Afbeeldingen:
niet beschikbaar
Maandag, 4 oktober 2004
In vergelijking met gisteren deden de weergoden er nog een thermisch schepje bovenop. Was het vanochtend al erg zacht met 13,5 graden, in de namiddag mochten we maarliefst 21,9 graden optekenen, een best wel indrukwekkende waarde voor begin oktober. Net als gisteren was duidelijk te zien de opklaringen zicg vooral over de zuidelijke helft van het uitspansel ophielden, terwijl hoge en middelhoge bewolking toch bijna de helft van het luchtruim opeisten. Desalniettemin lijkt het ernaar uit te zien dat ze hierboven vinden dat het welletjes geweest is want een koufront is onze richting aan het opstomen en heeft de bewolking vanuit het westen aanzienlijk doen toenemen terwijl er ook al wat gedruppel was tussendoor. Ook de wind was een flink stuk aktiever met pieken tot 40 km/h, kortom dat belooft minder goeds. De komende dagen zullen wisselvallig verlopen terwijl er regelmatig een flinke geut neerslag kan naar beneden komen. Het wordt ook geleidelijk frisser.
Dinsdag, 4 oktober 2005
Zoals aangekondigd liet ons nazomerweertje inderdaad een ferme steek vallen onder invloed van het dichterbijgekropen hoogtelaag ten zuidoosten van ons. Hoewel het voor zonsopgang nog grotendeels helder was, zagen we uit die richting al snel een dicht pakket Stratocumulus opdoemen dat stelselmatig het blauwe luchtruim omtoverde in een grijs soepje. Het hoeft dan ook niet gezegd dat de zon vandaag een schaars item was en voor het kwik was het dan ook een enorme klus om uit het met 5,8 graden erg diepe dal vanochtend op te klimmen naar de 16,5 stuks die we uiteindelijk konden optekenen. Er stond hierbij een briesje uit noordoostelijke richting met een piek van 26 km/h ertussen terwijl een mengsel van ochtenddauw en nevel voor 0,2 mm in de pluvio zorgde. De bewolking waar we nog steeds onder zuchten zal de nachtelijke afkoeling in elk geval wat afremmen en de depressie zal morgen wat meer afstand nemen waardoor we meer kans maken op mooie opklaringen. De dagen erna zet deze tendens zich voort waardoor we alsnog een leuk nazomertje krijgen, doch in de loop van het weekend komt het 'gevaar' uit een andere hoek, namelijk een koufront dat vanuit het westen komt opzetten en de pluviometers aldus weer aan het werk zal zetten. De vooruitzichten lijken daarna echter op een overname door een nieuw hogedrukgebied te wijzen maar in hoeverre mist en lage wolken dit gebeuren zullen overschaduwen is nog niet duidelijk.
Woensdag, 4 oktober 2006
De gordel van postfrontale opklaringen waar we gisterenavond in terechtkwamen is een heel eind verder doorgeschoven naar het oosten waardoor we opnieuw in een zone met veel wolken terechtkwamen. Tussen die wolken zaten ook een aantal buien die, hoewel onweersvrij en niet zo aktief, voor een natte ochtendspits zorgden in de wijde omgeving van Malderen. Meer buien maakten hun opwachting in de loop van de voormiddag terwijl de opklaringen tussen de buien door zeer schaars bleven door toedoen van een Stratuslaag die zowat alle andere wolken aan het zicht onttrok, om hierbij nog maar te zwijgen van de zon. Hoe dan ook leek er rond de middag langzaam een positieve wending in het weersgebeuren te komen en werden de opklaringen breder en dieper blauw vanuit het zuidwesten. De zon was er dan ook snel weer bij, al kon deze niet verhinderen dat het kwik niet verder dan 17,7 graden kon krabbelen. Gelukkig nog vrij normale temperaturen, net als de minima die met 11,5 graden zelfs nog vrij hoog zaten voor de tijd van het jaar. De uurtjes daarop kwamen we bovendien in onstabielere lucht terecht waardoor er op grote schaal stapelwolken werden gevormd die uitgroeiden tot verse buien. Warmte advectie in de hogere luchtlagen zorgde ervoor dat de buien in de late namiddag een halt werden toegeroepen en de opklaringen terug terein wonnen. Het neerslagtotaal voor dit etmaal was hierdoor reeds bereikt met 3,0 mm. In de polaire lucht achter de regenzone is de stroming ondertussen naar het west- zuidwesten geruimd waarbij nog snelheden tot 22,5 km/h gehaald werden. De dag eindigde rustig onder brede opklaringen waaronder het echter vrij snel afkoelt. Toenemende sluierbewolking vanuit het westen maakt het bovendien twijfelachtig of het nog lang even rustig zal blijven...
