Afbeeldingen:
Niet beschikbaar
Zondag, 5 september 2004
Hoewel de meteorologische herfst reeds een kleine week bezig is, laat de zomer het nog steeds niet aan haar hart komen, en ze zwaait nog steeds trots de scepter waarbij het vooraf gevreesde inval van slecht weer er uiteindelijk toch niet zal van komen, in tegendeel: het mooie en warme weer blijft gewoon verderkabbelen. Niettemin moeten we er wel rekening mee houden dat we vanaf woensdag weer met sterke nachtelijke afkoelingen zullen geconfronteerd worden. Vorstige toestanden hoeven we evenwel niet te vrezen, maar het betekend wel een regelrechte aanslag op het aangename terrasjesweer waar we elke avond konden van genieten. Dat wordt dus een pullovertje meer aantrekken. vandaag kwam het kwik dichtbij de tropische grens met 29,6 graden terwijl het 's nachts nog 13,9 graden warm werd. Een noordwestelijk briesje tot 18 km/h kon op sommige momenten meer dan welkom geheten worden. In de namiddag waren er wat stapelwolkjes verschenen terwijl de hemel een melkachtige aanblik kreeg en nu is er veel hoge Cirrusbewolking binnengetrokken, maar veel verder dan dat zal het niet komen. Neerslag viel er uiteraard niet al lagen de grasperken er vanmorgen erg nat bij door de ochtenddauw dit in dit jaargetijde steeds meer haar stempel op het weer zal drukken.
Maandag, 5 september 2005
De nachtelijke afkoeling was deze keer minder uitgesproken dan de voorbije dagen waardoor we het kwik vanochtend terugvonden bij 14,2 graden, en dat was een ideaal lanceringsplatform om na een mooie zonsopgang een indrukwekkende sprong te maken richting een tropische 30,6 graden. De wind leed kennelijk ook onder de loden hitte waardoor hij slechts 16,1 graden haalde. Doch op de satellietbeelden tekent zich ondertussen een vrij indrukwekkend lagedrukcomplex af waaraan een koufront gekoppeld is dat op haar beurt een convergentielijn voor zich uit liet ontwikkelen. Met deze lijn mochten we in de late namiddag kennis maken toen vanuit het zuidwesten dreigende wolkenmassa's hun veroveringstocht inzetten en spoedig ook Malderen van de nazomerzon beroofden. Het bleef echter bij gedreig zodat de Malderse bodem er nog even stoffig bijligt als vanmorgen. We bevinden ons nu achter deze lijn waardoor de zon terug haar intrede maakt en we deze dag alsnog op zijn zomers kunnen afsluiten. De komende dagen blijft het zomerweer standhoudendoordat de depressie zal wegtrekken naar het zuidoosten. Overmorgen komen we in een soort van niemandsland tussen twee hoge en lagedrukgebieden terecht en daar dit soort gebieden bekend staat als een bakermat voor nevel en mist zou het wel eens lang kunnen duren eer we dan de zon te zien krijgen.
Dinsdag, 5 september 2006
Min of meer simultaan met gisteren, begonnen we de dag weer met overvloedig aanwezige lage wolkenvelden, die deze keer uit Stratocumulus bestonden. Het kleine beetje blauwe lucht dat ertussen viel te ontwaren nam hierbij zelfs nog af toen de bewolking geleidelijk overging in Stratus en de rest van de voormiddag aldus in een erg sombere stemming verliep. Rond de middag was het dan opnieuw de beurt aan de zon om in aktie te schieten en het grijze wolkendek brak hierdoor weer geleidelijk open terwijl de resterende bewolking overging in mooiweerswolkjes (Cumulus mediocris). Regen, motregen en consoorten zijn er niet gevallen zodat we meteen 0,0 mm kunnen noteren als dagtotaal. Een combinatie van warme luchtaanvoer, hoge minima (14,7 graden) door de bewolking afgelopen nacht en de zon die zich tijdens de namiddag nog eens flink kon uitleven, zorgde voor een mooi nazomers weertype waarbij het kwik vlot kon oplopen naar 25,8 graden. Het bleef ook tijdens de avonduurtjes behoorlijk zacht terwijl de bewolking langzaam verder afnam maar nooit volledig verdween. Er zat hierbij echter geen stormwind in het spel zoals afgelopen weekend; deze hield zich immers koest bij maximale snelheden tot 19,3 km/h uit west- zuidwestelijke richtingen en in de late avond ging hij zelfs helemaal liggen.
