Weerwoord | Re: Onweersbuitje in Isfahan (Iran) momenteel

Altijd dezelfde misverstanden: het Iran van het nieuws is niet het Iran van de mensen: vriendelijkheid die bij ons niet meer bestaat: we worden door iedereen vriendelijk aangesproken, en moeten tot vervelends toe met alle Iraniërs op de foto, en iedereen wil weten van waar we zijn en als we zeggen België, dan vragen ze meteen of we Vlaams, Frans of Duits spreken, en of we van Brussel zijn, en anders kennen ze Anderlecht wel, of Fellaini. En telkens: van harte welkom in Iran, we hopen dat je een fijne vakantie hebt.

Vandaag was het vrijdag (zoals zondag bij ons) en iedereen was aan 't picknicken met het hele gezin (alle generaties), met duizenden, muziek maken, praten, en er blijft nergens een greintje afval achter, en er wordt geen druppel alcohol gedronken, en niemand moet roepen of opvallen of zich aanstellen. Ik ga niet alles goedpraten hier, want er zijn duistere kanten, maar die hebben wij ook. Maar ik heb al veel gezien waar wij kunnen van leren, dingen die we vergeten zijn.

Hieronder een plaatje van het imam plein in Isfahan, je zou het het Brugge van Iran kunnen noemen. Dat was in de voormiddag voor de onweersbui.