Een paar antwoorden en mijn mening.
Ten eerste: ik heb heel wat gereisd over de wereld, niet best voor het milieu maar toch. Tijdens die reizen vallen een paar zaken op:
- overal "klaagt" de lokale bevolking over het vreemde weer
- op veel plekken zie je de gevolgen van wijzigingen in het klimaat, natuurlijk of niet, het evenwicht is voor infrastructuur en voedselproductie erg fragiel
- de aarde is klein, heel klein en de dampkring is waanzinnig dun. Veel mensen denken dat er een soort oneindigheid zit in de afmetingen en dat die grootte wel een en ander kan opvangen maar helaas: fiets je van Utrecht naar Amsterdam dan heb je de bruikbare atmosfeer in afstand/dikte al een paar keer overbrugd. Zet daar tegenover dat je op enorme schaal industrialisatie ziet, verkeer, ontbossing etc. dan is het NIET effect hebben van de mens op zo'n kwetsbare dampkring bijna een onmogelijkheid.
Maar wat nou als de opwarming niet door de mens is veroorzaakt ? Dat maakt eigenlijk niet uit. Velen verwijzen naar warmere periodes in het verleden maar er zijn 2 belangrijke verschillen: nog nooit is het zo absurd snel gegaan en destijds woonden er geen 8 miljard mensen op aarde. En degenen die er woonden konden nogal vrij over de aardkloot verplaatsen. Tegenwoordig is migratie al een "heet" topic, laat staan als daar vele honderden miljoen mensen vanuit klimaatveranderingen moeten migreren. En daar zit hem wat mij betreft het grootste issue: zijn we met ons allen in staat de mensheid als soort te behouden ? Ja, de komende tientallen jaren nog wel maar uiteindelijk is de snelheid van noodzakelijke aanpassingen dermate hoog dat we daarin niet meekunnen. Sowieso maken we de aarde op, 100% recyclebaarheid is een utopie en vergeet niet dat ontzettend veel mineralen die we nodig hebben voor van alles en nog wat, net als fossiele brandstoffen op enig moment gewoon weg en op zijn. Alleen fosfaat is al een probleem, zonder fosfaat of een alternatief is voedselproductie op grote schaal al onmogelijk geworden. Of dat nog 2 generaties duurt of 10 generaties, dat maakt niet uit, NU de ogen voor die uitdagingen sluiten helpt ons nageslacht niet. op kosmische schaal kan je over 100 miljoen jaar ontdekken dat er gedurende zeer korte tijd een soort was die zichzelf heeft uitgeroeid.
Mijn mening: ontkenning van een klimaatverandering die enorme impact heeft op ons leven is absurd. Uitstel van maatregelen idem. De aarde is vele malen kwetsbaarder dan de meesten denken of vinden.
Dat kritische geluiden met een andere mening vaak aangevallen worden, komt voort uit (minimaal) 2 oorzaken: bezorgdheid over het ontkennen dat we een uitdaging hebben en de machteloosheid die andere geluiden op basis van ratio te weerspreken (het wordt gewoon niet gehoord). Mensen die geloven in een platte aarde kan je ook niet overtuigen, welke argumenten je ook aanvoert. Welnu: als er niet geluisterd wordt, is dat een rechtstreeks en steeds acuter gevaar en dus worden de stellingen steeds feller ingenomen. Komt daarbij dat "de bevolking" de overheid de schuld geeft dat maatregelen geld kosten terwijl we er zelf de oorzaak van zijn. Volstrekt onrechtvaardig gevoel en "de overheid" moet het oplossen (waarbij vergeten wordt dat "de overheid" gewoon een vertegenwoordiging is van "ons" en ook gewoon mensen zijn. Kortom: we moeten het met ons allen oplossen maar de tegenstanders zijn vaak degenen (ik probeer niet te generaliseren) die vandaag en morgen geen pijn willen voelen, de problemen wegdrukken en het overlaten aan de toekomst.