Wat een anticlimax zeg. Zowel vandaag als gisteren hadden diverse weerbureaus een zonnetje en een maantje staan. Het zouden prachtige vorstige ochtenden kunnen zijn geweest met zonsopkomsten waar je U tegen zegt. Maar nee, die walgelijke bewolking waar ons deel van het continent ieder halfjaar (en in slechtere jaren het hele jaar) door wordt geteisterd gooit weer vakkundig roet in het eten. En het ergste is dat ook de komende periode niks in het vat heeft wat zon betreft. De magische periode voordat deze vrijwel inspiratieloze 'winter' begon is niks meer dan een vage droom die me intens gelukkig en weemoedig tegelijkertijd maakt wanneer ik er aan terugdenk. Wat rest is de hoop dat deze flutwinter (want dat is en blijft ie ondanks dit prikje) zo snel mogelijk ophoepelt en plaats maakt voor warmer en zonnige weer. Dat de vogels weer gaan fluiten en de bomen weer uitlopen. Die prachtige tijd van het jaar die altijd veel te snel voorbij gaat maar iedere keer opnieuw het zomerhart sneller laat kloppen. Dat is de mooiste tijd. En het is mijn vurige hoop dat de komende lente vergelijkbaar zal presteren als 2018, idem de zomer. Wat betreft de resterende weken van winter 2018/19; na het zien van de ochtend runs ben ik er klaar voor (en mee). Kom maar op met die lente! En ...wat voelt het goed om weer eens ouderwets te mopperen zoals vroeger. Lekker dat halflege glas een keertje!!!!! Nog een maandje en dan is het bijna maart 
