Afbeeldingen:
29-09-2005: Zonsondergang in Malderen
Woensdag, 29 september 2004
De weergoden waren duidelijk in een beter humeur dan gisteren; reeds in de vroege uurtjes waren er verspreide opklaringen waar de zon zich in de loop van de voormiddag steeds vaker kon doorheen worstelen, zodat we uiteindelijk nog een vrij behoorlijke dag hebben gehad, met temperaturen die uitstegen van een ochtendlijke 12,4 naar 18,2 graden in de namiddag. Doch in de avond is de bewolking weer komen opzetten, voorafgegaan door hoge sluierwolken, maar voorlopig is er nog voldoende ruimte voor de opklaringen, voor zover we daar nog iets aan hebben nu de zon weer ondergegaan is. De wind was vandaag ook weer wat aktiever met maximaal 26 km/h uit het noordwesten. Het ziet ernaar uit dat zondag de beste dag gaat worden met mooi herfstweer, in afwachting moeten we het doen met lage wolken, af en toe motregen en kans op nevel of mistbanken.
Donderdag, 29 september 2005
Tegen de ochtend had de regenzone Malderen reeds lang achter zich gelaten en vertoefden we andermaal in heldere polaire lucht waardoor we aanvankelijk veel zon en nauwelijks wolken te zien kregen. Naarmate de zon haar dagelijkse opwarmingsronde verderzette, kwamen er ook stapelwolkjes op de proppen die steeds verder aanzwollen en voor de rest van de daglichtperiode hasje over speelden met de zon. Hoewel hun afmetingen soms vrij fors waren bleef de neerslag beperkt tot een tiental druppels, samen met de regen die we afgelopen nacht te slikken kregen goed voor een dagtotaal van 4,6 mm. In vergelijking met een aantal andere lokaties waar ze meer dan 10 mm maten kwamen we er hier met andere woorden goedkoop vanaf en de buien hadden het vandaag eveneens op onze noorderburen gemunt terwijl de Stratocumulus Cumulogenetus bewolking bij ons een eerder stabiele atmosfeer deed vermoeden. Met temperaturen tussen 11,0 en 16,9 graden scoorden we vrij normaal op thermisch gebied maar de tot 34 km/h aanspannende westenwind deed het alleszinds stukken kouder aanvoelen, nog een geluk dat we regelmatig beroep konden doen op de zon om dit alles te compenseren. De komende nacht lijkt echter erg koud te zullen uitpakken door de opklaringen en geleidelijk afzwakkende wind.
Vrijdag, 29 september 2006
De dag begon ongeveer gelijkaardig als gisteren, bij temperaturen die gedaald waren naar 14,1 graden en een schaars bewolkte hemel. De aanwezige bewolking bestond aanvankelijk terug uit de fraai ogende toefjes Altocumulus, maar de staalblauwe hemel werd na verloop van tijd geleidelijk ingepakt door hoge sluierwolken waar de zon het kort na de middag erg moeilijk mee kreeg. De ontwikkeling van stapelwolken speelde hier ook flink parten in en de tot 32,2 km/h aanzwellende zuid- zuidwestelijke wind zorgde hierbij zelfs al voor een marginale herfstsfeer. Later in de namiddag leek de stapelbewolking weer wat af te nemen, maar de bewolking bleef overheersen tot een eind in de avond, zij het dat het kwik ondanks dit alles nog kon oplopen naar een comfortabele 23,5 graden. Tijdens de avonduurtjes bleven de sluierwolken verbeten stand houden, vooral in het zuidwesten was hun aanwezigheid erg nadrukkelijk te noemen. Dat dit niet zonder gevolgen kon blijven, leerden de radarbeelden ons: deze gaven immers twee buienlijnen aan die beiden zelfs voorzien waren van licht tot matig onweer. De buien bereikten Malderen omstreeks 21H30 maar traditiegetrouw trok het gedeelte met electrische aktiviteit ten zuidoosten van ons weg terwijl een andere onweershaard op de buienlijn op grote afstand langs het noordwesten wegtrok via Antwerpen. Aan de regen ontsnapten we niet; deze was op sommige momenten best wel pittig te noemen, vooral dan tijdens de passage van de tweede buienlijn die ons rond middernacht bereikte en voor tropische stortvlagen zorgde die echter alweer zonder onweer voorbijgingen. Deze buienlijn was een stuk smaller dan de eerste maar kon het neerslagtotaal voor vandaag alsnog op 1,6 mm brengen.
