Afbeeldingen:
niet beschikbaar
Woensdag, 10 november 2004
Na het erg zonnige gisteren moesten we vandaag opnieuw opboksen tegen sombere grijzigheid waaruit met momenten regen viel. Regen, inderdaad, want gisteravond is door de binnenschuivende bewolking de temperatuur weer beginnen stijgen waardoor het in de hut toch niet tot vorst gekomen is. Enkel aan de grond heeft het zo'n anderhalve eenheid gevroren en dan nog maar voor een uurtje ongeveer. Vandaag kwamen we in zachtere lucht terecht en is het kwik verder gestegen van 2,2 naar 8,6 graden (binnen dit etmaal), maar we moesten er dus de wolken en de regen bijnemen. Er viel 1,6 mm van het goedje op Malderse bodem en de wind liep hierbij op tot 19 km/h, een pak meer dan gisteren dus. Ondertussen voeren beide regenzones die boven onze hoofden met elkaar in botsing kwamen duchtig strijd om het land te kunnen veroveren, maar uiteindelijk zou de westelijke regenzone het pleit moeten winnen zodat we morgen in de opklaringen daarachter zouden moeten belanden met een iets vriendelijker weertype tot gevolg.
Donderdag, 10 november 2005
Door de opklaringen en het binnenstromen van oorspronkelijk polaire lucht is het kwik afgelopen nacht tot dichtbij het vriespunt gezakt waardoor sommige pendelaars hun werkdag al krabbend mochten beginnen. Te Malderen leverde de vriesnacht echter nog minima van 3,6 graden op en heeft het net niet gevroren aan de grond. De hemel was bij zonsopgang nog quazi helder maar langzaam kwam er bewolking opzetten, aanvankelijk hoge sluierwolken, wat later ook wat middelhoge bewolking, en tegen de middag kregen we een ware invasie van beide wolkensoorten waardoor de zon al snel buiten spel lag. Veel verder dan 12,2 graden konden de maxima onder deze condities natuurlijk niet oplopen. Bij wolken bleef het niet want na een paar uurtjes bereikte de regen, die duidelijk op haar schema is vooropgelopen ons en in combinatie met een tot 34 km/h aanspannende zuidwestenwind was het deze namiddag niet bepaald gezellig toeven buiten. De neerslag was echter zeer licht waardoor het mechanisme van de Malderse pluviometer zich pas na 18 H in beweging zette en tot nu toe (19H45) zijn we nog steeds niet verder geraakt dan 0,4 mm. De lichte regen zal ons nog gezelschap houden tot morgennamiddag waarna er een droge maar zwaarbewolkte periode volgt die op zaterdagmiddag echter wordt beëindigd door een aktieve hoogte trog. Later komen we in een soort van niemandsland tussen hoge en lagedrukgebieden terecht waardoor het zeer kil en saai weer dreigt te worden met veel wolken. Een inzettende noordwestenwind zou vanaf maandag of dinsdag hopelijk redding kunnen brengen maar de weermodellen laten hier weinig zekerheid over bestaan.
Vrijdag, 10 november 2006
Nog steeds had de stroming de voorkeur voor meer noordelijke richtingen, en in combinatie met de opklaringen die tijdens de nachtelijke uurtjes extra breed bleven, zorgde dit voor lage minima die rond zonsopgang uitkwamen op een ijzige 1,2 graden. Het was dan ook niet te verwonderen dat het aan de grond is gaan vriezen en er op grote schaal meldingen binnenkwamen van aangevroren auto's, opritten, gazons etc. De bewolking bestond nu voornamelijk uit Stratocumulus castellanus en een paar Altocumulus bankjes, maar vanuit het zuiden is ondertussen een scherp begrensde band van Cirrostratus komen opzetten, afkomstig van een nieuwe storing die als warmtefront onze kant opkomt. Zachtere luchtmassa's zijn dus onderweg, maar de snelheid van dit proces was niet meteen overtuigend te noemen want op het einde van de daglichtperiode zaten we nog steeds bij een dun Cirrostratusdekje met hier en daar wat Altostratus translucidus waar de zon nog vlot doorheen raakte. Met andere woorden een best nog aardige najaarsdag met veel zon, en temperaturen die alsnog 11,8 graden konden halen. De wind deed het tevens wat kalmer aan met 19,7 km/h maximum, en kromp hierbij naar het zuid-zuidwesten, een eerste teken voor de nakende weersverandering die vannacht zou ingezet worden met regen. Indien deze pas na middernacht valt kunnen we weer van een droge dag spreken (0,0mm).