Woensdag, 5 september 2007
Leek het gisteren nog alsof er na de saaie zomer die we achter de rug hebben, een inhaalbegweging op gang kwam met een gevarieerder en boeiender weertype, werd er aan die indruk vandaag paal en perk gesteld. Wie er tijdig bij was, kon in het eerste deel van de voormiddag nog wat vage opklaringen meepikken, maar daarna sloot het wolkendek zich definitief boven onze hoofden en kregen we een vormeloze mengelmoes van Stratocumulus en Altostratus te zien waarbij die eerste snel overging in een laaghangend Stratusdek. Hieruit ging het rond de middag zelfs lichtjes regenen. Met de saaiheid viel het overigens nog mee: we kregen zowel fijnere als iets dikkere regendruppels te zien terwijl het wolkendek het ene moment iets minder grijs leek dan het andere, maar al het positieve is hiermee echt wel gezegd voor deze dag. Het behoeft geen verwondering dat het kwik dat vanochtend nog op 8,6 graden uitkwam, overdag geen al te hoge waarden haalde met hooguit 16,0 graden. 's Avonds kwam er iets zachtere lucht binnengestroomd terwijl de motregen ophield, waardoor het tot laat in de avond ruim veertien graden bleef; een heel verschil met gisteren en eergisterenavond. De motregen die vandaag viel, bleek uiteindelijk goed te zijn voor 0,2 mm terwijl de zuidwestelijke stroming voor windsnelheden tot 17,7 km/h zorgde.
Vrijdag, 5 september 2008
Bij ochtendtemperaturen van 13,6 graden moesten we vanmorgen toekijken hoe het Malderse uitspansel werd bezet door grote hoeveelheden bewolking. Vooral Altostratus, Stratocumulus en Stratus fractus waren de boosdoeners, en een beetje Stratocumulus castellanus was eveneens van de partij om ons te 'waarschuwen' dat het niet alleen bij die bewolking zou blijven. Tijdens de voormiddag viel het niettemin erg mee en waren het vooral de wolken die roet in het eten gooiden. De eerste regendruppels kregen we rond de middag te zien, maar het bleef ook dan beperkt tot lichte neerslag en tijdens de namiddag viel het al bij al ook nog flink mee met de regen. De zuidenwind spande toen verder aan om uiteindelijk met snelheden tot 25,7 km/h op de proppen te komen, wat echter nog een stuk minder dan we de voorbije dagen gewend zijn. Tijdens de late namiddag werd het tijd om ons op te maken voor een mini- zondvloed toen de hemel in het westen en noordwesten er dreigend donker ging uitzien en er even later een 'Egyptische duisternis' intrad. Het was toen reeds een tijdje matig aan het regenen, maar al snel kregen we af te rekenen met intense stortbuien die het Brusselse omstreeks 16H50 overspoelden, nadat Malderen er even voordien waarschijnlijk al mee had kennisgemaakt. Ondanks het furieuze karakter van de buien was er geen onweer of hagel te zien, maar er volgde wel een adembenemend uitzicht op de enorme stapelwolken toen het korte tijd later weer droger werd (lees: minder hard ging regenen). De uren daarop bleef het volledig betrokken terwijl motregen en lichte regen elkaar afwisselden. Dit bleef zowat de ganse avond zo terwijl we vooral Stratus en Stratus fractus te zien kregen. Wel werd het geleidelijk aan droger en rustiger. Uiteindelijk bleken de waterwerken vandaag goed te zijn geweest voor een neerslagtotaal van 3,2 mm. Dat de maxima met 18,8 graden een eindje achterbleven, was natuurlijk niet verwonderlijk, al voelde het tijdens de avond nog erg zacht aan door al dat vocht en de bewolking.
