Woensdag, 12 mei 2004
Vandaag zag het er al een stuk vriendelijker uit dan gisteren, al was perfektie nog steeds ver te zoeken door de erg fris aanvoelende noordenwind die gelukkig nog erg zwak was met gemiddeld 3,1 km/h (piek tot 23 km/h) en met momenten toch nog wat hardnekkige wolkenveldjes. De temperaturen schommelden tussen 8,7 en 16,0 graden en de zon haalde een piek van 1098 watt/m², ideaal om mijn zonnepanelen uit te testen die lange tijd onder het stof gelegen hebben. Tegen de avond werd de zaak dan weer volledig volgepropt met almaar dikker wordende stratuswolken en hoewel ze ons van vochtige produkten gespaard hebben ziet het er op dit ogenblik weer erg herfstig uit buiten. De luchtdruk is weer vrij hoog en schommelt al een tijdje rond 1019,3 hPa. De weermodellen geven nu opeens indicaties van een uitbundige zomerinval volgende week, maar mijn intuitie zegt me dat het beter is om nu nog niet teveel met ons hoofd in de wolken te lopen, al nemen de weergoden dit momenteel erg letterlijk
Woensdag, 11 mei 2005
Net als gisteren hadden de weergoden vanochtend opnieuw last van negatieve gevoelens wat resulteerde in een licht bevroren ochtendlandschap. Het kwik was weggezakt naar 1,7 graden in de hut terwijl we aan de grond net onder het vriespunt doken. De vorst was minder sterk dan gisteren doordat er gisteren nog tot laat in de avond wolken aanwezig waren en ook vanochtend waren deze present, zij het ditmaal in de vorm van uitgestrekte Stratocumulusvelden in plaats van het meer vertikale werk van gisteren. We kregen vervolgens een mengelmoes van opklaringen en wolkenvelden waarbij deze laatste in de meerderheid bleven en de zon pas in de late namiddag ruim aan bod kwam. Het leek er echter naar dat Malderen minder wolken heeft gezien dan het Brusselse waar het een groot deel van de tijd echt wel een soepje was in het luchtruim. Op thermisch gebied boekten we gelukkig een bescheiden winst bij maxima van 15,5 graden terwijl de noordelijke wind zich wat meer gedeist hield met maximaal 18 km/h. Af en toe verrezen er stapelwolken tussen het wolkendek maar tot buien is het niet gekomen, de pluviometer bleef steken op 0 mm. De hogere maxima waren een voorsmaakje van een warmere luchtsoort die geleidelijk ons land binnensijpelt en waarbij de kansen op nachtvorst zullen verdwijnen. Vannacht wordt het echter nog opletten met de ondertussen opnieuw heldere hemel. Morgen zullen dan in de loop van de dag de regenwolken dichterbij komen met alle gevolgen vandien, vooral tegen de avond.
Donderdag, 11 mei 2006
In tegenstelling tot de voorbije dagen konden we vanmorgen genieten van een heldere, diepblauwe lucht waarin nevel en mist de grote afwezigen bleken te zijn. De zon was er dan ook al meteen als de kippen bij om het kwik op te jagen van een redelijk koele 7,8 naar een zomerse 26,9 graden. Maar tegen de middag werd het uitspansel boven Malderen opnieuw wat heiiger terwijl zich nog later stapelwolkjes ontwikkelden. De zuidelijke wind deed het opnieuw kalmpjes aan met maximaal 16 km/h. De wolken vormden echter geen enkele dreiging en deden hooguit de zon af en tot uit het weersbeeld verdwijnen terwijl het ook op die momenten aangenaam warm bleef. De stapelwolken verdwenen weer naar zonsondergang toe terwijl het onder de opnieuw heldere hemel weer behoorlijk afkoelde. In de laatste avondschemering was in het uiterse westen ook een weinig sluierbewolking zichtbaar.
