Afbeeldingen:
niet beschikbaar
Dinsdag, 9 november 2004
Vandaag kregen we ze eindelijk weer te zien: de zon. Aan een met wat wolkenflarden versierde blauwe hemel kon ze zowat de ganse dag haar gang gaan waardoor het vanachter glas een best genietbare najaarsdag is geworden. Achter glas inderdaad, want op thermisch vlak was het in elk geval geen hoogstandje met temperaturen die de ganse dag beneden 10 graden bleven, de maximale waarde is opgelopen tot 9,8 graden, terwijl de nog steeds lichtbewolkte tot heldere hemel ervoor zorgt dat de minima van vandaag waarschijnlijk straks zullen bereikt worden. Het weer is in elk geval opnieuw wat boeiender geworden dan we de voorbije weken gewend zijn, want voor het eerst meet Weerstation Malderen negatieve temperaturen: aan het gras is het digitale kwik rond zessen onder nul gedoken en ook de dauwpunten zijn tot beneden het vriespunt gedaald. Het zal waarschijnlijk niet lang duren voor de luchttemperatuur volgt want deze bedraagt op dit moment nog maar 1,4 graden. Nog interessanter is het feit dat er ondertussen vanuit het oosten een neerslagzone nadert, bij deze temperaturen zou dit wel eens de eerste sneeuw kunnen geven, in het oosten van het land is die kans erg groot, maar een andere neerslagzone duwt haar terug waardoor de sneeuw misschien niet verder dan het centrum zal geraken. De zone met opklaringen wordt door beide neerslagzones als het ware platgeknepen waardoor we morgen wellicht onder de wolken zullen verdwijnen, terwijl de zon hetzelfde zal doen boven de wolken...
Woensdag, 9 november 2005
Voor de verandering ontwaakten we vanochtend weer onder een fonkelende sterrenhemel bij temperaturen die waren gedaald naar een negental graden, en even later was de zon van de partij om ons terug in de nazomersfeer te brengen. Maar lang duurde het deze keer niet want naarmate de voormiddag verstreek kwamen er geleidelijk Stratocumuluswolken opzetten die zich lieten voortdrijven op een tot 21 km/h aanwakkerende zuidwestenwind, en kort na de middag was het dan helemaal omzeep toen een massieve laag Stratusbewolking kwam oprukken en definitief afrekende met de zwakke najaarszon. Het ging hieruit zelfs enige tijd regenen maar te Malderen stelde het totaal niets voor met amper 0,2 mm. Door de bewolking die de overgang naar een koudere luchtsoort markeerde kon het kwik maar nauwelijks vooruitgang maken zodat we ons tevreden moeten stellen met 11,8 graden als maximumtemperatuur. De wolken bleven hangen tot in de vroege avond toen er vanuit het westen weer opklaringen binnendreven, maar deze kwamen te laat om de zon nog een kans te kunnen geven en onder de open hemel is het razendsnel gaan afkoelen waardoor het morgenvroeg met de minima wellicht erg minnetjes zal gesteld zijn, zeker wat de grastemperatuur betreft. De dag zou dan morgen beginnen met opklaringen maar een nieuwe regenzone zal de bewolking in de loop van de dag laten toenemen met lichte regen als gevolg in de nacht op vrijdag. De regenzone zal echter gaan golven waarbij de koufrontzijde van deze golf tot en met zaterdag over het land zal blijven slepen. De koude inval wordt nog steeds berekend na het weekend, maar de stroming zal niet zo sterk zijn waardoor de winterse buien niet tot hier zullen raken, wel dreigt het een sombere periode te worden met veel lage bewolking en mistig weer.
Donderdag, 9 november 2006
De regen heeft duidelijk niet alleen afkoeling gebracht maar ook een veel vriendelijker en 'luchtiger' weerype waardoor de zon er vandaag reeds vroeg bij was. De bewolking maakte een absolute minderheid uit en bestond vooral uit wat verspreide Cumulus of Stratocumulusbewolking aan de azuurblauwe hemel. Een cadeautje van de beruchte Schaduw van Engeland want in Nederland ging het er een stuk heftiger aan toe met een hele buienstoet die op de radarbeelden paradeerde en in de noordwestelijke stroming net ten noorden van ons langstrok, en dit terwijl wat restjes van het koufront afgelopen nacht slechts 2,0 mm opleverden te Malderen. Op thermisch gebied was het uiteraard wat minder, de temperaturen hielden zich vandaag op tussen 2,0 en 13,3 graden, waarbij de minima pas 's avonds werden bereikt toen koelere luchtmassa's het land overspoelden en de hemel helder tot lichtbewolkt bleef om de nachtelijke afkoeling in de hand te werken. Zowel in de voormiddag, namiddag als avond bleef het op deze locatie volledig droog terwijl er een west- noordwestelijke bries stond die tijdelijk nog snelheden tot 25,7 km/h wist te halen. Een lichte ruiming van de dtroming die aldus een sterkere noordcomponent kreeg, zorgde ervoor dat het Schaduweffekt geleidelijk terugtrok naar het zuiden, te Malderen merkbaar aan een lichte toename van de bewolking, maar zoals hierboven beschreven eveneens zonder verdergaande gevolgen. Het meest 'indrukwekkende' dat we te zien kregen was een paar Cumulus congestus wolken terwijl er een enkel vederwolkje voorbijdreef in de late namiddag.
