Ik plaatste eerder al enkele berichten over de verwachtingen omtrend het ontstaan van polar lows rondom de Britse Eilanden en eventueel ook op de Noordzee. Sind gisteren tolt er een laagje met een warme kern rond dat ontstond bij Ijsland en ondertussen net ten noorden van Schotland ligt. De kerndruk zakte tot ongeveer (observaties zijn schaars) 980hPa, en is ondertussen weer opgevuld tot rond 985hPa. Niet de 'arctische orkaan' die Arpege ervan maakte, maar niettemin duidelijk een convectief gedreven symmetrisch systeem met een ondiepe warme kern. Hieronder enkele satellietbeelden van MODIS/JPSS en een phase space diagram van GFS dat de symmetrische, ondiepe warme kern toont. Let ook op de andere laagjes verder noordwaarts op de Noorse Zee, die ook erg compact en grotendeels convectief gedreven zijn. Het laagje bij Schotland heeft enkele convectieve banden die inkrullen rondom een vrijwel helder oog, ook is er richting het oosten wat hoge cirrus te zien die wijst op outflow en dus een aanwezige secundaire circulatie. Let ook op de felle buien ten westen van het laag, gedreven door de onstabiliteit onder forse koude advectie (T500 daar onder -40C).
Op de Noordzee wordt het de komende uren ook uitkijken rondom de quasi-stationaire occlusie, deze zorgt voor extra convergentie en reeds aanwezige horizontale vorticiteit in de stroming. Meerdere modellen toonden daar ook het ontstaan van 1 of meerdere, weliswaar redelijk zwakke laagjes. Vooral later vanavond zouden de koudste bovenluchten (T500 rond -38C) over de zuidelijke Noordzee komen te liggen wat de onstabiliteit verder verhoogt en daarmee ook de potentie voor het uitdiepen van laagjes via het vrijkomen van latente warmte. In de laatste radarbeelden is al een eerste zulk laagje te zien, dat zich snel gevormd heeft en al een gesloten circulatie lijkt te hebben;