Afbeeldingen:
niet beschikbaar
Donderdag, 20 januari 2005
Vandaag moesten we weer afscheid nemen van de zon want reeds lang voor zonsopgang was het uitspansel volledig bezet door wolken waaruit nu en dan ook wat lichte neerslag viel, vooral voor de middag. De wind wakkerde bij dit alles flink aan tot 45 km/h uit het westen, terwijl er zeer zachte subtropische lucht binnenstroomde welke het kwik opjoeg tot 12,3 graden nadat we de thermische klim vanochtend aanvatten bij 6,3 graden. We bevinden ons nu in de warme sector van een erg aktieve depressie en het koufront zwabbert net ten noorden van ons waardoor het neerslagtotaal nog niet verder is opgelopen dan 0,4 mm maar in de loop van de nacht zal dit front naar het zuiden trekken en komen we vanaf morgen weer in frissere lucht terecht terwijl een volgende depressie net ten zuiden van ons voorbijtrekt op zaterdag. We pikken een deel van haar neerslag echter mee in de vorm van sneeuw en smeltende sneeuw terwijl er vanaf zondach achter deze depressie een transport van onstabiele buienlucht opgang komt waarin niet alleen een tijdelijk sneeuwdekje maar ook hagel en een donderslag tot de mogelijkheden behoren.
Donderdag, 20 januari 2006
Het grootste deel van de dag brachten we nog door in subtropische oceaanlucht, bezwangerd van het vocht terwijl een dikke wolkenmassa het erg somber maakte. Er viel af en toe ook wat motregen, een weersbeeld dat zich tot halverwege de namiddag handhaafde doch tot opluchting van velen ging het vervolgens sneller dan het GFS model gisteren nog vooropstelde: het koufront werd er in een ruk doorheen gezwierd, gepaard gaande met een paar flinke regenbuien en voor we het beseften zaten we reeds in de heldere poollucht achter het front waarin de zon nog ruim een uur volop heeft kunnen schijnen alvorens de avondschemering intrad. De enige die hier minder enthousiast op reageerde was het kwik: deze steeg kort voor het binnenvallen van de koelere lucht nog tot 11,1 graden om vervolgens met een flinke duik naar beneden te tuimelen zodat we een paar uur later nog slechts een ruime vijf overhielden. De passage van het front ging ook gepaard met stevige rukwinden tot 43 km/h en werd gekenmerkt door de traditionele windsprong naar westelijke tot noordwestelijke richtingen, maar ondanks de bruisende aktie dat het front met zich meebracht, bleef het neerslagtotaal beperkt tot 1,6 mm. In de brede opklaringen hangen nog een aantal flinke stapelwolken waarvan de hoogste toppen tot lang na zonsondergang mooi verlicht werden, en deze zullen de komende nacht en morgen een aantal vroege voorjaarsbuitjes boven Vlaanderen deponeren, maar al snel zal vanuit het westen warmte advectie op gang komen zodat de buienwolken morgennamiddag als kaartenhuisjes in elkaar zullen zakken. Er komt tegelijk een nieuwe depressie dichterbij waardoor op zondag vanuit het westen hoge en middelhoge bewolking kan binnendringen als aanloop naar een waarschijnlijk zwaarbewolkte en vochtige start van de nieuwe werkweek.
