvallend fijne druppels bestond. Soms zag het wolkendek er zeer dreigend uit maar tot onweer is het - in België althans - niet meer gekomen. Tegen de middag ontstonden er opklaringen en dit ging gepaard met diepblauwe luchten waarin spierwitte stapelwolken werden gevormd. Er stond niet al teveel wind en de zon was bijzonder krachtig in de heldere atmosfeer zodat er een aangenaam zomers gevoel ontstond. De maxima haalden 24,7 graden. De wind was zwak maar tussen de buien door was er nog een rukwindje tot 32,2 km/h uit het zuid- zuidwesten meetbaar. De stapelwolken groeiden uit tot buien waarvan Malderen een vijftal regendruppels wist mee te pikken. Deze trokken activerend naar het noorden zodat delen van Nederland opnieuw de volle laag kregen. Naar het einde van de dag toe stabiliseerde de atmosfeer zich en gingen de dreigende Cumulus congestus wolken over in vriendelijke mooiweerswolkjes die tegen zonsondergang grotendeels oplosten. We kwamen in koelere lucht terecht maar de minima werden tijdens de verkoelende motregenbuien deze voormiddag omstreeks 9H opgetekend met 15,2 graden.Deze motregen was overigens goed voor het dagtotaal van 0,6 mm.
Bij minima van 12,1 graden was het vanochtend aan de frisse kant, maar een stralende diepblauwe zomerlucht beloofde daar al meteen verandering in te brengen. Het warmde al snel op toen de zon er goed en wel was bijgekomen, en op het einde van de voormiddag werden er stapelwolkjes gevormd. De blauwe kleuren in de lucht werden dan misschien wat fletser en de stapelwolken talrijker, maar aan het fraaie zomerweer deed dit zeker geen afbreuk. De temperaturen haalden moeiteloos 28,7 graden terwijl er nauwelijks wind stond uit noord- noordoostelijke richting. De stapelwolken losten tijdens de avond op om plaats te maken voor sluierbewolking die samen met de tamelijk hoge vochtigheidsgraad voor een mooi en warm avondlicht zorgde in een zomeravond zoals je ze normaal alleen in films ziet. Of in ieder geval niet in België. Neerslag is er uiteraard niet gevallen zodat we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten en een zwoele zomernacht ingingen.
Een nieuw gebied met regen heeft ons omstreeks 9H weten te bereiken en het zorgde naast neerslag ook voor koelte waarbij het door de erg krachtige wind zelfs ronduit kil aanvoelde ondanks de hoge minima van 18,4 graden. De regen stelde niet veel voor en het werd al snel weer droger vanuit het zuidwesten waarop er een aantal opklaringen ontstonden. Het werd snel duidelijk dat we nog steeds aan de voorzijde van het koufront zaten want de wind voelde nu zeer warm aan alsof we vlak onder een warmeluchtblazer in de supermarkt stonden. De bewolking bestond uit Stratocumulus en Cumulus terwijl de opklaringen die erin ontstonden een mooie diepblauwe kleur hadden. Deze kleur werd echter fletser door het binnenschuiven van Cirrostratus en Altostratus op grote hoogte en er dreven ook dikkere wolkenlagen binnen waaruit het af en toe lichtjes ging druppelen. Dan volgde er opnieuw een periode van opklaringen en konden we weer wat zonneschijn meepikken waarbij we de maxima van 23,9 optekenden. De vlagerige wind die eerst uit het zuid- zuidwesten kwam onderdrukte echter ieder zomergevoel ondanks de zeer warme lucht die over ons gejaagd werd. Omstreeks 16H verscheen er in het westen opeens een arcus en de wolkenkenners wisten dan natuurlijk hoe laat het was. Het koufront had ons immers bereikt en deze wolkenmuur kwam zeer snel dichterbij terwijl zelfs vanop grote afstand de windsprong duidelijk te zien was aan de beweging van de wolken. Achter het koufront kwam alles namelijk uit het noordwesten terwijl er in Malderen nog een zuidelijke bries stond. De rukwinden overdonderden ons al snel en het koelde in een oogwenk enkele graden af terwijl het vervolgens tot een aantal flinke regenvlagen kwam. De buien bereikten kennelijk pal boven ons het onweersstadium want we werden vanuit het niets door een nabije blikseminslag verrast waarna er nog een paar volgden op grotere afstand. Het ergste was echter al snel achter de rug en na het onweer ging het een uurtje aan matige intensiteit naregenen terwijl het in het zuidwesten opklaarde. Kort voor zonsondergang kregen we een fraai uitzicht op de scherp begrensde achterzijde van het koufront waarbij de bewolking uit Cirrostratus bestond met Cumulus eronder. De wind draaide nu naar het westen en het werd helemaal rustig terwijl het in de nieuwe luchtsoort afkoelde tot de uiteindelijke minima van 15,4 graden. Er is uiteindelijk een vrij indrukwekkend neerslagtotaal van 7,8 mm gevallen.
