Dinsdag, 25 januari 2005
Voor het grootste deel van de dag bleven we gespaard van winterse neerslag en speelden maan en wolken haasje over waarna de zon hetzelfde deed overdag. Het ging vooral om laaghangende Stratocumulus, maar na de middag rezen er aan de horizon steeds grotere exemplaren op waaruit het kort na de middag in Brussel is gaan sneeuwen. Maar ook Malderen vertoont nog sporen van verse witte produkten en de pluviometer liegt er niet om met 0,2 mm. Met temperaturen tussen -3,7 en +3,3 graden was het weer erg fris en aan de grond hadden we zelfs matige vorst te pakken met -5,6 graden, wat niet te verwonderen was bij brede opklaringen en een noordooster tot 27 km/h. Komende nacht zal het kwik waarschijnlijk nog een paar graden dieper wegzakken.
Woensdag, 25 januari 2006
Na een andermaal heldere nacht is het kwik vanmorgen terug onder de matige vorstgrens gedoken en strandden we vanochtend op -5,3 graden toen de zon aan haar dagelijkse opwarmingsronde begon en het kwik weer een flinke thermische puls gaf. Doch een paar uur later dook opeens vanuit het niets een dicht Stratocumulus wolkendek op en in een mum van tijd werd het volledige luchtruim erdoor opgeslokt. De gisteren besproken hoogtetrog was namelijk dichterbijgekomen en het ding slaagde er zelfs in om er een paar lichte buien van smeltende sneeuw uit te persen ondanks haar benarde positie tussen twee verpletterende hogedrukgebieden in. De sneeuwbuien trokken aan een vrij hoog tempo doorheen het land waarbij vooral het oosten heel wat vlokjes te zien kreeg. Te Malderen bestond het witte vachtje waarmee talloze pleinen en wegen bedekt waren echter bijna uitsluitend uit strooizout. Later op de namiddag vielen er zelfs een paar gewone regenbuitjes en dit leverde een neerslagtotaal op van 0,2 mm. De bewolking, die later trouwens weer doorprikt werd met talloze opklaringen, markeerde ook de overgang naar een zachtere luchtsoort en dat zagen we meteen op de thermometers die gezwind verder stegen naar 6,1 graden na de passage van de sneeuwzone. De wind stak echter twee tandjes bij en haalde 26 km/h uit noordelijke richtingen waardoor het niet zo zacht aanvoelde. De wolkenvelden zullen ons vannacht behoeden voor matige vorst maar op het einde van de nacht zal het kwik wellicht toch nog een paar tientjes onder het vriespunt gezakt zijn. Het weersverloop van morgen ziet er niet meteen veelbelovend uit met veel wolken en een terug naar het gure noordoosten draaiende wind.
Donderdag, 25 januari 2007
De mistlaag die gisteren kort na het opzetten weer werd opengereten door binnendrijvende noordzeebuien, heeft zich tijdens de nachtelijke uurtjes weer boven onze hoofden gesloten waardoor we de dag weer in grijze, sombere en kille omstandigheden moesten beginnen. Voordeel was dat de afkoeling hierdoor een beetje werd afgeremd, maar de temperaturen zaten nog steeds in de buurt van het vriespunt. Een ander voordeel was dat ze zich beperkte tot een gesloten Stratuslaag op enige hoogte waardoor het verkeer er tijdens de ochtendpits ook niet al teveel last van had. Het weersbeeld veranderde tijdens de voormiddag nauwelijks, en het duurde tot halverwege de namiddag tot er weer wat structuur in de bewolking kwam die hierbij overging in Stratocumulus en vervolgens tegen zonsondergang helemaal openbrak en een met Cirruswolkjes gevulde blauwe lucht ontblootte. Deze opklaringen zorgden er tijdens de avond voor dat het kwik weer een flinke duik nam, namelijk tot -4,9 graden, en dit terwijl het overdag ook al niet veel warmer werd dan 2,3 graden. Op sommige plaatsen werd de avondlijke afkoeling wat versneld door de aanwezigheid van een sneeuwdekje. Dit was ondermeer in de omgeving van Merchtem en Opwijk het geval waar tijdens de voorbije nacht iets aktivere buitjes op bezoek moeten zijn geweest. De redding voor de koukleumen onder ons was echter reeds in zicht want de Cirrusbewolking was afkomstig van een warmtefront dat in de loop van de nacht een halt toeriep een de snelle temperatuursdaling en deze vervolgens zelfs omzette in een geleidelijke stijging. Voor de rest bleef het vandaag echter rustig en droog met een noordoostelijk briesje tot 20,9 km/h en een neerslagtotaal van (uiteraard) 0,0 mm.
