Ik merkte dat ik best wel gehecht ben aan het weerkaartjes kijken e.d. Nu wist ik dat wel, maar het is wel confronterend als je het jezelf ontzegt. Maar ook het lezen hier op het forum, VWK, Netweather doe ik met plezier maar ook vanuit gewoonte. Ook had ik het gevoel midden in een film te stoppen. Je bent toch benieuwd hoe het verder gaat. Zondagavond en maandagochtend en avond was ik er wel wat onrustig van. Op dat moment was het ook verleidelijk om toch weer te gaan kijken.
Maar ik heb zo'n 'retraite' vaker gedaan en ik wist da tik die gevoelens niet te serieus moet nemen en focussen op de dingen waarvoor ik het doe. Het weer hielp maandag daarbij flink 
Zacht, maar tijdens een fietstocht zag ik dat zowel de Vecht als Muider Trekvaart dicht lagen. Iets wat maar zelden gebeurt. Dinsdag de sneeuw. Nu wist ik dat het zou komen, maar hoe en wat wist ik niet. Dus dat was ronduit leuk om mee te maken, want de sneeuw bleef eerst niet liggen, maar het bleef maar doorgaan. Urenlang. Woensdag, donderdag waren geweldige dagen. Omdat ik met mijn hoofd niet bezig was met de toekomstige ontwikkelingen, maar alleen had dat wat er is, voelde dat heel rijk en fijn. De dooi op vrijdag was iets eerder dan zondag er uit zag. Dus dat was een verrassing.
Wat wel lastig is om informatie niet op te pakken. Al is het maar door gesprekken die je hoort in bijv. de supermarkt e.d. Maar goed, het is een streven en krampachtigheid is niet okay.
Bij een volgende winterse periode ga ik het weer doen. Want ik beleef het weer toch intenser als ik offline ben. Alsof ik dan meer de focus heb op wat er in het hier en nu is.
Ik heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb aan kaarten of hier op het forum. De weerkaarten bekijk ik in het archief en het forum lees ik nog wel eens een keer of niet. Terwijl ik anders daar vast menig uurtje aan had besteed. Die invulling was nu anders en dat beviel me dus eigenlijk goed 