Afbeeldingen:
niet beschikbaar
Donderdag, 25 november 2004
Het was vanmorgen ontwaken bij een prachtig berijpt winterlandschap en een helder blauwe lucht. Het kwik heeft zich erg diep teruggetrokken met een minimale waarde van -3,1 graden en op het gras daalden we tot -3,9 graden. In de loop van de dag kon de zon alles een beetje opwarmen, maar op beschutte schaduwplekjes heeft ijs en rijp de hele dag kunnen stand houden, een aanwijzing dat de 7,9 graden als maximumtemperatuur mogelijk een kleine overschatting van de werkelijkheid is. De wind bleef ook vandaag erg zwak terwijl er net als gisteren af en toe wat hoge bewolking te zien was. Het hogedrukgebied dat ons dit weertype bood schuift ondertussen verder op naar het oosten waardoor we vanaf morgen weer onder de invloed van regenzones komen. De bewolking zal gevoelig toenemen en na de middag kan er hier en daar al regen opduiken. Er wordt echter ook gevoelig zachtere lucht aangevoerd waardoor er aan de vorstige nachten voorlopig paal en perk gesteld wordt.
Vrijdag, 25 november 2005
Opnieuw heeft de zon vandaag weinig kansen gekregen al zag het er iets beter uit dan gisteren. Het was erg onderkoeld starten vanochtend bij een kille 1,5 graden en de lichte neerslag die toen af en toe viel bereikte ons onder vorm van smeltende sneeuw. Het werd vervolgens echter geleidelijk droger en aan de grauwe winterlucht vertoonden zich enkele schuchtere opklaringen waar de zon zich in de late namiddag eventjes kon doorheenworstelen terwijl het kwik zichzelf nog kon opkrikken naar 4,0 graden, maar een dreigend wolkendenk kwam vanuit het noorden opnieuw opzetten en daaruit is het beginnen te sneeuwen terwijl de temperatuur onder het neerdwarrelende witte spul weer is teruggezakt naar ongeveer anderhalve graad boven het vriespunt. De wind ging (en gaat) er stevig tegenaan met snelheden tot 53 km/h uit westelijke richtingen zodat het bijzonder koud aanvoelde, en ook nu nog valt de sneeuw met bakken uit de lucht. Voorlopig blijft hij niet liggen, maar de komende uren is er toch wel accumulatie mogelijk, vooral dan op grasperken en secundaire wegen, maar het lijkt slechts zeer tijdelijk te zijn, want de sneeuw valt uit een occluderend front waarbij de ingebedde warme sector steeds lager zal komen te liggen en de neerslag zal doen overgaan in natte sneeuw en mogelijk zelfs gewone regen. Wanneer die overgang zal gebeuren is moeilijk te schatten, maar de kans dat we morgen in een witte wereld het daglicht zullen zien terugkeren is hierdoor wel erg klein, behalve dan in de Ardennen en het zuiden van het land. Morgennamiddag komen we in de buik van de depressie terecht waardoor het hier droog en rustig wordt maar ten noorden, zuiden, oosten en westen van ons land nog volop zal regenen en/of sneeuwen, een situatie die er onvermijdelijk toe leidt dat we tegen zondag ook terug in de neerslag belanden, maar ook dan blijven de kansen op echt winterweer in Malderen zeer gering, wat natuurlijk niet weglaat dat het zeer guur zal aanvoelen.
Zaterdag, 25 november 2006
Deze ochtend werden we compleet verstomd van verbazing toen het kwik bleek gestegen te zijn naar 18,4 graden. Buiten voelde het niet zacht aan maar ronduit warm. Het was echter niet alleen de verbazing die ons sloeg, maar ook de zeer krachtige zuid-zuidwestelijkewind. Om zulke warme luchtmassa's tot in Malderen te krijgen waren immers rukwinden tot 53,1 km/h nodig, en het was dezelfde wind die het ook erg snel deed gaan. Het koufront was daar immers al en vooraleer ook maar iemand het door had, werd de warmte weggeveegd met rukwinden en stortbuien die in Malderen weliswaar nauwelijks het vermelden waard waren, maar voordat het front aan land ging, erg hevig moeten geweest zijn. De weermolen raakte hierna al snel uitgedraaid, terwijl de laatste regendruppels over het weerstation werden uitgesprenkeld, verschenen er weer opklaringen in het westen en onder begeleiding van sterke drukstijgingen, ging de bewolking over in fraai ogende Stratocumulus en Altocumulusvelden. Bij zonsondergang kwamen wat stapelwolkjes vanuit het westen opzetten, maar deze hadden geen verdere gevolgen meer bij zich. De afkoeling zette zich door richting 10,6 graden op het einde van het etmaal, maar er was voldoende wind om de atmosfeer gemengd te houden en aldus een extensieve afkoeling te verhinderen. Het weinig indrukwekkende neerslagtotaal van 0,6 mm werd reeds 's middags bereikt.