Zondag, 25 januari 2009
De dag begon erg veelbelovend met een stralende zon en slechts wat Cirrostratusbewolking die de hemel bedekte. Dit stond natuurlijk garant voor erg lage minima die op 1,1 graden zijn uitgekomen, en lichte grondvorst. Door het stormachtige regenweer van de voorbije week lagen de wegen er nog nat bij waardoor de vrieskou voor gevaarlijk gladde toestanden zorgde. Overdag werd er al snel afgerekend met deze slippertjes en steeg de temperatuur naar 6,1 graden tijdens de namiddag. Het kwik was voor deze opwarming echter grotendeels op de zachte zeelucht aangewezen, want vanuit het westen kwam er al snel Altocumulusbewolking opzetten. Deze wolkenvelden oogden aanvankelijk erg fraai met hun golvende, lensvormige structuren ( Altocumulus lenticularis), maar zorgden er na een tijdje voor dat we zelfs achter glas niet meer konden genieten van aangename zonnewarmte. De zon liet zich slechts met mondjesmaat zien, maar veel activiteit leek er in deze wolkenband niet meer te zitten waardoor we het opnieuw de hele dag droog hielden. Net als gisteren kwam er naar de avond toe opnieuw een neiging tot opklaren, waarbij de Altocumulusvelden zich terugtrokken en plaats maakten voor Cirrostratusbewolking. Deze laatste was vooral na zonsondergang goed vertegenwoordigd, maar de meeste sterren bleven zichtbaar, en de nachtelijke afkoeling werd er al evenmin door afgeremd. Op het einde van het etmaal hadden we het vriespunt dan ook reeds dicht benaderd en een nieuwe vorstnacht lijkt dan ook onafwendbaar. Ondanks dit alles wordt deze dag, die door een zuidelijk briesje tot 32,2 km/h werd gekenmerkt, in rustige omstandigheden en met een neerslagtotaal van 0,0 mm afgesloten.
Maandag, 25 januari 2010
Net als het voorbije weekend stond deze dag in het teken van sombere grijzigheid bij temperaturen die nauwelijks boven het vriespunt raakten. Een moeilijke opgave om het grijze weer in een kleurrijk verslag te gieten, maar de temperatuurscontrasten die zich in de Benelux voordeden maakten dit alles uitermate boeiend. Vooral naar de avond toe werden de verschillen extreem waarbij aan het Nederlandse Ijsselmeer waarden tot -12 graden werden opgetekend terwijl het in België plaatselijk nog twee tot drie graden warm was. De kou kwam later ook onze richting uit waarbij de tot 22,5 km/h aanwakkerende wind naar het noord- noordoosten draaide en het kwik begon te zakken van 3,3 naar -0,9 graden. De gesloten bewolking kon erger voorkomen, en de neerslag die uit lichte korrelhagel bestond in plaats van droge sneeuw, gaf aan dat de lucht op iets grotere hoogte nog niet onder het vriespunt was afgekoeld. De neerslag was echter verwaarloosbaar en ook het dagtotaal bleef aan de lage kant met 0,0 mm.
Dinsdag, 25 januari 2011
Het koufront dat de overgang naar een nieuwe winterpeik moet inluiden, deed vandaag een eerste poging om heelhuids over de Benelux te trekken. Deze poging mislukte echter en zo kregen we een zeer donkere, kille en regenachtige herfstdag te verwerken doordat het ding over Malderen bleef slepen. Wie zich in het noorden van Nederland bevond maakte nog het meeste kans op opklaringen al waren de temperaturen daar enkele graden lager. Niettemin werd dit goed gemaakt door de zon die ginder af en toe te zien was. In België bleef het meestal somber en grijs terwijl we een erg vlak temperatuursverloop kenden met waarden tussen 3,7 en 6,7 graden. Er stond redelijk wat wind langs het slepende front maar er zaten geen grote uitschieters bij zodat we het bij 30,6 km/h hielden als maximumsnelheid uit westelijke richting. De neerslag had een enigszins buiig karakter en er waren dreigende silhouetten van Cumulus congestus herkenbaar tussen de Stratus, Stratocumulus en Stratus fractus die de hele dag door boven (en op den duur in) onze hoofden hing. Tijdens de avond veranderde er weinig aan het kletsnatte weertype en het neerslagtotaal was tegen middernacht dan ook al opgelopen tot 5,2 mm.
