Ik voel me zo gelukkig in de eerste sneeuw

Ik heb begrip voor het bundelen, maar ik start een draadje met meer een gevoelsmatige kijk op de zaak (terugblik en ook wat vooruit kijkend).

De titel is een liedje van Jan De Wilde (Vlaamse kleinkunstzanger, onlangs 70 geworden). Het is een heel bekende Vlaamse song en het verwoordt exact hoe ik me nu voel.

Bij de eerste vlokken die vielen vanmorgen, overviel me een onbeschrijflijk gevoel. En nu het meer en meer wit wordt en het geluid gedempt wordt en de duidelijke sneeuwluchten, zalig. Ik ben er dan wel 35 maar ik ben net als het kindje dat schoorvoetend gaat zien. 

Het was hier de laatste dagen toch wat kommer en kwel, te begrijpen, want ook mij overviel dat gevoel. De echte vrieslucht ging komen, en dan uiteindelijk toch niet. Maar wat wel mooi voorspeld werd dagen vooruit, is de sneeuwzone. Geniet van het moment nu en kijk toch niet te lang vooruit blijft het credo. 

Het is zo zeldzaam winter in de Lage Landen.

En om toch iets te zeggen over de rest van het winterseizoen, gevoelsmatig is het denk ik de start van een 'vuile' winterperiode (anno december 2010). En dit was in feite ook de hoofdtrend die twee weken geleden zichtbaar werd. Echte 'hammerkaarten' zijn maar kort als optioneel scenario voorspeld, maar weinig realistisch ook in feite (achteraf gezien).

Wanneer gaat het dooien, ooit uiteraard?

En wie weet komen de koudere opties (die steeds in de pluimen zichtbaar waren) wel uit ipv de meer evidente (klimatologisch) warme lijntjes. En wordt de dooi uitgesteld? Maar in feite kan het me vandaag geen barst schelen.

Actueel ln Gent, 2 à 3 cm sneeuw. Ik hoor van het thuisfront dat het in regio Brugge meer is. Het is hen gegund