Afbeeldingen:
niet beschikbaar
Vrijdag, 19 november 2004
404 page not found
Zaterdag, 19 november 2005
Uiteindelijk werd het de kleur blauw die de hemel boven het witberijpte landschap heeft aangenomen deze morgen. Dit was echter lang niet overal het geval want vooral de gebieden ten zuiden van de as Antwerpen - Brussel - Kortrijk hebben nauwelijks zon gezien vandaag door toedoen van uitgestrekte mistvelden. Te Malderen waren het slechts wat rudimentaire Stratocumulusbankjes die naast de zon aanwezig waren, en het zijn ook deze opklaringen die het kwik lieten uitkomen op een vrieskoude -2,2 graden, meteen ook de eerste vorst in de hut dit najaar. De zon heeft in november weinig kracht dus het loodzware kwik was grotendeels op zichzelf aangewezen om zich uit het thermische dal omhoog te hijsen en hogere maxima dan 5,9 graden moesten we dan ook niet verwachten. Gelukkig was de oostelijke wind niet al te sterk met 10 km/h zodat het koudegevoel binnen de perken bleef. Vanuit het noorden kwamen na de middag wolkenvelden opzetten waar de zon tijdelijk helemaal achter verdween en in de late namiddag kwamen de mistvelden vanuit het oosten oprukken zodat de laatste restjes blauwe lucht in korte tijd werden weggeveegd. Het grootste deel van het land zit momenteel reeds in de wolken, tenminste in de letterlijke zin dan, iets wat de komende nacht en een groot deel van morgen ook het geval zal zijn. De lage bewolking werkt echter als een donsdeken zodat het kwik slechts langzaam terugkruipt en zo zal het grootste deel van Vlaanderen de komende nacht wellicht vorstvrij blijven. Wanneer we de zon gaan terugzien is echter een andere vraag want we blijven minstens de komende 72 uur nabij de kernen van krachtige hogedrukgebieden vertoeven waar de omstandigheden uiterst gunstig zijn voor het intact houden van dichte mistlagen. Het is hopen op de noordoostelijke circulatie die midden komende week zou op gang komen, maar zachter zal het er dan in elk geval niet op worden..
Zondag, 19 november 2006
Het koufront van een omvangrijke depressie die nog ten westen van de britse Eilanden zit, was de voorbije uren onderhevig aan cyclogenese waardoor er een dochterdepressie ontstond die onderandere Malderen op haar route had liggen. Het was dus niet zo verwonderlijk dat we vanochtend onder een grijze hemel ontwaakten waaruit de regen aan een matige intensiteit naar beneden stroomde. Het koufront van deze dochterdepressie was op haar beurt echter al dicht genaderd waardoor de opklaringen niet zover meer af waren. De westelijke horizon werd steeds lichter terwijl de regen steeds minder werd om uiteindelijk over te gaan in motregen en tegen de middag op te houden. Brede opklaringen en diepblauwe luchten maakten vanuit het westen langzaam hun intrede, maar er stroomde ook koelere lucht binnen, iets dat we op de thermometers reeds konden merken. 5,4 tot 9,6 graden waren de waarden die op het einde van het etmaal uit het weerstation rolden, waarbij de minima pas op het einde van de avond werden bereikt. De opklaringen hadden pas in het tweede deel van de middag het grootste deel van het luchtruim veroverd waardoor we niet veel beroep konden doen op de zon om ons op te warmen, voor zover ze daar nu nog toe in staat zou zijn tenminste. Een aantal kleine stapelwolkjes die vluchtig doorheen het Malderse luchtruim jaagden was alles wat uiteindelijk nog overbleef al leek er kort voor zonsondergang in het uiterste westen al een weinig verse sluierbewolking te verschijnen. De wind was nog nadrukkelijk aanwezig met snelheden tot 35,4 km/h uit het zuid- zuidwesten maar het was dezelfde wind die tijdens de nachtelijke uurtjes de luchtlagen goed gemengd hield waardoor een veel sterkere afkoeling kon vermeden worden. Het etmaal werd uiteindelijk afgesloten met het neerslagtotaal van 6,0 mm dat we tegen de middag reeds bereikt hadden.