Zondag, 25 november 2007
Vanmorgen bevonden we ons weer vrij snel in de polaire lucht achter de regenzone die gisteren en vannacht door ons land is gespoeld. Er waren brede opklaringen bij ochtendtemperaturen van 3,9 graden en de bewolking bestond voornamelijk uit Cirrostratus, Stratocumulus en Cumulus. Van de aangekondigde buien was er nog niet veel te merken waardoor we terug van een redelijk dagje kunnen spreken met aardig wat zon en temperaturen die langzaam opliepen naar 10,4 graden. Van uitstel komt echter geen afstel en 's avonds, ruim na zonsondergang, kwamen de eerste exemplaren van een lange buientrein het Malderse luchtruim binnengedenderd. Eens het zover was, was er geen houden meer aan, want het aantal buien dat we vanaf dan tot het einde van het etmaal te verwerken kregen, was haast niet te tellen. Sommige buien waren pittig, maar verschijnselen als onweer, (smeltende) sneeuw en hagel waren hier duidelijk niet aan de orde. Op dat gebied leken de kusten van Nederland een stuk beter te scoren. Uiteindelijk zorgden de buien voor een neerslagtotaal van 1,6 mm. Naast dit alles moesten we vandaag tevens rekening houden met rukwinden tot 38,6 km/h uit het noordwesten .
Dinsdag, 25 november 2008
Zoals gevreesd hebben de buien ons in de vorm van gewone regen kunnen bereiken waardoor vooral het westen van het land in één grote glijbaan werd omgetoverd. Heel wat pendelende werknemers en schoolgangers konden hierdoor ook bij klaarlichte dag een complete sterrenhemel waarnemen. Het Malderse weerstation werd eveneens met een dun laagje ijzel ingekapseld waarin wat restanten van korrelhagel vermengd zaten. De temperatuur steeg echter snel naar 7,6 graden waardoor het doorschijnende gevaar meteen weer geweken was, al bleef het uitkijken door de talrijke sneeuw- en ijsresten die op beschutte plekjes nog steeds voor onaangename verrassingen zorgden. De ondertussen tot rust gekomen atmosfeer werd nu getooid met Stratocumulusvelden terwijl we aan de zuidelijke horizon de laatste buienwolken konden zien wegtrekken. De wind zocht hierbij het west- noordwesten op met snelheden tot 20,9 km/h. Uitgestrekte gebieden van laaghangende Stratusbewolking verder landinwaarts, zorgden vooral na de middag voor extra bewolking toen een uitloper ervan ons vanuit het noordoosten probeerde te bereiken, maar ook dan bleven er nog een paar kleine opklaringen over die ons tijdens de namiddag nog van een beetje zonneschijn konden voorzien. De opklaringen werden weer breder naar de avond toe, maar deze keer leidde het niet tot algemene vrieskou zoals gisteren, en dook het kwik enkel aan de grond onder het vriespunt. Er kwamen opnieuw een aantal buitjes op de proppen die af en toe lichte regen of korrelhagel brachten maar vooral voor veel bewolking zorgden. De laagste temperatuur van het etmaal werd afgelopen nacht al bereikt met -2,3 graden. De allerlaatste bui van het etmaal deed ons afklokken op 2,0 mm als neerslagtotaal.
