Afbeeldingen:
Geen
Zaterdag, 21 augustus 2004
Opnieuw kreeg de dag, net als gisteren, een nogal herfstachtig getinte start met aanhoudend regen en egaal grijze wolkenluchten. Doch toen plots de luchtdruk snel begon te stijgen werd duidelijk dat dit maar een tijdelijk intermezzo was en inderdaad, in de loop van de voormiddag is het snel gaan opklaren en kregen we steeds meer de zon te zien, dit aan een diepblauwe lucht zodat het nogal leek op een voorjaarssituatie. De stapelwolken die aanvankelijk nog forse afmetingen hadden, zijn in de loop van de namiddag als puddingen in elkaar beginnen te zakken en zo evolueerde we naar een heldere hemel waaronder het 's avonds flink is gaan afkoelen. De temperaturen schommelden vandaag tussen een frisse 10,7 graden en een erg povere 20,1 graden, al kon de zon nog veel goed maken. Het neerslagtotaal bedroeg 2,2 mm terwijl de noordwestelijke tot noordelijke wind met snelheden tot 29 km/h een domper zette op het comfortgevoel.
Zondag, 21 augustus 2005
Het eerste deel van de dag werden we weer geplaagd door laaghangende bewoling die in een noordelijke stroming rechtstreeks vanover de noordzee werd aangevoerd en zowat de hele hemel bedekt hield. Het was wachten tot rond de middag toen de bewolking geleidelijk dunner werd en de zon voorzichtige pogingen deed om er zich doorheen te wringen. We evolueerden uiteindelijk naar een licht zomers weertype met een afwisseling van wolkenvelden en enkele opklaringen waarbij de temperaturen toch nog konden stijgen naar 24,0 graden, zij het dan met enig tuineffekt ingecalculeerd. Met 15,2 graden was het vanochtend wel zeer zacht, om niet te zeggen zwoel, een cadeautje van de hardnekkige bewolking die de nachtelijke uitstraling kon indijken en ons warmpjes hield. De opklaringen die we overdag kregen werden echter gevolgd door Stratocumulusvelden die geleidelijk weer het volledige luchtruim voor zich opeisten en de dag in extremis nog somber te laten eindeigen, net zoals ie begonnen is. Er stond bij dit alles een zwakke tot matige west noordwestelijke bries terwijl we het ondanks de wolken zo goed als droog hielden.
Maandag, 21 augustus 2006
Wat vanochtend nog erg onschuldig oogde in de vorm van Stratocumulusvelden en wat verspreide nevel op de velden, kreeg in de loop van de dag een flinke wending toen een naderend buiengebied, verbonden aan een kleinschalig lagedruksysteem, de buienaktiviteit flink aanzwengelde. De eerste buien waren op het einde van de voormiddag reeds aktief in het Brusselse, maar blonken niet echt uit in aktiviteit. Na de middag kregen we dan perioden met aanhoudende, zware regen te slikken welke op haar beurt in de late namiddag gevolgd werd door opklaringen. Deze onthulden echter een zeer chaotisch en onstabiel ogend wolkenlandschap terwijl in het westen reeds duidelijk de valstrepen zichtbaar waren van nieuwe buien die in aantocht waren. De buien waren zeer kortdurend en er zat ook onweer op dat echter niet te lokaliseren viel; het leek een beetje van overal te komen terwijl de bliksem steeds achter de kollosale, donkere wolkenmassa's verscholen bleef. Verschillende buien volgden elkaar op waarbij de laatste ongeveer een uur voor zonsondergang in een oranje gloed werd gehuld. Ze splitste zich vervolgens in twee waarbij Malderen slechts wat gedruppel kreeg te verwerken terwijl de onweersaktiviteit eruit ging. Brede opklaringen sloten de dag in extremis af, en het neerslagtotaal was ondertussen opgelopen naar een respektabele 10,8 mm. Tijdens de buien was het zo goed als windstil maar tussendoor kregen we nog windstoten tot 27,4 km/h uit het west- zuidwesten te verduren en dit bij temperaturen die het bij 13,3 tot 19,8 graden eerder magertjes stelden.