Zaterdag, 12 mei 2007
Veel bewolking zorgde voor een herfstachtige start van de dag. Er is de voorbije nacht trouwens een flinke portie neerslag gevallen en de talloze buien die zich over de Benelux verspreid hebben, gunden onze pluviometers nauwelijks rust. Ook de windmeters werden flink op de proef gesteld met rukwinden tot 51,5 km/h uit het west- zuidwesten. Te Malderen viel het qua neerslag echter nog mee, de buien trokken landinwaards en hadden pas ten noordoosten van deze locatie voldoende energie verzameld om spektakel te kunnen brengen. Wel kregen we bijzonder fraaie wolkenlandschappen te zien. Naarmate de dag vorderde, ontvingen de buien meer energie van de krachtige zon, maar werden ze steeds meer tegengewerkt door warmteadvectie in de hogere luchtlagen, waardoor ze uiteindelijk toch nog verzwakten en afstierven. Het tweede deel van de namiddag verliep dan ook droog en rustig bij steeds meer zon terwijl het neerslagtotaal bleef steken op een niettemin indrukwekkende 11,4 mm. De warmte advectie is afkomstig van een verse regenzone die ons morgen nog eens flink zal onderdompelen in nattigheid en tevens voor onweer kan zorgen. Voorlopig zijn er echter alleen Cirrus en Altocumuluswolken te zien die het naderende 'onheil' aankondigen. De wind is tijdens de avond opvallend in kracht afgenomen en zelfs bijna volledig geluwd. Stilte voor (en na) de storm?
Maandag, 12 mei 2008
Tijdens de ochtend was het nog heerlijk koel bij temperaturen die rond de 9,6 graden schommelden, maar de zon bracht hier tenmidden van de diepblauwe hemel al snel verandering in waardoor het na enkele uren weer puffen en zweten was bij temperaturen die 28,4 graden bereikten. Net als de voorbije dagen stak er overdag wat wind op, met snelheden tot 19,3 km/h uit het noordoosten. Bovendien werden er in het tweede deel van de namiddag wat stapelwolken gevormd, zij het dat deze terug beperkt bleven in aantal en omvang. Ze bleven aanwezig tot na zonsondergang, maar net als gisteren hadden ze weer de neiging om over te gaan in Stratocumulus castellanus. Hoewel deze bewolking wijst op een onstabiele atmosfeer, werden er ook vandaag geen buien gevormd en houden we het bij een neerslagtotaal van 0,0 mm. De rest van de avond verloopt erg zacht bij lichtbewolkte omstandigheden.
Dinsdag, 12 mei 2009
Het geduw en getrek langs de gisteren gepasseerde regenzone zorgde ervoor dat deze terug naar Malderen werd geslingerd en de bewolking vanochtend dus snel weer toenam. We kregen nu uitzicht op indrukwekkende Stratocumulus radiatus bewolking die meteen daarna gevolgd werd door Cirrus spissatus van de regenzone die ondertussen tot een occlusie was uitgegroeid. Dit alles werd ook nog eens geflankeerd met lange Altocumulusbanden die prachtig oogden. Het vervolg was minder mooi, want er werd meteen overgeschakeld op Nimbostratus waaruit de echter meer dan welkome neerslag haar onvermijdelijke intrede maakte. Veel stelde het niet voor, maar het aanhoudende grijze en druilerige weerbeeld zorgde ervoor dat dit een van de (veel) mindere dagen van deze lente is geworden. Ook tijdens de namiddag en avond bleef het grijs met sporadisch wat motregen waarbij er geen teken van opklaringen of zon te bespeuren viel. Dit was dan in schril contrast met het noorden van Nederland waar men vandaag niet één wolkje heeft kunnen waarnemen aan de diepblauwe lucht. Dat de temperaturen geen glansprestatie konden neerzetten was dan ook te verwachten, de waarden schommelden tussen 7,2 en 16,4 graden. Daar we ons nog steeds boven het lagedrukgebied bevinden, stond er weer een krachtige oostelijke stroming die de wolken snel voortjoeg. Op grondniveau liep de windsnelheid op tot 32,2 km/h uit het oosten. De laatste motregendruppeltjes van het etmaal brachten het neerslagtotaal niet verder dan een bescheiden 0,0 mm.