Vrijdag, 9 november 2007
Hoewel er van de in de media fel besproken storm niets in huis kwam, was er aan aktief weer vandaag zeker geen gebrek. Reeds tijdens de nachtelijke uurtjes maakten talloze buien hun opwachting waarbij vooral het ritme opviel waarin de ene bui na de andere het Malderse luchtruim intuimelde, met telkens een droge episode van een kwartier tot een half uur ertussen. Het aantal buien was niet te tellen, al waren de eersten die rond middernacht losbraken het meest intens. De grootste bijzonderheid was echter dat de buien tijdens de ochtend gepaard gingen met smeltende sneeuw, iets dat zelfs in het putje van de winter vrij zeldzaam is, laat staan dat we er begin november al mee geconfronteerd werden. Het verschijnsel deed zich voor bij temperaturen die waren teruggevallen naar 3,7 graden. Uitzonderlijk is het echter niet en het kan zelfs al in oktober voorkomen als alles meezit. Overdag draaide de buienmolen rustig verder en op sommige plaatsen kwamen er flinke rukwinden, onweer en hagel aan te pas. Welke verschijnwelen zich in Malderen hebben voorgedaan blijft giswerk maar de windsnelheid die opliep tot 48,3 km/h uit het west- noordwesten, het neerslagtotaal dat 8,0 mm bereikte en de smeltende sneeuw vanochtend waren hier in elk geval een feit. Tussen de buien door waren er weer de klassieke en fraaie wolkenlandschappen die typisch zijn voor deze luchtsoort, maar de buienwolken zaten iets te dicht op elkaar om de wolkenluchten goed tot hun recht te laten komen. Met maxima van 8,6 graden was het erg guur en onaangenaam toeven buiten, en ook 's avonds bleven er buien vallen. Tot omstreeks 21H toen de wind wat verder naar het wesgten kromp en we hierdoor in het 'schaduwgebied' van Engeland kwamen dat de buienzone begrensde. Het overgangsgebied was heel scherp begrensd en dit zorgde ervoor dat de buien heel plots ophielden alsof iemand hierboven met één ruk de kraan toedraaide. De draaiing van de wind was niet zo groot vermits het zuidwesten van het land al de hele dag in de buienschaduw lag en kon genieten van vrij zonnig en droog weer. In rustge en droge omstandigheden wordt deze dag dan ook afgesloten.
Zondag, 9 november 2008
De wegtrekkende regenzone heeft tijdens de nachtelijke uurtjes alsnog een behoorlijke portie regen losgelaten waardoor we vanochtend naast het neerslagtotaal van 4,6 mm een doorweekt en erg zompig Malderen aantroffen. De regenwolken zorgden boven het oosten van het land nog voor flink wat gedruppel terwijl een uitgestrekte band van opklaringen vanuit het noordwesten dichterbij kwam. Malderen lag hierbij duidelijk in een soort niemandsland waardoor het droog was met veel wolken en hooguit een zwak waterzonnetje tussendoor. Na de middag zorgde golfvorming op de regenzone ervoor dat de opklaringen aan deze kant verder konden doorstoten, en we ook hier een aantal flinke opklaringen in ontvangst konden nemen. Tussendoor dreven er echter nog uitgestrekte Stratocumulusvelden voorbij waardoor het zeker geen ononderbroken zonneschijn was dat we te zien kregen. Hoge kwikstanden kregen we al evenmin te zien, want aan de polaire zijde van de regenzone zat er niet meer dan 12,1 graden in. De nachtelijke regenwolken zorgden wel voor zachte minima rond de tien graden (minima werden pas 's avonds bereikt met 9,4 graden). De wind zwakte gelukkig af na haar nachtelijk optreden waarbij snelheden tot 51,5 km/h bereikt werden, maar bleef nog steeds voor een guur weertype zorgen. Later zorgden de warme kleuren van de ondergaande zon in combinatie met Altocumulus en Cirrostratusbewolking voor een mooi sluitstuk van de daglichtperiode waarna het rustig en droog bleef. Deze rust leek echter erg kwetsbaar door het hoge tempo waarin Altocumulusvelden en condensatiesporen voorbij de bleke maanschijf voortjoegen. Een beetje hogerop in de atmosfeer was het dus nog steeds op het randje van storm af, terwijl de vooruitzichten voor morgenavond ook al weinig goeds beloven voor alles wat niet stevig vastzit...
