Afbeeldingen:
niet beschikbaar
Vrijdag, 12 november 2004
404 page not found
Zaterdag, 12 november 2005
De ochtendstond zag er vandaag al niet veel rooskleuriger uit dan degene die we gisteren moesten trotseren, maar om het positief te bekijken kwam er al wat meer aktie in het weersgebeuren: er viel namelijk van tijd tot tijd wat lichte regen uit de sombere wolkenmassa die afkomstig is van een golvende storing die over het land is blijven zwalpen en goed was voor 1,4 mm vers hemelwater. Het is duidelijk dat we ons steeds aan de polaire zijde ervan bevonden want de temperaturen raakten niet veel verder dan de waarden tussen 8,1 en 10,9 die vandaag uit de thermometerhut rolden terwijl de tot 35 km/h uithalende zuidwester het er niet meteen gezelliger op maakte.. Brede opklaringen en diepblauwe luchten zaten nogthans niet zover af want gedurende een groot deel van de namiddag bevond zich net boven de westelijke horizon een smalle band van helderblauwe lucht, maar deze maakte vrijwel geen progressie in Malderse richting waardoor deze het weersgebeuren extra pijnlijk maakte. De opklaringe zullen de komende uren wel onze richting uitkomen waardoor het vannacht trouwens aardig kan afkoelen, maar het is een langzaam proces waardoor de oostelijke helft van het land wellicht grotendeels van zonlicht verstoken blijft terwijl ook elders heel wat bewolking zal overblijven. Overmorgen lijkt het op gebied van opklaringen een stuk beter te gaan doen, maar het kwik zal hierbij flink achterblijven.
Zondag, 12 november 2006
De band van bewolking moet er tijdens de nachtelijke uurtjes toch nog in geslaagd zijn om een paar druppels te lossen vermits de pluviometer zich vanmorgen reeds op 0,2 mm bevond. Het was toen echter allang weer zo goed als helder geworden zodat vooral de voormiddag erg fraai verliep. De wind was echter nog nadrukkelijk aanwezig en tegen de middag ging het aandeel sluierbewolking weer enigzins toenemen waardoor de zon zelfs achter glas nogal moeite had om warmte te brengen. De sluierwolkjes (Cirrostratus fibratus) kregen gezelschap van Cumulus en Cumulus fractus terwijl er tegen de avond weer wat Altostratus tussen verscheen. Veel meer dan dat werd het echter niet en de zonsopgang die erop volgde was er weer een met veel schoonheid en bloedrode kleurentinten. De avond verliep terug droog en rustig en de bewolking zorgde ervoor dat het niet overdreven snel afkoelde. De wind was vandaag iets kalmer maar haalde toch nog steeds 35,4 km/h uit het west- noordwesten terwijl de temperaturen zich ophielden tussen 6,8 en 11,3 graden.
Maandag, 12 november 2007
Nog steeds waren er brede opklaringen aanwezig die plaatselijk niet alleen de sterren, maar ook de ijskristallen deden schitteren. Malderen kwam er met een minimumtemperatuur van 1,8 graden vanaf al heeft het aan de grond waarschijnlijk wel lichtjes gevroren. Overdag kregen we opnieuw af te rekenen met een wisselvallig weertype waarbij niet alleen opklaringen, maar ook fraaie wolkenlandschappen en een aantal noordzeebuien hun opwachting maakten. De buien denderden ook na de middag vrolijk het Vlaamse binnenland in, maar geleidelijk werd hun aktiviteit wat minder terwijl de hogere luchtlagen zich begonnen te vullen met Cirrusbewolking. Een duidelijke aanwijzing dat we opnieuw een periode van meer aanhoudende regen voor de boeg hebben die waarschijnlijk op het einde van de nacht of morgenvoormiddag haar aanvang zal nemen. Eerst moeten we echter nog een frisse nacht trotseren doordat de bewolking niet zo talrijk meer is en de temperaturen overdag al niet veel thermische reserve konden opbouwen met maxima van 9,7 graden. De wind die vandaag nog snelheden tot 27,4 km/h haalde uit het noorden, geeft er 's avonds eveneens de brui aan waardoor de omstandigheden voor stralingsvorst vrij 'gunstig' lijken te zijn. Tegen het einde van dit etmaal stond de teller van de regenmeter op 2,4 mm.