Woensdag, 12 mei 2010
Vanochtend regende het nog lichtjes na onder een Nimbostratus wolkendek dat geleidelijk overging in Stratus. Kouder dan 3,6 graden werd het ondanks het thermische drama dat zich hier gisteren afspeelde niet. De Stratusbewolking ging daarna over in Stratus fractus met Altostratus erboven, en dit bleef zo voor de rest van de dag. Het hoeft dus met andere woorden niet gezegd te worden dat het opnieuw een zeer sombere en kille nawinterdag werd waarbij de temperatuur niet boven de 8,7 graden uitkwam. De wind kwam weer uit het koude noorden met snelheden tot 25,7 km/h terwijl er af en toe nog wat motregen viel. Tijdens de avond leek het opnieuw de goede kant uit te gaan toen de bewolking dunner werd, maar uiteindelijk zonder resultaat. Het wolkendek dikte later weer aan zodat het somber en kil bleef terwijl het neerslagtotaal bleef steken op 0,4 mm. Dankzij de wolken zullen we komende nacht gespaard blijven van nachtvorst ondanks de erg lage temperaturen die ons vandaag te beurt vielen.
Donderdag, 12 mei 2011
Koud was het vanochtend niet bij minima van 9,7 graden, en er waren nog steeds brede opklaringen waardoor het er veelbelovend uitzag. In westen was een rij Stratocumulus castellanus wolken te zien die erop wezen dat de atmosfeer een stuk onstabieler is geworden. Deze werd echter gevolgd door Stratocumulusvelden die op hun beurt overgingen in Stratus waardoor de eerste helft van de voormiddag erg somber en kil maar droog verliep. Daarna ontstonden er weer opklaringen en ging de bewolking over in Stratus fractus. Deze ging op haar beurt over in Cumuluswolken die steeds verder opbolden. Tot buien is het echter niet gekomen en later werd de atmosfeer weer stabieler door warmte advectie vanuit het westen. Bij maxima van 19,8 graden en een niet al te krachtige west- noordwestenwind tot 29,0 km/h konden we van redelijk lenteweer spreken. De stapelwolken losten 's avonds op zodat er uiteindelijk alleen wat sluierbewolking overbleef toen we in kille omstandigheden het verkillende neerslagtotaal van 0,0 mm aflazen.
Zaterdag, 12 mei 2012
We begonnen de dag met een afwisseling van wolkenvelden en opklaringen waarbij de meeste bewolking uit Stratocumulus, Stratus fractus en Cumulus bestond. Het luchtruim was voor 5/8 met wolken bedekt waardoor er ook nog opklaringen waren. De zon voelde hierin erg warm aan, maar de aangevoerde lucht was ijzig koud waardoor het vooral in de noordenwind tot 25,7 km/h en uit de zon alles behalve gezellig aanvoelde. Tot overmaat van ramp gingen de stapelwolken uitgroeien waarna ze zich uitspreidden tot Stratocumulus waardoor het helemaal betrokken werd. Er vielen zelfs een paar regendruppels al waren die niet meetbaar (0,0 mm). Naar de avond toe loste de extra bewolking gelukkig op en werd het zonnig. Maar misschien was deze bewolking wel beter blijven hangen, want het werd overdag niet warmer dan 15,7 graden en de afkoeling kreeg nu vrij spel om ons naar een vorstige ijsheiligennacht te leiden. Het was tegen middernacht reeds afgekoeld tot 4,8 graden terwijl er geen wolkje meer te zien was en de wind volledig was weggevallen.
Zondag, 12 mei 2013
Na een gure nacht boordevol plensbuien keerde de rust vanochtend weer met een paar mooie opklaringen bij minima van 7,2 graden. Doch al snel dreven er weer wolken binnen vanuit het westen en binnen de kortste keren was alles dichtgeplamuurd met Stratocumulus en Cumulus. De wind spande weer flink aan en op sommige momenten kwam het tot striemende regenvlagen zonder dat de hoeveelheden overdreven waren. De hele dag door waren er Cumuluswolken die zich tot Stratocumulus uitspreidden en veel weg hadden van witte olievlekken die vanop de grond naar boven toe werden uitgegoten. Op de rand van zo'n vlek was er soms nog een opklaring te zien maar meer dan een paar minuten zonneschijn leverde dat niet op. De temperaturen waren dan ook navenant in de ook nog eens polaire luchtmassa met 14,1 graden. Voeg daar nog eens een krachtige westenwind tot 35,4 km/h aan toe en het was te begrijpen dat bioscopen en musea vandaag gouden zaken deden, voor zover ze niet werden omvergeblazen en over centrale verwarming beschikten. Op het einde van de namiddag klaarde het net als gisteren op door een combinatie van wegvallende thermiek en advectie uit een naderende regenzone. Het leek wel alsof de weersfilm van gisteren in herhaling werd afgespeeld want ook deze keer zagen we vanuit het westen Altostratusbewolking binnenschuiven met daaronder flinke hoeveelheden Stratus fractus bewolking. En dit proces ging ook weer gepaard met de nodige wind al leek die een (kleine) fractie minder hevig te zijn dan gisterenavond. Tegen zonsondergang begon het dan opnieuw te regenen en het voorlopige neerslagtotaal bedroeg 2,8 mm. al werd.