Donderdag, 4 oktober 2007
Even saai en rustig als de dag gisteren eindigden, gingen we vandaag weer van start. Erg opvallend waren opnieuw die ultra zachte minimumtemperaturen die niet beneden de 13,3 graden uitkwamen, en ook positief was het feit dat het droog was en bleef. Het grijze weersbeeld bleef de ganse voormiddag aanhouden, en het duurde tot na de middag voordat er zich weer wat structuur in de grijze hemel begon af te tekenen. Aanvankelijk was dat een variatie tussen lichtgrijze en donkergrijze tinten, maar gaandeweg werden de lichtgrijze tinten overheersend en kregen we daarin ook een waterig zonnetje te zien dat langzaam aan kracht won terwijl zich in het luchtruim zelfs blauwachtige tinten begonnen af te tekenen. Zodra dit gebeurde ging het snel en evolueerden we naar een aangenaam nazomerweertje waarbij enkel wat hoge Cirrus en Cirrostratusbewolking bleef standhouden. Af en toe dreef er nog wat Stratus fractus voorbij, maar het lijken vooral lokale gebeurtenissen te zijn waarbij de weersverschillen op kleine afstanden aanzienlijk waren. Het nazomerweertje was geen lang leven beschoren want nog voor het einde van de namiddag kwamen vanuit het noorden weer dichte Stratusvelden opzetten die de zon in een mum van tijd uit beeld duwden en de dag uiteindelijk even somber lieten eindigen als hij begonnen was. Niettemin was dat beetje zon voldoende om de temperaturen te laten oplopen naar 19,9 graden, en bij een nauwelijks waarneembare zuidwestenwind tot 11,3 km/h. Een sprankeltje motregen en/of de dauw die zich makkelijk vormde, was wellicht de oorzaak van de 0,2 mm neerslag die we vandaag konden optekenen.
Zaterdag, 4 oktober 2008
Net als gisteren stonden er weer brede opklaringen op het menu tijdens het aanbreken van de dag, maar deze keer ontbraken de spookachtige bliksemflitsen en werden de opklaringen niet in de verdrukking gebracht door zich uitspreidende buienwolken. De opklaringen moeten er al een tijdje gehangen hebben, want het kwik was vanochtend weer flink onderuit geschoten met 3,8 graden. Overdag werd het niettemin aangenaam en zonnig waarbij het luchtruim enkel met wat Cirrus en Cirrostratus werd bedekt waarin de zonnestralen nauwelijks werden afgezwakt. De temperatuur steeg snel, al was het zeker niet overdreven warm te noemen met maxima van 13,0 graden doordat we ons nog in polaire luchtmassa's bevonden. De Cirrostratusbewolking begon zich naarmate de uren verstreken, langzaam uit te breiden vanuit het westen terwijl hij ook geleidelijk dikker werd, en hierbij verschenen er na een tijdje ook stapelwolken waarvan sommigen nog in staat waren om de Malderse bodem met een licht buitje te bevochtigen. Het 'zware werk' hadden we echter nog tegoed want de eerdergenoemde Cirrostratusbewolking hoorde bij een stormdepressie die zich rond de restanten van ex- tropische storm Laura heeft gekronkeld, en aldus met veel potentie recht op Malderen afstevende. Op het einde van de namiddag zagen we de bewolking dan ook steeds dikker worden en overgaan in Altostratus terwijl de wind steeds meer in kracht toenam. Tegen zonsondergang keken we reeds tegen een grijze hemel aan, al bleef het nog geruime tijd droog. Pas laat in de avond mochten we de eerste regen die bij het systeem hoorde, in ontvangst nemen. Hoewel dit beperkt bleef tot een paar druppels die het neerslagtotaal niet hoger dan 0,4 mm konden brengen, was de storm op dat moment reeds goed op snelheid gekomen met rukwinden tot 48,3 km/h uit het zuidwesten.