Zaterdag, 5 september 2009
De buienmachiene kwam vanochtend weer snel op gang, en zo zagen we de stapelwolken naar de middag toe snel opbollen. De polaire zeelucht zorgde voor relatief frisse minima van 12,1 graden maar gelukkig was de zon in de heldere hemel extra krachtig om er toch nog een vleugje zomergevoel in te brengen. Vanuit het westen kwam ondertussen warmte advectie op gang en dit zorgde voor een stabilisatie die zichtbaar was aan de buientoppen die steeds lager reikten en de gestaag toenemende vorming van Stratocumulusbewolking. De eerste buien die ons kort voor de middag bereikten waren dan ook al meteen de laatsten terwijl hun activiteit nauwelijks wat voorstelde. In het westen van het land zijn er zelfs geen buien meer tot ontwikkeling gekomen terwijl de oostelijke provincies nog tot in de vooravond konden genieten van buiig weer. Gelukkig nam de Stratocumulusbewolking na de middag weer wat af zodat we van een zomers aandoend weertype konden spreken waarbij de temperatuur weer wat winst boekte met maxima van 21,1 graden tot gevolg. De wind luwde een beetje, maar was op sommige momenten nog prominent aanwezig met haar snelheden tot 32,2 km/h uit het west- noordwesten. Naar de avond toe zagen we de lucht in het westen melkachtig worden door de nadering van een zwak warmtefrontje. Dit werd even later gevolgd door de verschijning van Altocumulus lenticularis (eveneens in het westen) welke erg talrijk waren en vervolgens voor een fraai ingekaderde zonsondergang zorgden. Voor de rest waren er bijna geen andere wolken meer te zien want de eerder genoemde Cumulus en Stratocumuluswolken waren inmiddels weer opgelost op een klein groepje Cumuluswolken in het oosten na. Na zonsondergang werd het helemaal rustig en daalde er een kille avondkoelte neer over het weerstation. Deze was echter niet zo uitgesproken als gisteren, en we zullen daardoor wellicht hogere minima kunnen optekenen morgenvroeg. Het neerslagtotaal voor deze dag veranderde niet meer en bleef beperkt tot een schamele 0,0 mm.
Zondag, 5 september 2010
In scherp contrast met de voorbije dagen ontwaakten we vanochtend onder een azuurblauwe hemel terwijl er van nevel of mist nauwelijks wat te merken was. We waanden ons op een Alpiene hoogvlakte met al die felle en transparante kleuren, en ook de temperaturen waren er naar met een erg frisse 7,9 graden. De zon had in deze omstandigheden natuurlijk weinig moeite om het flink te laten opwarmen en zo kwamen we na de middag op 22,0 graden uit. In het westen verschenen er sluierwolken die zich zeer langzaam over het luchtruim uitbreidden. Onder deze ijle wolkensluiers zat duidelijk vochtigere lucht want enkel daar konden we tijdens de namiddag een paar stapelwolkjes zien verschijnen. Op het einde van de namiddag had de ijle wolkenlaag nog steeds niet meer dan een derde van de hemel bedekt en de stapelwolken losten ondertussen weer op. Dit werd gevolgd door een verdere uitbreiding van de wolkensluiers zodat tegen zonsondergang enkel in het oosten en noordoosten nog een band van azuurblauwe lucht te zien was. In het westen was vanaf het einde van de namiddag overigens ook Altocumulus en Altostratus translucidus te zien al hadden we daar in Malderen weinig last van (0,0 mm). Qua wind viel het ook erg mee: de snelheden bleven beperkt tot 20,9 km/h uit het oosten. Wat aanvankelijk als een zachte avond leek te beginnen, werd snel gevolgd door een stevige afkoeling waardoor het na zonsondergang al snel onaangenaam kil werd bij een onder 13 graden zakkende temperatuur.
Maandag, 5 september 2011
Het was vanochtend merkbaar koeler (12,2 graden) terwijl er brede opklaringen hingen die diepblauw kleurden (zeelucht) met enkele dikke Stratocumulusvelden ertussen. Vanuit het zuidwesten kwamen al snel buiengebieden opzetten waardoor de bewolking toenam en het weerstation binnen de kortste keren werd gegeseld door koude slagregens. De bewolking was erg chaotisch, maar het kwam allemaal neer op grijstinten die voor de zomerliefhebber weinig opbeurend waren terwijl de regenliefhebber er ook stilaan genoeg van heeft. De buien werden na de middag wat 'interessanter' toen er ook opklaringen tussen ontstonden en de lucht daarin diepblauw kleurde. Met exact 6 maanden vertraging arriveerden dan uiteindelijk de typische voorjaarsluchten die we normaal ergens in maart zouden verwachten. De buien waren erg pittig en het luchtruim wemelde van de aambeeldvormige wolkenstructuren en forse stapelwolken. Zowel pluviometers, fototoestellen, netvliezen als windmeters werden nu zwaar op de proef gesteld, net als onze zomerhuid trouwens bij erg kille maxima van 19,7 graden. Tijdens de avond ging de buiigheid er weer uit al heeft het in tegenstelling tot Brussel nauwelijks geregend in Malderen, maar werd het erg winderig met venijnige rukwinden die opliepen tot 38,6 km/h uit het west- zuidwesten. Dit was meteen de aanloop naar een heuse stormdepressie die zich morgen met de Lage Landen zal zoet houden. De advectiestromingen van de naderende storing waren de doodsoorzaak van de buien, en zorgden later voor Altocumulus, Cirrus en Cirrostratus bewolking die in een vrij scherp begrensde band vanuit het zuidwesten kwam opzetten. De neerslag ervan kon ons nog niet voor middernacht bereiken waardoor het dagtotaal van 0,2 mm volledig toe te schrijven was aan de buien die vandaag zijn gevallen.