Zaterdag, 10 november 2007
Vanmorgen bleek de bewolking flink te zijn toegenomen, maar echt somber werd het niet doordat er steeds veel contrast tussen de soms wel indrukwekkende en dreigende wolkenformaties te zien waren. De wolken waren een gevolg van een regenzone die warmere luchtmassa's begrenst net ten westen van ons, en hier kwamen we kort na middernacht even in terecht waardoor de maxima van deze dag reeds om 4H 's ochtends werden bereikt met 12,6 graden. Vervolgens week de zachte lucht terug en ging het spontaan weer afkoelen naar een negental graden. De minima werden echter al veel eerder bereikt, namelijk omstreeks 0H30 vlak voordat eerdergenoemde teug warme lucht ons overspoelde. Maar met 8,4 graden was ook dit niet meteen koud te noemen. Hoewel de warme luchtinval gepaard ging met wat lichte regen, was het tijdens de voormiddag grotendeels droog, doch in de namiddag ging het vanuit het noordwesten opnieuw regenen, iets wat duidelijk een nieuwe poging van de zachte lucht is om op te rukken naar het oosten. De temperatuur is sindsdien immers weer aan het stijgen terwijl lichte regenval en droge tussenperioden elkaar afwisselen. Naast regen was er ook wind maar met 33,8km/h als maximum uit het noordwesten was deze beduidend minder hevig dan gisteren. De neerslag bleek uiteindelijk ook mee te vallen, omstreeks 19H zaten we nog maar aan 1,2 mm. Hier kan wel nog een beetje bijkomen tijdens de avond vermits de radarbeelden nog een omvangrijk regengebied tonen dat onze richting opstoomt. Op de bewolking zal deze echter weinig invloed hebben vermits alles sowieso al potdicht zit.
Maandag, 10 november 2008
De opklaringen hebben ondertussen weer plaatsgemaakt voor een flink pak wolken waardoor we de dag in grijze omstandigheden zagen aanbreken. De bewolking bestond uit Altostratus translucidus en een flinke massa Stratus fractus. Een kleine opening zorgde daartussen af en toe voor wat zon, maar de Altostratus reduceerde dit steevast tot een weinig voorstellend waterzonnetje. Rond de middag nam de bewolking tijdelijk verder toe en werd het helemaal betrokken, maar vervolgens kregen we terug het oorspronkelijke beeld te zien van het waterzonnetje dat zich af en toe liet zien tussen de wolkenflarden door. Een nieuwe doorbraak van de wolken zorgde tijdens de late namiddag voor wat regen, maar het was vooral de wind die toen flink ging aantrekken en voor een erg guur weertype zorgde. Al was guur misschien veel gezegd want de stormwind voerde grote hoeveelheden subtropische lucht aan waardoor we ons konden wentelen in Atlantische zachtheid waarin de temperatuur opliep van 11,5 kort na middernacht naar een (na)zomerse 15,5 graden in de late namiddag. Nieuwe opklaringen maakten alweer hun opwachting zodat we de zonsondergang in halfbewolkte (Cirrus densus, Stratocumulus en Stratus fractus) omstandigheden konden meemaken. Op amper 1000 meter hoogte was de wind ondertussen aangezwollen tot orkaankracht (snelheden tussen 140 en 160km/h) waardoor de buien die bij het koufront hoorden, ons in een mum van tijd hadden bereikt en begeleid door stevige rukwinden het weerstation geselden, afgewisseld met vluchtige opklaringen die af en toe de maan lieten zien. Gelukkig zaten we aan de tropische zijde van het Polaire front waar de gelaagde opbouw van de atmosfeer voor een beperkte uitwisseling met de hogere luchtlagen zorgde. Hierdoor bleven de windsnelheden op de begane grond beperkt tot 72,4 km/h uit het zuidwesten ondanks de eerdergenoemde snelheden wat hogerop. De wolkenflarden die zich op die hoogte bevonden raasden echter aan een zelden gezien tempo voorbij de maanschijf. Het koufront bestond uit een op de radarbeelden zeer opvallende, honderden kilometers lange buienlijn die slechts enkele kilometers breed was, en denderde kort voor middernacht over het Malderse weerstation, waarbij het neerslagtotaal verder opliep naar 7,0 mm. Ook daarna bleef het stormgeweld flink tekeergaan met felle rukwinden en striemende regenbuien, al leken de scherpste kantjes er toch stilaan af te gaan.