Woensdag, 25 november 2009
Tijdens het tweede deel van de nacht zijn er alsnog wat opklaringen verschenen, maar het werd nu extra guur door de krachtige stormwind die tijdens de nachtelijke uurtjes alleen maar in kracht was toegenomen. Kort na zonsopgang stonden we dan oog in oog met het koufront dat opnieuw flink wat regen met zich meebracht, zij het dat de neerslag niet zo intens was als tijdens de warmtefrontpassage gisterenvoormiddag. Maar dat werd dan weer ruimschoots gecompenseerd door de wind die tijdens de frontpassage een indrukwekkend hoogtepunt bereikte van 56,3 km/h uit zuidwestelijke richtingen. Na de middag bleef het nog lange tijd betrokken en regenachtig, maar de wind zwakte geleidelijk af en in de tweede helft van de namiddag verschenen er in het westen opnieuw opklaringen. Zoals in een klassieke koufrontsituatie waren deze scherp begrensd door Altostratusbewolking in het oosten terwijl de al even karakteristieke Cumuluswolken wat verderop reeds zichtbaar waren in de diepblauwe lucht. In de verte waren ook reeds aambeeldvormige toppen te zien van de post- frontale buien waarmee we later op de avond te maken zouden krijgen. De opklaringen leken aanvankelijk slechts aarzelend hun opmars in te zetten door toedoen van Altocumulusveldjes die tijdelijk een deel van het luchtruim bedekten, maar rond zonsondergang leken ze alsnog het pleit te winnen. Het resultaat was een erg fraai display van warme kleurentinten waarbij de laatste zonnestralen nog even de mamatusbewolking die zich in de wegtrekkende Altostratus had gevormd, in de verf wisten te zetten. Vervolgens kregen we een rustige en halfbewolkte avond gepresenteerd, maar de eerdergenoemde buien bereikten ons omstreeks 20H en wisten het neerslagtotaal verder aan te vullen tot 1,2 mm. Er volgden opnieuw opklaringen waarbij het erg koud aanvoelde, maar het kwik dat pas laat op de nacht onder 10 graden dook gaf duidelijk aan dat het een gevolg was van gewenning aan het uitzonderlijk warme novemberweer dat we gekend hebben. Uiteindelijk kwamen we uit op minima van 8,9 graden terwijl het voor de koufrontpassage nog kon opwarmen naar 13,4 graden. De rest van de avond verliep overigens in rustige en droge omstandigheden terwijl de wind sterk afzwakte.
Donderdag, 25 november 2010
Vanochtend was het nog steeds niet droog, en volgden de buien elkaar in sneltempo op. Bij een rond 2 graden schommelende temperatuur waren er regelmatig natte flatsen te zien tussen de regen, en na zonsopgang ging de regen steeds meer over in smeltende sneeuw. Het leverde niet meteen een fraai winterplaatje op, want ze bleef niet liggen en de dikke grijze wolkenmassa maakte er een erg sombere boel van. De bewolking trok pas op het einde van de voormiddag open waarna het dan alsnog vrij mooi werd met wat zonneschijn en fraaie wolkenlandschappen. Voor zover we de snijdende westenwind met snelheden tot 25,7 km/h konden negeren tenminste. Na de middag werden de opklaringen breder en bestond de bewolking uit een mix van Cumulus, Cumulonimbus, Stratocumulus en Cirrus densus. De buien waren daarmee nog niet weg want nieuwe exemplaren dreven spoedig binnen vanuit het noordwesten en leken het vooral op Nederland en het westen van België gemunt te hebben. Het ging terug om een afwisseling van regen en smeltende sneeuw te Malderen terwijl de neerslag in het westen van het land meer uit sneeuw bestond die er zelfs tijdelijk bleef liggen. In Nederland was dan weer sprake van forse hagelbuien uit een massieve buiencluster die mooi zichtbaar was vanuit Brussel, en de kruisjes die hier en daar op de radar verschenen waren voor de onweersliefhebbers dan weer een reden om uit hun vroege winterslaap te ontwaken. Met al die winterse producten was het overigens geen wonder dat de temperaturen erg laag bleven, maar met waarden tussen 1,0 en 6,1 graden scoorden we duidelijk een stuk hoger dan wat de weermodellen ons de voorbije dagen voor ogen hielden. Dit geldt overigens ook voor de neerslag, want de buien brachten alweer een neerslagtotaal van 5,2 mm in het bakje.
