Afbeeldingen:
28-02-2015: De eerste kou op de Annapurna Trail (Nepal)
Maandag, 28 februari 2005
Het was vanochtend weer bibberen bij uitzonderlijk lage minimumtemperaturen van -8,8 graden onder een heldere hemel. De aangevoerde lucht was ook zeer droog wat ons extreem lage dauwpunten tot -15 graden opleverde. Gelukkig was er nauwelijks wind (overdag tot 16 km/h) waardoor het niet veel kouder aanvoelde. Voor de zon was het een hele klus om het kwik weer boven het vriespunt te krijgen, en met de hulp van wat tuineffekt is ze daar nog net in geslaagd met 2,4 graden als uiteindelijk maximum. Er verschenen net als gisteren weer stapelwolkjes halverwege de voormiddag, maar deze keer bleef dit zonder gevolgen en na de middag verdwenen ze weer prompt om naar zonsondergang plaats te maken voor hoge wolkensluiers die zo zoetjesaan zijn beginnen binnendrijven. Ze zijn de voorbode van een erg interessante driedaagse waarbij een sneeuwzone voor winterse taferelen zal zorgen en ook in Vlaanderen een sneeuwdek zal achterlaten. De sterker wordende zon en aanlandige luchtstromingen worden echter geduchte concurrenten van de sneeuwzone zodat het voorlopig gissen wordt naar de sneeuwdikte en hoe lang de sneeuwlaag overdag zal standhouden. Nadien volgt weer een rustige en erg koude periode.
Dinsdag, 28 februari 2006
Voor de verandering was het schrijver dezes nog eens die het bij het rechte eind had in verband met de sneeuwvoorspelling voor afgelopen nacht. De tong van warme lucht die in de hoogte over ons trok zorgde ervoor dat de neerslag grotendeels uit regen bestond om vervolgens bij de passage van het koufront erachter over te gaan in (smeltende) sneeuw. Een sneeuwdek van betekenis heeft zich door deze frontaliteiten niet kunnen vormen maar reeds lang voor het middag was, zaten we in de Arctische luchtmassa waarin zich talloze buien ontpopten die er een stuk winterser uitzagen dan wat we hier voorbije nacht te zien kregen. De gisteren besproken fraaie wolkenlandschappen en diepblauwe luchten waren echter iets te hoog gegrepen want tussen het voortdurende komen en gaan van de voorjaarsbuien door was er amper ruimte voor een duidelijke opklaring zodat we het grootste deel van de tijd tegen een grijze hemel aankeken, zij het dat deze met momenten met donzige vlokjes gedecoreerd werd. De fraaie fotogenieke wolkenlandschappen en bijhorende opklaringen arriveerden pas een half uurtje voor zonsondergang, maar hun schoonheid was er daarom zeker niet minder om. Ook tijdens de buien na de middag bleef de sneeuw aanvankelijk niet liggen door toedoen van het tot 4,7 graden stijgende kwik, maar al snel is het weer gaan afkoelen zodat de laatste bui die hier een uurtje na zonsondergang de revue passeerde uit echte sneeuw bestond. Alles bijeengeteld kregen we een erg respektabele neerslagsom van 5,8 mm te slikken, met daarboven nog eens een strakke noordwester tot 32 km/h. Waarschijnlijk zal het kwik omstreeks 20H weer onder het vriespunt zitten en met de indrukwekkende buientrein die momenteel onze richting uitkomt zou dit wel eens een winters landschap kunnen opleveren morgenvroeg. Het weersbeeld zal morgen zeer grillig zijn met nog meer buien, maar deze zullen overdag overgaan in smeltende sneeuw / stofhagel terwijl er tussendoor iets meer ruimte voor een opklaring zal zijn, al mogen we ons daar ook niet te veel van voorstellen. Met een fototoestel in de aanslag belooft het niettemin een vruchtbare dag te worden...