Zondag, 4 oktober 2009
De koufrontpassage is voorbije nacht inderdaad niet onopgemerkt voorbijgegaan, en ging gepaard met kortdurende maar vrij pittige stortregens die goed waren voor 1,6 mm. Bij het aanbreken van de dageraad bevonden we ons reeds in de opklaringen achter het front waardoor het er erg vriendelijk uitzag met mooie diepblauwe luchten en zonneschijn. Ondanks het polaire karakter van de lucht is het vanochtend niet verder dan 10,8 graden afgekoeld. Wie bij het zien van de opklaringen op een zonnige nazomerdag rekende had het mis, want de vredig ogende Altocumulus en Stratus fractus wolken werden gevolgd door Cirrus, Stratus en Altostratus vanuit het westen. Wie bij het zien van deze wolken op een verregende herfstdag rekende, had het echter eveneens mis want ook deze keer bleef het beperkt tot die ene symbolische regendruppel. Het wolkendek bestond na de middag vooral uit Stratocumulus, Stratus en Stratus fractus, waarin we in elk geval geen hogere temperaturen dan 17,3 graden hoefden te verwachten. De wind ging bij dit alles erg temperamentvol tekeer en wakkerde aan tot 35,4 km/h terwijl hij het west- zuidwesten opzocht. Ook 's avonds bleef het bewolkt, maar omstreeks 21H verschenen er alsnog een paar schuchtere opklaringen waartussen we de volle maan nog eventjes zagen verschijnen. De bewolking bestond hierbij uit Stratocumulus en Stratus fractus. Na 22H kwamen er bredere opklaringen binnengeschoven, maar deze werden nog steeds afgewisseld met uitgestrekte Stratocumulusvelden die vanuit het westen kwamen binnengedreven.
Maandag, 4 oktober 2010
Het koufront bleef vandaag in verzwakte vorm over het land slepen waardoor het meestal zwaarbewolkt tot betrokken bleef. We bevonden ons nog steeds in de zachte lucht aan de voorzijde ervan waardoor het erg zacht bleef met temperaturen die zich tussen 15,2 en 23,1 graden ophielden. Ook qua neerslag viel het mee en vielen er slechts af en toe lichte buitjes die samen niet meer dan 0,0 mm opleverden. De bewolking bestond meestal uit laaghangende Stratus, Stratocumulus, Altostratus en Cirrostratus uit het golvende front, en deed soms erg chaotisch en rommelig aan. Op de zon hoefden we in elk geval weinig te rekenen want verder dan een paar kortstondige opklaringen kwam het niet. De relatief sombere dag werd door een warme en zomerse avond gevolgd waarbij het dankzij de duisternis kinderspel was om de mistroostige wolkenlucht weg te fantaseren. Verder werd deze dag nog gekenmerkt door een vrij krachtige oost- zuidoostenwind die snelheden tot 30,6 km/h haalde.
