Ik weet dat je op de website van Weerwoord kan te weten komen wie koploper is inzake aantal posts. Mij zul je zelfs in het erna volgende omvangrijke peloton weerfreaks niet terugvinden, maar moest je tevens kunnen controleren wie -voornamelijk tijdens het winterseizoen- dag in dag uit van 's morgens vroeg tot 's avonds laat meerdere malen de nummer één van zijn favorietenlijst aanklikt, dan dicht ik mijzelf in dat klassement een dikke top tien plaats toe. En ik denk dat ik ook qua leeftijd wel tot de "uitbijters" behoor; ik ben er 68. Achtenzestig, waarvan tweeënzestig wintergek zeg maar. Zes jaar jong was ik toen het met die ongelofelijke februarimaand 1956 allemaal begon.
Getuigenis van weeramateur Lucien Landuyt (uit Halo)
In de loop van januari 1956 kregen we de opdracht op het vliegveld van Goetsenhoven een weerkundige waarnemingspost op te richten. Regen en veel wind hinderden ons in onze taak, maar ook het plaatselijk vliegurenprogramma raakte erdoor in de war. En wij kregen de schuld. Toen wij in de namiddag van 30/1 met het bericht kwamen aandraven dat voor de volgende dag -10 werd voorspeld verklaarde men ons voor gek. Nochtans, nog diezelfde avond werd het vliegveld plotseling door een dichte mist verrast. De wind was helemaal naar het oosten gedraaid. De temperatuur kelderde. De volgende dag lag er sneeuw en vroor het keihard. Een van de koudste februarimaanden uit onze weergeschiedenis kon beginnen....
Cees had het begin dit jaar uitgebreid over de extreem strenge winter 1962-1963. Op een zondagnamiddag eind '62 woonde ik een voetbalwedstrijd bij in het Limburgse Eisden. Mijn favoriete ploeg KV Mechelen won er met 0-3, maar wat mij vooral van die dag is bijgebleven is dat ik er op een buitenthermometer -9 aflas. De volgende dag viel er sneeuw en gedurende zomaar eventjes 9 weken werd er in België niet meer gevoetbald. Het is ook tijdens die memorabele winter dat de BRT beelden uitzond van een wedstrijd waar ik toen voor de eerste maal van hoorde: de Elfstedentocht ! Reinier Paping won en mijn interesse voor die geweldige schaatsmarathon was geboren. Vandaag meerdere naslagwerken erover in mijn bib plus een foto waarop ik fier poseer op het legendarische brugje van Bartlehiem toen ik enkele jaren de "tocht der tochten" zelf reed (op de fiets weliswaar).
De koude en lastige winter van 1978/79 was een volgend hoogtepunt. Vooral de GWL die langzaam van noord naar diep zuid zakte was opmerkelijk. Parijs-noord -4, Parijs-zuid +9. Praag noteerde +12 op 31 december en -18 op 1 januari. Wat volgde waren twee volle maanden met sneeuwstormen, koudegolven en ijzel op grote schaal. Tijdig op je werk geraken was geen lachertje toen. Velen vloekten en sakkerden dat het niet mooi was, maar ik genoot.
Nog verder in de tijd het drieluik 1985, 1986 en 1987 met herinneringen aan leuke winterse taferelen. En dan....de omslag eind jaren tachtig ?!!??!? Alleen een zekere Henk Angenent kon begin 97 nog profiteren van een flinke opstoot.
Winter beleven werd vanaf dan meer en meer een virtueel gebeuren. Eerst was er WeerOnline en dan kwam Weerwoord. Op je schermpje alsmaar wisselende kaarten bekijken, meestal van koud naar zacht of van zacht naar nog veel zachter en over en weer geslingerd worden tussen hoop, vertwijfeling en ontgoocheling. Beloven aan je kleinkinderen dat ze op die bepaalde dag vast op de slee zullen kunnen. Als die dag dan aangebroken is en het regent buiten pijpenstelen hoor je ze zo denken: wat heeft die gekke opa ons nu weer wijsgemaakt. (beide bijgevoegde foto's dateren van 20 en 21 januari dit jaar toen we met de familie een weekend Ovifat hadden geboekt en er in WinterWonderland terechtkwamen. Oostenrijk ? Zwitserland ? Neenee, ons eigen belgenlandje.
Weerwoord. Ik geniet ervan en zou het nog moeilijk kunnen missen. Prachtig wat Benny en zijn ploeg hebben verwezenlijkt. Ik hou van de vele uiteenlopende karakters met hun eigen gevoeligheden, ja soms overgevoeligheden.
- Seppie: de eeuwige optimist ! Mijn favoriet, hoe kan het ook anders (hihi) Strijdt een eenzame strijd, nu Kimme zijn Belgische 'compagnon de route' blijkbaar de handdoek heeft gegooid. Doe gerust verder Sep. Want ooit, ooit zal alles eens perfect vallen zoals jij alleen het had voorspeld.
- Sebastiaan: Weerwoord is een site voor en van weeramateurs. Toch vind ik dat je een niet onaardig aantal members zeker als semiprof kan bestempelen. Amai, wat een kennis van zaken ! Hun bijdragen maken het natuurlijk bijzonder leerrijk en interessant. Alhoewel Sebastiaan, gewoonlijk gaat wat jij ons vertelt aardig mijn petje te boven
. - Sjoerd: hoe dikwijls heb ik die man en zijn veelal depressief makende tabellen al hartsgrondig verwenst. Zeker wanneer hij ons ,dromers, in niet mis te verstane bewoordingen terug met de voetjes op de grond brengt en je uiteindelijk moet toegeven dat die Sjoerd het verdomme nog maar eens bij het rechte eind had.
- Wim uit Volendam (nu Lomm). De man die het duidelijk allang niet meer ziet zitten. En hij is niet alleen, want zijn woorden zijn dikwijls ook de de mijne bij mij thuis. En wat krijg ik dan te horen van mijn vrouw ? Stop nu aub toch eens met je gezaag. Als het geen winter wil worden, leg je daar dan toch bij neer.
.en tenslotte:
- Frank: Het rijtje met winterloze jaren wordt stilaan langer en langer en daardoor raken enkelen zichtbaar ietwat gefrustreerd. Daardoor moet er al eens een brandje worden geblust en dan is daar steeds Frank om met een kwinkslag of een geslaagde grap de gemoederen tot bedaren te brengen.
Terwijl ik deze woorden schrijf, zie ik dat Stefan ons de nieuwe EC uitdraai voor december toont. Weinig bemoedigend, verrassend is dat reeds lang niet meer (een troost: gelukkig van weinig waarde) Kerstmis breng ik straks door in Winterberg. Hopelijk wordt het geen déja vu, want ik was er ook al in december 2015. Ik denk dat ik daar voor eenieder die zich winterliefhebber noemt geen tekening hoef bij te maken. Wat was dat ? Mijn kleinzoon trapte er dagelijks een balletje in een mouwloos T-shirt tussen de werkloze sneeuwkanonnen.Huilen met de pet op. Alhoewel dat hoofddeksel toen totaal overbodig was. We zijn nu eind november en ik kijk er weereens naar uit beste weervrienden. Naar dat laagje ijs, dat vlokje sneeuw dat me telkens weer zo gelukkig maakt. Weerwoord zal me vast tijdig verwittigen wanneer ik het mag verwachten.