Vrijdag, 25 november 2011
het was vanochtend nog steeds erg nevelig, maar er stond reeds behoorlijk wat wind die gezonde en zachte zeelucht aanvoerde vanuit het westen. Op de radar zagen we plots iets rood verschijnen dat langwerpig was en vermoedelijk een regenzone was. Op de satelliet was inderdaad te zien hoe een koufront ons heeft bereikt waarachter heldere polaire lucht zit met buienwolken erin. Deze bereikte ons rond de middag met wat buiige neerslag, maar het stelde nauwelijks wat voor want het dagtotaal bleef steken op 0,2 mm. Tijdens de late namiddag verschenen er weer opklaringen en zag het er allemaal een stuk vriendelijker en vooral gezonder uit met de verse zeelucht die nu volop over Malderen kon uitstromen. Voor het front uit liep de temperatuur op tot 8,7 graden terwijl het tijdens de late avond in de opklaringen afkoelde naar 4,7 graden terwijl er nevel werd gevormd. De wind zwakte immers geleidelijk af na overdag nog snelheden tot 35,4 km/h uit het zuidwesten gehaald te hebben.
Zondag, 25 november 2012
De reeds enkele dagen geleden aagekondigde storm bleek voor de verandering eens niet lichter maar net zwaarder te zijn dan verwacht. Vooral tijdens de nachtelijke uurtjes ging het er ruig aan toe met windstoten die tot 64,4 km/h uithaalden uit west- zuidwestelijke richting. Opvallend was de afwisseling van felle rukwinden en rustige perioden tussendoor terwijl er ondanks het gure weertype maar nauwelijks neerslag viel. De meeste schade werd in het noordwesten van Nederland waargenomen (vooral de wadden) terwijl Malderen er met een omgewaaide bloempot en gratis verwijdering van achtergebleven verkiezingspamfletten goedkoop vanaf leek te komen. Overdag zwakte de wind geleidelijk af en kwamen we in de opklaringen tussen een occlusiefront en het polaire front ten zuiden van ons terecht. Hierin werden losse wolkenflarden gevormd die het ene moment zeer talrijk waren en het andere moment veel ruimte lieten voor de zon. De maxima werden tijdens de nacht bereikt en waren erg hoog met 13,9 graden. Overdag koelde het geleidelijk af met het binnenstromen van polaire lucht. We kwamen aan de linkeruitgang van een jetstreak terecht en de buien probeerden dat duidelijk te maken door wat actiever te worden wat echter tevergeefs was. Het kwam tot enkele verdwaalde regendruppels en de Cumuluswolken die zich vormden leken omver te vallen zodat er enkel wat extra Stratocumulus werd gevormd. Deze zag er op sommige momenten dreigend uit al bleven verdere gevolgen uit. Ze hoorde bij een wolkenband die overging van koufront naar warmtefront en met de nadering van een nieuwe depressie weer naar het noorden uitsloeg. Hierdoor kromp de overdag nog noordwestelijke wind 's avonds weer naar het zuidwesten terwijl ze geleidelijk verder afzwakte. De minima werden omstreeks 20H bereikt met 7,2 graden. Het bleef droog en we beëindigden de herfststorm met een verrassend laag neerslagtotaal van 0,2 mm.
