Ik zit al een tijdje met een schuin oog naar die hogedruk daar ver weg in het noordoosten te kijken.
Dat is altijd een beetje onvoorspelbaar. Als die uitbreidingsplannen heeft, pikken de modellen dat meestal maar schoorvoetend op. En als die hogedruk dan prominenter dan verwacht in beeld komt, zie je dat het op de oceaan ook plots meridionaler wordt. Blokkades ontstaan daar waar de flow weerstand begint te ondervinden en om het obstakel heen wordt gedwongen (bergketens, land of een al bestaand hogedrukgebied)
Een krachtig continentaal hoog doet de westflow vertragen. En de energie (warmte) op de oceaan gaat dan meer in meer in noordwaartse richting, wat de noordelijke hogedruk nog verder versterkt. Verstorende factoren hierbij zijn laagjes die het meridionale warmtetransport kunnen doorbreken of afbuigen. Vaak is de warmteflow ook niet krachtig genoeg en zinken de rosbygolfjes weg door te snelle koudeadvectie in de rug van de warmteflow. Mijn inziens zijn dit soort situaties met continentale hogedruk tegenover de westflow krachtmetingen waarbij nu eens ontwikkelingen in het ene systeem, dan in het andere de overhand kunnen krijgen.
Bijvoorbeeld. Een koudeput in de pels van een hoog kan de warmteadvectie aan de westzijde simpel afsnijden. Daar is geen oceaandepressie voor nodig om dat te bewerkstelligen.
Quote selectie