In Januari viel de eerste vorst in. Ik weet nog goed het weerpraatje van die ochtend, van Hans de Jong. Hij legde uit dat de wind zou ruimen van zuidwest naar oost. Toen ik die middag van muziekles naar huis fietste hield ik alle vlaggen en kerkhaantjes in de gaten. Juist in die rit van maar 3 kilometer gebeurde het; de wind ruimde en op het moment dat ik bijna ons dorp had bereikt, zat hij al in het noorden en had ik tegenwind. Het verwachtingsvolle gevoel van toen kan ik nog heel goed oproepen. Wat volgde was natuurlijk ook een prachtige periode, onderbroken met dooi maar in februari weer een vorstaanval die uitmondde in de eerste elfstedentocht sinds 22 jaar.