Afijn: wat me erg opvalt aan het journaal is de rust. Wissels bevroren etc...geen geklaag te horen en men laat mensen ook niet teveel aan het woord. Ik was nog erg jong, maar herinner me wel dat mensen gewoon niet zo snel klaagden. Ik ben dol op de rust van de journaals maar het zal ool veel met een lichte vorm van melancholie te maken hebben. Onderbewust het besef dat we door toedoen van ons zelf dergelijke winters niet meer zullen krijgen er is zelfs geen hoop op (kan trouwens nog best, maar zo infrequent dat je niet hopen kan) en dat mis ik. Dat verwachtingsvolle uitkijken naar wat de winter nou weer zou brengen dat vaak begon met een bezoekje aan de Bieb waar ik dan Buisman (winterweer in de lage landen) doorlas...Enfin: alles was toen beter, maar dat is niet zo. Wel waardeer ik de rust van die tijd.
Ja klopt, die tijd was minder hysterisch dan nu maar zeker niet beter. Het (randstad)journaal gaf de werkelijkheid in Nederland nooit goed weer. Zo kwam een slaapkamerbrand in Hilversum in de avond op het journaal. Maar een grote brand van een dierenwinkel met tientallen dode dieren in Hoogezand op dezelfde dag werd niet getoond. Hoge werkeloosheidscijfers werden verhuld door afvloeiing in de WAO. Daarbij matig functionerende onderwijsinstellingen en andersoortige (semi-)overheden. Daarbij ook een veel lager welvaartsniveau (althans gemiddeld gezien). Nee, zo goed was het niet...
Door technologische ontwikkelingen is de wereld kleiner geworden (global village) en zo is nu meer bekend. En ja wij waren minder goed en wisten minder dan we dachten. Maar de deksel moet nu eenmaal open en correcties zijn altijd noodzakelijk om te kunnen komen tot noodzakelijke verbeteringen. Dat maakt het allemaal minder simpel, geeft meer onrust en verstoort zoete dromen.
Desalniettemin is het nu in alles beter dan in de jaren tachtig.
Oh ja, een strenge winter zoals in 1985 komt vast ook nog wel een keer.
