de golven die zich als ware door het Sc dek heen bewegen. De 'klotsbak' die de atmosfeer van nature is wordt maar zelden zo goed zichtbaar als in ondiepe Sc onder een scherpe subsidentie-inversie. Passaatbewolking boven maritieme gebieden onder de subtropische hogedrukgordel levert vaak een nog fraaiere zichtbaarheidsfactor van de golfbewegingen op (even los van interactie met eventuele eilanden).
Dergelijke zwaartekrachtsgolven zijn normaal gesproken relatief onzichtbaar, zeker wanneer we het over langgolvige bewegingen hebben, alleen de oplettende kijken zal deze kunnen ontwaren. In deze gecapte situatie is dat nu niet zozeer het geval en zien we golven met verschillende golflengten gevangen in de grenslaag verschillende kanten op 'klotsen', met name boven Duits grondgebied en de Noordzee zijn er meerdere zichtbaar.
Hoewel normaal relatief onzichtbaar zijn ze er eigenlijk altijd. Immers, lucht staat zelden stil en golven, zoals in water, worden met het grootste gemak opgewekt (orogafische effecten, outflow, convectie, windschering etc). Wat verder mooi is om te zien is is de pompwerking van de convectie boven land en de daarmee samenhangende compensatie langs de randen van de convectieve cellen.