Woensdag, 28 februari 2007
Nadat we tijdens de nacht, ochtend en een groot deel van de voormiddag geplaagd werden door wolken, regen en bijhorende somberheid, konden we vanuit het westen de eerste opklaringen in ontvangst nemen. Het weersbeeld sloeg erg snel om zodat er in een mum van tijd niet meer dan een ruime 1/8 bewolking overbleef. De resterende wolken waren echter bijzonder fraai en in combinatie met de diepblauwe luchten en de duizelingwekkende snelheid waarmee ze over het luchtruim joegen, waren echter een waar genot om naar te kijken. Een glazen schutting of andere bescherming was echter welkom vermits de venijnige west- zuidwestenwind er een gure boel van maakte met haar snelheden tot 57,9 km/h. De temperaturen tussen 8,9 en 13,0 graden konden daar maar weinig aan veranderen. Talloze buien, inclusief onweer en hagel overspoelden de Benelux, maar Malderen, gekend voor haar buitengewone lenigheid, slaagde erin om met haarscherpe precisie tussen de buien door te laveren waardoor het grootste deel van de dag droog verliep. Het duurde tot laat in de namiddag toen een plots naar het noorden uitbreidende buiencluster ons nog net kon meenemen, maar deze neerslag was kort en nauwelijks meetbaar waardoor de 1,6 mm die er viel vooral van de frontale regens deze ochtend afkomstig is. De rest van de dag verliep eveneens droog al geeft de geleidelijk verder aanwakkerende wind al aan dat de weergoden de komende 24 uur nog een en ander voor ons in petto hebben...
Donderdag, 28 februari 2008
Tijdens de nacht zijn we stilaan in de warme sector van de depressie die ons gisteren die sluierbewolking bracht, terechtgekomen. Hierin kregen we te maken met zwaarbewolkt weer waarin vooral tijdens de voormiddag nog wat spaarzame opklaringen tussen de Stratusbewolking opdoken, maar de bewolking had uitbreidingsplannen waardoor ook deze opklaring al snel moesten wijken. Er volgde een periode van enkele uren betrokken weer al zorgde de mengeling van Stratus en Stratus fractus voor nog een beetje structuur in de bewolking. Op het einde van de namiddag kwamen we stilaan onder invloed van het koufront waardoor het aanvankelijk lichtjes begon te motregenen. Deze ging geleidelijk over in gewone regen en vervolgens kwamen er buien opzetten die voor een erg bizar weertype zorgden waarbij perioden van fijne motregen werden afgewisseld met korte perioden van intensere regen met zeer dikke, tropisch aandoende regendruppels. Deze cyclus tussen motregen en dikke regendruppels werd een vijftal keer overgedaan voordat het terug droger werd. Droog is echter veel gezegd want ondertussen was de atmosfeer verzadigd van het vocht waardoor het klam aanvoelde en nevelig werd. Bovendien stond er geen zuchtje wind en deed de zeer rustige atmosfeer waarbij de straatverlichting zichtbare lichtbundels door de nevel wierp, bijna onaards aan. Onder deze omstandigheden wordt het etmaal ook afgesloten waarbij de regenzone goed was voor 3,0 mm terwijl de dag voorts werd gekenmerkt door temperaturen die zich tussen 0,9 en 11,8 graden ophielden en een zuidenwind met snelheden tot 22,5 km/h.
Zaterdag, 28 februari 2009
Nog steeds was het vanmorgen een dooie boel te Malderen door toedoen van sombere, laaghangende bewolking. Deze keer hielden de wolken hun blokkade echter niet lang vol, en ontstonden er al snel opklaringen. We schakelden nu over op een mengeling van Stratus fractus en Cirrostratusbewolking, waarbij eerstgenoemde geleidelijk overging in Cumulusachtige formaties. Een uitgebreid zonnebad was weliswaar te hoog gegrepen aangezien de bewolking minstens 6/8 van het luchtruim bleef bezet houden, maar met temperaturen tussen 3,3 en 11,8 graden en het achterwege blijven van de neerslag deed het erg lenteachtig aan. De wind was bij dit alles eerder kalm te noemen met snelheden tot 19,3 km/h uit zuidwestelijke richtingen. Tegen het einde van de namiddag kwam er terug extra vocht in de atmosfeer op nadering van een zwak warmtefront. Dit zorgde voor opvallende wolkenstralen die vooral bij tegenlicht een dramatische sfeer opriepen. Dit bleef echter zonder gevolgen waardoor we konden genieten van een rustige, niet al te koude maar zwaarbewolkte tot betrokken avond. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot 0,0 mm.
