Hallo, ik ben Gradus uit Doetinchem en ben 104. Mijn zoon Drikus (82) is niet zo handig met de computer, dus mijn kleinzoon Walter (58 lentes) typt het even in. Ik volg dit forum al langer dan dat internet bestaat, maar wil me nu toch wel even aanmelden voor ik tussen vier planken lig. Tijdens de strenge winter van 1929 ben ik verslaafd geraakt aan het weer. Maar mijn vader zei toen nog: 'Mien jongen, de verwachting van morgen is buiten de betrouwbare termijn dus geloof er maar geen barst van!"
Jongens dat waren vroeger nog eens koude winters. Wij hadden geen dubbele ruiten en piepschuim in de muren. En als je 's morgens de gordijnen open deed wist je nog niet wat voor een weer het was. Moest je eerst het ijs van de ruiten krabben. Ik sliep op zolder met twee dakramen: in de winter altijd donker doordat er een meter sneeuw op lag! En in de hal en keuken was het zo koud, dat we daar moesten strooien, anders werd de vloer glad! Ja, ja, dat waren nog eens tijden. Hadden we geen gladiatoren, maar alleen een kolenkachel. Gooiden we de gloeiende kolen uit de kolenkachel over de vloer, zodat deze ijsvrij bleef. Hele huis stond stijf van de kolendamp, maar dat trok wel weg door de kieren en gaten. En altijd -20 C overdag! Altijd!
Al dat internet tegenwoordig; de aarde is er gewoon door opgewarmd. Ik heb de gladiatoren gewoon uit in de winter, zo warm! Vroeguh: toen had je nog eens winters! Was je 5 uur aan het ploeteren door de sneeuw naar school. Kwam je aan, was die dicht! Kon je weer vijf uur terug. En dat elke dag!
Nou jongelui, ik zal af en toe wat laten posten hier. Ik heb een kwikthermometer en zo'n groen ding van de Praxis, met een barst erin. Dus het regenwater loopt er ook deels weer uit.
Groetjes,
Gradus