Woensdag, 12 november 2008
Dankzij het felle maanlicht hadden we de ganse nacht en ochtend een schitterend uitzicht op de (buien)wolken die met regelmaat voorbijdreven. Doordat de wind de atmosfeer goed gemengd hield, werden we bovendien van de vorstige toestanden die je bij dit weertype zou verwachten, gespaard en konden we minima van 6,7 graden noteren. De zwaarste buien bleven net als gisteren op veilige afstand, maar tijdens de voormiddag kwam het onderandere in Brussel af en toe tot wat licht gedruppel. Naar de middag toe werd de atmosfeer stabieler en kregen we een weinig Cumulus fractus te zien terwijl we van langdurige, zonnige perioden konden genieten. De temperatuur liep hierbij op tot ... graden terwijl er nog redelijk wat wind stond met snelheden tot 29,0 km/h uit zuidwestelijke richtingen. Op grotere hoogte was de wind nog een stuk krachtiger waardoor hogere wolken zich sneller leken te verplaatsen dan degenen die zich laag boven de grond bevonden. De verspreide wolkenflardjes gingen in de loop van de namiddag over in Stratocumulusvelden die zich flink uitbreidden en het de zon knap lastig maakten. Enkele kleine opklarinkjes wisten echter nog moedig stand te houden terwijl de nevelachtige atmosfeer zorgde voor opvallende stralenbundels telkens de zon door het wolkendek brak. Tijdens de avond kwamen we opnieuw in onstabiele luchtmassa's terecht en doken er weer een aantal buitjes op die het weerstation geregeld besprenkelden. Maar ook dan bleven er opklaringen aanwezig die de bewolking goed tot haar recht lieten komen in het felle maanlicht. Ondanks de buitjes die vandaag de revue zijn gepasseerd bleef het neerslagtotaal aan de lage kant met 0,0 mm.
Donderdag, 12 november 2009
We bevonden ons vanochtend pal onder een actief koufront, waardoor we een reeks erg pittige buien te verwerken kregen. Deze gingen echter niet gepaard met onweer, hagel of andere randverschijnselen. Bij het doorbreken van de eerste schemering hadden we de buien grotendeels achter de rug en kregen we uitzicht op Cirrus densus, Altocumulus, Altostratus en Stratus fractus. Het was erg nevelig waardoor de blauwe kleur van de schuchtere opklaringen erg flets overkwam. Niet dat we ons daar druk over hoefden te maken, want de opklaringen verdwenen korte tijd later en het ging opnieuw lichtjes regenen vanuit het zuidwesten. Rond de middag kwamen we echter in nieuwe opklaringen terecht die deze keer van een betere kwaliteit waren en steeds breder werden. De bewolking ging over in Stratus, gevolgd door Stratocumulus waartussen steeds bredere opklaringen ontstonden. Zoals gewoonlijk aan de achterzijde van een koufront het geval is, kleurden de bovenluchten diepblauw, en in combinatie met de lichtgrijze Stratocumulusvelden leverde dit een erg fraai uitzicht op. Dat de bewolking bijna uitsluitend uit Stratocumulus bestond, was het gevolg van een hogedrukwigje dat zich achter de regenzone heeft opgeworpen, en garant stond voor een weersverbetering. Het ging echter om een mobiel wigje, en vanuit het zuidwesten kwam een nieuwe depressie aangezeild die al snel werd aangekondigd door Cirrus en Cirrostratusbewolking die vanuit deze hoek kwam opzetten. De Stratocumulusvelden werden verscheurd door de opwaartse stromingen langs diens warmtefront, waardoor het tijdelijk slechts voor 1/8 bewolkt was. Tegen zonsondergang kregen we ook Altostratusbewolking te zien, maar het bleef droog en de bewolking zorgde voor een erg fraai uitzicht bij zonsondergang. Wat volgde was een geleidelijk overtrekkende hemel terwijl de zuid- zuidwestenwind na zonsondergang flink ging aantrekken, met snelheden tot 35,4 km/h tot gevolg. In ruil mochten we echter genieten van steeds zachtere lucht die werd aangevoerd. Het warmde tijdens de avond geleidelijk verder op zodat de maxima van 12,7 graden deze namiddag weer dicht benaderd werden. De minima werden dan ook al vroeg op de ochtend genoteerd met 3,5 graden. De buien die we toen over ons uitgestort kregen, hebben het neerslagtotaal kunnen aanvullen tot 1,0 mm.