Dinsdag, 21 augustus 2007
Het aantal dagen met novemberiaanse allures deze zomer werd vandaag nog maar eens met een eenheid verhoogd. We ontwaakten onder een grijze, vormeloze Stratusmassa waaruit af en toe wat regen viel, al hadden we het voordeel dat het merendeel van de tijd droog bleef. Met zo'n donzige wolkenvacht boven Malderen leken de minima ook erg mee te vallen met 14,4 graden. Tijdens de rest van de voormiddag veranderde er bijna niets aan het weersbeeld: het ene moment waren er wat donkerdere grijstinten te zien dan het andere en ook een groot deel van de namiddag stond in het teken van dit anti- zomerse weertype. De satellietbeelden zagen er een stuk interessanter uit met een flink onweerscomplex dat ten noordoosten van ons land gevormd werd. Het toeval wil nu net dat de stroming boven Malderen eveneens noordoostelijk was (tot 20,9 km/h; windstoot uit NNW) en dat deed de harten van menig onweersliefhebber sneller slaan. Advectieve bewegingen van het onweerscomplex dat ondertussen verder is ontwikkeld tot een klein frontaal systeempje, zorgden ervoor dat de Stratusbewolking werd vernietigd: ze ging in de vroege avond snel over in Stratocumulus en na korte tijd was er nauwelijks wat van over. Het warmtefront van het systeempje was echter reeds boven onze streken aangekomen waardoor we niet meteen op zonnig zomerweer moesten rekenen, maar genoegen moesten nemen met een flauw waterzonnetje dat door een dikkerwordende Altostratuslaag scheen. De temperaturen konden niettemin nog 20,9 graden bereiken. Later kwam er ook meer Cumulus fractus binnendrijven. De eerste neerslag liet niet zo lang op zich wachten al was deze niet meteen indrukwekkend te noemen met hooguit wat druilerige motregen of lichte regen. Pas na zonsondergang werd het tijd voor echte aktie en kregen we flinke stortbuien te verwerken die het neerslagtotaal tegen middernacht op 7,4 mm brachten. Later op de nacht zou er echter nog een hele kwak regenwater bijkomen. Weinig zon en een ongunstig tijdstip van de frontpassages zorgden ervoor dat er nauwelijks nog onweer in het neerslaggebied voorkwam, en in Malderen was er eveneens niets te zien wat daar ook maar in de verste verte op leek.
Donderdag, 21 augustus 2008
Net als de voorbije dagen stonden we vanochtend weer oog in oog met Stratocumulusvelden waaronder Stratus fractus bewolking voorbijdreef. Het geheel werd ingekleurd door oranje achtige schemeringskleuren die later naar gele tinten evolueerden terwijl we het mochten aanschouwen bij ochtendtemperaturen van 14,1 graden. De Stratocumulusvelden werden tijdens de uren daarop uitgestrekter en dikker zodat we opnieuw niet lang hoefden te wachten op de eerste levering van de natte produkten. Op sommige momenten oogde het erg somber en herfstachtig, maar tijdens de middag en daarna werd de bewolking weer wat dunner zodat de zon er af en toe in verzwakte versie kon doordringen. De bewolking deed na de middag niet meer vermoeden dat zijn nog in staat was om neerslag te produceren, maar toch begon het (in Brussel althans) op sommige momenten nog aardig te druppelen. Het tweede deel van de namiddag verliep alsnog droog terijl de Stratocumulusbewolking erg schaars werd en er mooiweerswolkjes (Cumulus mediocris en ook een paar Congesti) werden gevormd. Het neerslagtotaal van deze dag was dan reeds een feit geworden met 0,2 mm. Ondertussen kon het kwik nog een klein sprongetje maken richting 22,1 graden terwijl het geheel op smaak werd gebracht door een zuidwestelijk briesje met snelheden tot 27,4 km/h. Tegen de avond bleven vooral Cumuluswolken en nog een beetje Stratocumulus over, maar werden er op grotere hoogte enkele flinterdunne en bizar ogende Altocumuluspartijtjes tevoorschijn getoverd. Nog enkele etages hoger in het luchtruim was wat Cirrostratusbewolking te zien terwijl aan de zuidelijke horizon aambeeldvormige wolkenstrukturen (Cirrus spissatus of Cirrus densus?) zichtbaar leken te zijn terwijl de Stratocumulus daar ook veel beter vertegenwoordigd was. Ondanks het dreigende uitelijk van dit alles bleef het echter droog en konden we met dezelfde wolken, uitgezonderd de Cumuluswolkjes die snel hun laatste adem uitbliezen, toezien hoe de avond en daarmee ook dit etmaal haar einde naderde.