Maandag, 9 november 2009
We bevonden ons vandaag op de rand van een depressie die ten oosten van ons rondjes draaide, en gepaard ging met een immens wolkendek dat zich tot ver in Rusland uitstrekte. Dat we vanochtend tegen een wolkenlaag aankeken, was dan ook geen wonder, maar de minima bleven hierdoor positief met 5,0 graden. Ten westen van ons bevonden zich de opklaringen, en deze slaagden er af en toe in om te Malderen een halve maansikkel tevoorschijn te toveren. Maar zodra het eerste daglicht doorbrak, leek de bewolking hardnekkiger te worden en werden we voor de rest van de dag geplaagd door een afwisseling van Stratus en Stratocumulus. Of er in Malderen nog een opklaring is opgedoken blijft onduidelijk, maar het uiterste westen van het land heeft in elk geval nog een aantal zonnige perioden kunnen meepikken. Bij dit rustige en saaie weerbeeld stond er een noordelijk briesje dat met snelheden tot 19,3 km/h eerder aan de zwakke kant was, en de maxima bleven ondermaats met 10,3 graden. Bij zonsondergang waren er opnieuw opklaringen te zien die zich net boven de westelijke horizon ophielden, maar voor een vleugje zonneschijn was het dan in elk geval reeds te laat. De opklaringen rukten echter nauwelijks verder op zodat we op een betrokken vrij zachte nacht lijken af te stevenen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 9 november 2010
We begonnen de dag andermaal in erg sombere omstandigheden met laaghangende bewolking waaruit het af en toe licht motregende. Om nachtvorst hoefden we ons geen zorgen te maken, maar warm was het zeker niet bij minima van 5,1 graden. In de loop van de voormiddag dreven er wat opklaringen voorbij, maar daarna ging de bewolking weer toenemen op nadering van aan de depressie verbonden troglijnen. Deze kregen de vervelende neiging om in hun lengte over ons te trekken, en zodra het begon te regenen raakten we daar niet meer zo gemakkelijk van af. Ze werden geactiveerd door een krachtige jet net ten zuiden van ons en het regende vervolgens onophoudelijk van halfweg de namiddag tot middernacht. De temperaturen stegen nauwelijks zodat we met 8,9 graden vrede moesten nemen, al was het in grote delen van Nederland nog enkele graden kouder dan in Malderen. De wind draaide naar oostelijke richtingen en was niet meteen krachtig te noemen met maximaal 20,9 km/h. Later op de avond leken we onder de invloed van de Franse buien te komen die zich onder de troglijn bevonden, wat zich vertaalde in opvallend dikke regendruppels die af en toe tussen de gezapige regen opdoken. Voor de rest was hier echter weinig van te merken want het bleef even nat en het neerslagtotaal mocht er dan ook zijn met 10,4 mm tegen middernacht.
Woensdag, 9 november 2011
Nog steeds was het grijs en somber terwijl het door de bewolking erg zacht bleef. De laaghangende Stratus wolkentroep hield Malderen tijdens de voormiddag in haar greep waarbij hij af en toe overging in Stratocumulus met Stratus fractus eronder. Na de middag klaarde het alsnog op en zag het er meteen een stuk vriendelijker uit met Cumulus fractus en een beetje Cirrus. De zon liet het opwarmen tot 16,9 graden, maar de koude lucht zat dichtbij want in de noordelijke helft van Nederland had het kwik moeite om boven 5 graden te komen. Een groot deel van dit gebied werd bovendien bedekt met mistvelden die er in tegenstelling tot Malderen bleven hangen. Tijdens de avond was het grotendeels helder waardoor het versneld ging afkoelen. Hierdoor kwamen we nu pas op de minima uit, die kort voor middernacht werden bereikt met 6,1 graden. Neerslag is er uiteraard niet gevallen, en de wind was vandaag een stuk zwakker met hooguit 20,9 km/h uit oostelijke richtingen.