Het was vanochtend verrassend koel bij minima van 11,9 graden, en voor veel mensen die niet over airco beschikken was dat een heuse verlichting. Er leek geen bewolking te zijn, maar wie goed keek kon een flinterdunne laag Cirrostratus opmerken dankzij de overgang van diepblauw naar iets minder diepblauw in de heldere hemel net ten zuidoosten van ons. Deze bewolking markeerde de overgang naar warmere lucht die aanvankelijk in de hogere luchtlagen binnenstroomde maar in de loop van de dag ook steeds meer in de lagere regionen van de atmosfeer begon door te dringen. De warme lucht had een stabiliserende werking en die viel vooral tijdens de voormiddag op toen er massaal stapelwolken werden gevormd voor de Cirrostratusbewolking uit terwijl het onder de Cirrostratus volledig helder werd. Na de middag werden daar echter ook mooiweerwolkjes gevormd die desalniettemin beperkt bleven tot de afgeplatte humilis variant. Wel waren ze erg talrijk, maat tegen de avond losten ze weer op en was er van Cirrostratusbewolking ook niet veel meer te merken. De maxima van 27,3 graden werden erg laat in de namiddag bereikt doordat de warme lucht dan pas tot op de begane grond kon doordringen. Tijdens de avond voelde het hierdoor erg warm aan in de zon terwijl de zonnestralebn overdag ondanks de hogere zonnestand helemaal zo warm niet aanvoelden. Het spreekt voor zich dat het tot laat in de avond nog heerlijk toeven was in de buitenlucht. De wind was hierbij aan de zwakke kant en kwam meestal uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen. Voor de planten was het uiteraard een stuk minder aangenaam want de droogte werd opnieuw met een dag verlengd in de vorm van een neerslagtotaal van 0,0 mm
De aangevoerde lucht was terug een stuk stabieler en dat was grotendeels te danken aan advectie van warmte in de hogere luchtlagen. Dit was overigens zichtbaar als Cirrus en Cirrostratus die tijdelijk zelfs overging in Altostratus translucidus. In de onderste luchtlagen (die tot 11,4 graden waren afgekoeld) zagen we vooral Stratocumulus maar na korte tijd verschenen er ook flinke stapelwolken. Het waren deze laatsten die uiteindelijk de volledige controle over die onderste luchtlaag kregen want van de Stratocumulusvelden bleef al snel niets meer over. De sluierbewolking werd na een tijdje weer dunner waardoor we vooral Cirrus en Cirrostratus te zien kregen waar af en toe mooie optische verschijnselen in zichtbaar waren. Bij een overwegend zwakke zuidwestenwind warmde het op tot 22,4 graden. Niet meteen het zomerweer waar velen over fantaseren, maar we zagen toch al een duidelijke daling van het aantal gevallen van hypothermie in de ziekenhuizen. Naar de avond toe begonnen de stapelwolken weer op te lossen en zagen we opnieuw Stratocumulusvelden verschijnen. Samen met de vezelige sluierwolken en het zachte avondlicht zorgde dit terug voor een fraaie compositie bij zonsondergang al moesten we de erg koele omstandigheden daarbij voor lief nemen. Voor het zompige moerasland waar Malderen de voorbije weken werd in herschapen, was het een verademing om terug een droog neerslagtotaal van 0,0 mm bij te mogen schrijven.
We zijn tijdens de nacht in onstabiele vochtige lucht terecht gekomen waardoor het klam aanvoelde met minima van 14,5 graden en er veel bewolking hing. Het ging vooral om Altocumulus floccus en castellanus velden waaruit zich hier en daar stapelwolken ontwikkelden. Er waren ook flinke valstrepen onder te zien en de wolkenpaketten zagen er hier en daar behoorlijk dreigend uit. Voorlopig bleef het wel droog in Malderen al is het zeker niet uitgesloten dat er hier en daar al wat neerslag viel uit de dikste valstrepen. Vanuit het zuid- zuidwesten kwamen er meer wolken onze richting uit en volgens de radar zat daar voorbij de Franse grens zelfs al wat licht onweer op. Tijdens de namiddag werd echter snel duidelijk dat Londerzeel haar vitaliteit en uitstraling heeft teruggevonden, want de onweersgolf verloor terug haar activiteit toen ze in de buurt kwam en ook tijdens de avond was er geen enkele bui die in de buurt durfde te komen. Wat we wel kregen was regen uit aambeeldbewolking en afstervende cellen wat uiteindelijk toch nog goed bleek te zijn voor een totaal van 2,5 mm aan het vloeibare goud. Tussen de twee buienlijnen door warmde het op tot een zwoele 28,0 graden bij een zuidoostelijke wind waarbij we aan de wolken konden zien dat de wind met de hoogte naar het westen ruimde en dus een potentiëel gevaarlijke situatie veroorzaakte voor eventuele supercells. Uit de tweede onweersgolf kregen we in Malderen dan toch nog het privelege om enkele donderslagen te horen, maar dit moesten we dan wel betalen door neerslag in te leveren zodat de bijhorende bui beperkt bleef tot een aantal niet- meetbare druppels (maar het waren er wel dikke). Maar misschien was het wel beter zo aangezien het in het uiterste westen tot flinke hagel kwam met de nodige schade erbij. De gemiste onweerskansen werden bovendien ruimschoots goed gemaakt door prachtige wolkenformaties die in vurige tinten oplichtten inclusief mammatusbewolking. Dit alles werd mooi gedecoreerd en afgewerkt door Altocumulus floccus wolkjes en in tegenstelling tot degenen die met het onweer 'verwend' werden konden we vanuit Malderen de hele avond blijven genieten van de uitzichten in droge en zeer zachte omstandigheden. De wind viel weg en we sloten af met het eerdergenoemde neerslagtotaal en dreigende aambeeldbewolking in het zuiden.