Maandag, 25 november 2013
De bewolking is tijdens de nachtelijke uren blijven hangen waardoor het niet kouder werd dan 3,9 graden. Enkel in het oosten van de Benelux kwam plaatselijk vorst voor terwijl het in Malderen hooguit aan de grond een paar tienden van een graad gevroren heeft. Overdag kregen we te maken met een noordelijke stroming die onstabiele zeelucht aanvoerde. Hierdoor zagen we tientallen kleine buienwolken op het vasteland afstevenen wat heel mooie satellietbeelden opleverde en ook voor een apart uitzicht op de radar zorgde. Doch de buien stierven snel af zodra ze boven land kwamen en gingen over in uitgestrekte Stratocumulus en Stratusvelden waar we niets aan hadden. Het werd uiteindelijk zo somber dat de kleurenfotografen nog maar amper in staat waren om zich van de zwartwitfotografen te kunnen onderscheiden. Gelukkig bleef de noordenwind aan de zwakke kant zodat het niet al te guur werd behalve misschien aan de kust. Op het einde van de namiddag kwamen er wat meer opklaringen, maar toen was het al te laat: de zon had vrijwel geen kracht meer en het koelde bliksemsnel af. Daar waar we overdag nog 7,7 graden haalden, dook het kwik snel beneden de vijf graden en in het oosten kwam het zelfs voor middernacht reeds tot matige vorst in thermometerhut. Een heel verschil met Malderen waar het op dat moment nog een drietal graden was. Daar de buien afstierven voor ze ons konden bereiken konden we de dag afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 25 november 2014
Het kwik is tijdens het tweede deel van de nacht verder weggezakt tot de uiteindelijke minima van -0,6 graden. De omgeving was bedekt onder een laag ijskristallen en zolang je maar niet in de richting van tropische planten keek, zag het er prachtig uit. Al hadden die planten ook nog wel iets voordat de ijskristallen wegsmolten en ze als puddingen in elkaar zegen. Dan kwam er Altocumulusbewolking tevoorschijn vanuit het zuiden en vervolgens keken we aan tegen een mengeling van Cirruswolken en ribbelstructuren. Daartussen was nog ruimte voor behoorlijk wat zon waardoor het toch nog fraai najaarsweer werd ondanks de eerder lage maxima van 8,9 graden. Tijdens de late namiddag werden de opklaringen weer breder vanuit het westen (wegtrekkende Altocumulus en enkel Cirrostratus) waarna de eerdergenoemde bewolking opnieuw kwam opzetten maar nu vanuit het zuidwesten. Deze keer kregen we Altocumulus in meerdere lagen te zien met ook Stratocumulus eronder. De bewolking breidde zich geleidelijk over de rest van het luchtruim uit al bleef dit zonder gevolgen terwijl er na zonsondergang weer wat gaatjes tussen de aanvankelijk gesloten Stratocumulus bewolking ontstonden. Met het binnendrijven van deze wolkenvelden is de wind behoorlijk gaan aantrekken waardoor het ondanks de gevoelig hogere temperaturen dan gisteren rond deze tijd ijskoud aanvoelde. De rest van de avond verliep in winderige en droge omstandigheden bij 7/8 bewolkingsgraad waarna we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Woensdag, 25 november 2015
Tijdens de nacht zijn er opklaringen binnengedreven en konden we terug een fonkelende sterrenhemel aanschouwen. Wie naar de zakken strooizout en de dikke winterkledij greep, was echter te snel in zijn/haar reflexen want de opklaringen brachten geen stralingsvorst met zich mee, maar net veel zachtere lucht. Het was een beetje de omgekeerde wereld om het kwik in deze tijd van het jaar 's nachts onder een open hemel te zien stijgen, en de minima werden daarbij dus al kort na middernacht bereikt met 4,6 graden. Overdag zagen we dan Cumulus fractus en Stratocumulus welke zich aftekenden tegen een schitterende, diepblauwe hemel. Het zachte licht van de laagstaande novemberzon zorgde hierbij voor de finishing touch in dit visuele genot. De stapelwolken bolden ondertussen flink op en kort voor de middag zagen we het in Brussel tot een pittige stortbui komen. Daarna dreven er weer opklaringen binnen die een zeer transparante, diepblauwe hemel lieten zien met zeer veel contrast en een typische 'voorjaarsbuiensfeer'. Enkel de bloeiende narcissen en tulpen ontbraken nog, en we moesten het met pompoenen doen in plaats van paaseieren. Na de middag hadden de buien de neiging om zich samen te pakken ten noordoosten van ons waardoor we in een gebied met brede opklaringen en veel zonneschijn terechtkwamen. De buienstoet kwam echter geleidelijk weer onze kant op waardoor we tijdens het tweede deel van de namiddag terug met flinke stortvlagen te maken kregen die werden voorafgegaan door rolwolk- en arcus structuren. Het werd meteen een stuk koeler in de regen en stofhagel die naar beneden kwamen en de maxima van 9,3 graden waren dan ook al lang een feit. Tijdens de avond bleef de buienactiviteit erin zitten en kregen we ook in Malderen een afwisseling van opklaringen, regenvlagen en fraaie wolkenlandschappen waar we later ook nog konden van blijven, genieten dankzij het felle licht van de volle maan. De noord- noordwestelijke wind was overwegend zwak en ging later op de avond helemaal liggen waardoor er terug gevaar dreigde voor nachtvorst. Zolang het water nog vloeibaar was, konden we ervan profiteren om het dagtotaal van 1,9 mm op te tekenen.