Zaterdag, 29 september 2007
Nog steeds draaide de depressie die sinds eergisteren ons weer beïnvloedt, vrolijk rondjes boven centraal Europa en vanochtend passeerde weer een stukje van diens occlusie de Lage Landen. Het oogst dan ook weinig verwondering dat we vanochten niet onder een strakblauwe maar wel een strakgrijze hemel ontwaakten, talloze regendruppels zagen neerdalen over het Malderse weerstation en met redelijk koele temperaturen van 8,4 graden de dag aanvatten. Het binnenland werd geconfronteerd met klassieke, egale regen, maar het uiterste westen maakte reeds kennis met een geclusterd buiencomplex waarin het van tijd tot tijd flink ging stortregenen. In de buurt van die buien zaten een paar opklaringen verstrengeld, en hiermee kregen ze in de westhoek halverwege de namiddag te maken. Naarmate de uren vorderden, trokken de opklaringen verder landinwaarts en werd het uiteindelijk ook in Malderen droog en rustig, met een streepje zon tussendoor. Dat streepje kon echter niet voorkomen dat de temperaturen ondermaats presteerden met hooguit 14,8 graden, maar gelukkig was de kern van de depressie niet veraf waardoor we buiten het bereik van sterke windvelden bleven en het met maximaal 17,7 km/h aan west- zuidwestenwinden niet al te guur aanvoelde. Tijdens de avond werden de opklaringen weer wat breder en bleef het rustig terwijl het weer snel ging afkoelen. Toen de laatste regendruppel op Malders groendgebied uiteenspatte, had het neerslagtotaal 2,2 mm bereikt.
Maandag, 29 september 2008
Tijdens de ochtend draaide zowat het volledige weersbeeld de (erwten)soep in door toedoen van dichte mist die als een hongerig spook de hele omgeving leek verzwolgen te hebben. De minima werden omstreeks 5H bereikt met 7,5 graden, een mogelijke aanwijzing dat er tot rond die tijd nog opklaringen waren voordat de opzettende mist en laaghangende bewolking de afkoeling een halt konden toeroepen. De mist was erg hardnekkig en bleef zowat de ganse dag hangen in een klamme, vochtige en vooral zeer rustige atmosfeer. Deze rust was echter bedrieglijk, want niets deed vermoeden dat het grootste deel van Nederland ondertussen reeds werd overspoeld door een aktieve regenzone waarachter zich een heleboel buien ophielden. De luchtmassa's achter de regenzone waren onderhevig aan sterke windschering waardoor rotatieverschijnselen en waterspouts aan de kustgebieden zelfs niet ondenkbaar waren. Na de middag kwam ook Malderen onder de invloed van de regenzone terecht waardoor de mist optrok, de bewolking overging in Stratocumulus en Altocumulus castellanus (typische koufrontbewolking), de wind naar het west- noordwesten draaide en aanwakkerde tot 20,9 km/h. Het bleef weliswaar nog een tijdje droog, maar tijdens de tweede helft van de namiddag kregen we alsnog een paar lichte regenbuitjes te verwerken die goed waren voor 0,2 mm. De bewolking veranderde opnieuw compleet van uitzich zodat we nu aankeken tegen Cumulus congestus en Stratocumulus die sterk contrasteerden met de diepblauwe poollucht erboven. Een heel verschil met de nevelige toestanden van de voorbije dagen inclusief deze voormiddag, maar de koelbloedigheid van de avond is er nog geen haar op veranderd en zo zien we het kwik dus weer als een baksteen de dieperik instorten nadat de Cumulus en Stratocumuluswolken geleidelijk verder oplosten. Uiteindelijk wordt het quazi wolkenloos, maar of dat morgenvroeg ook zo zal zijn, is dan weer een ander vraagstuk...