Zaterdag, 20 januari 2007
De temperatuur die gisteren al/nog hoge toppen scheerde, deed er vandaag nog een thermisch schepje bovenop waardoor we uitkwamen op een "bloedhete" 13,7 graden. Maar we stonden ondertussen reeds oog in oog met het koufront dat haar tocht doorheen het land algestart was vanuit het westen en vervolgens al die hoge temperaturen genadeloos van de weerkaarten veegde. Dergelijk kuis- en veegwerk wordt bij voorkeur met nat gedaan, en zo ontwikkelden zich langs het front talloze buien terwijl het voor het front uit ook al enige tijd ging motregenen. De magische krachten die Malderen lijkt uit te stralen, zorgden er echter voor dat het front zich in twee splitste waarbij het ene deel over het noorden van Frankrijk trok en het andere langs Nederland ging. De neerslag bleef hier beperkt tot een korte periode van matige neerslag waar niet meteen over naar huis te schrijven valt, al bleef het na de frontpassage nog lange tijd nadruppelen. De opklaringen die erachter zaten, veroverden slechts met mondjesmaat het luchtruim, en tegen dat het te Malderen goed en wel was opgeklaard, was het reeds te laat om nog een zonnestraal op te kunnen pikken. We moesten ons als zonne-aanbidder tevreden stellen met de ijle vederwolken en vliegtuigen die de laatste zonnestralen nog enkele minuten indirekt naar de begane grond konden weerkaatsen, en ondertussen ging de afkoeling steeds verder onder de open hemel. De minima moeten nog bereikt worden dit etmaal, al lijkt het kwik nu (22H) reeds te stagneren op een ruime zes graden. Het koufront liet uiteindelijk 1,2 mm achter en bracht pittige rukwinden voort, tot 49,9 km/h uit het west- zuidwesten.
Zondag, 20 januari 2008
De golftop van de gisteren besproken wolkenband schoof vandaag wat meer op naar het oosten waardoor het warmtefront ervan wat meer naar het noorden uitweek en we aan de motregen ontsnapten. Deze was nu bestemd voor de noordelijke helft van Nederland terwijl Malderen kon genieten van droog en zacht weer met een lente- achtig tintje erin. De wolken bleven echter een constante waardoor de zon er nauwelijks aan te pas kwam. Er stond bovendien erg veel wind met snelheden tot 41,8 km/h uit het west- zuidwesten, maar deze was ook wel nodig om de subtropische lucht tot bij ons te voeren, vermits het in het hogedrukgebied boven Frankrijk en Spanje, waar de lucht veel trager werd aangevoerd, vijf tot tien graden kouder was dan in Malderen. De temperaturen schommelden tussen 11,2 en 13,2 graden. De bewolking bestond volledig uit Stratus fractus en Stratocumulus, maar tijdens de namiddag verdwenen de laagste wolkenflarden terwijl de Stratocumulus dunner werd. Dit proces zette zich ook 's avonds verder en resulteerde uiteindelijk in opklaringen die de dag deden eindigen in lichtbewolkte omstandigheden. Het koelde echter nauwelijks af terwijl de wind rustig bleef doorrazen. Het neerslagtotaal van deze tropendag bereikte uiteindelijk 0,2 mm, wat reeds vroeg in de ochtend werd bereikt.
Dinsdag, 20 januari 2009
Na het buiengeweld van gisterenavond, is het afgelopen nacht weer rustiger geworden en brak de dageraad in lichtbewolkte omstandigheden aan. Daar hoorde natuurlijk een droog weertype bij, terwijl het onder de open hemel flink is afgekoeld met minima van 2,6 graden tot gevolg. Een heel verschil met de tiengradengrens die gisterenavond nog binnen handbereik lag. De resterende bewolking, die ongeveer 1/8 van het Malderse luchtruim bedekte, bestond nu uit Stratocumulus. Naarmate de uren verstreken, leek de bewolking toe te nemen en kwam er ook wat Cumulus fractus bij kijken, maar veel meer dan een 3/8 bedekkingsgraad is het nooit gekomen. De wolkjes lieten zich voortdrijven op een zuid- zuidwestelijk briesje tot 40,0km/h. Tegen de middag verschenen er aan de westelijke horizon sluierwolken (Cirrostratus), en deze bleken afkomstig te zijn van talloze onweersbuien die zich boven de Noordzee en Atlantische Oceaan bevonden. Ze hadden het er prima naar hun zin door de sterke temperatuurscontrasten en krachtige windschering op grote hoogte. Hun pogingen om naar het vasteland door te stoten, stelden echter weinig voor zodat het te Malderen droog bleef en het op andere plaatsen in het land hooguit tot een gewone regenbui kwam. Op het einde van de namiddag leek het dan toch menens te zijn toen de buien zich gingen organiseren en een gezamelijke aanval inzetten. Dit werd voorafgegaan door een flinke toename van de Stratocumulusbewolking terwijl de sluierwolken zich overal verspreidden. Het leverde een mooie zonsondergang op met sfeervolle kleuren, maar dus ook een aantal buien die vooral uit lichte of matige regen bestonden. Dit resulteerde uiteindelijk in een neerslagtotaal van 0,8 mm. Na de buien volgden opnieuw opklaringen die erg breed werden, en waardoor de temperaturen die overdag nog 8,3 graden bereikten, al meteen met enkele graden kelderden. Nachtvorst lijkt er evenwel nog niet in te zitten, al zou het aan de grond al even in de buurt kunnen komen.