Vrijdag, 12 november 2010
We zaten nog steeds in de polaire lucht achter het polaire front, maar hierop ontwikkelde zich een nieuwe depressiekern waardoor het hele zootje weer naar het noorden werd getrokken. Hierdoor kon de polaire lucht ons maar amper bereiken en bleven de minima ultrazacht met 9,9 graden. Het wolkendek deed eerst nog luchtig aan met Stratus fractus en Altocumulus, en er verschenen wat opklaringen die bij deze temperaturen een vleugje nazomer met zich meebrachten. Dat vleugje vervluchtigde echter regelmatig door de nog steeds erg krachtige rukwinden tot 51,5 km/h uit het westen. De lucht was zwanger van het vocht en zorgde terug voor dramatisch ogende stralenbundels toen de zon door de wolken priemde, en na de middag werd de Stratus fractus bewolking weer dikker en talrijker. We zagen nog even Cirruswolkjes verschijnen in de laatste opklaring die wegvluchtte, en daarna werd het betrokken. Omstreeks 14H30 begon het dan te regenen, wat aan een matige intensiteit gebeurde en voor de rest van de dag zou aanhouden. De wind zwakte een beetje af maar ze was, zeker in combinatie met de regen, nog goed voelbaar. De temperatuur tipte net voor de eerste regendruppels even aan 13,9 graden waarna het door waterkoeling weer een graadje 'frisser' werd. Tijdens de avond bereikte de zachte lucht aan de overzijde van het front ons weer en zagen we de temperatuur plots weer de hoogte inschieten. Het bleef echter de hele tijd verder regenen aan afwisselend lichte en matige intensiteiten. Dit bracht ons uiteindelijk op een totaal van 6,6 mm.
Zaterdag, 12 november 2011
Voor de verandering was het nu op de meeste plaatsen helder al waren er wel wat sluierwolkjes en condensatiestrepen te zien, vooral in het westen waar we de op het eurohoog inbeukende regenzones terugvinden. Iets dat ze overigens vergeefs doen, net als het kwik dat ondanks de opklaringen maar niet beneden het vriespunt lijkt te raken. Niet dat we erover hoefden te klagen want de bloesems en vorstgevoelige planten die de eerste vorstprik in oktober hebben overleefd zorgden nu voor extra kleur. De temperaturen stegen van 3,3 graden 's ochtends naar 16,4 graden overdag en de wind kwam overwegend uit oost- zuidoostelijke richtingen met snelheden tot 11,3 km/h. 's Avond volgde er een prachtige rode zonsondergang in de sluierwoljes terwijl de maan met betoverende okerkleuren opkwam. Na zonsondergang bleef het nog een tijdje opvallend zacht ondanks de opklaringen bij temperaturen die net onder 10 graden bleven steken.