Dinsdag, 29 september 2009
Wie vanochtend de combinatie van opvallend zachte minima van 13,0 graden en het ontbreken van een fonkelende sterrenhemel vaststelde, had meteen door dat er vandaag een vervolg zou komen aan het sombere herfstverhaal dat gisteren werd ingeleid. Toen het even later licht werd, bleek grijs inderdaad nog steeds de hoofdkleur te zijn. De bewolking bestond opnieuw uit Stratus en ondanks het ontbreken van dichte mistvelden was het erg nevelig. Veel veranderde er tijdens de uren daarop niet, al deed de bewolking later op de dag een aantal vergeefse pogingen om over te gaan in een luchtiger ogend Stratocumulusdek. Het bleef droog en er kon nog voldoende zonnewarmte door de bewolking dringen om het kwik naar 19,8 graden te loodsen. Ondanks het saai en rustig ogende wolkendek stond er redelijk veel wind vandaag, met snelheden tot 25,7 km/h uit het westen. Het was wachten tot kort voor zonsondergang toen de bewolking alsnog openbrak en plaats maakte voor Cirrus, Altocumulus, Stratocumulus en Stratus fractus. De vochtige lucht deed de lucht felrood oplichten, maar de zon zelf kregen we niet meer te zien. Het was desondanks een zonsondergang om in te kaderen en de zachte temperaturen maakten 's avonds en 's nachts ook al veel goed. We eindigden opnieuw met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 29 september 2010
In de zwoele atmosfeer heeft zich vanochtend Stratocumulus castellanus gevormd, maar dat gebeurde niet voordat er opklaringen binnendreven zodat het er alvast een stuk minder somber uitzag. Later ging deze bewolking over in aaneengesloten Castellanus velden die erg uitgestrekt waren. Het zag er bovendien erg onstabiel uit want enkele van deze wolkenkanteeltjes waren ondertussen uitgegroeid tot een statige Cumulus congestus. Het bleef echter droog en de atmosfeer werd stabieler door de advectiestromingen van een naderend warmtefront. Tegen de middag bleef er slechts een ordinair Stratocumulus wolkendek over dat uiteen ging rafelen en overging in Cumulus humilis. Hier en daar bleven nog wat Stratocumulusvelden over die vrij scherp waren begrensd. Dit bleef zo voor het grootste deel van de dag, maar de lucht werd steeds heiiger en melkachtiger waarna er tijdens de avond Cirrostratusbewolking binnendreef.
Donderdag, 29 september 2011
Na een door neerslaande nevel en mistdruppels kletsnatte nacht werd het vandaag andermaal topzomerweer. De minima zijn op 12,2 graden uitgekomen en overdag kwamen we geleidelijk in nog warmere lucht terecht aan de westflank van een hogedrukgebied boven centraal Europa. De temperaturen haalden dan ook vlot zomerse waarden tot 28,3 graden. De oostenwind voerde drogere lucht aan met haar snelheden tot 12,9 km/h en er dreef af en toe een weinig betekenend Cirruswolkje voorbij. De avond verliep eveneens erg zacht al moesten we na zonsondergang weer rekening houden met de klamme vochtigheid die terug tot overmatige condensvorming leidde. Maar ook dan konden we van een droge dag spreken daar er geen neerslag is gevallen.
Zaterdag, 29 september 2012
We zijn afgelopen nacht in onstabiele zeelucht terechtgekomen, en we kregen te maken met de klassieke situatie waarbij koude lucht over warm zeewater stroomde. Talloze buien maakten hun intrede en toen de zon de vochtige luchtlaag boven land liet opwarmen, kregen de buien een extra energieboost. Wie bij het zien van deze evolutie op een woelige buiendag boordevol onweer, hagel en rukwinden rekende, had echter buiten dat hogedrukwigje gerekend dat onze richting uitschoof. Het stak al meteen stokken in de wielen van de buienmolen door er een warme luchtlaag overheen te advecteren, en de buienwolken werden steeds kleiner tot er uiteindelijk niet meer dan een paar wolkenvelden voorbijdreven. De laatste buien probeerden het kort na de middag nog eens door zich te organiseren in een troglijntje dat het neerslagtotaal nog kon aanvullen tot 0,2 mm. Dit werd uiteindelijk het dagtotaal en dankzij de tamelijk rustige condities was het nog aangenaam toeven in de buitenlucht. De wind was overwegend zwak op een uitschietertje tot 25,7 km/h uit het zuidwesten na en de zon was erg krachtig in de diepblauwe, heldere zeelucht. Echt hoge temperaturen haalden we nochtans niet, het kwik stokte reeds op 18,2 graden. Tijdens de avond werd het helemaal windstil en begon het pijlsnel af te koelen. In de as van de mobiele hogedrukwig heersten ideale condities voor stralingsvorst en het was nog maar amper volledig donker toen het kwik de tiengradengrens aantikte. De uiteindelijke minima voor dit etmaal werden dan ook nu pas gemeten met 7,8 graden terwijl daar tegen morgenvroeg nog flink wat zal afgaan.
