Ha, een echte novemberdag, dacht ik vanmorgen. Bij het openen van de gordijnen zag ik bijna letterlijk geen hand voor ogen. De flat schuin aan de overzijde was onzichtbaar. Ik zag alleen een grijze muur. Ik woon op de tiende etage en mist is op deze hoogte net wat dichter dan aan de grond. Ik kreeg er echt een novembergevoel bij, voor mij is deze maand toch de stratusmaand bij uitstek. In dit bizarre weerjaar is november langdurig zonniger dan normaal geweest, regen is een zeldzaamheid en ook de wind stond grotendeels buitenspel. Zo'n dag als vandaag herinnert je er dan weer aan in welke maand we leven. 's Middags ben ik wat gaan wandelen en de kille winterlucht in mijn longen kunnen blazen was echt (letterlijk) een verademing. Je kon de winter ruiken. Heerlijk fris. En dat in combinatie met alle bladeren op de grond: op en top herfst. Leuk was dat je af en toe naar de zon kon kijken. Door de nevel heen zag je een beige bol. Het felle zonlicht was goed afschermd aan de ene kant, maar de nevel was aan de andere kant weer te dun om de zon helemaal te verduisteren. Een leuk gezicht.
Zoiets als dit, Martijn? Foto is vanmiddag rond 15.30 op de Maasboulevard in Schiedam zuid genomen 