Maandag, 12 november 2012
Het sombere weer dat gisteren haar intrede maakte, is vandaag een constante gebleven. Op sommige momenten stond er een kille wind, maar de snelheden waren nooit overdreven groot met 27,4 km/h uit het zuid- zuidwesten als maximum. De bewolking had soms de neiging om over te gaan in Stratocumulus met hoop op opklaringen maar zover is het nooit gekomen. Het beperkte temperatuursverloop doorheen de dag was dan ook geen verrassing, de maxima bleven steken op 8,3 graden terwijl het niet kouder dan 5,2 graden werd. Soms vielen er een paar regendruppels maar de neerslag was niet meetbaar en we sloten af met 0,0 mm als dagtotaal.
Dinsdag, 12 november 2013
Het zwakke warmtefront heeft zich tijdens de nacht over de Lage Landen uitgebreid, en bij zonsopgang zag het er al een stuk minder indrukwekkend uit dan gisterenavond. We kregen met Stratusbewolking te maken waaruit het lichtjes motregende, en we kregen een kil en druilerig weertype dat misschien niet zo toevallig aan november deed denken. De bewolking ging na een tijdje over in Altostratus die in het oosten wat dunner leek te zijn, maar we kregen niet meer dan een waterig zonnetje te zien terwijl het voorlopig nog droog bleef. Tegen de middag werd de bewolking terug dikker en vooral na de middag kwam het terug tot perioden van lichte regen of motregen terwijl de bewolking terug overging in een sombere Stratus massa. Daar we ons in zachte, subtropische luchtmassa's bevonden konden we nog maxima van 8,7 graden halen ondanks het sombere en duistere weertype. Tijdens de avond begonnen koudere luchtmassa's zich vanuit het west- noordwesten op te dringen waardoor het tijdelijk iets harder ging regenen, al bleven de hoeveelheden beperkt met 1,0 mm als dagtotaal. Na 19H werd het terug droog en gingen we een zwaarbewolkte en kille maar windstille avond in waarbij we de uiteindelijke minima van 6,5 graden bereikten.
Woensdag, 12 november 2014
Afgelopen nacht zijn er dan toch nog wolken binnengedreven die voor een wat grijze en kille start zorgden bij minima van 8,5 graden. Maar toch was er nog steeds een waterzon met wat blauwe plekken te zien en naarmate de dag vorderde begon het zelfs weer uit te klaren vanuit het zuidwesten. Het resultaat was dus alweer een puike nazomerdag waardoor het er meer en meer op lijkt dat we dit jaar weinig patienten met winterdepressie symptomen zullen zien. Tegen de middag leek het weer volop zomer al waren de temperaturen niet meer zo hoog doordat we in een koelere luchtsoort zijn aanbeland. Gelukkig was er nu ook bijna geen wind zodat het koudegevoel afnam en zeker vanuit een veranda was het zeer aangenaam toeven tijdens de namiddag terwijl de thermometer buiten stokte op 15,2 graden. Naar de avond toe nam de bewolking wat verder toe (Altostratus, Stratus fractus in Cumulusachtige vlokken) maar na het intreden van de duisternis klaarde het alweer op waardoor er toch weer dreiging lijkt te zijn voor de eerste nachtvorst. Gelukkig viel de wind niet volledig weg en kwam die uit het zachte zuidwesten waardoor we wellicht toch nog gaan kunnen blijven genieten van onze exotische planten en bloeiende eenjarigen die nog steeds gespaard zijn gebleven. Neerslag hoeven we uit deze heldere hemel niet te verwachten waardoor we andermaal afsloten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 12 november 2015