Zondag, 29 september 2013
Het was vanochtend opnieuw erg fris maar waarschijnlijk was het de bewolking van de onder ons door trekkende depressie die ervoor zorgde dat de minima iets hoger waren met 9,4 graden. Het duurde niet lang voordat er opnieuw een schrale wind opstak, maar deze keer kwam hij meer uit oostelijke richtingen. Voor de rest bleef alles echter min of meer hetzelfde als gisteren: de eerste paar uur na zonsopgang voelde de wind weer bijtend koud aan om vervolgens weer over te gaan in een aangename, luchtige maar krachtige (na)zomerbries bij maxima van 20,2 graden. En weer waren er de Cirrus en Altocumulus castellanus wolken van de depressie die net ten zuiden van ons kampeerde terwijl de vertrouwde onweersbuien net buiten ons gezichtsveld ook weer paraat waren volgens de radar. De bewolking leek wel iets prominenter te zijn dan gisteren met vooral halverwege de voormiddag een invasie van Stratocumulusvelden die vanuit het zuidoosten naderden, maar vervolgens weer terugtrokken naar het zuiden zodat de zon opnieuw alle vrijheid kreeg om ons te verwarmen. Tijdens de avond werd het weer wat rustiger en kreeg de atmosfeer ondanks de aanvoer van droge lucht een wat nevelige waas zonder dat er echter nevel of mist werd gevormd. De afkoeling leek na zonsondergang een stuk minder uitgesproken te zijn dan de afgelopen dagen. We eindigden terug met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 29 september 2014
Het leek vanochtend grijs en somber te zijn, doch wie goed keek kon in de nevelige lucht opklaringen ontwaren. Wie nog beter keek en kennis van zaken had, kon ook Altocumulus floccus, Cirrostratus en Altostratus herkennen, en tenslote waren het degenen die een weerstation hadden die de minima van 13,0 graden konden optekenen. De nevelige waas verminderde en het leek terug een fraaie nazomerdag te gaan worden met sluierwolken en opklaringen. De Altostratusbewolking in het zuiden kwam echter dichterbij waardoor de zon vrij snel weer verdween en het somber werd. De bewolking leek gevolgd te worden door opklaringen verderop maar op een of andere manier zloeg ze er toch in om heel het luchtruim in te nemen en tegen de middag begon het ook nog eens te regenen. Op dat moment trok ook de zuidelijke tot zuidwestelijke wind stevig aan en kregen we tijdelijk met guur herfstweer te maken. Gelukkig zwakte de wind na een tijdje weer af en hield het weer op met regenen. Het werd nu grijs, stil en klam bij temperaturen die met 19,3 graden niet eens zo koud aanvoelden, zeker met het verzwoelende effect van het vocht dat nu in de atmosfeer zat. Tijdens het tweede deel van de namiddag ging het opnieuw regenen, maar tegen de avond werd het definitief droog toen de pluviometer 0,3 mm aangaf. De zon kregen we niet meer te zien en door de dikke wolkenlaag koelde het ook nauwelijks af na het intreden van de duisternis.
Dinsdag, 29 september 2015
De sluierbewolking is grotendeels verdwenen en het was terug fris onder de heldere hemel met minima van 6,2 graden. Overdag werden er al vrij snel stapelwolkjes gevormd, en deze keer waren het de echte, klassieke mooiweerswolkjes die onze zomerluchten dikwijls komen opsmukken. De stapelwolkjes bleven vrij bescheiden van afmetingen en andere bewolking kregen we nauwelijks te zien buiten wat Cirrusplukken en condensatiestrepen. Het werd dus terug een fraaie nazomerdag al deed de schrale oostenwind daar opnieuw voor een stuk afbreuk aan. We haalden maxima van 19,1 graden die een stukje kouder aanvoelden dan ze waren. De stapelwolken verdwenen tijdens de avond al snel, en op de wind moesten we wachten tot na zonsondergang voor ze uitgeraasd was en we terug voluit van de warme stralen van de zon konden genieten die er echter niet meer bleek te zijn. Net als neerslag trouwens want we lazen weer 0,0 mm af.