Vrijdag, 21 augustus 2009
Na de tropische toestanden van de voorbije twee dagen konden we vanochtend weer opgelucht herademen bij een tot 14 graden gedaalde temperatuur. Het luchtruim was bedekt met Cirrus, Cirrostratus, Altocumulus en in het oosten een band met Altostratusbewolking van het wegtrekkende koufront. Vanuit het westen kwamen geleidelijk diepblauwe luchten opzetten, maar deze stonden niet garant voor ononderbroken zonneschijn want kort voor de middag dook hier opeens stapelbewolking in op. Aanvankelijk leken deze Cumuluswolken zich in een band te organiseren, maar toen ze ons bereikten bleek het gewoon verspreide bewolking te zijn die zich al snel over het hele luchtruim verdeelde. Daartussen zaten nog mooie opklaringen zodat het zeker geen onaangenaam herfstweer werd. Sommige stapelwolken kregen flinke afmetingen maar het bleef droog terwijl ze zich na een tijdje in 'wolkenstraten' gingen groeperen. Het gevolg was een niet onaardig zomerweertje waarbij de temperaturen zich op een beschaafder niveau ophielden met 24,1 graden als maximum. De eerdergenoemde stapelwolken gingen aan het begin van de avond erg chaotisch ogen, en wekten hierbij een behoorlijk onstabiele indruk. Dit had echter geen pluviale gevolgen voor Malderen, en tegen zonsondergang klaarde het weer volledig op vanuit het west- noordwesten. Ondanks het wegvallen van de overdag nog 30,6 km/h halende west- zuidwestenwind tijdens de avond, ging het behoorlijk kil aanvoelen door de snel afkoelende atmosfeer. We eindigden de dag met een neerslagtotaal van 0,0 mm terwijl er in het oosten nog wat sluierbewolking te zien was van het wegtrekkende koufront. Het koelde verder af naar 13,3 graden, wat de uiteindelijke minima voor dit etmaal werden. wisselend bewolkt - afnemend avond nog beetje stratocumulus
Zaterdag, 21 augustus 2010
Terwijl de noordelijke helft van de Benelux werd gekweld door laaghangende Stratus en motregen of lichte regen, kon men in Malderen reeds de zomersfeer opsnuiven onder een luchtig en transparant Stratocumulusdek. De echte opklaringen maakten al snel hun intrede vanuit het zuidwesten en brachten een diepblauwe, zuiders ogende hemel met zich mee. Volledig helder werd het echter niet want er bleven nog een paar Stratocumulusbankjes over terwijl er vormeloze plukken Cumulus fractus voorbijdreven. Maar de zon liet zich hierdoor niet van haar stuk brengen en ze kon de reeds erg zachte minima van 16,3 graden omzetten in bijna tropische maxima van 28,5 graden. Er stak een west- zuidwestenwind op die snelheden tot 25,7 km/h haalde en op het einde van de namiddag weer afzwakte. Toen kwamen we reeds onder de invloed van het naderende koufront terecht dat haar komst kenbaar maakte door ons Altocumulus castellanus bewolking toe te sturen. Gelukkig leidde dit vanavond alleen maar tot fraaie wolkenlandschappen en kon het nog jonge zomeropstootje worden verdergezet. Niettemin zag het er behoorlijk dreigend uit toen deze Castellanusveldjes overgingen in statige Cumulus congestuswolken. De avond verliep in erg zwoele en door eerdergenoemde bewolking enigszins griezelige omstandigheden. Op het einde van de avond was het nog steeds droog zodat we een neerslagtotaal van 0,0 mm konden opschrijven.
