Ik reageer veel op Climategate.nl, de blog van 'klimaatscepticus' Hans Labohm. Inderdaad wordt daar een doorlopende stroom van onzinberichten over klimaatverandering geïmporteerd, in een tempo van één à 2 per dag. Een groepje ijverige bezoekers van de site doet zijn best om het waar mogelijk (en nodig) te ontkrachten, maar dat is vaak ondankbaar werk. Het vraagt uitzoekwerk, en tegen de tijd dat duidelijk is waar het bericht wel (of niet) op gebaseerd is zijn er alweer nieuwe berichten, en leest niemand het meer. Na verloop van tijd worden de zelfde onzinberichten dan weer gerecycled.
Toch is het belangrijk om in dialoog te blijven, en in sommige gevallen is er ook wel een meer gegronde reden voor onduidelijkheid of twijfel.
Anders zit het met de berichtgeving over maatregelen tegen klimaatverandering. Daar vind ik dat de 'mainstream' vaak wel erg makkelijk over bezwaren heenstapt, of dingen niet goed uitzoekt, of zelfs bot reageert op mensen die bezwaar durven te maken.
Belangrijke punten van twijfel over het klimaatbeleid zijn voor mij:
1. de effectiviteit. Tegenover zeer grote inspanningen en maatschappelijke veranderingen staat een zeer geringe tempering van de opwarming. Tegelijk neemt in een groot deel van de wereld de uitstoot juist zeer sterk toe.
2. de kosten van de energietransitie.
3. het grondstoffengebruik. Voor turbines, accu's en zonnepanelen zijn enorme hoeveelheden metalen en zeldzame elementen nodig. Dit betekent een enorme uitbreiding van open mijnbouw in kwetsbare gebieden, met samenhangend daarmee verwoesting van het landschap, uitbuiting van de bevolking, verwoesting van kwetsbare natuur.
4. aantasting van het landschap in Europa door windturbines, zonnepanelen en hoogspanningsleidingen.
5. facilitering van de komst van bedrijven die zeer veel stroom verbruiken, zoals datacentra. Een groot deel van de windturbines in delen van het land wordt alleen maar daarvoor gebruikt.
6. de schadelijke effecten van het gebruik van biomassa, wanneer hiervoor half natuurlijke gebieden veranderen in monotone plantages, of wanneer dit ten koste gaat van de voedselproductie. Hier wordt makkelijk over gedaan, maar het lijkt op grote schaal te gebeuren.
7. ontbreken van beleid t.a.v. de grootverbruikers zoals vliegverkeer, wegtransport en containervervoer.
8. de toenemende maatschappelijke tweedeling t.a.v. dit onderwerp, wat de opkomst van populistische partijen verder bevordert.