Woensdag, 5 september 2012
Het was aangenaam zacht vanochtend bij temperaturen die rond 17 graden schommelden. Wel was het grijs en nevelig door toedoen van Stratus en Stratus fractus bewolking die het volledige luchtruim had ingepalmd. Deze loste een paar uur na zonsopgang op om plaats te maken voor Altocumulus en Stratocumulusvelden die zich snel uitbreidden over het ganse luchtruim en daarbij overgingen in een gesloten wolkendek van Altostratus, Cumulus fractus en gebroken Stratocumulus. Deze mengeling leverde geen neerslag op en hoorde wellicht bij het koufront dat de komende twee dagen zal gevolgd worden door koeler weer. Nog voor de middag kwamen er weer gaten in het wolkendek en zagen we de wind ruimen naar noordoostelijke richtingen, daarbij een piek van 29,0 km/h halend uit noordelijke richtingen. Er werd nu droge landlucht aangevoerd en tijdens de namiddag bleven er slechts Cumuluswolken over met brede opklaringen ertussen. Het warmde nog op tot 23,1 graden en de stapelwolken losten naar de avond toe grotendeels op. Het was daarna vrijwel helder al ging de wind steeds schraler aanvoelen en vooral naar zonsondergang toe koelde het bliksemsnel af. Geen wonder dat we nu pas de minima bereikten die 10,9 graden bedroegen. Het neerslagtotaal van 0,0 mm oogste al evenmin verbazing.
Donderdag, 5 september 2013
Bewolking was vanochtend opnieuw in geen velden of wegen te bekennen en er hing een weldadige koelte die ons op de minima van 15,7 graden heeft gebracht. Daarna werd er steeds drogere en warmere lucht aangevoerd waardoor de wat fletse en nevelige kleuren steeds meer overgingen in scherpe contrasten, een beter dieptezicht en vooral diepblauwe luchten die sterk aan zuiderse landen deden denken. Het warmde snel op en de zon brandde er meedogenloos op los met zo'n kracht dat je haast niet meer zou zeggen dat we met een septemberzonnetje te doen hadden. Ook de maxima deden niet meteen aan die maand denken want met 33,4 graden begonnen sommige records het al behoorlijk warm te krijgen. De wind kwam overwegend uit zuidelijke richtingen en was aan de zwakke kant zodat we er maar nauwelijks verkoeling konden van verwachten. Ook tijdens de avond bleef de warmte zeer lang hangen en zelfs om 22H30 was er niet eens sprake van koelte. Toch verschenen er kapers op de kust: in het westen waren net voor zonsondergang al flinke stapelwolken te zien en de aanvankelijk heldere lucht kreeg opeens een ribbelachtig patroon door binnenstromend vocht zonder dat er echter van wolken sprake was. Mocht dit vocht gecondenseerd zijn zou de eventuele wolkensoort wellicht als Stratocumulus undulatus kunnen worden ondergebracht. Stapelwolken, vocht of dreiging: niets was in staat om al iets te veranderen aan het neerslagtotaal dat nog maar eens 0,0 mm bedroeg.
Vrijdag, 5 september 2014
Ondanks de veelbelovende voorspellingen over het hoogtepunt van de nazomer vandaag, zagen we het daglicht weerkeren in een sombere, grijze Stratuslucht. Qua temperaturen was alles nochtans volgens de verwahcting want het is niet kouder dan 17,5 graden geworden en het voelde nog steeds aangenaam zacht aan in de buitenlucht. Tegen de middag loste de bewolking op en werd het helder waardoor het kwik meteen verder de hoogte inschoot tot we maxima van 26,9 graden konden konden noteren. De wind was aan de zwakke kant en kwam uit oostelijke richtingen maar draaide in de loop van de namiddag plots naar het westen. Er was duidelijk een convergentielijntje gepasseerd en wie naar boven keek zag inderdaad hoe er flinke stapelwolken werden gevormd terwijl de lucht er op sommige plaatsen dreigend uitzag. In Nederland kwam het zelfs tot een paar onweersbuien (in het oosten) al bleef het in Malderen en Brussel bij gedreig. Tegen de avond begonnen de stapelwolken weer in elkaar te zakken maar werd het heiig en werd er vanuit het westen nevel gevormd. De kleuren waren zo flets dat we zelfs met het blote oog in de zon konden kijken en later dreef er vanuit het westen mee Stratocumulus binnen die een gebied met gesloten bewolking in het westen van het land begrensde. In Malderen bleven er echter nog wat opklaringen stand houden waardoor de avond in sfeervolle en zachte omstandigheden met warme kleuren werd afgesloten. Hierbij konden we nog snel het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenen.