Zondag, 21 augustus 2011
Achter het warmtefront dat gisteren door hoge sluierwolken vanuit het zuiden werd aangekondigd, bevond zich onstabiele lucht waardoor we er vandaag al meteen invlogen met een licht onweer. Daarna was het winderig en zwaar bewolkt (Stratocumulus castellanus) maar nog opvallend warm. Kouder dan 15,5 graden is het afgelopen nacht overigens niet geweest. Vanuit het zuiden verschenen meer opklaringen en de zon begon weer flink te branden zodat de maxima van 29,7 graden niet verwonderlijk waren. Tegen de middag wakkerde de wind plots verder aan en draaide naar het west- zuidwesten met een piek van 35,4 km/h ertussen uit westelijke richting. Het voelde hierdoor eventjes koeler aan al werd het daarna weer rustiger en veel zwoeler. Halverwege de namiddag kwam er massaal bewolking opzetten vanuit het zuid- zuidwesten, maar tegen alle hooggespannen verwachtingen in leverde dat geen onweer op maar slechts wat verdwaalde druppels. Daarna was het een komen en gaan van lichte buitjes en opklaringen waarbij de zon geleidelijk meer kansen kreeg. Dit leidde ons vervolgens naar een bloedmooie- en rode zonsondergang al koelde het ondanks de warme tropenkleuren flink af door het opzetten van een koele zeewind vanuit het westen. Het bleef nu definitief droog ondanks de neerslaggordijnen die geregeld onder de wolken te zien waren. Het neerslagtotaal was vanochtend reeds bereikt met 1,4 mm aangezien de andere buien niet meetbaar waren. Ondanks de afkoeling kreeg ook deze avond en nacht nog een zwoel, hoogzomers karakter.
Dinsdag, 21 augustus 2012
Ondanks de aangename verkoeling die zich gisterenavond inzette, waren de minima nog steeds aan de hoge kant met 17,7 graden. Op de satellietbeelden was duidelijk te zien dat de regenzones terug wegtrokken naar het noordwesten en we weer aan de warme zijde van het polaire front zaten. Zelfs de opklaringen wisten vlot tot onze contreien door te dringen en het was dus geen wonder dat het kwik weer opliep naar 29,2 graden. De wind draaide naar west- noordwestelijke richtingen en haalde snelheden tot 27,4 km/h terwijl er een aantal stapelwolken werden gevormd. In Malderen bleef dit zonder verdere gevolgen al kwamen de regenzones tegen de avond wat dichterbij met dreigende wolkenpaketten tot gevolg. Ook deze bewolking bleek uiteindelijk slechts uit een mix van Stratus fractus, Cumulus congestus en Cirrus te bestaan waardoor het niet tot regen kwam. Wel deed de atmosfeer erg nevelig aan en waren er mooie stralenkransen te zien daar waar de zon tussen de wolken wist te glippen. De rest van de avond verliep half tot zwaarbewolkt, tamelijk zwoel en droog zodat we met een neerslagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Woensdag, 21 augustus 2013
Na een koele en rustige nacht (minima van 11,8 graden) werd er opvallend veel nevel gevormd terwijl de planten in de buitenlucht druipten van het vocht. Op sommige plaatsen (vooral boven steden) ging de nevel over in laaghangende bewolking die slechts een tiental meter dik was en op amper een twintigtal meter hoogte ging. Tot echte mistvorming is het echter niet gekomen en de zon slaagde er al snel in om deze bewolking op te ruimen. Op grote hoogte dreef er ondertussen massaal sluierbewolking binnen wat aanvankelijk in combinatie met de nevelbanken voor een prachtige zonsopgang zorgde. De ijle vederwolken waren niet zo dik waardoor de zon niet teveel van haar pluimen verloor en het aangenaam zomerweer werd. Er stond weinig wind en er werd zachte lucht aangevoerd met een aflandige stroming uit oostelijke tot noordoostelijke richting. Dit leverde ons maxima van 26,8 graden op. Naar de middag toe werden er wat stapelwolkjes gevormd maar ze waren niet meer zo omvangrijk en tot buien is het dus nergens meer gekomen. Tijdens de avond losten de stapelwolken op en bleven enkel de sluierwolken over die de hele tijd zijn blijven hangen. Ze zorgden voor een mooie zonsondergang die we deze keer in zachte omstandigheden konden aanschouwen. We waren immers in zachtere lucht terechtgekomen waardoor de afkoeling veel minder uitgesproken was. