Zoals velen reeds weten ben ik vorige week zondag vertrokken voor een midweekje in de Rhön. Iets voor tienen aangezet bij een temp van +3°C , helder en zonnig weer.
Hoogste temp heb ik gehaald nabij Heerlen +6°C en dit iets na 12u. Vandan af is de temp gestaag gedaald, 4°C in Keulen maar in de uitlopers van het Rothaargebergte daalde de temp tot 0 à +2 °C.
Nabij Giessen daalde deze al dikwijls onder het vriespunt, de continentaliteit deed zich reeds gevoelen. Ondanks het feit dat ik regelmatig boven de 450 m gestegen ben, had ik op wat sneeuwrestanten na nog geen sneeuwdek gezien. Na 500 km bollen begonnen vrouw en kinderen zich af te vragen of we wel überhaupt sneeuw zouden zien. Maar het antwoord kwam vrij snel op een in de verte zagen we een hoge witte heuvelrug
Voorbij het sneeuwloze stadje Fulda begon de klim naar het Rhönmassief. In Poppenhausen lag reeds 15 cm sneeuw, ondanks het feit dat het amper op 450 m hoogte ligt, wonderbaarlijk, de thermometer wees -3 °C aan en dit om 15u in de namiddag. Van hieruit kon ik het niet laten om een ommetje te maken naar de hoogste berg van de Rhön, de Wasserkuppe (952 m). De sneeuwdikte nam zienderogen toe en de temp daalde tot maar liefst -7 °C.
De top zelf is vrij vlak en er heerste een gezellige drukte door langlaufers, skiërs en paragliders (eigen omschrijving
).
Het eerste winterplaatje
De paragliders...
Waar we koffie en heisse chocolade nuttigden kon ik dit plaatje schieten (beetje afgekeken van Ruben).
Daarna snel naar het hotel, de temp was rond 18u gedaald tot -10 °C en dit op een hoogte van 700 m. Aan het hotel lag zo'n 25 cm sneeuw, helaas was daar de sneeuw van de bomen verdwenen.
De volgende ochtend dan maar een daguitstap gepland naar oa de Heidelstein, een andere hope top (931 m) in de Rhön.
Ons hotel was gelegen op de rand van de Lange Rhön, een uitgestrekte hoogvlakte waarvan de hoogte schommelde tussen de 750 m en 931 m. Het is een natuurgebied met een aantal vennen en een aantal wat ik zou omschrijven als Alpenweiden. In tegenstelling tot de Hoge Venen, komt er geen groot woud voor maar eerder verspreide percelen bos (beuk of spar) .
Het is een uitstekend langlaufgebied maar ook de wandelaar komt aan zijn trekken want de sneeuw wordt er op een aantal wandelpaden platgewalst zodat je niet hoeft te ploeteren in diepsneeuw.
Langs de Hochrhönstrasse mag je enkel parkeren op de daar voorziene plaatsen. 2 km van de Heidelsteinberg is zo'n parkeerplaats waar we onze wandeling startten. Het was bitterkoud, een matige tot vrij krachtige wind -7 °C en ontzettend helder weer, heerlijk !
Op de open vlakte waaide het stevig,op de weinige bomen lag soms een soort ijssneeuw dat verder aangerijpt was tot een soort vanen
We naderen het bos....
Eventjes uitrusten...
Hoogste temp heb ik gehaald nabij Heerlen +6°C en dit iets na 12u. Vandan af is de temp gestaag gedaald, 4°C in Keulen maar in de uitlopers van het Rothaargebergte daalde de temp tot 0 à +2 °C.
Nabij Giessen daalde deze al dikwijls onder het vriespunt, de continentaliteit deed zich reeds gevoelen. Ondanks het feit dat ik regelmatig boven de 450 m gestegen ben, had ik op wat sneeuwrestanten na nog geen sneeuwdek gezien. Na 500 km bollen begonnen vrouw en kinderen zich af te vragen of we wel überhaupt sneeuw zouden zien. Maar het antwoord kwam vrij snel op een in de verte zagen we een hoge witte heuvelrug
Voorbij het sneeuwloze stadje Fulda begon de klim naar het Rhönmassief. In Poppenhausen lag reeds 15 cm sneeuw, ondanks het feit dat het amper op 450 m hoogte ligt, wonderbaarlijk, de thermometer wees -3 °C aan en dit om 15u in de namiddag. Van hieruit kon ik het niet laten om een ommetje te maken naar de hoogste berg van de Rhön, de Wasserkuppe (952 m). De sneeuwdikte nam zienderogen toe en de temp daalde tot maar liefst -7 °C.
De top zelf is vrij vlak en er heerste een gezellige drukte door langlaufers, skiërs en paragliders (eigen omschrijving
).Het eerste winterplaatje
De paragliders...
Waar we koffie en heisse chocolade nuttigden kon ik dit plaatje schieten (beetje afgekeken van Ruben).
Daarna snel naar het hotel, de temp was rond 18u gedaald tot -10 °C en dit op een hoogte van 700 m. Aan het hotel lag zo'n 25 cm sneeuw, helaas was daar de sneeuw van de bomen verdwenen.
De volgende ochtend dan maar een daguitstap gepland naar oa de Heidelstein, een andere hope top (931 m) in de Rhön.
Ons hotel was gelegen op de rand van de Lange Rhön, een uitgestrekte hoogvlakte waarvan de hoogte schommelde tussen de 750 m en 931 m. Het is een natuurgebied met een aantal vennen en een aantal wat ik zou omschrijven als Alpenweiden. In tegenstelling tot de Hoge Venen, komt er geen groot woud voor maar eerder verspreide percelen bos (beuk of spar) .
Het is een uitstekend langlaufgebied maar ook de wandelaar komt aan zijn trekken want de sneeuw wordt er op een aantal wandelpaden platgewalst zodat je niet hoeft te ploeteren in diepsneeuw.
Langs de Hochrhönstrasse mag je enkel parkeren op de daar voorziene plaatsen. 2 km van de Heidelsteinberg is zo'n parkeerplaats waar we onze wandeling startten. Het was bitterkoud, een matige tot vrij krachtige wind -7 °C en ontzettend helder weer, heerlijk !
Op de open vlakte waaide het stevig,op de weinige bomen lag soms een soort ijssneeuw dat verder aangerijpt was tot een soort vanen
We naderen het bos....
Eventjes uitrusten...
