De afgelopen werkweek heb ik een retro-experiment gedaan. Daarbij onthoud ik mij van weerinformatie die onze voorouders anno 1800 niet hadden. Dus geen kranten, tv, radio, internet e.d.
De week daarvoor deed ik dat ook en vorig weekend gebruikte ik weer de normale weerinfo. De kaarten zagen er goed genoeg uit om met plezier een retro week te houden. Kans op sneeuw was aanwezig. Ipv wat ik normaal doe -run na run volgen- besloot ik dit keer het maar eens helemaal af te wachten, maar dus wel met enige voorkennis dat de kans op sneeuw aanwezig is.
Maandag begon eigenlijk al heel leuk met een fietstocht waarbij ik zag dat er witte koppen zag bij golven in een kanaal. Ik was daar verbaasd over en ik vroeg me af hoeveel wind er stond (daar had ik niet op gelet voorafgaande aan de retro beleving). Nu weet ik wel hoe dat zit op zee, maar in zo'n kanaal. Geen idee. Ik merkte dat ik zoiets leuk vind om te ontdekken. En ik vroeg me ook af of ik hier naar toe was gefietst als ik had geweten dat er best wel veel wind stond. Had ik dan niet een andere route genomen? En dus waarschijnlijk de golfjes met witte toppen misgelopen?
22 januari hoorde ik dat de NS de dienstregeling had aangepast. Nou, dat beloofd wat, bedacht ik me. Maar viel dat even tegen. Ronduit merkwaardige beslissing. Mensen belde me waar de sneeuw bleef, maar goed, ik kon ze niet verder helpen en ik legde uit dat ik een retro experiment zat.
Toen de woensdag was aangebroken was ik redelijk enthousiast. Het zou wederom gaan sneeuwen. Maar het duurde maar en maar. Hier hielp voorkennis dus niets, want er gebeurde tot de avond maar weinig. Een en ander viel dus flink tegen. Hoe zou het elders zijn? Geen idee, maar ik merkte ook dat het me niet zoveel boeit. Sneeuw met eigen ogen zien is toch het mooiste wat er is.
Donderdag was koud. Tijdens een vroege ochtendwandeling zag ik dat op een meertje een ijsbedekking van circa 10 vierkante meter. 's avonds laat was dit 40 vierkante meter. Ik concludeerde dat het grote delen van de dag koud (rond vriespunt of iets lager schatte ik) moet zijn geweest. Dat bleek later te kloppen. Maar ik kon het dus ook zien. Dat vind ik wel fascinerend, want zoiets had ik anders niet geschat.
Vrijdagochtend was het erg leuk wakker worden. Een witte wereld. Wie had dat gedacht, het zou eind van de week toch zachter worden? Nou nee dus, een prachtig sneeuwdek dat er om vroeg om te betreden.
Vanmorgen Wetterzentrale bekeken. Ik heb weinig gemist zo te zien. Jammer van de kaartjes. Ik had op meer gehoopt.
Al met al heb ik de weerkaarten niet gemist, ook niet de updates over de sneeuw. Het was nu een verrassing. Nu is dat met sneeuw altijd zo, maar nu nog meer. Dat bevalt goed. Het niet weten, dat is eigenlijk een luxe, net als offline zijn. Zintuigelijk beleef ik meer, rijker en voller.
M.a.w. zodra er weer een interessante weerweek aankomt, herhaal ik het. Ik weet zeker dat de afgelopen week en de week daarvoor nog lang in mijn herinnering blijven en dat ik het maximale er uit haal. Ik ben gek op afkortingen en slogans en de volgende is zeker van toepassing: Winterweer in Nederland is minimaal, als het er is geniet dan maximaal 
Oh ja, ik heb circa 3000 berichten gemist hier op Weerwoord.