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm. oken.
Donderdag, 21 augustus 2014
Het was vanochtend bibberen geblazen bij minima van 9,1 graden, en in het oosten van het land kwam het ook tot grondvorst (Ardennen). Daar hoorde een heldere hemel bij maar vanuit het noordwesten zagen we toch weer wat sluierbewolking naderen waar in de loop van de voormiddag ook Altocumulusbankjes onder ontstonden. Meteen de eerste voorboden van een regenzone die de komst van iets zachtere lucht voorafgaat, maar door de bewolking en wind niet meteen een welkome gast zal zijn. Dus dan toch maar liever het weer vandaag waar we ondanks de diep polaire luchtmassa toch van aangenaam zonnig weer konden genieten. De wind was zeer zwak en kwam uit zuidwestelijke richtingen waardoor het ook zonder het opzoeken van beschutting of het dragen van winterkledij heerlijk toeven was in de zon. Terwijl er met argusogen naar de eerste wolken van de regenzone ver ten noordwesten van ons werd gekeken, plopten er overal tegelijk grote stapelwolken tevoorschijn en was het weer bijna betrokken zonder dat we er erg in hadden. De stapelwolken spreidden zich immers uit tot uitgestrekte Stratocumulusvelden. Dit zorgde voor een kille en sombere episode waardoor het kwik ondanks de goede start op 20,2 graden bleef steken. In de loop van de namiddag werden de stapelwolkjes kleiner en begon ook het gevormde Stratocumulusveld weer dunner te worden. Het was echter al avond eer dit tot bevredigende resultaten leidde en de zon was ondertussen al heel wat van zijn krachten verloren. Bovendien waren er hier en daar nog dikkere wolkenpakken aanwezig waaruit het mogelijk nog tot buien is gekomen. In plaats van op te warmen koelde het juist nog sneller af onder de breder wordende opklaringen warin later wel wat sluierbewolking verscheen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm. vrijdag, 22 augustus 2014 De nieuwe regenzone was er vanochtend reeds vroeg bij. Althans wat bewolking betreft, want vanuit het westen kwamen flinke hoeveelheden Altocumulus en Cirrostratus binnendrijven die vlug tot een betrokken weertype leidden. Nachtelijke opklaringen deden het nog afkoelen tot 11,3 graden en zorgden nog voor een 'waterige' zonsopgang. Het grootste deel van de vmoormiddag verliep in betrokken maar droge omstandigheden terwijl de bewolking geleidelijk overging in Altostratus asperatus met haar bijhorende, typische structuren. Rond de middag begon het dan te regenen, maar de grote hoeveelheden die voorspeld waren, bleven uit en bleken vooral in Nederland terecht te zijn gekomen. Er volgde een nogal miezerige, kille namiddag waarin het onder een gesloten wolkendek niet warmer werd dan 16,8 graden. Tegen de avond gebeurde dan toch nog het grote wonder, en kwam de zon erdoor een een heel wat vriendelijker ogende hemel waarin slechts wat wolkenflarden te zien waren. Dankzij de slechts zwakke wind en de nog niet volledig uitgeputte zon konden we met wat verbeeldingskracht zelfs het woordje 'zomergevoel' over onze lippen krijgen. Maar dat duurde niet lang want in het