Maandag, 19 november 2007
Kennelijk is het gisteren tijdens het laatste uur voor middernacht erg snel gegaan vermits we het etmaal alsnog met 2,0 mm neerslag afsloten. Vandaag begonnen we de dag onder een betrokken hemel waaruit een mengsel van motregen en smeltende sneeuw viel, maar dit was slechts gedurende vrij korte tijd vermits het neerslagtotaal op 0,0 mm bleef staan. We bevonden ons snel aan de achterzijde van het koufront, waar je een afwisseling van fraaie buienwolken en brede opklaringen zou verwachten, ware het niet dat de zeelucht aanmerkelijk warmer was dan het binnenland en er dus Stratusbewolking werd gevormd. De koude plaklaag aan de grond gaf echter geen aanleiding meer tot vorst; de laagste temperatuur bedroeg 3,2 graden. Enkele honderden meters hoger in de atmosfeer vonden we de heldere polaire lucht met de bijhorende buienwolken terug, en deze deden het onderandere in Brussel nog een paar keer matig regenen terwijl het in Malderen droog bleef. Bij dit alles stond er een zuid- zuidwestelijke wind met snelheden tot 22,5 km/h. Een enkele opklaring onderbrak de grijze Stratuslaag maar dit leverde geen zonneschijn op. Nadat het kwik steeg tot een schamele 6,8 graden, werd de daglichtperiode even grijs geëindigd als hij begonnen was. Ook de avond verliep onder een betrokken hemel, zij het deze keer bij flink wat zachtere temperaturen die rond de zes graden lijken te stagneren.
Woensdag, 19 november 2008
Brede opklaringen met wat verspreide Stratocumulusvelden en Cirrus floccus ertussen, zorgden ervoor dat het vannacht nog wat verder kon afkoelen, maar van vorst was nog steeds geen sprake bij minima van 5,9 graden. De zonsopgang was van sublieme schoonheid door de mooie strukturen die in de eerdergenoemde wolkensoorten te bewonderen vielen, en de zachte kleuren van de laagstaande winterzon. Het was echter geraden om er snel bij te zijn, want opkomende Stratusbewolking uit een zwak warmtefront maakte hier in een handomdraai een eind aan. Het vervolg deed veel aan gisteren denken met een vormeloze grijze wolkenmassa waaronder ook nog eens mist werd gevormd terwijl er eveneens voor de sporadische motregen werd gezorgd. Met dit alles werd echter zachtere lucht aangevoerd waardoor de temperatuur langzaam ging stijgen om uiteindelijk later op de namiddag 9,8 graden te halen. Stijgende luchtbewegingen van (alweer) een naderend warmtefront deden af en toe kleine opklaringen ontstaan in het wolkendek dat kort voor het invallen van de avondschemering overging in Stratocumulus, en waarboven nogal wat Cirrostratusbewolking te zien was. De avond verliep op haar beurt rustig, zwaarbewolkt en zacht, maar het bleef droog waardoor het bij die 0,2 mm aan motregens voor vandaag is gebleven.
