Punt is dat die burger vrijwel geen invloed heeft op beleidskeuzes. Dat hebben lobbyisten namelijk. Burgers zijn ook niet direct de grote uitstoters, dat zijn namelijk diverse industrieen die vrijwel constant buiten schot blijven. Door steeds maar, op talloze manieren, te focussen op burgers ga je denken dat daar de kneep in zit. In mijn ogen is het probleem heel simpel: politieke leiders hebben volstrekt andere belangen (grosso modo) en gaan voor die belangen.
In Nederland: een minister voor economie EN klimaat. Dan weet je wel hoe serieus het genomen wordt. Je noemt het woord klimaat (mooi: dat is per definitie vooruitgang...het heeft de aandacht...jaja), maar het is gewoon een minister uit de VVD koker met maar een werkelijk doel en dat is zijn proteges buiten schot laten. Dat kan, want hij gaat nu over EN economie EN klimaat.
Als het met de economie slecht gaat dan pompt maar daar geld in, wacht men niet tot het publiek zelf de verantwoording neemt en de economie via meer bestedingen etc weer op peil komt. Als het om het klimaat gaat zien we dat de burger zelf keuzes moet maken. Een stevig ingrijpen a la de EU (1100 miljard in 1,5 jaar tijd of daaromtrent) om de economie te stiimuleren zie je dan voor het klimaat ook totaal niet gebeuren....Daar zit het grote probleem. De burger heeft er heel weinig vat op.