Donderdag, 29 september 2016
De wolkenbanden die aan een koufront verbonden zijn, bevonden zich nu net ten noordwesten van Malderen met zuidelijk daarvan alleen maar heldere lucht die tot in het zuiden van Europa reikte. Hoewel je hierbij zou verwachten dat we nog net op de rand van de warme lucht zaten, was niets minder waar want ten zuiden van ons was er weinig wind en is het onder een open hemel flink afgekoeld (zeker over Frankrijk). België bevond zich in een krachtig windveld waardoor het in Malderen niet kouder dan 15,0 graden is geworden. In Nederland hielp de bewolking van het koufront daaraan mee. Deze was overigens ook nog vanuit Malderen te zien en het zorgde voor sfeervolle kleuren bij zonsopgang. Vanuit het noordwesten zakte deze bewolking geleidelijk richting Malderen af waardoor we vanuit die richting ook Altostratus zagen binnen komen en later ook Stratocumulusvelden. De zon kreeg het steeds lastiger en na de middag was het meestal zo goed als betrokken. Hierdoor warmde het niet veel meer op en bleven de maxima steken op 18,6 graden terwijl de wind met veel temperament bleef tekeer gaan. Er zaten ook een aantal regenbuien in het oprukkende koufront verwerkt, maar het ging allemaal veel langzamer dan je bij een dergelijke nijdige wind zou verwachten en tegen het vallen van de avond hadden deze ons nog niet bereikt. Pas kort voor zonsondergang ging het dan motregenen uit een dikkere wolkenband die vanuit het noordwesten kwam opzetten al was deze neerslag niet meetbaar. Daarna klaarde het weer op, en was het wachten tot een volgende dikke en dreigende wolkenband om wat meer neerslag van betekenis te geven. Maar ook deze buienlijn had maar weinig om het lijf, om niet te zeggen dat ze al bijna nudistische neigingen had met slechts 1,4 mm als totaal. Daarna bleef het betrokken en winderig en vielen er af en toe nog wat spatjes niet- meetbare motregen. De koude lucht achter het front kon nog niet tot ons doordringen waardoor het een typische zachte en winderige herfstnacht werd.
Vrijdag, 29 september 2017
Het was vanochtend erg zacht met minima van 13,8 graden en er hing veel bewolking die vooral uit Stratocumulus en Altocumulus bestond. Door luchtmenging en aanvoer van droge lucht werd er minder dauw gevormd maar wel kregen we weer warme roodachtige kleuren te zien bij zonsopgang die wezen op nog steeds veel vocht in de atmosfeer. Waarvan een groot deel dus uit wolken bestond en dat was dus niet meteen een goede start voor de zonneliefhebbers die natuurlijk al stonden te springen voor de warmte die vandaag voorspeld is. Gelukkig was het niet volledig bewolkt en kregen we de zon dan toch nog af en toe te zien terwijl het kwik gestaag de hoogte in ging. Tijdens de namiddag werd het enkele uren vriendelijk nazomerweer en konden we genieten van maxima van 24,2 graden. De bewolking bestond meestal uit Altocumulus, Stratocumulus, Cirrostratus en Cumulus en in het westen zagen we zwaardere bewolking hangen die al erg snel Malderen wist te veroveren waardoor deze waarschijnlijk laatste dag met zomertrekjes niet meer volledig kon uitgedaan worden. Maar ze werd wel in stijl afgesloten want na een paar buien die in de vooravond passeerden, kregen we omstreeks 19H te maken met een licht onweer waarna we konden genieten van schitterende wolkenluchten die uit Altocumulus castellanus en Cumulonimbus bestonden. Daartussen was de hemel weer diepblauw in tegenstelling tot de wat fletse melktinten die we overdag te zien kregen. In het westen pakte zich een scherp begrensde band met donkere Altocumulus lenticularis wolken samen die van zuidoost naar noordwest gericht waren. Deze band leek nieuwe regen aan te kondigen, maar na een tijdje zagen we er weer opklaringen achter verschijnen waardoor de avond dan toch nog in rustige, halfbewolkte en droge omstandigheden werd afgesloten. Het onweer bleek met een neerslagtotaal van 2,2 mm niet al teveel om het lijf gehad te hebben.