Zaterdag, 5 september 2015
Met een noord-noordwestelijke stroming werd vochtige zeelucht aangevoerd waardoor het betrokken, somber en kil was. Dankzij de bewolking is het kwik een beetje op peil gebleven met 11,4 graden als minimum, en het was vooral Cumulus congestus en Stratocumulus waarmee we te maken kregen. Tijdens de voormiddag waren daar nog opklaringen in te zien, maar het duurde niet lang of er kwam dikkere bewolking vanuit het noorden binnengedreven. Er volgde een reeks buien die vrij pittig waren zonder echt overdreven te zijn. Tussendoor waren er drogere perioden maar de zon kregen we vrijwel niet meer te zien. Het kwik reageerde hier navenant op met maxima van slechts 17,3 graden. Gelukkig was de noord-noordwestenwind eerder aan de zwakke kant. Tijdens de avond werden de buien terug wat minder intens en kregen we dan toch een paar spaarzame opklaringen te zien in de bewolking die nog steeds uit Cumulus congestus en Stratocumulus bestond. We sloten af met een neerslagtotaal van 3,1 mm.
Maandag, 5 september 2016
De bewolking is tijdens de nacht min of meer hetzelfde gebleven waarbij we in het zuidwesten dreigende Altostratus te zien kregen met Altocumulus eronder en over de rest van het luchtruim vooral Cirrus en Cirrostratus zagen met hier en daar wat Altocumulus. Dit zorgde voor een schitterend kleurendisplay toen alles in een warme gloed oplichtte bij zonsopgang. Toen de zon min of meer op krachten was gekomen, werden er flink wat stapelwolken gevormd waardoor het zeker geen ononderbroken zonneschijn was waarvan we konden genieten. Maar toch was de aangevoerde lucht aangenaam zacht en was er tussen die stapelwolken door nog een opwarming tot 23,2 graden mogelijk. De wind kwam daarbij opnieuw uit zuidwestelijke richtingen maar was wel een stuk zwakker dan het stormgeweld dat we de afgelopen tweedaagse nog op ons dak kregen. Naar de avond toe losten de stapelwolkjes op, maar in het zuidwesten was nog steeds die band van Altostratus te zien die daar ondertussen wel vastgeroest leek te zitten. Af en toe leek deze bewolking een gordel van Stratocumulus of Altocumulus bewolking uit te braken die aan een vrij hoog tempo in noordoostelijke richting werd weggekatapulteerd. Dit zorgde er vanzelfsprekend voor dat de zon eventjes verdween om kort daarna weer terug te keren. Ook op middelbare hoogte werden er af en toe gordels van Altocumulus en Cirrocumulus weggeslingerd en daarin konden we een vrij sterke stroming uit het noorden zien. Kort voor zonsondergang zagen we dan opeens een erg dikke laag van Stratocumulus bewolking onze richting uitgeslingerd worden en leek het alsof we de zon nu wel definitief op onze buik konden schrijven. Maar zodra deze bewolking boven ons hing, loste ze grotendeels op. Daarbij viel wel op dat de bovenlucht nu een zuiderse diepblauwe kleur kreeg. De avond verliep aan de zachte kant en het was erg rustig bij een wegvallende wind. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 5 september 2017
Opnieuw straalde het weer een en al herfst uit, maar het was nu ronduit zwoel met minima van 16,3 graden terwijl de Stratusbewolking nu de sfeer van tropische nevelwouden uitstraalde. Overdag ging de bewolking over in Stratocumulus die deels werd gevormd door de uitspreiding van Cumulus waarbij we af en toe wat zonneschijn konden opvangen. Vooral tijdens de namiddag was dit het geval en de maxima waren erg aangenaam met 23,5 graden. Tijdens de rest van de dag en avond kregen we nog steeds afwisselend Cumuluswolken en Stratocumulusvelden te zien waarbij deze laatsten het de zon erg moeilijk maakten. We moesten het dan ook volledig hebben van de zachte luchtaanvoer als we in deze omstandigheden mensen op de terrasjes wilden krijgen. De wind kwam uit zuidwestelijke richtingen en het bleef de hele dag droog waardoor we met een neerslagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten. Na zonsondergang leek de wind weer wat aan te trekken op nadering van een regenzone.