Donderdag, 19 november 2009
Bewolking was er vanochtend nauwelijks te zien, zodat we bij zonsopgang aankeken tegen een veelbelovende, azuurblauwe hemel. Hierbij vielen vooral de temperaturen op die ondanks de kraakheldere hemel niet beneden de 8,6 graden zijn gedaald zodat er van de in deze omstandigheden gebruikelijke nachtvorst totaal geen sprake was. Veel veranderde er overdag niet aan het lenteachtige weerbeeld, al dreven er rond en na de middag veel sluierwolken voorbij die het eindeloze blauw onderbraken. Wat echter niet van de zonnestralen kon gezegd worden, want deze werden er nauwelijks door gehinderd. Het was voor het kwik dan ook een koud kunstje om op te lopen naar een warme 15,6 graden. De stormachtige wind is vandaag wat geluwd, maar met snelheden tot 41,8 km/h uit het zuid- zuidwesten was ze toch zeker niet te onderschatten. Op het einde van de namiddag leek de sluierbewolking weer op te lossen/weg te trekken, zodat we 's avonds weer konden genieten van een schitterende sterrenhemel in nog steeds uitermate zachte omstandigheden. We sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 19 november 2010
Het voelde bijna warm aan bij temperaturen die afgelopen nacht niet meer onder 6,7 graden zijn gezakt. De combinatie van zachtere zeelucht en bewolking lag aan de basis van zowel de opwarming als de sombere herfstdag die erop volgde. Grijs werd vandaag immers alweer de hoofdkleur, en we kregen terug onze vertrouwde mengeling van Stratocumulus en Stratocumulus te zien. Nieuw aan dit alles was dat het nu om Stratocumulus duplicatus ging, maar wie niets van wolken afweet had er weinig aan en voor de wolkenkenners zag het er eigenlijk ook niet veel beter uit. Na de middag werd er weer overgeschakeld op een dikke laag van Stratus en Stratus fractusbewolking die al evenmin opwindend was en de temperaturen bleven ondanks de verzachting vanochtend steken op 9,6 graden. Verder viel opnieuw de doodse kalmte van de atmosfeer op met hooguit een zwak zuidwestelijk briesje tot 20,9 km/h. De bewolking kreeg 's avonds de neiging om wat open te breken, maar echt duidelijke opklaringen kregen we niet te zien zodat we de dag in somberheid afsloten. Dit zorgde voor een afgeremde afkoeling waardoor het, zeker in de hut, komende nacht niet zal vriezen. Het neerslagtotaal bleef opnieuw beperkt tot 0,0 mm.
Zaterdag, 19 november 2011
Het was vanochtend erg mistig bij minima van 0,0 graden, maar de lucht boven ons was blauw en tijdens de voormiddag loste het nevelige goedje snel op waardoor we terug met zonnig nazomerweer te maken kregen. Het warmde op tot 12,9 graden en er stond weinig wind (tot 11,3 km/h uit het oost- zuidoosten) waardoor het in de zon aangenaam toeven was. Het stralende weer was niet overal een constante want vooral langs de kust kwamen er nog veel lage wolkenvelden voor bij temperaturen die amper boven het vriespunt uitkwamen. Tijdens de avond ontstond ook in Malderen nevel en mist, al werd er geen Stratusbewolking gevormd zodat de afkoeling zonder isolerend wolkendeken ongehinderd haar werk kon doen. De combinatie van mistdruppeltjes en negatieve temperaturen zou morgen wel eens voor veel slippertjes kunnen zorgen terwijl het verraderlijke karakter van de zeer dichte mistbanken nu reeds een totale chaos heeft ontketend op het wegennet.
Maandag, 19 november 2012
De afkoeling werd vandaag andermaal gestopt voordat het tot vorst in thermometerhut kon komen. Redder van dienst voor alles wat niet tegen de vorst kan, was een Stratus wolkendek dat samen met de gisterenavond binnengestroomde mist voor een grijs, kil en nat weertype zorgde. Door de mistlaag heen viel een zeer fijne waas van motregen die neersloeg op alles wat met de buitenlucht in aanraking kwam. Kortom een ideaal weertype voor schimmels, mossen, klagers en stroeve ochtendspitsen. De mist trok tegen zonsopgang op maar tot ergernis van de zonnekloppers deed de Stratusbewolking dat niet en bleef het dus grijs, kil en opvallend donker. Kort voor de middag verschenen er eventjes opklaringen die echter in een flits weer verdwenen waren zodat de namidag eveneens somber, grijs en kil verliep. Naar de avond toe sijpelde er geleidelijk zachtere lucht binnen die zich op een zuidoostelijk briesje tot 17,7 km/h naar Malderen liet drijven. De maxima werden hierdoor tamelijk laat bereikt met 10,5 graden. De minima waren reeds in het begin van afgelopen nacht een feit met 2,6 graden toen de mist nog dun genoeg was om uitstraling te bevorderen. Na zonsondergang zijn er enkele zeer kleine regendruppels neergekomen die echter geen enkel effect hadden op het neerslagtotaal van 0,2 mm.