Dinsdag, 10 november 2009
Zoals verwacht is het door de bewolking erg zacht gebleven, en konden we vanochtend minima van 4,6 graden optekenen. De bewolking oogde echter nog een stuk somberder dan gisteren, want het was deze keer dikke Stratus en Stratus fractus bewolking die de plak zwaaide. In de hogere luchtlagen was waarschijnlijk ook Altostratus en Nimbostratus aanwezig aangezien er regelmatig lichte regen viel met opvallend dikke druppels. De atmosfeer deed een beetje nevelig aan, maar er werd geen mist gevormd. De neerslag werd tijdens de daaropvolgende uren wat intenser, en hield aan tot halverwege de namiddag. De bewolking ging toen over in Altostratus en Stratus fractus, waarbij deze laatste een erg chaotische indruk maakte. Zoals we de laatste tijd gewend zijn, bleven de temperaturen ook vandaag ondermaats en moesten we het met maxima van 11,2 graden stellen. De wind deed het hierbij nog een stuk killer aanvoelen met haar snelheden tot 19,3 km/h uit het westen, en tot overmaat van ramp dreven er 's avonds opklaringen binnen waardoor de afkoeling nog eens versneld werd. We sloten de dag uiteindelijk af in rustige en frisse omstandigheden, en met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Woensdag, 10 november 2010
Bij het krieken van de dag regende nog steeds, en het lijkt erop dat het afgelopen nacht zelfs geen moment droog is geweest. De temperaturen hielden zich op rond 6 graden en bij het eerste ochtendgloren werd er een afwisseling van Stratus en Nimbostratus zichtbaar. De hele voormiddag viel uiteindelijk ten prooi aan regen en grijzigheid, maar tegen de middag sloeg het weer dan uiteindelijk om en werd het terug droog. We kwamen nu aan de achterzijde van een koufront terecht en dit vertaalde zich in een bruuske windruiming. Bevonden we ons vanochtend nog in een zuidelijke stroming, na de middag draaide die op zeer korte tijd naar het noorden en werd er geleidelijk koelere lucht aangevoerd. De resterende bewolking bestond uit Cumulus, Stratus fractus en Stratocumulus terwijl er na verloop van tijd enkel gebroken Stratocumulusbewolking overbleef. Er was nog/reeds veel vocht in de atmosfeer aanwezig waardoor we opvallende crepusculaire stralenbundels te zien waren, net alsof een of andere heilige zomaar uit de hemel zou neerdalen. Maar in plaats daarvan zullen we ze eerder zien vliegen, want alle weermodellen zinspelen op de nadering van een taaie herfststorm die nu reeds voor de aanvoer van extra vocht zorgt. De zonnige perioden konden het kwik tussendoor nog een thermisch duwtje geven, maar meer dan 11,3 graden zat er desondanks niet in. En al zeker niet toen we even later in de post- frontale buien terechtkwamen die één na één het land binnentuimelden en voor een nogal wisselvallige namiddag zorgden. Deze hielden hun wisselvallige greep op ons vol tot een paar uur na zonsondergang, wanneer de wind weer voldoende was gekrompen om ons in de 'schaduw van Engeland' te laten belanden. De rest van de avond verliep dan ook rustig terwijl het neerslagtotaal op 4,8 mm is uitgekomen. De brede opklaringen in combinatie met tijdelijke polaire luchtaanvoer lieten het afkoelen tot de uiteindelijke minima van 4,4 graden.
Donderdag, 10 november 2011
Door de opklaringen is het vanochtend flink afgekoeld, maar van vorstige toestanden bleven we gespaard bij minima van 4,9 graden. Overdag zorgden de opklaringen voor een voorjaarsachtig weertype waarbij het snel opwarmde tot 17,7 graden. In België althans, want het grootste deel van Nederland bleef onder de mist hangen waardoor het er niet warmer werd dan 4 tot 5 graden, een onaards temperatuursverschil met de voorzijde van het Ardennenmassief waar door kleinschalige fohnwerking temperaturen tot 18 graden werden gemeten. Het is waarschijnlijk dit effect dat de mist over het zuidwesten van de Benelux deed oplossen, al hebben advectieve stromingen van een nabije regenzone wellicht eveneens een rol gespeeld in het oplossen van de wolken. Deze regenzone was overigens mooi te zien vanuit Malderen en Brussel als Cirrus densus die net boven de westelijke horizon uitstak. Wind was er nauwelijks buiten een zuchtje tot 19,3 km/h uit het oost- zuidoosten en de rustige atmosfeer zorgde 's avonds ook in Malderen voor opzettende mist en vorming van Stratusbewolking zodat de dag even somber eindigde als hij in grote delen van Nederland verliep.