Vrijdag, 25 november 2016
De luchtdrukverdeling zag er nu heel anders uit dan we gewoon zijn, met regenzones ten zuiden van ons terwijl Malderen zich in de opklaringen bevond waarin een duidelijke oostelijke stroming was op gang gekomen. Deze voerde koude en schrale landlucht aan al was er voldoende wind om het kwik boven het vriespunt te houden waardoor we zijn uitgekomen op minima van 3,3 graden. Er werd steeds drogere en helderdere lucht aangevoerd waardoor de hemel een diepblauwe kleur kreeg en spoedig was er ook geen enkele bewolking meer te zien op een paar verdwaalde Cirrusplukken en een vliegtuigstreep na. Veel kon de extra krachtige zon niet meer doen om de koude luchtaanvoer te compenseren waardoor we met maxima van 8,5 graden vrede moesten nemen. De wind kwam daarbij uit oostelijke tot zuidoostelijke richtingen. Terwijl velen van de uitbundige winterzon lagen te genieten (of ze zaten te vervloeken omdat ze binnen moesten werken) probeerde een uitgestrekt gebied met mist en laaghangende bewolking ongezien de Lage Landen binnen te sluipen waardoor men vooral in het noordoosten van Nederland middenin hun zalige zonnebad door het grijze onheil werd verrast. Langzaam maar zeker zagen we meer en meer dorpen en steden onder de grijze tsunami verdwijnen, maar eer dit alles Malderen kon bereiken was het al lang nacht. Hierdoor konden we de dag even zonnig afsluiten als ze begonnen is en konden de sterrenkijkers hun hartje ophalen onder de fonkelende, heldere hemel die ons na zonsondergang te beurt viel. Het koelde snel af waardoor er hier en daar al een ijskristal zichtbaar werd, maar deze kristallen zaten niet in de pluviometer want deze wees nog steeds 0,0 mm aan als dagtotaal.
Zaterdag, 25 november 2017
Na een woelige buiennacht kregen we tijdens de voormiddag weer wat adempauzes voorgeschoteld met opklaringen maar nog steeds een aantal buien. Het was wachten tot de namiddag toen we in een gordel met zeer brede opklaringen terecht kwamen waarin het meerdere uren droog bleef. In de verte zagen we echter forse stapelwolken die hier en daar uitgroeiden tot Cumulonimbi die zich tegen een prachtige, diepblauwe hemel aftekenden. We haalden maxima van 6,0 graden bij veel zon. Tegen de late namiddag bereikten enkelen Malderen in de vorm van lichte schampschoten van hagel en regen, al bleven de rechten op de meeste buien aan het Nederlandse koninkrijk voorbehouden. Na zonsondergang leefde de buiigheid tijdelijk op en dit leverde onderandere in Mechelen hagel op. Het neerslagtotaal liep op tot 1,1 mm. Dan dreven er weer opklaringen binnen en koelde het snel af waardoor we de minima van 2,2 graden nu pas bereikten. Op het platteland buiten de steden zagen we hier en daar nog voor middernacht rijp onststaan wat een apart samenspel vormde met de bliksemflitsen van enkele onweersbuien die zich een heel eind ten noordwesten van ons bevonden.
Zondag, 26 november Kort na middernacht kregen we in Malderen weer enkele buien te verwerken die voor een verrassend groot deel uit hagel bestonden. Onweer zat er ondanks de bliksemflitsen gisterenavond niet meer op. Brede opklaringen lieten het flink afkoelen waardoor de minima op 1,4 graden zijn uitgekomen. Tijdens de voormiddag bleven we nog even onder de invloed van buien maar tegen de middag werd de atmosfeer stabieler door advectie uit een naderende regenzone (en deels ook schaduwwerking van de Britse Eilanden doordat de wind van het noordwesten naar het westen kromp). We kregen alleen nog Cumulus, Stratus fractus en Stratocumulus te zien en tijdens de avond werd de lucht neveliger waardoor we mooie Jacobsladders tussen de wolken zagen. De zachte lucht achter de regenzones bereikte ons nog niet waardoor het fris bleef met maxima van 6,2 graden. Tijdens de late avond wist een verdwaald buitje nog tot in Malderen te sukkelen en dit bracht het neerslagtotaal op een weliswaar bescheiden 0,5 mm.