Ja, erg storend. Ons brein focust op negativiteit

Vind het ook erg lastig om tussen die egocentrische azijnberichten door de waardevolle informatie te vinden. Alle persoonlijke bevindingen zoals "het hoeft van mij niet meer", daar kan ik echt helemaal niks mee. Wat voegt deze subjectieve, persoonlijke bevinding nu toe aan een run van een aantal weermodellen?

è M.i. zou daar wat meer op gemodereerd mogen worden. Want het is nu eenmaal zo dat ons brein negativiteit meer aandacht geeft dan positiviteit. Paar van zulke berichten nemen dan al snel de overhand. Vooral het tig keer herhalen is vervelend in dat opzicht. 

 https://www.bedrock.nl/hoe-komt-het-dat-ons-brein-zich-focust-op-negatief-nieuws/

Ons brein is namelijk ingesteld op de negatieve informatie. We zijn door Moeder Natuur geprogrammeerd met een zogenaamde 'negativity bias'. Maar wat is het nut daarvan?

Ons brein is gebouwd met een grotere gevoeligheid voor negatief nieuws en reageert daardoor sterker op stimuli die het als negatief ziet. Onze houding wordt daardoor meer beïnvloed door negativiteit, dan door positiviteit.

Denkbeeldige tijgers

De eigenschap van het brein om negatieve informatie zwaarder te laten wegen, is er echter niet voor niets. Het heeft evolutionair gezien een belangrijke functie. De eigenschap hielp onze voorouders te overleven: zij konden op deze manier direct potentieel gevaar herkennen, zodat ze meteen op de vlucht konden slaan. Door uit te gaan van het slechte, hadden onze voorouders meer kans om te overleven en hun genen voort te planten.

Stel: je leeft meer dan een miljoen jaar geleden als een holbewoner. Terwijl je op zoek bent naar voedsel, hoor je een bosje ritselen. Direct sla je op de vlucht. Het sappige besje dat even verderop hangt, kan wel even op zich laten wachten. Op dit moment is het belangrijker om te vluchten: wie weet zit er wel een tijger in de bosjes. Het potentiële dreigende gevaar is in dit geval van groter belang, dan de zoektocht naar nieuwe bessen. Daarnaast heeft Moeder Natuur liever dat jij duizend keer vlucht voor een denkbeeldige tijger, dan dat je één keer wordt gedood.

Tunnelvisie

Tijden veranderen, maar toch blijkt deze negativity bias nog steeds aanwezig. De ingebouwde overgevoeligheid voor negativiteit is handig in het geval van dreigend gevaar, maar blijft ook een rol spelen op momenten in ons leven dat we het eigenlijk niet per se nodig hebben. Ons brein is continu op zoek naar slecht nieuws en zodra het brein dit slechte nieuws vindt, focust het zich hierop met een tunnelvisie.

Negativiteit en positiviteit zijn dus niet gelijk aan elkaar en worden in ons hoofd ook niet gelijk behandeld. Negatief nieuws en negatieve gebeurtenissen worden bijvoorbeeld ontzettend snel opgeslagen in ons geheugen. In tegenstelling tot positief nieuws, dat een tijdje in gedachten moet worden gehouden, alvorens het wordt opgeslagen. Hierdoor kunnen we ons negatieve dingen vaak veel beter herinneren en hebben ze ook een grotere invloed op ons, dan positieve gebeurtenissen.

Je kunt verschillende complimentjes krijgen, maar wanneer daar één negatieve opmerking bij zit, zul je die het beste onthouden. We kunnen ontzettend snel een boos gezicht uit een menigte plukken, maar het aanwijzen van een gelukkig gezicht kost ons meer moeite. We kunnen pijn voelen, maar niet de afwezigheid ervan. Negativiteit neemt een groot deel van onze psychic space in beslag, zodat er weinig ruimte over blijft voor het positieve.

We vormen onze interne realiteit – ons beeld van de wereld – op basis van waar we onze aandacht op richten. We laten ons geluk dus bepalen door negativiteit, ongeacht of de rest positief is. Zonde, want er zijn ook ontzettend veel mooie dingen in het leven. Dus als er weer eens negatieve gevoelens aan je knagen, vraag jezelf dan af wat de oorzaak is en of het niet gewoon die negativity bias is die z’n werk probeert te doen. Mooi om in gedachte te houden wanneer je weer op de vlucht wil slaan voor potentiële dreigende tijgers…