Woensdag, 20 januari 2010
Afgelopen nacht zijn er een aantal opklaringen binnen gedreven zodat het kwik opeens enkele graden onderuit gehaald werd. We strandden uiteindelijk op minima van -0,1 graden terwijl er vooral buiten de dorpen en steden ijs en rijp gevormd werd. De opklaringen zorgden later voor een erg vriendelijk weertype waarbij de zon uitbundig haar werk kon doen om een beetje lentesfeer in het doodse landschap te brengen. De bewolking bestond nu uit Cirrus, Cirrostratus en Altostratus die zich vooral in het zuiden en zuidwesten leken te consentreren. Kort voor de middag dreef er uit die richting echter massaal Stratus fractus binnen en werden we weer in grijze somberheid ondergedompeld. De wolken brachten iets zachtere lucht met zich mee zodat we alsnog maxima van 3,9 graden konden optekenen, en net als gisteren stond er relatief weinig wind met snelheden tot 19,3 km/h uit het oost- zuidoosten. De bewolking wilde van geen wijken meer weten, maar op zich zijn we er goedkoop vanaf gekomen aangezien dit alles bij een erg actieve regenzone hoort. Deze regenzone bleef immers netjes ten zuiden van onze landsgrenzen zodat we het er ondanks de bewolking droog vanaf brachten met een neerslagtotaal van 0,0 mm. Vriestemperaturen zitten er voor komende nacht niet meer in, en ook de plannen voor een nieuwe aanval van Koning Winter lijken volgens de laatste weermodellen bevroren te zijn. Zacht wordt het echter niet met temperaturen die na het weekend steeds in de buurt van het vriespunt zullen schommelen.
Donderdag, 20 januari 2011
Ondanks de brede opklaringen is het vanochtend slechts bij grondvorst gebleven en bleven de temperaturen in thermometerhut positief. Desondanks lag de omgeving er op sommige plaatsen gevaarlijk glad bij terwijl het wintergevoel dankzij de talloze ijskristallen en ijsbloemen weer compleet was. Omstreeks 6H dreven er vanuit het noorden dikke Stratocumulusvelden binnen waardoor we op een sombere en kille winterdag leken af te stevenen, maar tegen zonsopgang waren deze wolken gelukkig weer verdwenen. We keken tegen een diepblauwe lucht aan waarin hier en daar wat Stratocumulus en Cumulusbewolking te zien was. Naar de middag toe kregen we opnieuw met extra bewolking te maken, maar deze keer bleven er nog genoeg gaten over in het wolkendek dat het midden hield tussen Stratocumulus en (talrijke) Stratus fractus flarden. Door de nabijheid van het Britse hogedrukgebied konden er trouwens geen nieuwe buien meer gevormd worden terwijl eventuele regenzones het eveneens erg moeilijk kregen. De bewolking nam daarna alweer af waarbij hij eerst overging in afzonderlijke Cumuluswolken die steeds kleiner en schaarser werden. Het werd zo goed als helder met slechts een drietal van deze wolkjes die overbleven terwijl de zon bijzonder krachtig was. De lucht was echter continentaal polair van oorsprong doordat hij met een bochtje over Scandinavië werd geleid en dat vertaalde zich in de eerder lage maxima van 6,9 graden. De aangevoerde lucht was