Maandag, 12 mei 2014
Bij minima van 8,2 graden hing er opnieuw overvloedige Stratus en Stratus fractus bewolking waaruit af en toe buien van fijne regen en motregen vielen. Het was uitermate somber en kil, maar een verbeterpunt tegenover het gure herfstweekend was dat de wind een stuk zwakker was. Hierdoor lagen de gevoelstemperaturen toch al een stuk hoger voor zover ze door een regenbui niet naar beneden werden gespoeld. Tegen de middag kwam de atmosfeer steeds meer in beroering door de krachtige zon en werd het voor de weersfotografen en onweerliefhebbers tijd om uit hun maandenlange coma te ontwaken. Er ontstonden namelijk opklaringen waartussen flinke Cumulonimbuswolken oprezen die prachtig afstaken tegenover de diepblauwe lucht en het duurde niet lang of het kwam tot een korte maar krachtige regenbui die werd afgesloten met een aantal daverende donderslagen. Daarna kwam het weer tot een opklaring waarin het door de krachtige zon, weggevallen wind en het vocht broeierig warm ging aanvoelen ondanks de lage maxima van 14,9 graden. Je kon haast voelen dat er wat in de lucht hing, en korte tijd later werden we inderdaad bekogeld door hagelstenen van ruim een halve centimeter die met een oorverdovend gekletter uit een inktzware lucht naar beneden kwamen. De hagel ging over in een stortbui met zeer dikke, tropische regendruppels en alweer kwam het tot een aantal donderslagen die alles op hun grondvesten lieten daveren. Veel tijd om te bekomen was er niet, want na een korte droge epiosode met ongeveer 40 seconden zonneschijn volgde opnieuw een luidruchtig salvo uit de weergoden hun hagelgeweer en kwam het weer tot een korte maar krachtige wolkbreuk die werd begeleid door onweer dat zowat boven ons ontstond. Nog interesanter was het ten zuiden van ons waar zich onder de donkere wolkenflarden opeens een windhoos vormde die zowat tot een derde van de afstand tussen de grond en de wolkenbasis reikte. De snel roterende slurf verdween na ongeveer een minuut en was meteen de eerste hooswaarneming op Londerzeels grondgebied. Daarna bleef het iets langer droog maar bleef de zon verborgen achter aambeeldbewolking. Het leek alsof alles achter de rug was, maar op de satellietbeelden was ondertussen te zien hoe zich langzaam maar zeker een buienlijn begon te ontwikkelen in het verlengde van de Thames welke pal over Londerzeel liep. Deze buienlijn vertoonde een hoge bliksemactiviteit en het duurde niet lang voordat het weer tot stortbuien kwam waarbij we de donder halverwege de eerstvolgende bui verschillende keren hoorden weergalmen. Onder de inktzwarte wolkenlucht waren de bliksemflitsen nu ook goed te zien, en dit onweer was nog maar net ten oosten van ons terecht gekomen of een nieuw exemplaar kondigde haar komst aan met zware knallen ten westen van ons. Toen we ons daarna weer tussen twee buien in bevonden kwam het terug tot onweer met een erg nabije blikseminslag. Daarna leeken we het dan toch gehad te hebben en bleef het bij gewone regenbuien die het neerslagtotaal aanvulden tot een indrukwekkende 13,4 mm. Wel zag de lucht er nog zeer dreigend uit met zeer dikke, anthracietkleurige Stratocumulus castellanus velden en zware Cumulus congestus wolken. De buien die daaruit vielen misten ons echter zodat het neerslagtotaal omstreeks 21H30 bereikt was
Dinsdag, 12 mei 2015