Zondag, 28 februari 2010
De reeds vele dagen op voorhand voorspelde en berekende storm heeft vanochtend uiteindelijk vorm gekregen, wat niet onopgemerkt voorbijging. De snel uitdiepende depressie die onder de naam Xynthia het levenslicht zag, begon haar verwoestende tocht boven Spanje en trok in de loop van de voormiddag België in. Het toeval wilde echter dat Malderen zich maar net ten oosten van de kern bevond waardoor we aan de sterkste windvelden ontsnapten. De regen was er echter niet minder om en deze hield reeds sinds afgelopen nacht aan waardoor we de dag onder Nimbostratus bewolking aanvatten. De wind kwam aanvankelijk uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen, zwakte tijdens de passage van de kern rond de middag flink af, en wakkerde vervolgens weer flink aan. Hierbij viel de sterke windsprong op naar westelijke tot noordwestelijke richtingen, en natuurlijk ook de winsnelheden die ondanks onze gunstige positie tegenover de depressiekern opliepen tot een forse 61,2 km/h uit het westen. Ook de sterke temperatuurssprongen waren opmarkelijk, zo warmde het vanochtend op een tweetal uurtjes tijd bijna zes graden op terwijl het tijdens de namiddag tijdens de windsprong op dezelfde tijdspanne bijna vijf graden afkoelde. De uiteindelijke minima en maxima lagen dan ook ver uit elkaar met respectievelijk 3,5 en 10,9 graden. Tijdens de avond werd het wat rustiger, maar de zon kregen we niet meer te zien en er viel af en toe nog wat lichte of matige regen die geleidelijk een buiig karakter kreeg. Het neerslagtotaal bereikte uiteindelijk een erg indrukwekkende 9,2 mm.
Maandag, 28 februari 2011
De laatste dag van de (meteorologische) winter verliep in uitermate sombere omstandigheden waardoor het seizoen in mineur werd afgesloten. De temperaturen bleven ondermaats met waarden tussen 2,8 en 4,8 graden terwijl het zowel tijdens de voormiddag, namiddag als avond al Stratus was wat de klok sloeg. De wind draaide geleidelijk naar het noorden en haalde snelheden tot 17,7 km/h terwijl er af en toe iets naar beneden kwam dat verdacht veel op motregen leek. Niet dat het veel voorstelde, want het neerslagtotaal was na 24 sombere uren niet verder dan 1,2 mm gekomen. De komende dagen zien er in elk geval hoopgevender uit met de continentale luchtstromingen die ons weer zullen beïnvloeden terwijl het met maxima rond 7 graden opvallend zacht zal zijn voor een oostelijke stroming in deze tijd van het jaar.
Dinsdag, 28 februari 2012
Het was vanochtend uitermate zacht bij temperaturen die niet beneden 10,4 graden zakten, en daar hoorde natuurlijk een somber Stratus wolkendek bij. Deze zorgde niet alleen voor isolatie maar ook voor motregen die voor een herfstachtig sfeertje zorgde. In de loop van de voormiddag werd het wat droger maar voor de rest veranderde er weinig aan het troosteloze weerbeeld. Wind stond er ook nauwelijks met snelheden tot 20,9 km/h uit het west-zuidwesten. De temperatuur steeg langzaam naar 10,4 graden wat de maxima werden, en tijdens de avond zorgde het wolkendek dat verdacht veel gelijkenis vertoonde met dat van overdag voor een vertraagde afkoeling. De motregen bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 0,2 mm.