ook vrij droog waardoor de noordenwind met haar snelheden tot 22,5 km/h in lagere gevoelstemperaturen resulteerde. Tijdens het tweede deel van de namiddag dreef er vanuit het noord- noordoosten wat Cirrusbewolking binnen, maar daar bleef het bij terwijl deze sluierwolkjes de zonsondergang een extra 'touch' gaven. De avond werd vervolgens gekenmerkt door lichtbewolkt weer waarbij enkele rudimentaire Stratocumulusveldjes en een weinig Cirrusbewolking voorbij de felle maan dreven. Het koelde hierbij flink af waardoor er meteen weer ijs en rijp gevormd werd. Toch bleven de temperaturen in thermometerhut lang positief en werd er pas tegen middernacht -0,6 graden gemeten.
Vrijdag, 20 januari 2012
Brede opklaringen en wolkenvelden wisselden elkaar af, maar door het binnenstromen van vochtige zeelucht en het doorstaan van de wind is het niet kouder dan 4,2 graden geworden. In die wolkenvelden zaten buien verscholen en deze pakten reeds vroeg in de ochtend stevig uit met onderandere in Brussel een ochtendlijk stortbad. Daarna werd het droog met een paar opklaringen en veel Stratocumulus, Cumulus en Stratus fractus bewolking. De regenzone die gisteren als koufront doorheen het land is getrokken is echter aan het golven gegaan waardoor alles weer naar het noorden opschoof terwijl vanuit het westen een actief neerslaggebied dichterbijkwam. In die hoek zagen we dan ook al snel Cirrostratus en Altostratus verschijnen terwijl het binnen de kortste keren betrokken was. Omstreeks 10H kwam het terug tot regen die met een afwisselende intensiteit bleef aanhouden. De wind wakkerde hierbij aan tot 45,1 km/h uit het westen waardoor het erg koud ging aanvoelen ondanks de relatief zachte maxima van 7,2 graden. De afwisseling van lichte en matige regenvlagen ging tijdens de namiddag door terwijl het tegen de avond terug wat rustiger en droger werd. We hadden toen een neerslagtotaal van 3,2 mm bereikt.
Zondag, 20 januari 2013
We begonnen de dag met opklaringen, doch de atmosfeer deed erg nevelig aan en in het westen tekenden zich de contouren van een Stratocumulusveld af dat later een grijze stempel op het weersverloop zou drukken. Er werd dus spaarzaam omgesprongen met de zonneschijn en het werd een sombere, kille dag met maxima die niet boven -1,0 graden stegen. Ons 'zonnekrediet' was tegen de middag reeds opgebruikt en het luchtruim werd met een grijs Stratusdek ingekapseld. Tot overmaat van ramp stak er een gure oostenwind op die de gevoelstemperaturen flink naar beneden joeg met snelheden tot 22,5 km/h. Op de satellietbeelden was te zien hoe een sneeuwzone op de lage landen afstevende, maar wie hoopte op zachtere lucht die hiermee zou binnenstromen, kwam tot nog grotere overmaat van een nog grotere ramp nog meer bedrogen uit. Het kwik ging immers resoluut de andere richting uit dan degene die we zouden verwachten en tegen middernacht was het reeds afgekoeld tot -3,5 graden. Wel bleef het nog droog zodat we deze waterkoude ijsdag konden afsluiten met 0,0 mm als dagtotaal.