We bevonden ons vanochtend vroeg nog in de tropische luchtmassa, en dat was ondermeer te merken aan de temperaturen die ondanks de invallende koelte gisterenavond niet onder de 12,9 graden zijn gezakt. Het luchtruim was echter reeds volgelopen met Altostratus bewolking en van de zon was niet meer dan een waterige versie te zien die nauwelijks warmte gaf. Het koufront was duidelijk zeer ernstig verzwakt, want het sloeg er zelfs niet eens in om neerslag voort te brengen, laat staan dat er wat lekkers voor de onweersliefhebbers onder ons inzat. De wolkenliefhebbers gingen daarentegen met de hoofdprijs lopen, want er waren gedurende een uurtje prachtige Altostratus undulatus asperatus wolken te zien met hun bizarre ribbelachtige patronen. Het werd dus een zware dag voor menig fotocamera en smartphone in tegenstelling tot de pluviometers die vandaag werkloos zijn gebleven. Ondanks het zwaarbewolkte weer hoefden we echter niet voor een sombere en grijze dag te vrezen, want we zaten al snel aan de achterzijde van het front waar brede opklaringen hun opwachting maakten. De wind draaide hierbij naar westelijke richtingen en wakkerde flink aan terwijl er merkbaar koelere lucht binnenstroomde. In de vrij vochtige zeelucht die binnenstroomde werden vervolgens Cumuluswolkjes gevormd die echter niet verder dan de mediocris variant uitgroeiden (zomerse mooiweerswolkjes). Het warmde op tot 24,1 graden en zeker op beschutte plaatsen viel het in deze omstandigheden nog best te pruimen. Tijdens het tweede deel van de namiddag gingen de stapelwolken er wat dreigender en chaotischer uitzien waarbij ze iets groter werden en een rafelig uiterlijk kregen. Ondertussen ging de blauwe kleur van de bovenlucht over in een melkachtige variant met fletse kleuren waarbij opviel dat de lucht een nevelige indruk kreeg terwijl er ook opvallende 'jacobsladders' te zien waren. De invasie van uitgroeiende stapelwolken was evenmin de voorbode van buien of een regenzone, want het bleef gewoon droog en tijdens de avond losten de meeste wolken weer op. Tegen zonsondergang was het alweer zo goed als helder al koelde het erg snel af door de wegvallende wind en de open hemel. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 12 mei 2016
De storing met onweersbuien is uiteindelijk ten zuiden van ons gebleven waardoor het droog is gebleven. Wel was het erg zacht tot bijna zwoel met minima van 12,5 graden. Bij het ochtendgloren was het weer lichtbewolkt met enkel wat Cirrostratus die zich vooral in het zuiden ophield. De stroming kantelde meer naar oostelijke richtingen en er stak een aangenaam luchtig briesje op. Het leek alsof het niet meer zo warm zou worden als gisteren maar toch begon de opwarmng na de middag weer goed voelbaar te worden met zomerse maxima van 25,7 graden tot gevolg. Er werden wat stapelwolkjes gevormd al bleven verdere gevolgen op de meeste plaatsen uit. De oostelijke bries zwakte tijdens de namiddag geleidelijk af en de lucht leek wat vochtiger te worden (ook merkbaar aan een meer amberkleurige tint van het invallende licht) waardoor de warmte meer een drukkend karakter begon te krijgen. Zonder dat het ondraaglijk werd echter, en het zorgde vooral voor een zeer aangename zomeravond zoals we ze in onze streken maar zelden mogen meemaken. Kort voor zonsondergang nam de bewolking toe met nogal wat dreigende Cumuluswolken al had dit geen verdere invloed meer op het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 12 mei 2017