Zaterdag, 10 november 2012
(Nieuw Zeelad) De nieuwe dag begon boven het noordwesten van India waar een rustig en helder weertype heerste. Pas voorbij de Kaspische zee kwam het tot turbulentie, maar de bewolking was door de duisternis moeilijk te herkennen als die er al was. Bij de eerste schemering kwam Nederland in zicht waar veel Stratus en Stratocumuluswolken hingen. Er heerste een zwaarbewolkt tot betrokken weertype. Vlak voor Londen verschenen er meer opklaringen die wellicht het werk waren van het koufront wat verderop. Dit zorgde bij de landing opnieuw voor betrokken en grijs weer met regen. De terugvlucht naar België begon eveneens met betrokken en regenachtig weer maar spoedig zaten we weer voor het koufront en hing er Stratusbewolking met daarboven Altostratus en in het westen de scherp begrensde wolkenmuur van het koufront waar we net zijn 'uitgevlogen'. De Stratusbewolking was ook scherp begrensd waardoor het aan de Belgische kust helder was, vermoedelijk door stijgstromen van de naderende regenzone die de bewolking deed oplossen. Verder landinwaarts nam dit effect snel af en zagen we al snel Stratocumulusvelden met wat verderop gesloten Stratusbewolking. Dit zorgde voor grijs en somber weer tijdens de landing waarbij we twee dunne wolkenlangen doorboorden. Ondanks het als erg dun ervaren wolkendek bij de landing viel er lichte motregen.
Zondag, 10 november 2013
Een actief koufront zorgde tijdens het tweede deel van de nacht voor pittige buien, en we bevonden ons vanochtend al snel in de opklaringen aan de achterzijde van het front. Droog zou het echter niet worden want de bovenluchten koelden flink af waardoor de buienactiviteit werd aangezwengeld. Vooral tijdens de voormiddag en rond de middag kwam het in Malderen tot pittige buien al stelde het in vergelijking met Nederland weinig voor. Het ging namelijk vooral om regen terwijl de Nederlanders ook met hagel, onweer en felle rukwinden te maken kregen. Wat we dan weer wél kregen was mooie wolkenlandschappen die zich in de heldre poollucht manifesteerden, terwijl het vooral tijdens de namiddag erg zonnig werd. We kwamen toen immers in de 'schaduwwerking' van het Engelse vasteland terecht waardoor de buien in grote delen van Vlaanderen afstierven. Enkel in het westen was nog een lange stoet van fraaie buienwolken te zien die later op de avond weer uitzwaaide naar Malderen maar niet meer dan een dertigtal druppels per vierkante meter opleverde. De wind zwakte af en de opklaringen werden nog breder waardoor het pijlsnel afkoelde. De eerste echte nachtvorst van het seizoen lijkt hiermee onafwendbaar terwijl het aan de grond reeds voor middernacht op verschillende plaatsen in Vlaanderen begon te vriezen. We sloten af met een neerslagtotaal van 5,1 mm en de uiteindelijke minima van deze dag werden uiteraard nu pas bereikt met 3,7 graden.
Maandag, 10 november 2014
Ook vandaag ontsnapten we aan het grijze en kille weer waar we normaal in deze tijd van het jaar recht op hebben. Een vriendelijke herfstzon begroette ons vanochtend al toen we de minima van 7,8 graden optekenden. Buiten een paar Stratocumulusveldjes was er geen bewolking te zien. Tegen de middag begon er opeens Cumulus fractus bewolking te ontstaan die op sommige momenten erg talrijk was maar naar de avond toe weer begon op te lossen. De bewolking deed weinig afbreuk aan het nazomerse karakter van dit weer en we haalden maxima van 13,1 graden. Wel moesten we rekening houden met een tamelijk goed voelbare zuidwestenwind die vooral tijdens de namiddag present was. In het zuidwesten verscheen tegen de avond Cirrus bewolking afkomstig uit een regenzone die pogingen deed om onze kant op te komen maar daar in faalde. Het leverde enkel een fraaie zonsondergang op toen de wolkenflarden weer talrijker werrden en zich aftekenden tegen de oranjeachtige Cirrus en Cirrostratusveldjes? In een half tot zwaar bewolkte avond waarin het droog bleef en bij een wegvallende wind tekenden we even later het neerslagtotaal van 0,0 mm op.