Vrijdag, 20 januari 2014
De snelle afkoeling gisterenavond leek uit te zullen monden in nachtvorst, maar toen we vanochtend ontwaakten bleek het om nachtvocht te gaan. Een nieuwe regenzone heeft het kennelijk klaargespeeld om nog snel komaf te maken met de opklaringen die gisteren zo enthousiast over Malderen uitstroomden en de eerste regendruppels spatten reeds om 5H 's ochtends uiteen op de kunststof behuizing van Weerstation Malderen. Het waren zeker niet de laatsten, want de neerslag werd snel intenser en er volgde een kletsnatte voormiddag waarbij het door de dikke bewolking ook nog eens opvallend donker bleef, net alsof we een soort van poolnacht beleefden. Eentje zonder ijs welteverstaan, want dezelfde regenzone wist het kwik tot staan te brengen bij 5,0 graden aan het begin van de nacht. Omstreeks 9H30 kwam het onderandere in Brussel tot flinke buien terwijl de zichtbaarheid door nevelvorming en regengordijnen flink terugliep. Na passage van de buienlijn regende het nog lange tijd na, en werden we voor de rest van de namiddag en avond geplaagd door een afwisseling van lichte regen en drogere perioden terwijl het erg nevelig bleef. Ondertussen stroomde er koelere lucht binnen, maar de echte winterkou stagneerde in het noordoosten van de Benelux waar de temperatuur net boven het vriespunt uitkwam tegen het einde van de avond. De laatste neerslag viel daar als smeltende sneeuw terwijl het in Malderen bij gewone regen bleef met temperaturen die er ruim boven vijf graden bleven steken. De maxima werden kort voor de buienpassage bereikt met 10,3 graden terwijl de neerslag goed bleek te zijn voor een dagtotaal van 3,5 mm.
Dinsdag, 20 januari 2015
Er hing vanochtend een uitgestrekt Stratus wolkendek dat de vorst beperkt wist te houden tot -1,2 graden en langzaam overging in Stratocumulus. Hierin ontstonden zeer langzaam opklaringen, maar de bewolking bleef overheersen waardoor we maar nauwelijks de warmte van de doorbrekende zon konden voelen. Pas op het einde van de namiddag werden de opklaringen overtuigender, maar toen was de zon al bijna onder en meer dan 3,8 graden konden we dan ook niet halen. De Stratocumulusbewolking verdween bij zonsondergang naar het oosten en maakte plaats voor Cirrus en Cirrostratusbewolking die vanuit het westen binnendreef. Deze bewolking bleef dun waardoor het kwik enerzijds de kans kreeg om weer onder nul te duiken tijdens de avond, en de neerslag anderzijds uitbleef zodat we een dagtotaal van 0,0 mm konden optekenen in de opvriezende wereld.
Woensdag, 20 januari 2016
de wegen lagen er plaatselijk gevaarlijk glad bij vanochtend, want het heeft tijdens het tweede deel van de nacht lichtjes geijzeld. Enkele van de wolkenbanden waren immers dik genoeg om al wat lichte neerslag te lossen en dat bleek al meteen onderkoelde regen te zijn. Op een paar speldenkopjes na waren er geen opklaringen meer te zien en bestond het wolkendek uit Stratocumulus waar hier en daar onstabiel ogende castellanus structuren in te zien waren. Door al dat gewolk is het uiteindelijk niet kouder geworden dan -3,7 graden. Tijdens de vroege ochtend viel er terug neerslag (in Brussel dan toch) en deze keer bleek dat sneeuw te zijn waardoor de omgeving daar toch nog een wit, winters tintje kreeg. Daarna werd het weer droog met enkele mini- opklaringen en stroomde er zachtere lucht binnen zodat die witte tint geleidelijk weer verdween en plaats maakte voor een sombere en verkilde wereld van 50 grijstinten. Warm werd het ondanks de dooi zeker niet, het kwik hield het bij 1,6 graden al voor gezien en een deel van het gevormde ijs wist de dag te overleven. Dan ging de bewolking over in Stratocumulus en dreven er een aantal opklaringen binnen. De zon kregen we echter nauwelijks te zien terwijl het erg rustig bleef bij slechts een zeer zwak noordelijk tot noordwestelijk briesje. Tijdens de avond deden nieuwe opklaringen een poging om binnen te breken vanuit het noorden, al wisten enkele buitjes van de gelegenheid gebruik te maken om er zich tussen te wringen. Deze bleken nu uit gewone regen te bestaan, maar grote hoeveelheden kwamen er niet aan te pas en we moesten het stellen met een dagtotaal van 0,2 mm. Later op de avond verschenen er terug wat gaatjes in de bewolking en dook het kwik dan toch nog onder het vriespunt met -3,7 graden op het einde van de avond.