Vrijdag, 9 november 2012
(Nieuw Zeeland) Nadat de laatste Cirruswolken verdwenen boven het noordwesten van zuid Australie, kwamen we in helder weer terecht dat kennelijk gepaard ging met droogte en hitte. Een kleine tweehonderd kilometer van Ayers Rock kwam het immers tot felle bosbranden die bij duisternis zeer goed zichtbaar waren vanuit de lucht. Opvallend hierbij was dat het vuur zich in een lange lijn schikte terwijl er achter die lijn hier en daar nog kleine brandjes zichtbaar waren. Verder naar het noordwesten kwamen we nog een kleine bosbrand tegen die gevolgd werd door een zeer grote brand niet zo ver ten zuidoosten van Derby. Boven zee bleef het rustig en we kregen de eerste bewolking pas boven Bali te zien in de vorm van flinke stapelwolken waarvan de contouren door de verlichte steden eronder goed zichtbaar waren. Ten oosten van Sumatra kwam het tot onweer op afstand met een eerder lage bliksemintensiteit. Bij de landing in Singapore was het niettemin weer rustig. De aansluitende vlucht naar Londen begon rustig maar zodra we net ten westen van Phuket hingen, kwam het tot zwaar onweer dat voor nabije bliksemschichten en flinke turbulentie zorgde. Het onweer was echter verrassend snel uit het zicht verdwenen en het bleef rustig tot in het noordwesten van India waar de dag in Belgische tijd ten einde liep.
Zaterdag, 9 november 2013
We begonnen de dag met brede opklaringen bij minima van 6,6 graden. Door de zwakke wind en de overvloedige zonneschijn deed het zelfs een beetje aan lente denken, maar er waren reeds kapers op de kust. In het zuidwesten verscheen al snel Cirrostratusbewolking en deze sluierwolken breidden zich gestaag uit over het ganse luchtruim terwijl de wind terug begon aan te wakkeren. Toch leek de bijhorende regenzone een beetje vertraging op te lopen, want het bleef nog tot in de late namiddag droog terwijl we nog geregeld een waterzonnetje te zien kregen. Naar de avond toe begon er dan een mengeling van lichte regen en motregen te vallen terwijl het volledig betrokken was bij Altostratus die in Nimbostratus overging. De aangevoerde lucht was tamelijk zacht (we hadden immers met een warmtefront te maken) en de maxima kwamen uit op 11,6 graden. Na zonsondergang werd de regen wat intenser om later op de avond terug wat te verminderen. Het dagtotaal kwam uit op 1,3 mm, al lijkt het erop dat het koufront later op de nacht nog meer regen en buien zal brengen. .
Zondag, 9 november 2014
De toenemende bewolking bleek uiteindelijk toch niet de opmaat naar een sombere zondag te zijn. Integendeel, de hemel was opnieuw mooi blauw vanochtend met slechts wat verspreide sluierwolken en hier en daar wat Altocumulus (vooral in het westen). Door deze hernieuwde opklaringen is het wel kunnen afkoelen tot 7,3 graden, al zijn dit nog steeds hoge minima voor de tijd van het jaar. Overdag begon de bewolking zich geleidelijk uit te breiden vanuit het zuiden en zuidwesten terwijl die vlagerige zuidwestenwind opnieuw van zich liet voelen. De bewolking was echter niet aaneengesloten en de zon bleef driekwart van de tijd het beste van zichzelf geven wat resulteerde in maxima van 14,8 graden. Af en toe dreef er een gordel met dikkere Altostratus bewolking binnen en er waren af en toe ook Altocumulus en Stratocumulusveldjes. Tegen het einde van de namiddag verschenen er valstrepen onder de dikkere Stratocumulusplakken en zagen we er ondiepe buien uit ontstaan met bevriezende toppen die het uiterlijk van een Cumulonimbus kregen. Veel stelde dit echter niet voor en de valstrepen raakten met moeite de grond wat in Malderen een kort buitje met ongeveer 25 regendruppels opleverde in vijf minuten tijd. Op een of andere manier moet dit een koufront voorstellen waarachter weer heldere lucht binnenstroomde met breder wordende opklaringen erachter. Na zonsondergang bleef het rustig en droog bij een wegvallende wind en dreven er af en toe nog wat Stratocumulusvelden over terwijl we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden op het einde van de avond.
