Ik heb serieus met je te doen, dat is gewoon echt niet leuk...

Ik was door mijn invoer voor de maand april (met bv. 54 mm neerslag en slechts 187 zonuren) erg bang fors te zakken in het totaalklassement. Dat soort sentimenten krijg je nu eenmaal als je derde staat. Met angst en beven zat ik te wachten op de eindafrekening.

Nou... Ik ben dus welgeteld drie hele plaatsen gezakt! 

Alsof je naar het ziekenhuis gaat, vreest voor het verliezen van je rechterbeen, maar een kwartier later weer vrolijk naar buiten stapt met een miniem pleistertje om het topje van een kleine teen.

Angst om niets.

Jij stond vlak onder mij en bent een van de weinigen die er actief mee bezig lijkt (je komt soms ook met grappige observaties e.d.) dus was ik benieuwd waar je was gebleven. Ik was op de Weerpoll-site rond half twee, vóórdat het hier op WW stond, en bleef verdorie maar omlaag scrollen. Tot plek 75 ongeveer. Toen was ik ervan overtuigd dat ik je naam onderweg gemist had. Zo ver wegzakken leek onmogelijk. Check, dubbel check. Geen Frank uit Doetinchem. Nog een keer omlaag scrollen, en daarna nóg verder. Tot ik je zag, 97 plekken lager dan een maand geleden.

Een beetje leedvermaak is mij niet vreemd, binnen het redelijke. Maar dit lijkt me echt niet leuk, ik snap dat je baalt. En ja, het is maar een spelletje. Maar we doen niet mee om zowat honderd plekken te zakken in één maand tijd. Een topklassering over heel 2019 lijkt om zeep.