westen pakten de wolken zich weer samen en kwam het tot een vrij pittige regenbui die zelfs met onweer werd afgesloten. Het ging om een buienlijn die vanuit het noordwesten kwam afgezakt en zich vervolgens in een oost- west positie ten zuiden van ons ging leggen zodat we vanuit het weerstation een mooi zicht hadden op de plots toegenomen bliksemactiviteit. Het onweer bleef daar lange tijd hange alvorens het verder opklaarde vanuit het noorden en terug rustig werd. Door de brede opklaringen, polaire lucht en zwakke wind koelde het terug snel af en lijken we opnieuw op een zomernacht met benedennormale temperaturen af te stevenen. Het onweer bleek uiteindelijk goed te zijn voor 4,6 mm wat het dagtotaal op 6,3 mm bracht. zaterdag, 23 augustus 2014 Het was vanochtend bibberen bij minima van 10,4 graden, maar toch zag de lucht er uit als op een zwoele en onstabiele zomerdag met Altocumulus floccus partijtjes erin. De voorboden van een belangrijke onweerssituatie die een lange hittegolf zou beëindigen, maar deze was nooit begonnen en even later verdwenen de wolkentoefjes weer. Ze maakten plaats voor Cumuluswolken die zich vanuit het noorden over het ganse luchtruim uitbreidden en tot flinke afmetingen uitgroeiden. Tijdens de namiddag kwam het dan op diverse plekken tot onweer, en ook net ten noorden van Malderen wist zich een onweersbui te vormen. Echt veel stelde het echter niet voor en het neerslagtotaal sprak dan ook boekdelen met 1,7 mm. Een slechts zwakke noordwestenwind in combinatie met de diepblauwe luchten zorgden ervoor dat het in de zon aangenaam warm aanvoelde en het kwik kon dan ook een bescheiden winst boeken met maxima van 19,7 graden tot gevolg. Tijdens het tweede deel van de namiddag was de buienactiviteit reeds over haar hoogtepunt heen en begonnen de stapelwolken weer in te zinken en minder talrijk te worden. Dit leidde ons naar een heldere maar koele poolnacht waarin we het dagtotaal van 1,7 mm optekenden.
Vrijdag, 21 augustus 2015
Na een aangenaam zachte en rustige nacht zagen we het daglicht in een stralende goudkleurige gloed weerkeren, die zo sterk was dat de geldwolven onder ons ze bijna van de lucht wilden afschrapen. De minima zijn uitgekomen op 14,7 graden en de bewolking bestond uit Cirrus en condensatiestrepen van vliegtuigen. Na een uurtje verdween de Gouden Gloed en werd alles in een blauwachtig witte gloed gehuld die versterkt werd door de nevelige aanblik van de atmosfeer die duidelijk compleet bezwangerd was van het vocht. In de loop van de voormiddag verdween zowel de gloed, de nevel als de Cirrusbewolking en kregen we een tijdlang een kraakheldere diepblauwe lucht te zien waarbij de zichtbaarheid spectaculair toenam. Toch was het niet volledig helder want in het westen waren Stratocumulus, Altocumulus en Cirrostratusvelden te zien van storingen die ten westen van ons op de Europese hogedrukblokkade stukliepen. Deze bewolking verdween na een tijdje en tegen de middag werd de blauwe lucht getooid met talloze stapelwolken die tot een vrij forse madiocris variant uitgroeiden. Enkelen daarvan spreidden zich uit tot Stratocumulus al was dit voor de zon geen al te grote hindernis om het kwik op te jagen naar een stralende 28,7 graden. De zwakke wind kwam uit zuidwestelijke richtingen en naar de avond toe begonnen de stapelwolken weer in te zinken terwijl de Stratocumulus verdween. Wel dreven er af en toe velden Stratocumulus castellanus voorbij in een terug wat nevelig aandoende atmosfeer. De warmte bleef erg goed hangen waardoor het tot diep in de nacht aangenaam toeven was op de terrasjes.