Dinsdag, 4 oktober 2011
De nazomer heeft er vanochtend uiteindelijk definitief de brui aan gegeven, en we vonden onszelf terug onder een sombere Stratuslucht. Wel was het erg zacht met minima van 15,0 graden, maar aan regen werd wel al gedacht wat goed was voor 0,2 mm. Tijdens de voormiddag viel er bij tussenpozen nog wat lichte motregen, waarna het droog werd. De wind draaide naar het west- zuidwesten en liet zich voor het eerst sinds lang weer voelen met haar snelheden tot 29,0 km/h. Na de middag dreven er plots opklaringen binnen, maar deze werden afgewisseld met uitgestrekte wolkenvelden die vooral uit Stratus en Stratocumulus bestonden. De glimpjes van de bovenlucht die we konden opvangen, toonden condensatiesporen en wat Cirrusbewolking. Tijdens de avond zwakte de wind weer wat af en er volgde een bloedrode zonsondergang die werd geflankeerd door fraaie Stratocumulusvelden en Cirrusbewolking in het westen. Daarna ontstond er een heldere band boven de zuidelijke horizon terwijl de rest van het luchtruim bedekt was met een scherp begrensd veld van Stratocumulus. De laagstaande maan kwam net op deze grens te staan waardoor we tijdens de avond konden genieten van erg bizarre en soms dreigende uitzichten. De maxima waren al een stuk minder hoog dan we gewend zijn met 20,7 graden, maar tijdens de avond koelde het nauwelijks af waardoor de nazomer in zekere zin weer is teruggekeerd.
Donderdag, 4 oktober 2012
De lichte regen van gisterenavond heeft vanochtend plaats gemaakt voor erg zware en aanhoudende regenval uit een betrokken hemel. Ze werd opgejaagd door windstoten tot 33,8 km/h uit het zuid- zuidwesten. Er leek geen einde aan te komen doch plots verscheen er in het noordwesten een scherp begrensde blauwe band aan de horizon. Voor we doorhadden wat dit was, hield de regen op en waren we duidelijk in de opklaringen aan de achterzijde van het koufront terechtgekomen. Tegen de middag scheen de zon alweer en we zagen nu Stratocumulusveldjes en kleine Cumuluswolkjes met deze opklaringen binnendrijven. Een scherp begrensde band van Altostratus translucidus bewolking markeerde het wegtrekkende koufront maar nog voor de middag was hier niets meer van te zien of te merken. De stapelwolkjes werden talrijker, de Stratocumulusveldjes verdwenen en er dreigde terug een zwaarbewolkte en sombere periode toen ze met gemak in een mum van tijd 7/8 van het luchtruim hadden gevuld. Maar uiteindelijk werden ze weer minder talrijk en kregen we terug flinke stukken blauwe lucht te zien. De aanvankelijk forse stapelwolken werden ook kleiner naarmate de tijd verstreek, en dit was het werk van een naderende regenzone die op grotere hoogte warmte advecteerde. Dit werd natuurlijk al snel zichtbaar als Cirrostratusvelden die het naderende onheil (heil voor de plantjes) aankondigden. Aan de grond werd minder warmte aangevoerd en we moesten het dus stellen met maxima van 17,4 graden. De Cirrostratusvelden waren flinterdun en slechts zichtbaar dankzij de scherpe begrenzing met dieper blauwe lucht. Ze ging geleidelijk over in Altostratus maar wat verderop werd de lucht terug blauw en leek het alsof het vals alarm was. Maar op de satellietbeelden was te zien dat er buiten ons gezichtsveld wel degelijk nieuwe Cirrostratusvelden hingen die deze keer wel verbonden waren met de echte regenzone die volgens de analysekaarten zelfs aspiraties heeft om tot een storm(pje) uit te groeien. Toen het donker werd dreef deze bewolking geleidelijk Malderen binnen en begon de zwakke wind langzaam maar zeker terug toe te nemen. Wel bleef het droog zodat het neerslagtotaal van 6,6 mm aan deze voormiddag kan worden toegeschreven. Ondanks de afkoeling die ermee gepaard ging, werden de minima van 9,8 graden deze ochtend niet meer scherpgesteld.