Dinsdag, 19 november 2013
Het koufront (of in elk geval de eraan verbonden regenwolken) bereikte ons tijdens het tweede deel van de nacht waardoor de dag een druilerige start nam met lichte regen of motregen bij minima van 4,8 graden. Na zonsopgang werd er ook nog eens mist gevormd waardoor het erg duister, kil, vochtig en somber werd, al zorgde de mist nog voor een apart sfeertje waar de weersfotografen misschien nog iets aan hadden . De mist trok al vrij snel weer op en maakte opnieuw plaats voor laaghangende bewolking. Kort daarna volgde de frontpassage, en zagen we de wind opeens naar westelijke tot noordwestelijke richtingen ruimen waarop hij flink aanwakkerde. Op de begane grond voelde het hierdoor waterkoud aan bij temperaturen die niet boven 8,2 graden kwamen. Enkele etages hogerop in de atmosfeer zagen we de wolken aan een enorme snelheid voorbijrazen terwijl alles tijdens de vroege ochtend nog leek stil te hangen. Er verschenen een aantal opklaringen tussen de bewolking, maar veel stelde het niet voor en het was wachten tot na zonsondergang voordat de bewolking definitief week en we met heldere luchten te maken kregen waarin enkel wat stapelwolken voorbijdreven. Deze lucht was tamelijk onstabiel waardoor het tot een aantal buien kwam, al bleef het neerslagtotaal beperkt tot (ongeveer) 2,0 mm.
Woensdag, 19 november 2014
Dankzij bewolking is het niet kouder dan 8,1 graden geworden, maar overdag kregen we met ouderwets en kil novemberweer te maken. We keken voortdurend tegen een egaal Stratus wolkendek aan bij een veranderlijke, amper voelbare wind zodat deze dag eigenlijk in een paar zinnetjes kan samengevat worden. Ware het niet dat er omstreeks 15H opeens een verandering van de lichtinval was met een bizarre blauwachtige gloed vanuit het zuiden en geelachtig licht dat vanuit het noorden inviel, net alsof we ons op het zuidelijk halfrond bevonden en de zon dus in het noorden stond. Studies van de satellietbeelden leerden ons echter dat er ten noorden van ons een dikkere wolkenband lag waar de zon op weerkaatste zodat het licht dus vanuit het noorden leek te komen. Na een kwartier hervielen we weer in grijze somberheid en restte ons alleen nog de maxima van 9,7 graden en het neerslagtotaal van 0,0 mm op te tekenen en misschien ook nog melding te maken van de wind die wat is aangetrokken uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen. Ware het dan weer niet dat er 's avonds een paar minuscule opklaringen ontstonden waarin we 2 sterren konden zien maar dat was het dan ook.
Donderdag, 19 november 2015
Net als gisteren is er tijdens het tweede deel van de nacht weer iets koelere polaire lucht binnengestroomd. De temperaturen zaten daarbij echter nog steeds ver boven de normaalwaarden met 9,3 graden. Er hingen brede opklaringen en we zagen Cumulus congestus en Cumulus fractus (die omstreeks 6H nog een motregenbuitje wisten te lossen) terwijl er vanuit het zuidwesten terug Cirrostratus en Altostratus bewolking binnendreef. Er stond ook nog steeds veel wind en toen het luchtruim weer overtrokken raakte met eerdergenoemde sluierbewolking zat de herfstsfeer er dan ook weer goed in. Nog voor de middag regende het alweer uit een klassieke Nimbostratuslucht met de typische 'pannus' eronder. De neerslag was niet egaal want er leken een aantal buienlijnen in het regengebied verwerkt te zitten die het af en toe flink lieten doorplenzen terwijl het op andere momenten minder hard regende. Wellicht zat het opdringen van koudere luchtmassa's vanuit het noordwesten hier voor iets tussen. Tijdens de namiddag bleven perioden van intense en minder intense regen elkaar afwisselen, en ondanks de oprukkende koude lucht werd het toch nog erg zacht met temperaturen die op 14,0 graden zijn uitgekomen. Tegen de avond leek de regenzone min of meer uitgeraasd te zijn en kregen we terug een aantal drogere perioden al bleef het wel zwaarbewolkt tot betrokken. het bleef erg zacht al leek er op een of andere manier toch een zekere koelte in de lucht door te sijpelen. In de half verzopen omgeving zorgde het niet voor veel verwondering dat we een pluviometer terugvonden die 12,5 mm aanwees.
