Onder windstille condities gisteravond het duin opgeklommen van Westenschouwen (Burgh-Haamstede) om de zonsondergang te fotograferen. Dat viel niet mee met temperaturen rond de 30 graden en geen zuchtje wind. De Noordzee was een spiegel. Voor zo lang het duurde. Aan de horizon tekende zich een scherpe wolkenband af met laagjes (shelfachtige structuren).
Waar de zee aanvankelijk een spiegel was, zag je in de verte de eerste rimpels op het water verschijnen. Uiteindelijk trok de windsprong dichter en dichterbij. Je kon de wind horen suizen over het water. Binnen enkele seconden was het toen gedaan: van windstil naar een volle windkracht 6. Een bijzonder fenomeen. En wat een verkoeling ineens, een verademing die frisse lucht.
Later nog een paar verre bliksems kunnen fotograferen, helaas bleef het onweer op afstand.