Vrijdag, 4 oktober 2013
De buien zijn tijdens de nachtelijke uurtjes actiever geworden met op het einde van de nacht zelfs onweer boven het westen van het land. In Malderen stelde het ook dan echter weinig voor en de pluviometer sprak boekdelen met slechts 1,0 mm. Opvallend was wel de abrupte manier waarop de regenbuien eindigden: het volledig betrokken wolkendek met Altostratus waar flinke stapelwolken en Stratocumulus castellanus wolken onder hingen, ging over een afstand van wellicht maar enkele honderden meters over in een heldere, stabiele luchtmassa waarin geen laaghangende bewolking meer voorkwam om nog maar te zwijgen van buien of onweer. Later ontstonden daar wel sluierwolken en vooral condensatiesporen in, maar het zag er véél stabieler uit dan afgelopen nacht en in het noordoosten was nog de scherpe begrenzing te zien tussen beide luchtsoorten die elk een wereld van verschil betekenden. De scherp begrensde muur van stapelwolken was nog tot tegen de middag te zien terwijl er tijdens de late voormiddag opeens losse wolkenflarden ontstonden die aan een duizelingwekkend hoge snelheid vanuit het zuidwesten binnendreven. Het leek wel alsof er een orkaan woedde maar toch was er nauwelijks wind voelbaar op de begane grond. De wolkenflarden werden talrijker maar verdwenen in de loop van de namiddag weer toen de sluierwolkjes dichter werden en overgingen in Altostratus. Toch bleef het droog en zagen we in de verte terug een scherpe scheiding naar helder blauwe lucht verschijnen waar evenwel terug wolkenflarden onder ontstonden. Een ander opvallend weerselement was de temperatuur die erg hoog uitkwam voor het bewolkte weertype met ... graden. Tijdens de avond bleef het erg zacht terwijl de wegtrekkende sluierbewolking knaloranje oplichtte door de ondergaande zon die er langs de opklaringen in het westen tegenaan kon schijnen. Later op de avond werd er wat nevel en mist gevormd terwijl het vochting en klam ging aanvoelen.
Zaterdag, 4 oktober 2014
Het was vanochtend lichtbewolkt met een blauwe lucht boven ons en Cirrus en Cirrostratus die dichter waren in het zuidwesten. Er zaten wat golfjes in de bewolking en er verscheen ook Altocumulus onder welke een zuidoostelijke stroming leek te verraden. Warme lucht dus en de minima logen er dan ook niet om met 10,6 graden. Overdag begon de wind gestaag aan te wakkeren vanuit het zuiden en de bewolking begon zich nu in het westen samen te pakken waarbij er ook Altostratus werd gevormd. Later verschenen er drikkere Altocumulus en Stratocumulus castellanus of floccus banken onder de bewolking en werd duidelijk dat de warmte niet lang meer zou stand houden. Nog voor zonsondergang begon het in het westen te onweren en er werden forse temperatuursdalingen opgetekend van wel tien graden op een kwartiertje tijd. In Malderen duurde het wat langer eer de buien arriveerden wat overigens ook voor de wolken geldt, en overdag werd het hier dan ook nog vlot 23,7 graden. Door de avondlijke afkoeling namen de temperatuurscontrasten langs het koufront echter af en het onweer ging er snel uit. Meer dan een aantal vlagen van matige regen kregen we dan ook niet en het leverde een dagtotaal van 6,0 mm op. Wel was er tijdelijk veel wind, welke naar het noordwesten ruimde en vervolgens weer ging liggen. De rest van de avond bleef het nog licht naregenen om vervolgens droog te worden
Zondag, 4 oktober 2015