Woensdag, 25 januari 2012
Grijze kleuren en kille somberheid beheersten een groot deel van de voormiddag, doch kort voor de middag zorgde een naderend koufront voor opwaartse stromingen die een opvallende langwerpige band van opklaringen genereerden. Deze 'blauwe wig' trok van west- noordwest naar oost-zuidoost en was aan de grond zichtbaar als een lichte gloed die vanuit die richting opdoemde gevolgd door een donkere wolkenmuur die uit dezelfde richting kwam opzetten. Veel structuur was er door de nevelige atmosfeer niet te zien, maar de kleurschakeringen en contrasten waren op een gegeven moment zeer indrukwekkend en adembenemend. Daarna volgden weer wolkenvelden en tijdens de late namiddag kwam het koufront door wat voor lichte tot matige regenval zorgde. Daarna volgde een periode van motregen uit sombere, laaghangende bewolking terwijl het afkoelde. De maxima werden in de late namiddag bereikt met 6,5 graden maar de minima werden niet meer bijgesteld met 3,9 graden afgelopen nacht. De wind haalde snelheden tot 17,7 km/h uit het zuiden terwijl het neerslagtotaal werd aangevuld tot 1,6 mm.
Vrijdag, 25 januari 2013
Het was vanochtend nog steeds helder, maar toch was het niet veel kouder dan gisterenavond met temperaturen die om 6H 's ochtends -8,6 graden bedroegen. De echte kou zat net ten westen van ons waar temperaturen tot -14 graden voorkwamen. In Malderen bleef het bij een uitzakkertje naar -9,3 graden eerder in de nacht. Als bij toverslag verdwenen de sterren en de maan om 6H20 en het was dan ook te verwachten dat de onbewolkte hemel bij zonsopgang niet blauw maar grijs kleurde terwijl ze aan het zicht werd onttrokken door Stratusbewolking. Gelukkig vielen daar na een tijdje gaten in en ging ze over in Stratocumulus waarna we af en toe de zon te zien kregen. Het grootste deel van de dag bleef echter in het teken van bewolking staan en ook 's avonds raakten we daar moeilijk van af. Voor de rest was het wel rustig met slechts een zwakke zuidenwind met een korte uitschieter tot 29,0 km/h. De Stratocumulusvbewolking loste tijdens de avond op al maakte hij plaats voor Cirrus en Cirrostratusbewolking die zich geleidelijk over het luchtruim uitbreidde. Deze is afkomstig van een sneeuwzone die morgen nog een laatste winterse groet zal brengen alvorens zachte oceaanlucht over het weerstation zal uitvloeien. Voor vandaag hielden we het nog droog en konden we dus met een dagtotaal van 0,0 mm afsluiten.