Vrijdag, 20 januari 2017
Zoals verwacht (en dus niet verwacht door de weerdiensten met hun bewolking) is het onder een heldere hemel afgekoeld tot -3,8 graden waardoor de schaatsers zich konden verheugen op een extra dikke ijsvloer en de exotenkwekers op een zomer met heel weinig onderhoudswerk aan hun planten. En de zonneliefhebbers konden zich ook alvast in de handen wrijven (al was het maar om warm te blijven) want het bleef helder waardoor de dag stralend van start ging. Het was windstil waardoor de lage temperaturen niet al te koud aanvoelden, en achter glas kwam de lentesfeer er zowaar weer in. De voormiddag verliep in kraakheldere omstandigheden waarbij de zon het opvallend snel liet opwarmen, zeker gezien we nog met een ernstig verzwakt winterzonnetje te doen hebben. Tijdens de namiddag kwam dat zonnetje echter in moeilijkheden daar er vanuit het oost- noordoosten een veldje met hoge bewolking (Cirrus en Cirrostratus) binnendreef. Deze bewolking leek boven het westen van Duitsland te ontstaan en het was vooral het oosten en noordoosten van België dat ermee te maken kreeg. In Malderen was het echter nog steeds een en al zon wat de klok sloeg, en kon het kwik nog net boven het vriespunt krabbelen met maxima van 5,8 graden tot gevolg. Pas naar de avond toe begonnen de Cirrusveldjes hier ook zichtbaar te worden, al was dat eerder goed nieuws voor degenen die nog eens een mooie zonsondergang wilde fotograferen. De bewolking zorgde voor wat isolatie waardoor de afkoeling werd afgeremd, maar toch ziet het ernaar uit dat de minima morgenvroeg erg laag zullen uitkomen. Een wegvallende wind en nog steeds brede opklaringen werkten dit proces immers nog steeds goed in de hand. Voor gladde toestanden hoefden we desondanks niet te vrezen, want de met een zwakke oostelijke bries aangevoerde aflandige lucht was nog steeds kurkdroog terwijl neerslag ondanks de sluierbewolking in geen velden of wegen te bespeuren viel met een logisch dagtotaal van 0,0 mm
Zaterdag, 20 januari 2018
Na het vrolijke lenteweer van gisteren was het vandaag weer terug naar af. De bewolking is tijdens de nacht toegenomen en vanochtend kregen we met perioden van regen en motregen te maken. De bewolking ging over van Nimbostratus naar Stratus waarbij het wat droger werd met tussendoor nog een beetje motregen. Hoewel ze af en toe een poging deed om door te breken, kregen we de zon nauwelijks te zien. Pas na zonsondergang dreven er opklaringen binnen en konden we dan toch nog een straaltje zonlicht uit een ander sterrenstelsel meepikken. Onder de open(ere) hemel koelde het snel af waardoor er gevaar dreigt voor nachtvorst. De minima werden dan ook pas op het einde van de avond bereikt met 1,4 graden terwijl het overdag nog relatief zacht was met maximaal 3,2 graden. We sloten af met een neerslagtotaal van 6,1 mm.