Zondag, 21 augustus 2016
Tijdens het tweede deel van de nacht en de ochtend zijn er dan toch nog een aantal stevige buien tot in Malderen kunnen doordringen. Er hing ook veel bewolking (Stratus fractus, Cumulus en Stratocumulus) waardoor het kwik min of meer op peil werd gehouden met minima van 14,1 graden tot gevolg. De zon kregen we niet veel te zien en ook tijdens de voormiddag trokken er een aantal buien voorbij, al waren ze niet meer zo fel als degenen die we eerder over de vloer kregen. Kort na de middag werd de atmosfeer onstabiel genoeg om een aantal onweersbuien te genereren, welke werden voorafgegaan door een gordel van opklaringen waarin we ons aan aangename zonneschijn konden tegoed doen. De onweersbuien trokken echter ten zuiden van ons voorbij en in Malderen kwam het niet verder dan wat fijne regen met kleine druppeltjes. Dan volgden er weer opklaringen en tijdens zowat de ganse namiddag kregen we een afwisseling van buien die ons schampten (met nauwelijks meetbare regen) en opklaringen. Ondanks de polaire luchtmassa voelde het echter nog best warm aan telkens de zon erdoor kwam, en het was op zo'n moment dat we de maxima van 20,9 graden konden optekenen. Op het einde van de namiddag kregen we met een naderend warmtefront te maken waardoor de lucht vanuit het westen melkachtig werd, de transparantie en contransten afnamen en de buien het door advectiewerking geleidelijk lieten afweten. Ook de brutale zuidwestenwind zwakte daarbij af waardoor de avond vrij rustig maar aan de koele kant verliep. Van die rust konden we gebruik maken om het neerslagtotaal op te tekenen dat toch naar een niet onaardige 9,7 mm bleek te zijn opgelopen.
Maandag, 21 augustus 2017
Na een koele en halfbewolkte nacht met minima van 13,3 graden zag het er behoorlijk dreigend uit met mooi afgelijnde Altocumulus en Altostratus in het zuidwesten waar een strakke lijn van Cumulus congestus wolken onder hing. Deze zone kwam geleidelijk naar Malderen toe en we hadden dan ook niet bepaald gunstige papieren voor een topzomerdag. Voorlopig was het nog droog en konden we de zonsopgang nog (visueel) waarnemen maar tijdens de voormiddag breidde de bewolking zich gestaag uit over de rest van het luchtruim. Hoewel de strakke banden van Altostratus en Cumulus congestus een zeer actieve regenzone deden vermoeden, bleek deze weinig om het lijf te hebben, om niet te zeggen dat het bijna een naaktloper was want het bleef zo goed als droog. De bewolking zag er nu een stuk saaier uit met Stratus en Stratus fractus die het grootste deel van de dag bleef hangen en voor een somber weertype zorgde. Wel stroomde er geleidelijk zachtere lucht binnen en konden we ook zonder zonneschijn nog maxima van 20,0 graden halen bij een erg zwak zuidwestelijk briesje. Later op de avond klaarde het weer wat op vanuit het zuidwesten maar de bewolking bleef in de meerderheid waarbij deze meestal uit Stratus en Stratus fractus bestond. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.