Modellen op +120: Kleine verschillen met grote gevolgen

Let hier op de geo's (mate van blauw en groen) tussen Groenland-IJsland-Schotland. De onzekerheid zit 'm in het tempo waarmee het NZ-laag afzakt en dan wel afsnoert boven Midden-Europa, al dan niet geholpen door betere rugopbouw op de Oceaan. Als die rug een brug weet te slaan richting het hoog boven de Noorse Zee werkt het laag bij NFL als warmtepomp en wordt de hogedruk in de steigers gezet. In dit geval kan de koude lucht boven Scandinavië naar ons toestromen na passage van het NZ-laag (GFS, UKMO). In de andere opties wordt deze brug niet geslagen en wordt de koude lucht die uitstroomt juist een gevaar voor uitdiepende depressies tussen IJsland en Noorwegen (EC, ICON, GFSPara).

Daar moet bij gezegd worden dat vooral EC erg aanlandig is geworden (bijna gehele EPS volgend weekend). GFS laat het in 60% van zijn ENS nog goed gaan, de rest laat hetzelfde zien als EC. Daarbij is het ook duidelijk dat áls het fout gaat, de depressies alsnog een zuidelijke koers blijven volgen: De grootschalige trog blijft hierbij namelijk ook gewoon over West-Europa liggen. Dit betekent wisselvallig kwakkelweer met nachtvorst.

Ik vind algemeen de sprong erg groot binnen 24 uur (zie mijn post over windpluim hieronder). Maar, dit is wel typisch een precaire situatie waarvan de effecten pas duidelijk worden op middellange termijn. De ontwikkeling van vanochtend laat zien dat de modellen deze effecten in ieder geval sterk onderschat hebben, maar ook (nog) geen duidelijk antwoord hebben. Ik neig te vertrouwen op EC gezien de hogere resolutie (en het feit dat het model eerder juist zat voor de huidige setting), maar normaal doe ik dat alleen als UKMO ook aan boord is. We blijven dus nog even in onzekerheid vandaag als het gaat om kansen op 'echte' winterkou volgende week, of het voortduren van de maritiem polaire aanvoer.