Het Stratuswolkendek van gisteren hing er nog steeds en ging geleidelijk over in Stratocumulus. Het was weer zacht met minima van 12,2 graden en de krachtige wind is weer wat afgezwakt. Het grootste deel van de voormiddag verliep in sombere en grijze omstandigheden, doch naar de middag toe verscheen er in het westen opeens een blauwe massa die onmiskenbaar met opklaringen te maken had. Toen het verschijnsel dichterbij kwam, bleek dat inderdaad het geval te zijn en kregen we uitzicht op de bovenlucht waarin vooral Cirrostratus fibratus bewolking hing. De Stratocumulus werd bizar scherp begrensd door de opklaringen en het leek wel alsof iemand er met een goed geslepen slagersmes gewoon een gat had uitgesneden. Zonovergoten werd het echter niet want er werden prompt Cumulus fractus wolkjes gevormd die de zon aardig gingen dwarsbomen. Dit kon echter niet voorkomen dat we weer erg hoge maxima van 17,8 graden konden binnenrijven terwijl de zuidwestenwind zich koest wist te houden. Op het einde van de namiddag werden de opklaringen weer breder (de wolkenflarden losten weer op) al was het ondertussen al te laat om nog veel warmte en genot uit de zwakke, wegzakkende novemberzon te halen. Er bleven enkele rijtjes Cumulusbewolking over die zich uitspreidden tot Stratocumulus, zij het op erg beperkte schaal. De opklaringen bleven dus overheersen al wisten de Stratocumulusvelden naar de avond toe dan toch nog een doorbraak te forceren. Dit leidde ons uiteindelijk naar een zwaarbewolkte tot betrokken avond waarin het wel nog droog bleef en vooral erg zacht. Meetbare neerslag was vandaag opnieuw ver te zoeken waardoor het neerslagtotaal van 0,0 mm vlakbij kon gevonden worden
Zaterdag, 12 november 2016
De gevoelige plantjes zijn dan toch nog doorheen hun schijnbaar onuitputtelijke voorraad karma bij de weergoden (en dan vooral Thialf) geraakt. We vonden vanochtend hun stoffelijke overschotten terug in een winters ogende, witberijpte wereld welke was afgekoeld tot -1,1 graden. Aanvankelijk bevonden ze zich in geconserveerde toestand en leek het alsof ze in verstilde toestand van de winterse pracht aan het meegenieten waren, maar zodra de zon erdoor kwam en het kwik boven nul steeg zakten ze als puddingen in elkaar en werd dit seizoen voor de Londerzeelse exotenkwekers officieel afgesloten. In de hogere luchtlagen zagen we Cirrostratus binnenkomen vanuit het westen en er dreef een band van Stratocumulus bewolking over. Hierdoor zaten we een half uurtje zonder zon maar daarna was ie er weer en konden we van een fraaie herfstdag genieten die weliswaar aan de frisse kant was met 6,5 graden. De wind kromp naar noordwestelijke richtingen en tijdens de namiddag trok er terug een band van Stratocumulus over waarna de zon weerkeerde. In het tegenlicht van haar verwarmende stralen zag de ondertussen verschenen Altostratus er zeer dreigend uit, en deze breidde zich snel uit vanuit het westen. Later verscheen er ook wat pannus onder maar het duurde tot rond 20h voordat de eerste regendruppels neerploften. Deze neerslag was op sommige momenten intens maar uiteindelijk leverde het toch niet meer dan 2,1 mm op waarbij ze tegen middernacht overging in fijne motregen
Zondag, 12 november 2017
We kregen met flink wat neerslag te maken tijdens het tweede deel van de nacht en tijdens de voormiddag bleef het ook nog enige tijd verder regenen. Daarna kwamen we in heldere lucht met buien terecht en leek het opeens een typische voorjaarsbuiensituatie met felle zon, diepblauwe luchten, af en toe behoorlijk felle buien (al zaten er ook lichte exemplaren bij met fraaie doorzichtige valstrepen) en tijdens de namiddag zelfs een vrij aktief onweer. Naast dit alles was er ruimte voor een flinke portie zonneschijn maar de lucht was zodanig verkouden dat het kwik niet meer zo goed meewilde en de wind was ook nog eens extra krachtig waardoor de maxima van 7,7 graden een stuk kouder aanvoelden dan ze waren. Tijdens de late namiddag kregen we meer aanhoudende regen te verwerken en werd het ook achter glas tijd om de ene pullover na de andere aan te trekken. En dan kreeg het al erg beroerde kwik nog eens een genadeslag toen het later op de avond weer opklaarde bij een wegvallende wind. Hierdoor bereikten we de minima van 3,8 graden nu pas.