Zaterdag, 19 november 2016
We begonnen de dag met dreigende wolkenluchten die vooral uit Altostratus, Stratus fractus en Cumulus bestonden bij minima van 4,9 graden. Aanvankelijk viel er nog af en toe een druppel regen maar uiteindelijk werd het droog en kregen we een niet onaardige najaarsdag met redelijk wat zon aangeboden. Het was misschien geen alles verblindende zonneschijn door de sluierwolken die er steeds hingen, maar na de sombere toestanden van de voorbije dagen was het een geschenk dat we maar al te graag met beide handen aannamen. Er waren talloze buien met onweer voorspeld, maar dat was buiten de schaduw van Engeland gerekend waardoor de lucht die over het grootste deel van Vlaanderen stroomde droog en stabiel was. We haalden maxima van 8,0 graden. De onweersliefhebbers konden met lede ogen toekijken hoe de statige buienwolken boven Nederland voorbij marcheerden en ook van hieruit door de heldere lucht goed zichtbaar waren. De Nederlandse droogweerliefhebbers zullen er een gelijkaardig gevoel op na gehouden hebben naar Vlaanderen toe. Na de middag bleek de zon toch nog krachtig genoeg te zijn om wat Stratus fractus bewolking te laten ontstaan die uitgroeide tot rafelige Cumuluswolken. Maar verdere gevolgen bleven uit en we konden op de zon blijven rekenen die steeds terug kwam tussen de dikke velden onregelmatige sluierbewolking door. Tijdens de avond leek deze weer toe te nemen waardoor het zwaarbewolkt tot betrokken werd. De doorstaande wind zorgde ervoor dat de lucht goed gemengd werd waardoor het nauwelijks afkoelde. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 19 november 2017
Het was vanochtend volledig helder met een diepblauwe lucht en vrij koele minima van 1,5 graden. Er viel geen wolkje te bespeuren en we leken ons op te maken voor een zonovergoten herfstdag. Doch vanuit het noorden dreef er opeens een Stratocumulusveldje voorbij. Dan klaarde het weer op maar plotseling denderde er een flinke regenbui binnen vanuit dat zelfde noorden. Dit bleek een lijn van buien te zijn die door kustconvergentie in Groot Brittanië werd gevormd en ze flankeerde een gebied met onstabiele buienlucht. We kwamen geleidelijk te noordoosten van deze lijn terecht waardoor we in de buienlucht belandden waar opklaringen, fraaie buienwolken en bijhorende neerslag elkaar snel afwisselden. De noordwestenwind voelde guur aan tijdens deze buien en warmer dan 8,7 graden werd het dan ook niet. Tijdens de late namiddag kwamen we geleidelijk in stabielere lucht terecht en werd het vriendelijk met afwisselend stapelwolken, opklaringen en losse Stratocumulusveldjes. De reden van deze weersverbetering moesten we niet ver zoeken: vanuit het westen naderde een warmtefront dat voor stabilisatie zorgde en dit werd al snel zichtbaar als fraaie Cirrus uncinus wolken die vanuit het zuidwesten kwamen opzetten. De gordel van opklaringen tussen de buien en de regenzone hing tijdens de avond pal boven ons waardoor de afkoeling zich snel inzette na zonsondergang. Maar we kunnen in ieder geval op onze beide oren slapen als we exotische planten hebben buiten gezet om er de bladluizen te laten afregenen. Want hoe snel het ook afkoelde, tot vorst zal het door de snel oprukkende regenzone zeker niet meer komen. We sloten af met een neerslagtotaal van 9 mm uit de buien deze voormiddag.