Zaterdag, 25 januari 2014
De bewolking is tijdens de nacht dikker geworden, maar het bleef droog en het warmde er weer door op zodat de minima van 2,1 graden al vroeg in de nacht werden bereikt. We hadden niet bepaald veel reden om gelukkig te zijn met deze temperatuursstijgingen, want er hing een uitermate somber, kil en saai weertype aan vast en er viel ook weinig te beleven of te zien aan het egale Stratus wolkendek dat zich heeft gevormd. Of toch, want tijdens de namiddag begon het er lichtjes uit te druppelen. Daarna werd het weer droog en ontstonden er een paar opklaringen waardoor de onedergaande zon alles in een onheilspellende okerkleurige gloed hulde. Het was rond die tijd dat we de maxima van 6,1 graden optekenden. Vervolgens werd het terug grijs en saai waarna de intredende duisternis alles in een oranje natriumlampengloed onderdompelde. Omstreeks 20H waren er ook zwakke lichtflitsen te zien in deze oranje gloed en werden we opeens letterlijk en figuurlijk overdonderd door een krachtig winteronweer dat compleet met hagel, rukwinden en een nabije blikseminslag binenviel. Het ging allemaal ontzettend snel en voor we het wisten was het onweer alweer het land uit daar waar het een uurtje voor haar aankomst nog voor de kust lag. Het onweer zwakte erg snel af want het natuurgeweld was slechts een flauw aftreksel van het noodweer dat in West Vlaanden voor zware materiële schade heeft gezorgd. Het opdringen van regenzones over een koude luchtlaag die zich in het noordoosten van de Benelux bevond, zorgde daar opeens voor flinke sneeuwval en zowel het onweer in België als de sneeuw in NO-Nederland maakten dat de servers van weergerelateerde fora en websites zeer zwaar op de proef gesteld werden. In Malderen wisten we er door de snelle passage van het natuurgeweld ondanks de wolkbreuken met slechts 4,1 mm neerslag vanaf te komen.
Zondag, 25 januari 2015
Hoewel niet zo extreem als gisterenochtend, lag de omgeving er vanochtend op verschillende plaatsen weer gevaarlijk glad bij met minima van -0,9 graden. En het was net dat onverwachte karakter van de ijsplekken dat ervoor zorgde dat onze ongevallenverzekeringen weer flink aan het werk werden gezet vandaag. Pas tegen de middag was het gevaar grotendeels geweken maar een aangenaam lenteweertje werd het zeker niet. We bleven onder een flinke laag Altostratus gevangen zitten waar tijdens de voormiddag nog 6 regendruppels uitvielen. Na de middag ging de bewolking over in Altostratus translucidus met Stratus fractus eronder en ook een dunne laag Stratocumulus op sommige plaatsen. De grondwind en de onderste wolken kwamen uit het westen voor zover die wind voelbaar was, en in de hogere luchtlagen ruimde de wind steeds verder naar het noorden met de hoogte. Soms waren er ook undulatus en asperatus structuren te zien in de Altostratusbewolking waardoor het er best wel fraai uitzag. De zon wist er zich af en toe tussen te wringen maar veel warmte gaf ze niet en dat zagen we ook op de thermometers die het bij 5,2 graden voor bekeken hielden. De bewolking werd tijdens de avond geleidelijk weer dikker en na zonsondergang begon het opnieuw te druppelen. Veel stelde het niet voor (het dagtotaal bleef steken op 0,0 mm) maar toch waren de druppels op sommige momenten zeer dik en leek het soms alsof er forse, zomerse stortbuien in de buurt hingen. Op andere momenten leek het kletterende geluid van de druppels hagel of een mengeling met ijsregen te verraden. Het was ondertussen ook windstil waardoor er een aparte sfeer hing tijdens de laatste uren van het etmaal.
Maandag, 25 januari 2016
Het leek wel alsof de weergoden zout in de wonden van de werkmens wilden strooien: na het uitermate sombere weekend dat we achter de rug hadden, bleek de hemel vanochtend helder te zijn op wat Cirrostratus bewolking na, en het voelde ook nog eens aangenaam zacht aan bij minima van 5,6 graden waardoor die werkmensen met hun zoutwonden op het punt stonden om een prachtige lentedag te missen. Hun vrees bleek inderdaad werkelijkheid te worden, want het werd een schitterende lentedag zoals we ze nog maar zelden hebben meegemaakt in deze tijd van het jaar. De weinige bewolking die er hing bestond uit Cirrus en Cirrosstratus die zich vooral in het zuidwesten ophielden terwijl er een zacht briesje uit zuidwestelijke richtingen stond. We haalden absurde maxima van 