Weerwoord | Zit nog steeds te wachten op 'echte' wisselvalligheid.

En ik denk niet dat ik me daarvoor moet excuseren . Uiteraard zie ik ook graag de zon schijnen, bij aangename temperaturen, zoals gisteren, maar de natuur en ook wij (ja, ja) hebben water nodig om ons te voorzien in 'onze' noden. Zonder water geen leven. Een echt wisselvallige periode heb ik dit voorjaar nog steeds niet gezien. Toch zeker niet in april. Ondertussen voel ik me bijna schuldig als ik de regenwaterkraan opendraai en onze ton, voor waterplanten nota bene, aan het vullen ben. Water van het ene vat in het andere. Hoe zinloos is dat? Bijna de helft van de wereld ligt onder het beton. Neem een klein stukje als Vlaanderen en kijk met lede ogen toe hoe alles geasfalteerd wordt en er nauwelijks nog ruimte is om water echt water te laten zijn en het te laten stromen hoe het wil stromen, de natuur (voor zover nog sprake van echt 'wilde' natuur) nog natuur kan zijn. Het is allemaal veel te georkestreerd en georganiseerd in buizen en rechte beken. 'Bedwingen' heet dat en toch valt er niets te bedwingen aan de natuur. Kan nooit goed blijven gaan. Zeker niet bij een welgemikte wolkbreuk.

Dus ja, ik zal even 'pretbederver' zijn als ik zeg dat ik een wisselvallige periode met open armen en trompetgeschal zal ontvangen. Niet alleen voor de natuur die ons nog rest maar ook voor het voortbestaan van 'het (ooit) grote plezier ter beleving van onze weerhobby'. Dus een klein beetje egoïsme komt er ook bij kijken. Gewoon, omdat dit saaie hogedrukweer echt zeer weinig leven brengt. Enkel wat onschuldige wolkjes, een briesje en wat stratus. That's it. Kan nooit de bedoeling zijn van het weer in de Lage Landen. Oeps, juist ja, 2019. Niets is wat het ooit was .