Maandag, 9 november 2015
Het was vanochtend bijna helder met een diepblauwe lucht waarin enkel wat Stratus fractus te zien was. In het oosten was een rij met Cumulus congestus wolken te zien die op een wegtrekkend front of buienlijn leek te wijzen. Door het tegenlicht zag deze er behoorlijk dreigend uit al hoefden we er met een westelijke stroming niet voor te vrezen. De wind is naar west- zuidwestelijke richtingen geruimd en het was merkbaar frisser nu. Doch met minima van 13,2 graden leefden we nog steeds kilometers boven onze stand. Het heldere weertype was niet bepaald een voorbode van een zonovergoten nazomerdag want de Stratus fractus plukjes werden groter en talrijker waarna ze gezelschap kregen van Stratocumulus. Het werd een hele uitdaging voor de zon om daartegen op te boksen en de vrij krachtige wind hielp ook niet bepaald mee aan het in stand houden van een nazomergevoel. Het werd uiteindelijk helemaal betrokken met Stratus en Stratus bewolking, al klaarde het rond de middag weer grotendeels op waarbij er Cumulus fractus en Cirrostratus bewolking overbleef. Deze bewolking was afkomstig van storingen die net ten noorden van ons voorbijtrokken waardoor het er in Nederland waarschijnlijk niet zo zonnig aan toe ging als in Malderen. Aan een bulderende zuidwestenwind viel er echter niet te ontsnappen, al was het er wel eentje die zeer zachte lucht aanvoerde zodat we weer absurde maxima van 18,1 graden konden optekenen. Op het einde van de namiddag leek de bewolking weer toe te nemen met dikkere Altostratus maar tegen de avond klaarde het vooral aan de zuidelijke hemel weer gedeeltelijk op. Neerslag is er uiteindelijk niet meer gevallen vandaag waardoor we terug met 0,0 mm eindigden.
Woensdag, 9 november 2016
Alsof er magische krachten in het spel zijn, zijn de plantjes ook afgelopen nacht ongeschonden doorheen de vrieskou geraakt. Daar waar we reeds ijskristallen op beschutte plekjes zagen ontstaan gisterenavond, is de bewolking van een naderende regenzone op het allerlaatste nippertje tussenbeide gekomen om hen van een definitieve slachting te redden. De temperaturen zijn uitgekomen op 1,9 graden en tijdens de ochtend regende het reeds lichtjes bij een aanzwellende naar westelijke richtingen gedraaide wind. Toch voelde het niet subtropisch warm aan, want het ging om een occlusiefront waarbij de warmte dus enkel in de hogere luchtlagen goed kon doordringen. Dat het een bijzonder onaangenaam, waterkoud weertype werd, oogstte dan ook geen verwondering en voor de verkleumde warmteliefhebbers werd het een beproeving van lange adem. De regen hield immers de hele dag aan bij waterkoude temperaturen die niet boven 5,8 graden stegen en in Nederland werd er plaatselijk zelfs smeltende sneeuw waargenomen die heel plaatselijk ook nog eens een tijdelijk drabdekje vormde. In Malderen was het niets van dit alles al waren er waarschijnlijk wel ijskristallen in de regendruppels zichtbaar voor wie de kans kreeg om daar echt op te letten. De wind kwam hierbij meestal uit westelijke tot noordwestelijke richtingen waarbij ze opvallend zwak was (een geluk bij een ongeluk bij deze onaangename weersomstandigheden). Ook tijdens de avond bleef het onverminderd verder regenen en uiteindelijk leverde dit een erg indrukwekkend neerslagtotaal van 17,4 mm op.
Donderdag, 9 november 2017
Door de nog steeds aanwezige Stratusbewolking was het opnieuw vrij zacht met minima van 5,8 graden. De dag nam een sombere start waarbij hier en daar nevel en mist werd gevormd in de rustige, windstille omstandigheden. Tijdens de voormiddag ontstond er een gebiedje met opklaringen boven Vlaanderen waardoor we af en toe de Stratus zagen overgaan in Cumulusachtige wolkenflarden die door de nog steeds nevelige atmosfeer voor een apart sfeertje zorgden. Het leverde wat zon op voor degenen die zich in de juiste invalshoek tegenover de Zon, Aarde en wolkenflarden bevond. Dit leverde nog een klein temperatuurssprongetje naar 9,1 graden op. Maar tijdens de namiddag was er geen enkele hoek die nog zon opleverde, hoeveel cosinussen, tangenssen en pythagorassen we ook uitprobeerden. Want de bewolking sloot zich weer vanuit het noordwesten waarbij er wel meer nadruk op Altostratus kwam te liggen door een golvend warmtefront. Wel bleef het droog en zagen we tijdens de avond weer nieuwe opklaringen voorbijkomen. Het koelde nu merkbaar af en we sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm in rustige omstandigheden. De wind kwam meestal uit westelijke richtingen en bleef zeer zwak.