16,1 graden bij overvloedige zonneschijn. Tegen de avond begonnen de aan een koufront verbonden wolkenbanden dichterbij te komen, maar het enige resultaat was een adembenemende zonsondergang toen deze sluierwolken bloedrood oplichtten bij de ondergaande zon. Ook de Altocumulusbanken die ondertussen op de proppen waren gekomen, deden hun bijdrage aan dit prachtige kleurenpalet. Na het intreden van de duisternis bleef het erg zacht, wat deels te wijten was aan luchtmenging door de verder aantrekkende wind. De bewolking zelf werd tijdelijk weer dunner doordat de Altocumulusveldjes verdwenen. Het bleef dus nog droog en we konden afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 25 januari 2017
Brede opklaringen zijn tijdens de nacht het land ingetrokken waardoor het op veel plaatsen tot matige vorst is gekomen. Althans dat is hetgene dat we in een weersverslag zouden schrijven op basis van de weersvoorspellingen die tot gisteren de ronde deden. In werkelijkheid bleken het immers brede wolkenvelden te zijn terwijl het op veel plaatsen tot een matige stemming is gekomen, en dan vooral bij de winterliefhebbers die hun schaatsbanen langzaam maar zeker zagen wegkwijnen bij temperaturen die niet eens beneden 0,1 graden zijn gezakt in Malderen. De bewolking bestond opnieuw uit de vertrouwde Stratus en het was rustig en droog bij een nauwelijks waarneembaar oostelijk briesje. Veel zon hoefden we tijdens de voormiddag dus niet te verwachten en toen er in de namiddag een gebied met drogere lucht en opklaringen vanuit het oosten de Lage Landen binnentrok, zagen we ook al niet veel veranderen buiten het wat dunner worden van de bewolking. Deze weersverandering ging wel gepaard met een flinke afkoeling waardoor het op veel plaatsen in de loop van de dag weer is gaan vriezen en de maxima van 2,0 graden dus al voor de middag werden bereikt. Ook in Malderen troffen we weer overal bevroren plassen aan terwijl het vanochtend nog een zompige en natte boel was. Tegen zonsondergang deden de opklaringen dan een overtuigende poging om binnen te vallen waardoor we als zonneliefhebbers haast onze schoenen konden opeten van frustratie. De winterliefhebbers waren echter één en al enthousiasme door de snelle afkoeling, althans degenen die niet naar het weerbericht voor de komende week hebben gekeken. Door de laattijdige aankomst van de opklaringen na een bewolkte dag werden de minima pas tegen middernacht bereikt met -2,3 graden. De wissel der luchtsoorten heeft opnieuw geen neerslag opgeleverd waardoor de sneeuwliefhebbers met lege handen en een 0,0 mm aanwijzende pluviometer hun dag ten einde zagen lopen.
Donderdag, 25 januari 2018
Het was een stuk frisser maar nog steeds zacht voor de tijd van het jaar met minima van 6,5 graden. Er hingen opklaringen waardoor we de maan af en toe konden zien en de wind is wat afgezwakt in deze 'polaire' luchtsoort. Overdag volgde een rustig weertype met af en toe opklaringen en veel sluierbewolking (Cirrostratus, Altostratus) terwijl er in de onderste luchtlagen stapelwolken werden gevormd die zich opvallend in een rij langs de westelijke horizon leken te organiseren. De Altostratus werd dikker en er dreven ook velden castellanus en Stratocumulus onder waardoor het er onstabiel uitzag. Maar het bleef droog bij een zwak waterzonnetje terwijl het opwarmde tot 9,3 graden. De zwakke wind kwam uit westelijke tot noordwestelijke richtingen. Het zag er somber en grijs uit alsof er geen eind zou aan komen maar tegen zonsondergang stond de hemel opeens in vuur en vlam en leek de zon dus toch een doorgang naar het sombere Vlaanderen gevonden te hebben. Maar we kregen haar niet rechtstreeks te zien en toen we onze camera's vastgrepen was het weer even grijs en somber als voordien. Hebben we dit dan gedroomd? Nee, want op de satellietbeelden zagen we bevestiging van deze opklaringen die duidelijk geen fantoom waren en dus echt vanuit het westen binnendreven. Wie geen satelliet had, kon het later ook met eigen ogen zien toen de maan en de sterren zichtbaar werden, al hadden we daar als zonneklopper natuurlijk niks aan en de winterliefhebber zal opnieuw het vriesvak van de frigo moeten induiken om zijn /haar geliefde ijskristallen te kunnen vinden ondanks de open hemel. Voor de waterliefhebbers volstond een wandeling door de zompige weilanden ondanks het dagtotaal van 0,0 mm.