Een nieuwe storing heeft ons tijdens de nachtelijke uurtjes kunnen bereiken, maar deze keer zaten er geen onweersbuien meer op. We zagen het daglicht terugkeren onder een klassieke regenlucht met Nimbostratus bewolking, maar het bleef wel erg zacht tot een beetje zwoel aanvoelen bij minima van 12,8 graden. De neerslag was meestal licht of matig en tijdens de voormiddag werd het geleidelijk droger vanuit het zuiden waarbij we de bewolking zagen overgaan in Altostratus met Pannus eronder. Deze wolkenflarden werden langzaam groter, talrijker en dreigender en dat was natuurlijk niet verwonderlijk want er werd nog steeds vochtige en onstabiele lucht aangevoerd. De zon kreeg af en toe wat ruimte om ons tussen de wolken door op te warmen tot 23,6 graden terwijl het diezelfde wolken waren die van de zon profiteerden om extra energie op te slurpen opdat ze tot nieuwe onweersbuien zouden kunnen uitgroeien. Tegen het einde van de namiddag was het dan zover en zagen we in Malderen hoe de wolken zich in het zuidwesten samenpakten terwijl het er reeds nat lag van een buie die eerder was gepasseerd. Of deze onweer heeft opgeleverd is niet duidelijk maar de aankomende bui was ondanks de dichte valstrepen en vorming van Cirrus densus nog steeds onweersvrij. Dit veranderde echter toen ze ons bereikte waardoor we weer getrakteerd werden op fraaie bliksemontladingen, stortregen en indrukwekkende wolkenluchten waarin ook een whale's mouth te zien was ten westen van ons. Het deed allemaal heel on- Londerzeels aan om een gewone regenbui over te zien gaan in een onweersbui terwijl het meestal het omgekeerde is met buien die het gebied bereiken. En degenen die er niet genoeg van kregen konden zich al meteen opmaken voor een tweede (misschien was het zelfs de derde) onweersbui die vanuit het zuiden binnendreef en door de outflow van de vorige bui getriggerd werd. Hierin konden we eveneens een aantal flinke bliksemontladingen zien en het bleef vervolgens nog een tijd naregenen uit cellen die zich in de staart van de onweersbui ontwikkelden. Daar na kwamen we in een gordel van opklaringen terecht maar in het zuiden was ondertussen weer meen muur van Cirrus densus te zien die werd geflankeerd door Altocumulusbanden en Cumulus congestus. Het zorgde voor een apart en dreigend sfeertje terwijl het bij de weggevallen wind aangenaam toeven was buiten. Toen de wolkenmuur ons bereikte, bleek dit geen neerslag of onweer meer op te leveren in Malderen, maar net ten westen van ons zagen we wel in zeer korte tijd een flinke Cumulonimbus ontstaan die fraai oranje opgloeide in het licht van de ondergaande zon. Deze trok tussen Malderen en Gent in naar het noorden terwijl we in Malderen zelf de avond in rustige omstandigheden konden afsluiten, genietend van het schitterende wolkendisplay dat zich voor onze ogen aftekende. In de pluviometer vonden we ondertussen een neerslagtotaal van ... mm terug.
Zaterdag, 12 mei 2018
Kouder dan 10,4 graden is het niet meer geworden en we zijn in een subtropisch luchttransport terechtgekomen waardoor het kwik snel de hoogte inging. Maar de lucht was onstabiel en er waren reeds vele velden met Altocumulus castellanus te zien waartegen de zon het regelmatig moest afleggen. De wind is naar het zuidoosten gedraaid en tegen de middag kwamen we tijdelijk in heldere lucht terecht waardoor de zon eventjes ononderbroken kon schijnen. Daarna kwam er echter Cirrostratus opzetten die overging in Altostratus translucidus. Deze werd tijdelijk eventjes dunner maar dikte weer aan waardoor we het van de warme lucht moesten hebben om het zomergevoel erin te houden. Met maxima van 23,8 graden lukte dat overigens wel. Nadat we enkele uren van een zachte avond genoten kwam er in het schemerlicht een rolwolk opzetten die de overgang naar westelijke winden en een scherpe temperatuursdaling inluidde. Hierdoor moesten de muggen met lede ogen toezien hoe hun luxemaaltijden weer naar binnen vluchtten, en dit terwijl ze met een neerslagtotaal van 0,0 mm ook al niet aan hun nageslacht konden werken.