Het was opnieuw erg fris vanochtend bij minima van 5,3 graden. Het was wat nevelig al kwamen we in drogere lucht terecht waardoor er overdag minder wolken werden gevormd dan gisteren. In Malderen dan toch want vooral in het noorden van Nederland werd er nogal gekreund onder mist en laaghangende bewolking. Maar uiteindelijk werd het op de meeste plaatsen zonnig terwijl de wind geleidelijk verder ruimde naar zuidwestelijke richtingen. Op sommige momenten voelde ze fris aan al lag dat voor een stuk aan de eerder bescheiden maxima van 19,9 graden. De zuidwestenwind was de eerste boodschapper die een weersverandering aankondigde, want de machtige Scandinavische luchtdrukreus heeft zijn teentjes ingetrokken om een depressie door te laten die spoedig over de lage landen heen zal walsen. Kort voor zonsondergang zagen we inderdaad de eerste Cirrostratus en Altostratus verschijnen in de nevelige blauwe lucht, en ze breidde zich snel verder uit vanuit het zuidwesten. Het ging om een warmtefront dat er op de satelliet erg actief uitzag maar geleidelijk begon af te zwakken op haar nadering. Neerslag is er dan ook nog niet aan te pas gekomen waardoor we weer konden afsluiten met 0,0 mm als dagtotaal.
Dinsdag, 4 oktober 2016
Tijdens het tweede deel van de nacht heeft zich in de vochtige atmosfeer Stratus gevormd waardoor de dag een sombere maar tamelijk zachte start nam bij minima van 11,0 graden. Ondertussen wierp het hogedrukgebied dat al een tijdje voor noordwestelijke stromingen zorgde, zich op ten noorden en noordwesten van ons waardoor de stroming naar het noordoosten ruimde. Er werd meteen drogere lucht aangevoerd waardoor er terug een paar gaten in de in Stratocumulus overgegane bewolking kwamen. Maar dan werd er blijkbaar meteen weer vochtige lucht aangevoerd want de opklaringen waren opeens verdwenen en het alom gevreesde winterstratusspook was na al die maanden weer in haar volle glorie herrezen. Het warmde nog maar nauwelijks op en de maxima bleven dan ook steken op 15,0 graden, al bleef het wel droog. Tijdens de namiddag veranderde er niet veel aan deze voor Prozac handelaars en reisbureaus erg gunstige weerssituatie. Maar hun marktpositie werd tegen de avond dan toch nog bedreigd toen de bewolking weer overging in Stratocumulus en er nog een bescheiden zonnetje doorheen geraakte. Het klaarde verder op na zonsondergang en bij een wegvallende wind zorgde dit voor een snelle afkoeling waarbij we in de met dauwdruppels beklede pluviometer een neerslagtotaal van 0,0 mm terugvonden.
Woensdag, 4 oktober 2017
De buien hebben tijdens de nacht niet veel meer voorgesteld en de omgeving lag er weer grotendeels droog bij terwijl het was afgekoeld tot 9,6 graden. Er waren brede opklaringen maar er was ook Altocumulus en Cirrus bewolking te zien die vanuit het zuidwesten toenam. Overdag werd er dan weer veel Cumulus en Cumulus fractus gevormd waardoor we het moesten hebben van de opklaringen tussendoor. Tegen de avond losten de meeste stapelwolken op en kwam de nadruk meer op Altocumulusvelden te liggen met hier en daar wat pannus en een veldje Stratocumulus eronder. Het kwik haalde nog maximaal 14,9 graden. De bewolking leek soms toe te nemen vanuit het westen maar na een tijdje klaarde het weer op vanuit die richting waarna een volgende gordel met zwaardere bewolking overtrok. Het bleef op 2 losse druppels uit de dikste bewolking na echter droog al zagen we wel geleidelijk de wind toenemen waar je tijdens de avond eerder zou verwachten dat deze wegvalt. Met de storm die morgen voorspeld wordt is dit natuurlijk niet meer dan logisch al bleven verdere gevolgen voor vandaag uit. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.