Cannero, was het niet?
Het hotelletje van mijn familie (Orselina, boven Locarno) is nu gesloten (m'n oom is 74 en er is geen opvolging, want twee dochters) maar 't staat er nog. Overwoekerd en wel. En ze wonen er nog. En ik was toch in de buurt. Ja, als ik daar ben, dan...dan...dan ga ik heel ver terug in regressie. Is ook niet raar: ik heb uitgerekend dat ik daar gemaakt ben. Pasen 1967, op m'n vaders verjaardag... 9 Maanden later was deze figuur er.
Uit mijn ontelbare zomervakanties daar heb ik mijn liefde voor zware onweersbuien overgehouden. Vaak begin augustus: heiïge dagen, je zag de overkant van het meer niet. 's Avonds: knal BOEMMMMM en *plop* het licht uit. En dan weer aan. Volgende ochtend: stralend weer. Gaandeweg de dag: heiïger. 's Avonds: knal BOEMMMMM. Repeat. De mooiste zomers. ***zucht was ik maar weer jong***
Ik was deze zomer een dag in het Lido Ascona en: er was HELEMAAL NIETS veranderd (behalve de hardware). Zelfs de brakke pingpongtafels uit 1973 stonden er nog. Pure ontroering.