Donderdag, 28 februari 2013
Nog steeds was het grijs, somber en kil met een egaal Stratus wolkendek en minima van 0,9 graden. Overdag veranderde er niets al werd het iets minder koud dan gisteren met maxima van 4,0 graden. De wind draaide naar het noord- noordoosten en wakkerde aan tot 12,9 km/h. Blijkbaar was dit voldoende om op het einde van de namiddag eventjes de bewolking te laten breken waardoor we een half uurtje de zon te zien kregen. Doch het raakte al snel weer overtrokken met Stratocumulusbewolking die overging in Stratus en uiteindelijk eindigde de dag even somber en grijs als ze is begonnen. Tijdens de avond bleef het betrokken en koelde het af aan een tempo van 0,1 graad per uur. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 28 februari 2014
(Nepal) Het is tot enkele nachtelijke buien gekomen maar de neerslag bleef beperkt en de opklaringen tussendoor lieten het zelfs nog toe om het tot bevroren dakramen te laten komen bij weliswaar positieve luchttemperaturen. Er dreef Cirrostratusbewolking binnen vanuit het westen op nadering van een koufront dat ons tegen de middag regen bracht. Bij het opstijgen kregen we Altostratusbewolking met Stratocumulus eronder te zien die geleidelijk plaats maakte voor opklaringen en Cumulusbewolking richting de Alpen. Vervolgens kwamen we in Cirrostratus bewolking terecht waaronder ter hoogte van Hongarije Stratusvelden hingen met nog verderop weer vooral Cirrostratus met Stratocumulusvelden en Cumulus bewolking. In Instanboel bleef er enkele Cirrostratus en Altostratus over die er voor een sfeervolle zonsondergang zorgde. Bij temperaturen die niet hoger kwamen dan 12 graden was het er opvallend fris.
Zaterdag, 28 februari 2015
(Nepal) Tijdens de nacht is er Cirrostratusbewolking binnengedreven die steeds dikker werd zodat we vanochtend reeds met Altostratus translucidus te maken kregen die voor een nogal sombere sfeer zorgde. Het bleef echter de hele dag zo met dezelfde bewolking waarbij we tijdens de tocht naar Pisang op ongeveer 2700 meter de sneeuwgrens bereiken. Tijdens de late namiddag ging de bewolking over in Altostratus opacus en zagen we de bergtoppen er geleidelijk in verdwijnen. In de verte leek de hemel te Pisang wat lichter te zijn. De avond verliep in bewolkte maar droge omstandigheden.
Zondag, 28 februari 2016
(Indonesie) De nieuwe dag begon met Cumulus congestus bewolking ter hoogte van Sri Lanka en daaruit ontwikkelden zich ook verschillende onweersbuien. Verderop naar het zuidoosten kregen we meestal Cumulus mediocris boven zee te zien en ontwikkeling van buien boven de landmassas. Vanaf Sumatera was deze buienontwikkeling zo intens dat het hele luchtruim vol zat met dikke Cirrus densus bewolking, en dit leidde in Jakarta tot een wel te verwachten somber weertype tijdens de landing. De hogere luchtlagen zaten vol met eerdergenoemde Cirrus densus terwijl er veel Stratocumulus castellanus en stratiformis hing onderin. Er viel matige regen maar het was wel drukkend warm bij 26 graden en 100% vochtigheidsgraad. Bij de aansluitende vlucht naar Palangkaraya werd de Cirrus densus slechts langzaam dunner om dan plaats te maken voor een met dotjes Cumulus mediocris bespikkelde Javazee. Hier en daar hingen clusters met dezelfde wolken die uitgroeiden tot buien en er waren ook duidelijke wolkenbanden te zien van outflow uit afgestorven of verderop hangende buien. Boven het vasteland van Borneo waren de Cumulonimbi zeer talrijk en waren er overal dichte regenzuilen te zien. Dit zorgde voor duizelingwekkende uitzichten op massieve wolkentorens bij de landing. Toch was het in Palangkaraya warm, droog en rustig met een Gouden zonsondergang waarbij er dunne Cirrus densus bewolking hing. De onweersbuien waren van hieruit als dreigende aambeelden in de verte te zien. Tijdens de avond druppelde het lichtjes uit een afgestorven bui waarna het definitief droog en rustig bleef.
Dinsdag, 28 februari 2017
(Filipijnen) Naar de ochtend toe is het weer wat rustiger geworden, maar er hing veel Cirrus densus, Altostratus, Altocumulus en Cumulus. De zon werd dus met andere woorden een erg schaars item vandaag. Tegen de middag volgde er een buitje en daarna kwamen er bredere opklaringen met meer zonneschijn waarbij het wel erg drukkend ging aanvoelen. Bij de vlucht richting Cebu hing er vanaf Bohol echter opnieuw veel bewolking (Stratocumulus) en in Cebu was het zwaarbewolkt met slechts een paar kleine opklaringen. Tijdens de avond volgde daar nog een kort regenbuitje op waarna het definitief droog werd in nogal klamme en vrij warme omstandigheden. Er stond erg weinig wind in vergelijking met de voorbije dagen en het bleef tot diep in de nact rustig.