Dinsdag, 10 november 2015
Tijdens het tweede deel van de nacht is een zone met dikkere bewolking en motregen tot in Londerzeel kunnen doordringen, al stelde het allemaal maar weinig voor en was de neerslag niet meetbaar. Wel was het nog steeds boterzacht met minima van 12,8 graden door het opnieuw binnenstromen van zachtere lucht (de bewolking hoort bij een warmtefront). Hoewel Stratusbewolking bekend staat voor somberheid en saaiheid had het vanmorgen nog wel iets door de bandenstructuur die in deze undulatus soort te zien was. Het duurde echter niet lang of die banden werden aan banden gelegd waardoor de egale saaiheid van het Stratus wolkendek terugkeerde. Samen met perioden van fijne motregen zorgde dit voor een niet al te gezellig weertype, al mochten we wel blijven genieten van de subtropische zachtheid die ons naar maxima van 15,1 graden bracht. Tijdens de late namiddag werd het weer helemaal droog, wat tijdens de avond werd gevolgd door een nieuwe periode van fijne motregen. Geen enkele motregenvlaag bleek echter meetbaar te zijn waardoor we deze vochtige dag dan toch nog konden afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm in een ultrazachte avond.
Donderdag, 10 november 2016
Tijdens het tweede deel van de nacht is het weer droger geworden, al bleef de bewolking hangen waardoor het kwik ook deze keer boven nul is gebleven met minima van 5,9 graden. In vergelijking met gisteren voelde het tamelijk zacht aan. Bij het doorbreken van de schemering maakte een somber Stratus wolkendek haar opwachting maar uiteindelijk klaarde het vrij snel op vanuit het westen. De bewolking bestond nu grotendeels uit Cirrus en Cirrostratus die vooral in het oosten dik was, waar het wegtrekkende occlusiefront zich bevindt. In de onderste luchtlagen vonden we vooral Stratus fractus en Cumulus terug. Er volgde een viendelijke periode met brede opklaringen en heel wat zonneschijn waarbij het opwarmde tot 9,6 graden onder begeleiding van een zwak westelijk briesje. Tegen het einde van de namiddag overtrok het opeens vanuit het noordwesten met Stratus fractus en Stratocumulus en dit werd gevolgd door een periode van buiige neerslag. Het leek het begin te zijn van een druilerige en saaie regenavond, doch niets bleek minder waar te zijn. Voordat we het beseften was de neerslagband opeens verdwenen en bevonden we ons middenin een schitterende buienlucht vol statige Cumulus congestus- en Cumulonimbus wolken. Het was haast zonde dat deze waanzinnig snelle weersomslag zich in de volledige duisternis van de avond voltrok terwijl we van de maan maar nauwelijks licht kregen om dit alles te kunnen aanschouwen. Natuurlijk zouden Cumulonimbuswolken geen Cumulonimbuswolken zijn als daar geen buien in zaten (hoe moeilijk het ook is om een Londerzeelse waarnemer daarvan te overtuigen) en mochten diverse plaatsen zich opmaken voor een woelige, interessante buiennacht. Wonder boven wonder was Londerzeel een van die plaatsen en ook in Malderen konden we een aantal stevige buien meepikken. De neerslag was met momenten erg intens al zat er toch geen onweer bij en bleven andere randverschijnselen zoals rukwinden en hagel achterwege. Samen met de buien stroomde er nog koelere lucht binnen maar de bijhorende bewolking en luchtmenging van de naar noordwestelijke tot noordelijke richtingen ruimende wind zal ons plantenvolkje wellicht opnieuw voor nachtvorst behoeden. Het buiengeweld leverde ons uiteindelijk niet minder dan 8,2 mm op wat ook het dagtotaal werd.
Vrijdag, 10 november 2017
We zijn tijdens de nacht net ten noorden van de warme luchtmassa terecht gekomen en het is afgekoeld tot 6,0 graden. Boven onze hoofden zagen we (via analysekaarten dan toch) een jetstreak en Nederland bevond zich in de linkeruitgang ervan. En dus zagen we weer een klassieke situatie met de ene na de andere bui die er binnentrok, compleet met hagel en andere verschijnselen. In Malderen bleef het allemaal een stuk rustiger al pikten we af en toe regenvlagen mee uit de regenzones die de warme lucht ten zuiden van ons begrensden. Dit ging gepaard met somber weer al kwamen we later dan toch in de opklaringen terecht en zagen we de Nederlandse buien dichterbij komen. Maar meer dan een blauwe lucht met flinke Cumulus congestussen erin leverde dit niet op. De zon maakte nog maxima van 10,1 graden mogelijk bij een zwakke west-noordwestelijke wind. Tijdens de avond zagen we ook Cirrus densus wolken, maar het bleef toch allemaal onder een Nederlands monopoly vallen wat de buien betreft. Pas tijdens de late avond werd dat doorbroken en viel er ook in Malderen weer wat regen zonder dat het echter tot indrukwekkende hoosbuien kwam. Doordat de buien na middernacht aanhielden bleef het neerslagtotaal onduidelijk.